Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLXIv
Einzelbild herunterladen
 

De regione mortali

di arte ⁊ diſpoſitōe vidēdum Sed qꝛ multi multa ſuꝑ eo ſcripſerunt. plurima diſpoſitoria moriendi plures fecerūt paucis nos expediaꝰ. debemꝰ āt ꝓpt̓ multa ſtudioſe ad mortē nos diſponere ſcꝫEſt ſualūqꝫ ars. ēqͣꝫ bonū. factūqꝫ. neceſſe Primo qꝛ hͦ ſuadet̉ ī ſcripturis ſacris vtꝫ p̄ſertīa dn̄o Ieſu in euangelio crebriꝰ monente Eſtote ꝑati Sil̓iter a ſanctis doctoribꝰ vt aꝑtiſſimū ē. Secūdoqꝛ hͦ noſſe eſt ars artiū ⁊ p̄ſtans artibꝰ ⁊ librisph̓oꝝ q̄ ars heua paucis exquirit̉ ⁊ fere ab oībꝰ ignorat̉ Tertio qꝛ ē vtile ⁊ ꝯmodoſū ſcire artē iſtāmagis ꝯferens qͣꝫ lapides p̄cioſi ⁊ aurū elcm̄ Nā vbiiam illa nil ꝓdeſſe poterīt hec ſi ꝯgnita fuerit potēspotenter aſtabit ⁊ de timore īminēte ꝯſolādo liberabit Nam hanc artē qͥ in vita didicit bn̄ ei erit ī extremis Magis ꝓderit ſoliꝰ hꝰ ſciā qͣꝫ totius ph̓ie vanaꝯgnitio vt dicitur In horologio ſap̄. Qui ſic illā excipit ille ab oī dcā āguſtia liber erit Quarto monerenos dꝫ exemplum ⁊ ſcm̄ doctiſſimoꝝ ⁊ ſcōrum quihuic ſciē ſtudendo vigilātiſſime ī ſudauerunt vt legit̉in vita ſprm̄ de multis Arſenio Agathoē ⁊c̄ Et quēadmodū videꝰ in vere venerabili igrō iohāne gerſ.qͥ longe an̄ ſe diſpoſuit ⁊ teſtamētū ꝑegrini ꝯdidit¶Poſtremo qꝛ hoc ē neceſſariū qͥ mori bene velletNā iuxta b̓n. veniētē mortē nullus bn̄ ⁊ hilaris excepit niſi qͥ ſe ad ip̄am dū viueret bonis oꝑbꝰ p̄parauit Et certe qꝛ trāſitus iſte ē periculoſiſſimꝰ aut ad eum ſecure tranſeūdū magna aī p̄paratiōe ē opꝰ Obhec itaqꝫ ⁊ ſimilia ſtudioſe huic arte īuigilare debemꝰ ⁊ ad mortē nos diſponere ſatagaꝰ Nā īſipiēs aitſen̄. pͥmo moriēdo mortē incipit. ſꝫ ſapiens ⁊ ꝟtuoſus moriēdo mortē vincit Et qͣꝫqͣꝫ oēs in cōi huic artiſtudere debent qͥppe cū ōnes cōiter mori hn̄t. p̄cipuetn̄ religioſi magis huic intendere hn̄t cū ad id eorumvita tenditDe hac itaqꝫ ſciā tria in ſūma vidēda Scꝫad mortē nos diſponere debeꝰqͦeam veīentē debeꝰ exciꝑevt poſſiꝰ ꝑ mortēin ea pn̄te debeꝰ nos haberead vitā attīgereQuō ⁊ ꝑ q̄ ad mortē nos diſponere debeꝰ. §. i.E primo itaqꝫ notādū Quot ſunt quedā diſpoſitiua mortis remota ſcꝫ.Sis me̓or. ⁊ viuēs. cōdēs. orās. moriēsqꝫ Primū diſpoſitm̄ eſt Sis memor idē ꝙ frequēsmortis meditatio: eſt q̄dā optima p̄paratio bonoꝝmultorum vt ſupͣ tactū ē introductia Crebro igiturqͥ bn̄ mori volet debet mortē cū eius circūſtātia ⁊ āguſtia ad mētē reducere ⁊ qͦ meliꝰ eiꝰ āguſtias euad̓re ē ⁊ tucius eā ſuſcipere poſſꝫ ꝑpēdere ⁊ trutinare.Nā euadere ē eā īpoſſibile Alterū diſpoſitm̄ ē. Uiteemendatio ⁊ in bona vita ꝑſeueratia Un̄ oīs qͥ bene⁊ ſecure mori deſiderat ita ſꝑ pure ⁊ cuſtodite viueredebet vt oī hora cū deus voluerit ſecure trāſire velit.

habens vitam in patientia ⁊ mortem in deſiderioHinc Gerſon ait. Uixeris hic ⁊ nūc velud hic ⁊ nūcmoriturꝰ Uix em̄ fieri p̄t vt qͥ bn̄ vixerit male moriatur Tertiū diſpoſitīm ē teſtamēti diſpō iuxta p̄allegatū yẜ. diſopne domui tue ⁊c̄ Et iuxta illud IacobIuſtū ē vt aliquando diſponā domui mee. Et ſi ſcl̓aris fuerit teſtamentū externū cōdit. cꝰ cōditiōes ī doctoribꝰ reqͥrat. Spūalis aūt ſpūalia diſpōat. quemadmodū Augꝰ cōdidit At gerſon docet in teſtamento ſuo Cōdendo (vt de beatiſſimo Auguſt. prē nrō legitur) domū in patria in qua requieſcat decedēs ē vita. Qui hꝰ teſtamēti practicā ſcire deſiderat ille gerſonicū teſtamētū ⁊ eꝰ corā iuſticie tribunali appellationē legat Quartū eſt frequēs ⁊ ſedula ꝓ bona morte orō vt ſic ſibi faciat aīcos in patria dū oēs eū relinquent in terra. vt ſcꝫ nūc orōnem fundat ad iudicemip̄m xp̄m Ad mrēm mīe mariam Ad angelū ꝓpriūMichaelē p̄ſertim ⁊ ceteros ſcōs p̄cipuos ꝓut gerꝭ⁊ nider tradūt orōnes. Poſtremū ⁊ ſingulare diſpoſitiuū ē quotidie mūdo mori. Hnic BonauēturaDū viuis in carne morere mūdo vt poſt viuas deoQui ita hic mortuꝰ fuerit ſecurꝰ moriet̉. tūc em̄ ſcd̓ꝫGreg. nō timebit facere qd̓ ſe nouerit bene didiciſſe.Hec de p̄paramentis remotis De p̄paramentis vicinioribꝰ .§. ij. Unt p̄terea alia p̄ꝑamenta magis vicina quibus ſe homo diſponere p̄ſertim hꝫ iam in languore ⁊ morte vicīa ScꝫSit patiēs. ſꝑnēs. ſocians. ſacrāqꝫ cōſtās. Primū eſt languoris ⁊ infirmitatis mortal̓ patiens ſuſceptio ẜm qd̓ nepoti ſuo ſcripſit Augꝰ Si deum diligis qd̓ facit deꝰ diligis Flagellū dei ſuſtines.tuſſi laboras. pulmōe deficis ⁊c̄. multimō morboruꝫgn̄e afficeris Sed ad hec ſi oculū habes dei dōa ſūt.flagellū dei ne cōtēnas. ſed flagellatꝰ dic deo grās Nōem̄ murmurādo ſanaberis. īmo oīo d̓bilitaberꝭ quicōtra deū prēm medicū te opponis ⁊c̄ Nam patiensmorbi toleratio grādis ē aī purgatio ⁊ ꝓ pct̄īs ſatꝭ factio Notet itaqꝫ hic ſibi quiſqꝫ q̄ valēt ꝓ pacīa Alteꝝ eſt reꝝ mūdialiū ⁊ inutiliū excluſio vt poſſet ſibi vacare ⁊ deo. quēadmodū legit̉ de btō Augꝰ.ꝙ nullū ad ſe intrare ꝑ aliquot dies ſinebat. Et ſicutipſe ſuaſit nepoti ſuo vt ceteris ſpretis daret ſe deoꝯuerteret ſe ad ꝑietem reſpiciendo xp̄i imaginem. ꝓvt pulchre ibi ſcribit Tertiū eſt de bono ſocio tēaſſiſtente ꝓuiſio. vt ſcꝫ talem ſibi ante morbum eligat qui tunc fidelit̓ ſibi aſſiſtat cū opus fuerit ⁊ vbires ꝓ ſalute agit̉ Scribūt aūt multi ſcꝫ Gerẜ. nider⁊ modernus qͥdā Ancelmꝰ ꝙ hꝰ aſſiſtentis officiumerit auiſare infirmum per quaſdā certasExhortationes. Interrogationes. Obſeruatōes. Dequibus multi ꝓlixe ſatis ſcripſerunt. p̄ſertim Gerſōn̄oꝑe ſuo triꝑtito Et ſocius eiꝰ Ioan. Nider in ſuo

R