Titulus triceſimuſquintusCCTIA

CCTIA

mors delet oīa morte cadūt. Hoc cogitemꝰ cum pꝰſenſus nrōs euagamur ⁊ reprimamꝰ eos. ¶ Secūdoſpoliat rebꝰ qͣs plerūqꝫ tātis curis ⁊ pctīs acqͥſiuit nārebꝰ qͣs acqͥſiuit cū labore ⁊ poſſedit cū aōre amittit cūdolore. O quanta hec relinquere ē diuitibꝰ anguſtia⁊ tamē nil pn̄t ferre ſecū. Nā ſicut nil intulimꝰ ī huncmundū. ita nil auferemus. ſꝫ cū Iob dicere cōgemurNudus egreſſus ſuꝫ de vtero mr̄is mee ⁊ nūdꝰ reuertar illuc .i. in terrā. ¶ Tertio ſpoliat hōribꝰ ⁊ ſcl̓i dignitatibꝰ qͣs qui cupierūt amarius ab eis ſeꝑantur.Oīs em̄ potentatꝰ breuis vita. quoꝝ gl̓ia ſtercus fit⁊ vermis Ita ꝙ ip̄i cōqueri poſſunt illud Iob. xvi.Ego ille quondā opulentꝰ repente ꝯtritus ſuꝫ Et eiꝰdem. xix. Spoliauit me gl̓ia mea ⁊ abſtulit coronaꝫde capite meo. deſtruxit me vndiqꝫ ⁊ pereo ⁊c̄ Namvere ꝯꝑitur ꝙ licet Omīa ceſar hꝫ ꝙ gl̓ia ceſaris eſſeDeſinit. ⁊ tumulꝰ vix erit octo pedū. Et ſicut diximus de diuitijs ⁊ honoribꝰ. ita ⁊ de ceteris fortū bonis cogitandū. Fiat hic deſcēſus ad oēs fortune bonis florentes vt reꝑitur in pleriſqꝫ libris. Uideat h̓ad ꝑticularia deſcēdens. vbi hector. vbi iuliꝰ. vbi alerander potētiſſimꝰ. Ubi iudas machabeꝰ. ⁊ ſampſon fortis viribꝰ. vbi creſus ditiſſimus. abſolō pulcherrimus. ſalomō ſapientiſſimꝰ. ⁊ oīs oīm magnorū chorus. Et certe erit videre oīm bona morte concluſa. Que vtiqꝫ tanto amiſere acerbiꝰ quo ea dilexere amplius Mors etiā aufert cōſanguineos ⁊ amicos. quos tāto durius ē deſerere: qͦ quis inordīatiusdilexerit illos. Hinc quidā Charoꝝ triſtis diſceſſustriſtior iſtis. Corꝑis ⁊ aīe. triſtiſſimus a deitate.Poſtremo vt nullū derelinquat hōi mors ſolamenpͥuat oībus rebus mūdi Nā in ipſa ⁊ ꝑ ip̄am oīa quein mundo ſunt relinquūtur. vnde ⁊ hoīe moriēte mori illi dicitur totus mūdus. O qͣꝫ varij ibi ſuccedūt cogitatus. quantus dolor ibi mētis: Eſt em̄ cogitatioquadruplex vt quadruplex ventus ſcꝫDolorisCarnisamoriscarorum.timoris reſpectuiudicij.ſpeiſanitatis.Penſent hec mūdi amatores ⁊ cōcupiſcentiaꝝ ſuarū executores ⁊ relinquant iā voluntarij qd̓ mortē cogentur relinquere vel inuiti Et ſi nolint̓ ꝑpeti mortēdirā abſcindant nūc mundialem cōcupīam ne tuncclamare habeant O mors qͣꝫ amara eſt memoria tuahōi habenti pacem in ſubſtātia ſua Oīa em̄ cū arbore cadūt.¶ De tertio in morte anguſtiante .§. ij.Ertium plurimū hominem in morte anguminētis. Tunc enim multa cōcurrunt q̄ etiſtans eſt Pauor multiplicis rei timoro ſe imam hoīem virtuoſiſſimū pauidum reddere poſſunt.Habet em̄ quiſqꝫ timere nō ſoluꝫ malus. ſed et electus quibus tāto erit timor acrior quāto retributio

vicinior. Et hocDeſcūs ⁊ pctā q̄ ꝯīſimꝰ In ml̓rꝭ offēdimꝰ oēsml̓ta latere pn̄t in ꝯſcīa q̄ nō ſciaꝰ. nihil mihi cōq̄dā pctā gͣuiora ſūt qͣꝫ putamꝰ (ſciꝰ ſū ⁊c̄.oeoꝝ remiſſionē ꝑ gram ignoramusImpura oꝑa nrā ſciamꝰ vt pānū mēſtruatenihil tꝑis ſuꝑeē noſcimꝰ. nō em̄ vltra tꝑsml̓ta horrēda vtꝫ īfra videbimꝰ An vera contritio ſit neſcimus.Cūcta latēt. grauia. deleta. īpura. ſuꝑ nil.Et ob hec Grego. dixit Q tunc maxīe etiam iuſti ꝑtimeſcere habent quādo ad ſoluendū humane conditiōis debitū veniente diſtricto iudice ſe ꝓpinqͣre cernunt. Coram quo nec hoc ſine aliquo reatu eſt quodlaudabiliter geſſimus ſi remota pietate iudicemur.Unde ait. Ue laudabili vite hominū ſi remota pietate iudicetur. quādo. vn̄. an̄ oculos iudicis placereſuſpicatur inde obruit̉. Et ob hmōi etiam quiqꝫ ſanctiſſimi vt patet in legēdis timuerūt. Q ſi iuſti ſic extime ſcunt. quid cordis putas tunc peccatores habebunt. O hic iam egrediatur ꝯtemplatoris anima vtcōtempletur qͥd tunc aget peccatrix anima cum incipit carnis vinculis abſolui. attendat qͣꝫ tunc amaroterrore cōcutitur. quantis mordacis cōſciētie ſtimulis laceratur. Tunc em̄ vt Damianus ille ait tunc recolit vetita q̄ cōmiſit. Uidet mandata que negligenter implere cōtempſit. tunc dolet indulta penitentietempora ſe ſe inaniter percepiſſe. plorat immobileꝫdiſtricte vltionis articulum ineuitabileꝫ imminere.Manere ſatagit. ire cōpellitur. recuperare vult perdita non auditur. Tunc poſt terga reſpiciens totiꝰtranſacte vite curſum velut vnū breuiſſimū reputatitineris paſſum. ante ſe oculos dirigēs videt infiniteꝑhennitatis reſtare ſeculum. Tunc itaqꝫ plorat neglectum ſalutē: deflet amiſſam felicitatem. erubeſcit quia propter illā ſubſtantiā que vermibꝰ erat obnoxia illam neglexit que choris angelicis erat inferenda. O ſi tunc reſiduum penitentie tempus mereri potuiſſet qͣꝫ dure cōuerſationis iter arriperet. quātis ſedeuotionū vinculis innodaret Patet hoc ex multꝭexemplis in exemplorum libris Cur igitur cur oro iānegligimꝰ quod tunc tam votiue exoptaremꝰ Auncmallemus habere momentū tꝑis qͣꝫ multas voluptates ſeculi tranſeuntis. Hoc igitur nūc attendamꝰſcientes ꝙ Nunc locus eſt flendi locus eſt pctā luēdiPoſtea gaudebunt qͥ nunc ſua crimina flerunt. Etvalde verendum ne qui nunc hic negligit. hoc tuncaccipere nō poterit. Nimis enim difficile eſt ab aſſuetis recedere. non tamen deo impoſſibile. Nam deimiſericordie ait leo nec mēſuras ponere poſſumus.nec tꝑa diffinire. apud quē nullas cōuerſio patit̉ moras. vt dicit Auguſti. Cautius tamen ⁊ tutius peccator agit qui nunc penitet Nā plerunqꝫ iuxta Auguſ.