Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLIXr
Einzelbild herunterladen
 

GC IIMI ATitulus triceſimus quintus

De mortē ꝯcomitātibꝰ Cap̄. v.Im nūc de mortē ꝯcomitātibꝰ videamꝰ ſcꝫde mortis ipſius qualitate. anguſtia ⁊ dolorenitōdiem ⁊ dulcedīemde quibꝰ infra mors his ꝯditiEt pͥmū de qualitate Ubi nota ꝙ p̄ter amaonibꝰ eſt qualificataCōis. c̓ta. latitās. cita. nō reparariHoc eſt cōis ⁊ generalis iuſte inflicta oībꝰ hinc ſecūdi reguꝫ. xiiij. Oēs morimur ⁊ quaſi aqua dilabimur in terrā Et ecc̄ſ. ij. Moritur doctus ꝑiter ⁊ īdoctꝰ Nā iuxta b̓n. Mors nulliꝰ inopie miſeret̉ nec diuicias reueret̉. nec generi nec moribꝰ. Nō ip̄i deniqꝫꝑcit etati ſꝫ oībꝰ eſt gn̄alis Uere cōis ⁊ generalis. ⁊ergo cypho tab̓narij ōibus patēti ⁊ eqͥſſimo iudici cōꝑata Nō em̄ eſt apud eā acceptio ꝑſonaꝝ Nam dn̄iẜuo mors ſceptra ligonibꝰ equat Un̄ ei d̓r eccī. xli. Omors bonū ē iudiciū tuū Eſt cōe mori. mors nulli ꝑcit honori Nobilis ⁊ fortis veniūt ad funera mortisFiet h̓ mētal̓ dc̄ſꝰ ad oēs ſapiētes nobiles magnateſquēadmodū b̓n. ⁊ innouiſſimis. dic mihi vbi ſunt amatores mūdi. ⁊ quales plures r̄cenſet dyoꝰ. carth̓.Et vere patebit ꝙ ſit general̓ Iuſte āt oībꝰ inflictaqꝛ ꝑ pem pͥmi hōis in quo omnes peccauimꝰ meritavt pulchre doctores ꝓſequūt̉ Cū igit̉ nullus p̄t eameuadere. equū eſt vt ad eam nos ſtudeaꝰ diſponere.Un̄ex cōſideratione hꝰ generalitatis multi fuere ꝯpuncti. monaſteria inuitis ꝑntibꝰ petētes. īpetiti reſpōdētes ꝙ libēter redire vellēt. ſi vnā ꝯditōeꝫ de terra eoꝝ auferre vellēt ſcꝫ mortis gn̄alitatē. ne tā morerentur iuuenes qͣꝫ ſenesDe altera mortis ꝯditione ꝙ .ſ. certa ꝑa. i.Itera mortis ꝯditio ē ꝙ eſt certa ⁊ ineuitabilis Nil em̄ certius morte Oīa nrā ⁊ bona ⁊mala ſūt īc̓taſola mors cta. heb̓. ix. Statutū eſt hoībꝰ ſemel mori hinc b̓nar. MMiſer homo qͣre te ōnihora nō diſponis ad morteꝫ Logita iā te mortuū quēſcis de neceſſitate moriturum Nulla em̄ erit hinc exceptio ꝑſouarū Ergo iure vocata fuit mors mors qꝛmorſus amarꝰ oībꝰ ē a quo nemo cauere p̄t Un̄ ineuitabilis cūctis In cꝰ indiciū ẜm auguſtinuꝫ p̄teritūꝑſcm̄ ꝟbum morior a noīe ſibi mutuauit Ut quēadmodum id qd̓ ſignificat nō poteſt vitari agēdo Itaꝯgrue v̓bū nō p̄t declinari loquēdoOīa em̄ mors delet oīa morte cadūt Et ergo dictū. Quis ē hō qui viuit ⁊ nō videbit mortē De tertia ꝙ ſcꝫ incerta. ꝑa. ij.Ertio ē mors incerta ⁊ incognoſcibilis qͦ ſcꝫ6ad tempus Nam ſicut nil certius morte ItaAiuxta origenē nil ē incertius hora mortis. Oēem̄ noſtꝝ viuere nihil ē niſi ad mortē tēdere q̄ ī oībꝰvbiqꝫ nos expectat vn̄ ſi fuerimꝰ ſapiētes eā nos vbiqꝫ expectare debemꝰ De qͣ inc̄titudīe d̓r ecc̄ſ. ix. Neſcit hō finē ſuū ſꝫ ſicut piſces capiūt̉ ham o ⁊ aues ꝯp̄-

hendūtur laqueo ſic capiūtur homines in tꝑe maloSunt autē plura incerta circa mortem ſcꝫSut incertā locꝰ. modꝰ ⁊ ſtatꝰ ī nece tꝑs.Tꝑs inqͣꝫ iuxta illud. Uigilate qꝛ neſcitis qn̄ tꝑs ſitſero an media nocte gallicātū aūt mane. Neſcimꝰ etvtrū in ſenecta aut iuuētute. In virili etate vel puericia Imo neſcimꝰ diē neqꝫ horā. Un̄ quidā pulchreait Quis ſcit adhuc an nos multos cōplebimꝰ ānosNeſcis cras an te mors ſit capt̉a l̓ an̄ Eſt ⁊ ſtatꝰ mortis incertꝰ vtꝝ ſcꝫ in ſtatu grē vel pctī ī bono l̓ malomorietur. Iuxta illd̓ Acc̄s. ix. Sūt iuſti atꝫ ſapiētes⁊ oꝑa eoꝝ in manu dei. ⁊ tn̄ neſcit hō vtꝝ aōre l̓ odioſit dignꝰ niſi ꝑ reuelationē Cōſiliū gͦ ē Bonauen. vthō qͣꝫdiu viuat in ſtatu grē ꝑſiſtere curet. Uix eī poſſibile ē ait Augꝰ vt male moriat̉ qͥ ſꝑ bn̄ vixit Tertiomodꝰ ip̄e ē incertꝰ vtꝝ .ſ. morte nat̉ali vel violēta naturaliter aut caſual̓r. aut quo gn̄e mortis Mille enīmōis miſeros hōies mors vna fatigat. Ptꝫ caſuuꝫvarietas mortis his qͥ hiſtorias legere. Nā mirabiliſſimi caſus legūtur etiā de maximis ⁊ ſcīs quibuſꝫNō em̄ refert multis mortis genꝰ vbi vita bōa p̄ceſſit. Ait em̄ Aug. Mala mors dicēda nō eſt cuiꝰ vitabona p̄ceſſit Poſtrēo ē ⁊ locꝰ ip̄e incertus. Neſcimus vtrū moriemur in aqͣ terra aere vel igne. ait em̄Seneca Mors inſidiat̉ in omni loco ⁊ tu in oī locoſecurus expecta Faciēs ſicut miles ille ab altero diffidatus ſꝑ armatus incedēs vbiqꝫ expectans ⁊ metuens eū ſemꝑ ruminās illud ꝓphete Ecce iā venit finis. finis venit ⁊c̄ Cur mortis hora incerta. §. ijNam hec vna eſt cauſarū quare dn̄s incertam nobisvoluit eſſe mortem. Et ſunt iſte cauſeUt tīeas. feruē̓s. viuas. mala ſic fugiēdoPrimo inxta Greg. iō tempꝰ mortis incertū nobisvoluit eſſe dominus vt hora omnis ſuſpecta habeatur. ⁊ ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ timeatur. Hinc dixit. vigilateneſcitis em̄ diē neqꝫ horā Math̓ .xxv. Si em̄ intrares domū ⁊ ſcires ꝙ ab aliquo ingrediēte occidererproculdubio omnes timeres. Sic ⁊ nunc age Namdomus eſt mūdus Occidens eſt hora aliqua adueniens Metuamus itaqꝫ ſemper. Secundo vt opereris feruentius alioquin torpeſceret aut a multisque alijs ſunt vtilia deſiſteret. Sic angelus ꝑ ſacerdotem dixit epiſcopo de quo in dialogorū ſcribit gregorius Age quod agis. operare quod operaris Tertio vt viuat purius ⁊ cuſtoditius. quia vt dicit Aiprianus Qualem te inuenit dominus cum vocat talem te iudicat. Stultum autem viuere eſt ī illo ſtatu in quo quis nō vellet mori. Poſtremo vtdeclinet multa mala que ex certitudine temporis deuenirent. Nam ſi ſcirent ſe diu victuros agerent ml̓ta mala. poſt penitendo.

N

Q

P