De regione mortali
in de cītate dei ꝑꝑ cōtrarios ſcripture paſſus d̓t. Inip̄o raptū poſſe eos forſan ſil̓ mori ⁊ reſurgere Chryſoſt. tn̄ in oꝑe īꝑfcō ſuꝑ illud Math̓. xx. Uoca oꝑarios ⁊c̄. tenet manifeſte eos nō morituros. ¶ Quartode morientiū varietate qͣꝫ varie qͥdā ⁊ ſubito ⁊ quareſic moriātur. Aſſignat Uincē. in ſpeculo pl̓es cās vitioſas ſubitanee mortis qͣs p̄terimꝰ. De varietate qͦqꝫ morientiū. ix. cās. ⁊. ix. gn̄a hōim Nider in diſpoſitorio ſuo aſſignat. Nō opꝰ remur hec aſſigͣre ſtudioſus em̄ ip̄e oīa ſtudet inqͥrere ¶ Poſtremo poterit hic fieri ꝑplexā illa apud quoſdā ꝯſideratio de termino vite vtrū poſſit abbreuiari vel ꝓlongari. Dicūt de hoc multi ml̓ta Arā nō eſt diiudicare doctoꝝſcriptā. Sed ſūto hec vtcūqꝫ. nccē eſt vt qͥſqꝫ ſe p̄ſeruet alioquin ſpōte mortē accelerās (ait Nider) grauiter peccat. Alijs nocet. ſe donis dei pͥuat quē ⁊ grauiter offendit. Hec pro ſtudioſis¶ De cōpunctiuis circa mortē ꝓ deuotis Aa. iiij.Ed iā pro āminiſtrāda cōpunctionis materianos accigamꝰ ⁊ ponamꝰ q̄dā meditabilia. q̄ ſirite ⁊ intēte fuerīt meditata ꝓfūde diiudicata eruntcompunctionis introductiua. ſcilicetCauſas ſigna. vide. qͣl̓qꝫ aguſtia. pꝰ qͣꝫHoc ē qͥ volet de morte ꝯpūgi dꝫ cās ꝑpēdere mortis vndiqꝫ ⁊ indeſinēter illā ſibi minitātes q̄ ſūt nūero multe. vt enumerat eas Nider ScilicetInfra. ſupra. ſubtꝰ. ⁊ extra en vndiqꝫ cāsHoc eſt ꝙ fere oīa in hōis mortē cōiuraſſe videnturNā abintra duo ſūt principia vite inuicē cōtraria Calor ſcꝫ naturalis ⁊ humidū radicale mortē intētātiaItēqꝫ corꝑis mala diſpoſitio Et varie aīe paſſionesinordinate ſurgētes. morbos mortales inducētesDe ſurſū quoqꝫ ⁊ ſupra celoꝝ influētia multas letales influens cās infirmitates ⁊ corꝑm dolores. Sicab infra inſurgūt qͣttuor corꝑis elemēta ſꝑ inuicempugnātia donec mortē inducāt ¶ Porro ab extra fere nil viſui apꝑet qd̓ nō mortem infert Nā ⁊ aer inficit. aqua demergit. terra deglutit. beſtia deuorat. cibus intoxicat. proximus oppugnat. Hic etiā occurrunt horrida inſtrumenta bellica Penoſa dolorum⁊ morborū genera a ꝑſecutione hōis an̄ mortem nōdeſinētia. Inter que tn̄ om̄ia ſunt quattuor ille grandiſſime mortis voragines: de quibus agit ſcripturaScꝫ infectio peſtifera. Strages bellica. Famis gn̄alitas. ⁊ beſtiarū crudelitas ¶ Poſtremo vt nil deſitcreatū quod hoī nō intētet mortem ¶ Sepe angeliboni vt aiunt quidā hominē necant quaſi a dextris.Crebrius autem demones velut a ſiniſtris Nuſquamergo tutꝰ homo Undiqꝫ videt ſibi mortis cās. de qͦbus Proſper dixit Ferro. peſte. fame: vinculis. algore. calore Mille modis miſeros mors capit vna homines. Ut vere dixerit Auguſtinꝰ ꝙ mox vbi viuere incipimus: mori inchoamus Iuxta illud Sapien
tis Nos nati cōtinuo deſinimus eſſe. Impoſſibile eīeſt vt homo ꝑſtet qui tantos īſectatores habetO quihec rite cōſideraret non īcōpunctus de morte maneneret. Quocunqꝫ em̄ ſe diuerteret aut quicquid inſpiceret ſemper ſibi mortē preſentē cerneret. Quisoro niſi cecatus prorſus hec aſpiciens nō ꝯpungeturde morte Quis em̄ inter medias acies belli. inter hoſtiū medios cuneos inermis nō timebit vite ſue: Etnos in medio laqueorū poſiti expaueſcamꝰ ⁊ dominū ſemper pro bona morte exoremusOrro quē predicta nō cōpungunt vel mortꝭ ſigna hunc perurgeant ad cōpunctionē. que ſb̓triplici ſunt differentia ſcilicet¶ De mortis ſignis paragraphꝰ primus.Sunt tria ſigna necis propinquā remotaqꝫ iuxta.Signa remota ſunt oīa mortē minitātia. infirmitas. debilitas. vt iam ante nūerata ¶ Propinqua iuxta Nider ſunt introitus belli. tranſitꝰ ad loca ꝑiculoſa. crebrior infirmatio. Uel tres nūcij illi mortꝭ dequibus hugo de ſancto victore ſcꝫ varius caſus. Infirmitatis defectus. miſera ſenectus. De qͥbus ad lōgum in qͣrta ꝑte ꝓſequitur Inthoninꝰ declarās miſerias ſenectutis q̄ veri ſunt nūcij mortis ponēs ex libro ſapīt miſerias quaſdā mortē antecedentes. quaſdam cōcomitantes. Aliquas ſubſequētes. Preceditem̄ defectus potētie app̄henſiue. Motiue ⁊ omniuꝫmēbroꝝ exterioꝝ. videat̉ ibi. ⁊ Innocentiꝰ in de miſeria hūane cōditionis vbi pulchre de his agit Porro ꝓxima ſigna mortis ſunt illa ꝓgnoſtica vicīe mortis ante tacta .ſ. Guſtus deordinatio digeſtiue defectio ⁊ hmōi. Plurimū iuuat ẜm Dyoni. carthuſiē.ꝑ cōpunctione excitāda horū crebra memoria. vt ſciꝫmentis oculis intueamur. quēadmodū īminente terribili hora ſeꝑationis ⁊c̄. totus homo palleſcat. ped̓ſfrigeſcant. infirme manꝰ nigreſcant. vultus diſcoloretur. oculi tenebreſcant ac profūdent̉ ⁊ euertantur.Pili labūtur. frons obdurat̉. mēbra cūcta rigeſcuntMentū ruit. labia infrigidātur. os contrahitur. capriſat pulſus. Alitus abcedit. vndiqꝫ ſunt puncturemortis aculeum ſuū vſqꝫ ad cor quod eſt vltimū moriens ſicut primū viuens imprimentes Tunc demuꝫſuperuenit ⁊ corrumpit ſudor mortis. naturam victademonſtrans. Ponit Bernardus quodā loco multo plura que tranſimus poſt forte ponenda. tantumcum Dyoniſio hortantes vt crebrius hec ad menteꝫreducamus ⁊ ea nobis in breui cuentura perpendamus vt ſic ſalubriter cōpungamur At ita ſenſus nōſtros ſub diſciplina coherceamus vt ſecuri nō duplici pena illa tunc perpeciamur. OO qui hec intenteproſpiceret. puto ꝙ nō tantum ſenſuū vanitate euagaret̉ qͥppe ſciēs ſe ꝓximo cohibendū. Hec de antecedentibꝰ mortem.
M