GC LITIIITituluſ triceſimuſquintus

GC LITIII

anime morte raptus ab imaginibus ſenſuū ſeꝑatusSed paucis de ſingl̓is mortibꝰ rin tranſitu tāgamꝰQuiſquis mortē nature de qua poſt aget̉ ſecure excipere volet ille mortē culpe declinare dꝫ. Mortē iehēne formidare ⁊ mortē grē ⁊ raptꝰ optare ⁊c̄. Morsculpe eſt duplex ſciꝫ ⁊ originalis vbi eſt priuatio grēqͣ oēs moriūtur qui de muliere xp̄o ⁊ virgine matreexceptis cōcipiūtur. Alia eſt mors culpe actualis qͣhō ſeipſum actuali malicia occidit ⁊ gratia ſe priuatDicitur em̄ Sapͥ. xvi. Per maliciā occidit hō aīamſuā. ¶ De cuius mortis ſignis. ꝓgreſſu. effectu. mulca d̓t Anthoni. vt in ſermone pulchre declarat Aug.De morte pene. §. primus¶ Porro de morte pene vel ichennali hic nil dicimꝰqm̄ poſt de ea infra agemꝰ niſi ꝙ valde debemꝰ eamformidare Nā hec eſt illa mors peccatoꝝ peſſima. d̓qua in alio loco Sicut oues in īferno poſiti ſt̓ morsdepaſcet eos O miſeri ſic moriētes Sed btī illi nimium qͥ partē habent in reſurrectiōe prima qm̄ non ledētur a morte ſecūdaDe morte grē. §. ij.¶ Tertia eſt mors qͣ per grām morimur quā debeꝰoptare Et eſt qua mundi delectabilibus diſcrete ſequis priuat ⁊ moritur mūdo. iuxta illud Colocē. iiij.Mortui em̄ eſtis ⁊ vita veſtra abſcōdita eſt cuꝫ xp̄oin deo. Ad quā etiā hortatur dicēs Mortificate mēbra veſtra que ſunt ſuꝑ terrā qua moriūtur qͥ paſſiones aīe necant ⁊ qui in monaſterijs bn̄ viuunt Und̓⁊ mortui ciuiliter dicūtur ⁊ ſcl̓ares viui. qͣꝫqͣꝫ ſcl̓ariseſt vere mortuꝰ ⁊ bonus clauſtralis vere viuēs Nammalo ſeculari d̓r Apoc̄. iij. Nomē habes quod viuas⁊ mortuus es. De ſctīs āt. ij. Choꝝ. vi. Quaſi morientes ⁊ ecce viuimꝰ Mortui em̄ ſūt peccato. viuentes tamen in chriſto deo. de quoꝝ morte Bernardꝰait. Bona mors q̄ vitā non aufert. ſed mutat ī melius. ꝑ quam corpꝰ nō cadit. ſed anima ſubleuat̉. Neceſſe eſt em̄ vt in via moriamur vitijs vt melior ſit dies mortis die natiuitatis. Moriamur ergo interimpctō ſi viuere deſideramꝰ in chriſto.¶ De raptus morte.§. iij.¶ Poſtremo aūt mors q̄ dicitur raptus eſt morsſpūs. id eſt portionis ſuꝑioris qua anima funditꝰ pͥuatur imaginibus delectabilibꝰ carnis ⁊ ſoli deo viuit. de qua Gala. ij. apl̓s. Uiuo ego iam nō ego Quamorte paulꝰ ⁊ moyſes in raptu circūdati fuere. ⁊ ml̓ti ꝯtemplatī quaſi mortui in cōtemplatione obriguere. De qua morte venerabiliter ſilemꝰ. qm̄ nil de eaniſi velut cecus inexꝑtus de coloribus dicere poſſumus. Hoc vnū dicimꝰ ꝙ nimium beati mortui iſtiqͥ in domino ſic moriūtur. quibus dicit ſpiritꝰ vt requieſcant a laboribus ſuis. Ad quā qui attingere curat oportet vt ante moriatur morte gratie.¶ Hec de varia morte tetigimꝰ. Poſſet auteꝫ hicadduci liber Gerſonis de vitā ſpūali aīe quadruplid ⁊ morte totidem ſumpta. ſed ad mortē nature ac-

celerandū nobis.De morte nature Capitulū tertiumIrca mortē autem nature de qua ſpecialius agendū lata ſe materia offert. pluFrimaqꝫ circa eā cōſideranda. ſed pluribꝰomiſſis ponemus noſtro morePrimomeditabilia ⁊ ītellectīa ꝓ ſtudioẜScd̓o q̄daꝫ ꝯpūctīa de morte ꝓ affectuoſisTertiodiſpoſitiua ad mortē ꝓ omnibꝰSed de primis nil niſi in trāſitū nobis videndū qͥppe qui cōpunctionē affectus magis requirimꝰ qͣꝫ illuminationē intellectusQue hic ſtudioſus cōſiderabit. §. primus¶ Oterit itaqꝫ ſtudioſus int̓ cetera de morte inquirere iſta.Quid mors. pͥncipiū cūcti. varijqꝫ ꝓlōgātHoc eſt vt paucis tangamꝰ poterit inquirere. mortis quidditatē quid ſcꝫ nomine. re. ⁊ diffinitiōe. Nomine ſcꝫ vnde deriuat̉. ⁊ vnde dicitur. Quia a morſu vel a mordendo ꝓpter varias cauſasSic ortū. ꝓpter ſcm̄. mētiſqꝫ remorſum.Hoc eſt quia ꝑ morſum ligni vetiti fuit introductaquia mordet hoīem ſeꝑando vnā partē ab alia. Autqꝛ eius meditatiōe remordetur cōſcientia. Hinc quidā. Iure vocata fuit mors mors qꝛ morſus amarus¶ Deinde quid ſit re ⁊ diffinitōe qꝛ Auguſt. teſte. xiij.de ciuitate dei. Mors eſt nihil aliud niſi priuatio vite aīe totalis vel ꝑtialis. Hic etiā quō depingit̉ vl̓ qͥbus figuratur ¶ Secūdo cōſiderare hꝫ mortꝭ originē pͥmordialem. Ubi quādo ⁊ quare eſt introductaUtrū hō mortalis cōditus ⁊c̄ ſil̓ia. de quibꝰ agūt docti in ſuis ſcriptis diſtinguēdo triplicem hōis ſtatuꝫ¶ Tertio ſtudioſus inquirere poterit de mortis generalitate. Utrū ſcꝫ omnes homines ſint morituriAttento ꝙ apl̓us dicat quoſdam reſiduos viuos inaera obuiam chriſto rapi Eſt hic cōtrouerſia ſatꝭ ꝑplexa queſtio. de qua tamen Augꝰ interrogatus ſcribit ad dulciciū. Q quotiens de his verbis .ſ. apoſtoli tactis volui cogitare nihil aliud mihi viſum eſt niſiꝙ verba ip̄a vident̉ clamare .i. ꝙ futuri ſint in fine ſeculi ⁊ aduētu domini qui non expolient̉ corꝑe. ſꝫ ſuperinduent̉ īmortalitate Ut vere cōueniat huic poſitioni regula fidei. dn̄m iudicatu ⁊ viuos ⁊ mortuoſAd qd̓ multum facit greca veritas pauli. Ubi noshēmus Ecce miſteriū vobis dico Oēs quidem reſurgemus. ſed nō omnes īmutabimur Quod hic affirmat̉ (teſte laurētio in ſuo correctorio) in greco negat̉⁊ ecōtra Dicit̉ em̄ in nōnullis cōdicibꝰ grecis oēs quidē nō dormiemus. ſed oēs īmutabimur vt etiā Hieroni. teſtat̉ in epl̓a ad Mineriū ⁊ Alexandrū. Et ſic̄ex ꝯn̄ti ad Theſſa. on̄dit. Et hoc ſctūs Tho. etiā ẜmcās pͥmas nō ſecūdas admittit Ueꝝ btūs Auguſti.

iij