Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De regione ſcripturarum

tēplādo qͣꝫ capiāt vſqꝫ ad ꝑuerſa dogmata erūpuntſicut de multis pꝫ qͥ ita volebāt inſiſtere deuotiōi ⁊n̄ſe dare lctōni qd̓ errores reliq̄runt ⁊ docta deuotio.p̄ferenda deuotioni. īdocte ceteris paribꝰ. Ualde ergo ſtudiū ē neceſſariū Scd̓o vt ſit facilior ī alioꝝilluminatione p̄ſertim ſi quos monere hꝫ Nā matercūctorū errorū ē ignorātia ſacraꝝ lrārū q̄ acqͥrūturſtudēdo ⁊ meditando Nā qd̓ apl̓is ſuggerebat ſpūsſcūs. hoc alijs quotidiana in lege dn̄i exercitatio tribuere ſolet Tertio vt ꝑ hͦ ꝓficiat ⁊c̄. Inter ceteras eīvtilitates ad vitādum carnis laſciuia valꝫ ẜm hiero.dicētē Ama ſtudia lrārū ⁊ vicia carnis n̄ amab̓ Ualet ad ꝯtēnēdum mūdana vn̄ Socrates thebanꝰ auripondus ob vanā ſciāꝫ abiecit. ⁊ innumeri ſcī ꝓpt̓ euangeliū chriſti vt Anthoniꝰ oīa reliq̄rūt. Ualꝫ adobediēduꝫ deo alioquī lectio ꝑuerſa Ita ꝙ Augꝰ d̓tQue ꝑuerſitas ē illa lectioni noſle obtꝑare dū vult eivacare ⁊c̄ Eſt qͦꝫ plurimuꝫ neceſſaria ſciā iſta Nā vthieroniꝰ d̓t Ignorātia ſcripturaruꝫ ē ignorātia chriſti Hac em̄ ignorata neō ſapiēs aut litteratꝰ dici pōtNeſcit em̄ litteras qͥ ſacras ignorat Eſt itē nccāriaad ꝑfciōem. ꝑfectio em̄ hoīs ꝯſiſtit ī imitatione deiq̄ ē ꝑ dilectionē. dilectio āt ꝯgnitōeꝫ p̄ſupponit Nā dilectionis obiectū ē bonū ꝯgnitū Inuiſa em̄ diligerepoſſumꝰ Incognita neqͣqͣꝫ Augꝰ. ait Lognitio aūtvera ⁊ ordinata ꝑ ſacram lectionē habet̉ ergo neceſſarium Et nota ꝙ n̄ ſolū nccītas ſꝫ etiam commēdabilitas ſacre ſcript̉e nos ad ſui lectionē accēdere dētq̄ ex ml̓tis pōt pateſcere preẜtim ex iſtis ſcꝫ ſingl̓aribꝰ p̄eminētijs Altis ꝯꝑatōibꝰ grādibꝰ vtilitatibꝰ ſcōrū preconijs ⁊ dignitate Sūt igit̉ preeminētie ſacreſcripture qͥbꝰ ceteras an̄cedit.ex origīs ⁊ auto ex ꝯtēto ex ſb̓ctī qͥ ē vita e certiorirꝭ altitudīe qꝛ rū vl̓itate nobili t̓na vt .ſ. cui nōex ore altiſſimi qꝛ h̓ oīs ſc̄ tāte qd̓ ꝯgnoſcāt ſb̓ eſtꝓdijtpt̉a vtual̓r ē ē deusfalſumPrincipio. tenet. obiecto. ſeu fine modoqꝫqꝛ p̄ctica ⁊ ſpe qꝛ maior ſc̓p ītelligētia qͣ ꝓpt̓ ef qd̓ naculatīa de mat̉e autoritas drnplex ſen fectꝰ t̉a cuiteria ⁊ fine dig qͣꝫ oīm̄ hom̄ ſus p̄pollēs pl̓ios ceter̄nioriꝑſpicacitasartes ſb̓mīſtrātNobilis et certa. copioſa. ꝑutilis. altaHec qͥ attente ꝓſpiceret ad eꝰ ſtudium merito alliceretur Sic etiam nobiliſſimis r̄bꝰ vtꝫ ꝑ decurſuꝫ ſēpture ꝯꝑat̉ Puta h̓bis gēmis. armis eſcis ꝯꝑ ⁊ vndꝭOrtis luc̄nis. elemētꝭ. rebꝰ variatis Porro vtilitates nō poterint a qͦqͣꝫ mortaliū plene dici Nā vt hieronimꝰ d̓t omnibꝰ omnia ē ſcriptura Habet in earfans quod lactet puer quod laudet Adoleſcēs qd̓ corrigat Iuuenis quid agat. ſenior quid p̄cetur ⁊c̄Dicitad voluſianū augꝰ Tāta ē ꝓfunditas ſcārū lrārūvt in eis quotidie ꝓficerem ſi eas ſolas ab ineūte pu

ericia vſqꝫ ad decrepitā etatē. maxīo ocio ſūmo ſtudio meliori ingenio diſcere conarer Et. xij. cōẜ. Mira ꝓfunditas eloquioꝝ tuoꝝ Ecce an̄ nos qn̄qꝫ ſupficies blandiēs ꝑuulis. ſed mira ꝓfunditas deꝰ meꝰHorror ē intēdere in eā. De dignitate aūt hꝰ ſcripture ⁊ reuerentia qͥ dignū aliquid legere deſiderat. illelibrū nature legat. nō poſſumꝰ hic oīa aſſignare propoſitū pꝫ ꝙ merito ob hec ⁊ alia ſcriptura hec etiaꝫa ſctīſſimis ⁊ deuotiſſimis ſtuderi debet Hocattenderūt ſctī illi pͥores qͥ tam in ſtudēdo cas fuerūt diligentes etiā patres ſci heremite qͥ meōriter eas tenuerunt Hoꝝ amore Chryẜ. biennio ſpelūce ſe incluſit quo tꝑe ferme ſine ſōno degens. vt ſcribitur in nouiter trāſlata legēda didicit ſcripturas eas meōrie cōmendās. Sic mira de prm̄ illoꝝ ſtudioſitate legunt̉adeo vt quidā illoꝝ neſcio quātas miriades expoſitionū ſuꝑ ſcripturas legiſſe cōmeōratur Sic ⁊ de beatiſſimo illo Hylarione Hieroni. ſcribit ꝙ ſcripturas meōria retinēs eas poſt orōnē ⁊. pͣs. quaſi deo p̄ſente recitabat qd̓ de pluribꝰ legitur patꝝ ⁊ a nōnullis tꝑibꝰ nrīs religioſis obſeruari nouimꝰ Et qͥd opus eſt diſcurrere ꝑ ſingulos cū pro regula apd̓ eoshēbatur nullo remedio meliꝰ vagos cogitatꝰ poſſe r̄ſtringi. vana alloqͥa vitari. aīmqꝫ incitare ad oē bonū niſi iugi meditatione legis dine ſicut ſcribit̉ in pͥmo pſal. Qui legit vitas. inſtituta. collatiōesqꝫ pr̄mvidebit vera eſſe que dicimus Non ergo oro his meliores immo deteriores ne ſint deuotarij noſtri eui vtnolint animū dare ſcripturis Poſſemus hic aſſignare plurima in genere: de ſacre ſcripture nccītate.qualitate. ortu. progreſſu. ſtatu ⁊ modo ꝓcedēdi: vario intellectu ⁊ ſenſu ⁊ de generalibꝰ regulis ſcripturarum. ſed veremur ſi illa commemorauerimus nemagis iudicabimur illuſtrare intellectum qͣꝫ fouere affectū qͣꝫqͣꝫ apud recte vidētes ignita ſint omniaeloquia ſcripture. Uolumus tamē vt breuiores ſimꝰintermittere iſta remittendo ad didaſcalicon Hugonis qui egregijſſime de his agit. Itemqꝫ ad Henricum de haſſia ſuꝑ initio biblie qͥ multa tradit ſingularia ⁊ ſcitu digniſſima Hoc monētes vnū vt quantūuis profeciſſe ſe aliquis viderit ſciat plura reſtareTanta eſt em̄ plenitudo ſcripture huiꝰ ꝙ nec minima lrā taceo de verbis ſingulis ⁊ ordine verboꝝ. vtdicit Hieronimus de optimo genere interpretandiſi bene memini. Imo ſi dn̄o Ieſu creditur nec apervnus ſuis p̄gnantiſſimis miſterijs vacet: ſaltem in originali lingua hebrea ſcilicet ⁊ greca. Patet hoc inhebraico vbi peruigili ⁊ perpetua cōſuetudine idē ꝟbū diuerſis locis poſitū. tam et ſi in eadē ſignificatione ſūptum. nō tn̄ eiſdē pūctuatiōibꝰ ⁊ lrīs ſcribit̉ neceodē ſono ſepe ꝓfert̉. Qua itidē tā crebro ſic̄ memini mihi oſtenſum in libris hebreorum inter continuaverba. Utpote inter ſuppoſitum ēt appoſitum.Itemqꝫ inter adiectiuum ⁊ ſubſtantiuum. Inter

F