CC TITIITitulus triceſimuſquartus
CC TITII
hus libris habebāt. de ſcripturis ꝯferebāt ſꝑ Teſtāt̉hͦ oꝑa illoꝝ iubent hͦ eorū īſtituta volētes ſtudio īſiſti nimis Qd̓ heu qꝛ nr̄ā tꝑa nō obſeruāt videꝰ qͣntamala nos inſeqͣꝫt̉ Proſequit̉ pl̓ima horū venerabiliſhumb̓tꝰ in ꝓlogo de Aruditōe religioſorū. Sed adnrāꝫ r̄gione nos diuertamꝰ Aſt ergo latiſſima regioiſta In qͣetiā quiſqꝫ īuenit neceſſaria ſtatui ſuo Habet ⁊ h̓ ſtudioſus qͥbꝰ intellem̄ erudiat. hꝫ deuotꝰ quibus accendat affcūs. hꝫ ⁊ ſpeculatiuus qͥbꝰ ꝯtemplet̉deū vt paucis ē demonſtrandumPro ſtudioſo Ca. primumN pͥmis ergo hꝫ h̓ ſtudioſus qͥbꝰ exerceat ⁊ īſtruat intellcm̄ Cui h̓ cōuenit conſiderareIde ſcientijs primo ī gn̄e. dem̄ de ſingulis inſpē Et vt omittamꝰ de ſcript̉a diuinitus adinuētaqum̄ illa affectuoſa ē nō curioſa dicēda hꝫ cōſiderarede ſciētijs hūanitꝰ īuentis In gn̄e Ph̓ie diffinitōeꝫdeſcriptionē. nōiationē. ꝯmēdatōeꝫ. origīem ⁊ diuiſiouē De qͥbꝰ laciꝰ agūt̉ ml̓ti inſcriptis Nota tn̄ circa ꝯmēdationem ꝙ inter ceteros actꝰ hoīm̄ ex quinꝫvt Reynerius dicit extollit̉ ſtudium.Perfectū. ſublime bonū. letu. ꝑamatumIdeſt ē ceteris actibꝰ ꝑfectiuis. qꝛ īquātū ſtudet ſapiē. in tm̄ hꝫ btītudinis ꝑtem Btūs em̄ vir qͥ ī ſapiāmorabit̉ ¶ Scd̓o ē ſublimiꝰ qꝛ ꝑ ſapiām p̄cipue deoaſſil̓at̉ qͥ oīa in ſapiā fecit ¶ Tertio vtiliꝰ qꝛ ꝑ ſapientiā ad oē bonū ⁊ ad regnū ꝑ hͦ ꝑuenit̉ Sap̄. Cōcucupiſcētia ſapiē deducet ad reguū ꝑpetuū Quarto nihil iocūdius qꝛ nō hꝫ amaritudīeꝫ ꝯuerſatio illiꝰ ⁊c̄.Hoſtremo. amatiꝰ nihi Nihil em̄ laborioſiꝰ abhominibꝰ q̄ſitum vtꝫ ex ph̓icis actibꝰ ⁊ geſtis Quoꝝſtudia qͥ ad mētē reuocaret qͣꝫlibet ſuā diligētiaꝫ illorum inferiorē videbit Alij calcabāt hōres alij ꝓiecetrūt diuitias. alij penas ſpreuerūt alij cōtub̓nia hominum reliq̄rūt. vltimos ſeceſſus ⁊ heremi ſecreta petētes qͦ liberuisⁱ ph̓ie vacarēt Legat actꝰ ph̓oꝝ qͥ noſſe volꝫ ſtudia eoꝝ ⁊ epl̓aꝫ hiero. ad paulinū attēdatArtiū origo. §. i.Porro de origīe ph̓ie hͦ pie tenēdū ꝙ dono ſpūsſancti hoībꝰ ſint artes oēs artiū noīe digne reuelatevt late ꝓſeqͥt̉ leonardus vticē. in ẜmone pēthecōſteQuare oim̄ ad id tēdit finis vt l̓ nature reꝑet̉ ītegritas vel defectuum qͥbus pn̄s ſubiacet vita neceſſitastꝑetur vt deducit hugo de ſcō victore in dydaſcalicon¶ Ponēda eēt hic artiū ac ſciāꝝ hūarū diuiſio ꝓſtudioſo. ſed qm̄ id a multis factitatū ē ⁊ affectuoſomagis qͣꝫ ſtudioſo ſcribimꝰ trāſire decreuimꝰ. hͦ tm̄dicētes ꝙ earū ſtudijs veteres ſūma diligētia inuigilabāt. ⁊ potiſſimū ſeptē liberalibꝰ qͣs qͥ neſciſſet doctoris noīe indignꝰ erat. plures memorit̓ has tn̄bātvn̄ ī oībꝰ intellcm̄ habebāt ⁊ ergo eo tꝑe tot ſapiētesfuere Et nō ſolū ph̓i gētiles ſꝫ ⁊ viri chriſtianiſſimiviri religioſi ⁊ ſcī his ſe ſciētijs dedere ſciētes has neceſſarias ⁊ ꝑ oīa vtiles eſſe ꝓ intellectu diuinarū ſcri
pturarū. At ideo clemens dixit non abſurdum forepoſt firmā fidē veritatis. liberalibꝰ artibꝰ vti ⁊c̄. imodemōſtrauit dn̄s Ioanū. dn̄ici cardinalis vt allegatAnthoni. in qͣrta ꝑte ꝙ nō ſolū liceat ſꝫ etiā dꝫ fidel̓ſecularibꝰ ſcientijs ſtudere ꝑꝑ dei imitationē. naturalem inclinationē. veritatis ꝯtinentiā ⁊ ſcripturaꝝſacraꝝ intellectioneꝫ. ad quaꝝ intellectū plurimuꝫcōferunt vt de ſingulis demōſtrat. quēadmodū ⁊ tāgit in de doctrina xp̄iana Augꝰ Qui liber oī fludioſo iure eſt legēdus. Nō ergo ſūt ſcīe liberales ꝯtēnende Nō eas cōtempſerunt viri ſctī. nō Augꝰ. Ambro.Hiero. nō Bernar. Nec etiā celeberrimꝰ ille Hugode ſctō victore qͥ de ſeip̄o fatet̉ Ego inqͥens affirmare audeo nihil me vnqͣꝫ qd̓ ad eruditionē ꝑtinet ꝯtēpſiſſe. ſꝫ multa ſepiꝰ didiciſſe q̄ alijs ioco ⁊ deliramēto ſil̓ia viderent̉. vt lōge enūerat de reruꝫ vocabul̓ ſophiſmatibꝰ ⁊ arithmetricis figuris ⁊ hmōi ſil̓ibus.Que quidē vt cōcludit puerilia fuerūt. ſed nō inutilia Neqꝫ ea nūc ſcire ait ſtomachū meū onerat. Naꝫquātus euaſit celebre illd̓ nomē qͦ alter Augꝰ dicebatur teſtimonio eſt. Poſſent hic multa dici ꝯtra pōeſim q̄ heu nrīs tꝑibus multis religioſis plus qͣꝫ nccē l̓vtile eſt placet. eosqꝫ a ſacrarū lrāꝝ ſtudio valde r̄trahit. ſed ꝓlixitas nobis vitāda. ⁊ multi docti hmōi ſatis vetant ſtudium ¶ De modo autem ⁊ artiū acqͥſitione de ordine ſtudēdi ⁊ ceteris reqͥſitis qͥ noſſe volet dida ſcalicon videat Hugo. ⁊ plene de ſingulis īueniet deductuꝫ. Ubi ponit ſeptē nccāria ꝓfectui. vtſunt illa in vulgariMens hūilis ſtudiū querendi. vita quieta Scrutiniū tacitum pauꝑtas terra aliena. vt late ꝓſequiturAd quē librū etiam ſtudioſusꝭ noſter confugere habꝫqui de ſingulis artibꝰ ſūmatim aliquid noſſe volet.Similiter ⁊ ad librū diſcipuli eiꝰ Richardi ſcꝫ Excerptionū Similiter ad ethimologiarū yſidori qͥ deſingulis artibꝰ agit ꝑuulis cōſulens ⁊ ſuam diligentiā exēplum poſteris relinquēs Nil amplius his iaꝫimmorandū. ad ſacra cōfugiendū nob̓. ad eloqͥa ignita longe p̄ſtantiora oībus ſcientijs hūanis. Uincitem̄ maliciā ſapientia vt ſapiens ait.PPro deuotis Capitulum ſecundumAm itaqꝫ de nūdinis videamus deuotorum:tquibꝰ in regione ſcripturarū ꝓponuntur eloquia ſcripture ſacre diuinitus inſpirate vt theologia ⁊ Iura ſacra ¶ Hic nemo dixerit deuotorūaut religioſoꝝ nō eſſe hec fori ſui refutans ſacrarumſtudiū litteraꝝ tanqͣꝫ nō neceſſariū ſibi Immo competit oī religioſo ſtudiū ſcripture ſacredirigatur in contemplationeUt ſic per hoc facilior ſit in aliorū illuminatōeꝓficiat ī ꝟtutibꝰ carnis mortificatōe Nā ꝓficit ad ꝯtēplationē dū intellectū illuīat ⁊materiā ꝯtēplādi p̄ſtat ⁊ remouet ꝑicl̓a ne in ꝯtemplādo erret Nōnll̓i eī vt Greg. ait dū plꝰ exqͥrūt con
E