Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLVr
Einzelbild herunterladen
 

CC LTTitulus triceſimuſquartus

ſuppoſitū ⁊ appoſicū inter adiectim̄ ⁊ ſb̓tm̄ Inter ꝟbum ⁊ aduerbiū Inter p̄pōeꝫ ⁊ ſuū caſuale longumſpaciuꝫ vacuum duorū aut triū verborū capax interponit̉ Et hec int̓ca pedo vt teſtāt̉ eiꝰ lingue ꝑiti nuſqͣꝫ gētiū aut locoꝝ ꝯmutat̉. Quare hͦ aiūt illi niſi qꝛabditū aliquid latet velut tezaurꝰ in tꝑe belli reconditꝰ nouiſſimis tꝑibꝰ ꝯͣ an̄chr̄ꝫ ꝑ enoch ⁊ heliā d̓tegēdis Interim āt verba ſunt q̄ nō licꝫ hoī loqͥ Iure ergo ꝓfiteri p̄t oīs hꝰ ſc̓pture ſtudioſus cū Augꝰ. Cūconſūmauerit tūc īcipietQūo ſe qͥs affectuoſiꝰ p̄t excercere ī ſcripturꝭ Ca. iij.Auſabūtur forſan aliqͥ minꝰ igenioſi memoriē fragilitatem ītelligētie tenuitatem ⁊ergo nō poſſe ſcpturas memoriter tenere necaffem marcari ex cis. Melius qͣꝫ ſe habere cū aſpirauerint in deū Cōdeſcēdendū ē iſtis ⁊ ſtudiū eoꝝ collaudādum. meliꝰqꝫ neſciſſe ſcpturas qͣꝫ ſpm̄ extinxiſſe ⁊ affectū Abſit vt tā optīoꝝ ſtudioꝝ occaſionemtollere veliꝰ vt tāta ſanctiſſimi amoris officia ⁊ officioſa ſacrificia ſb̓dere ſcpturis qͥbꝰ cōſtituūt̉ d̓o amici cū cetera nō ita exigāt̉ Ea etem̄ nobis īterī in viaꝯditio vt cū nonpoſſimꝰ ſil̓ ōnia p̄ſtare qͦ ad nccītatē licꝫ dū maiora p̄ſtaꝰ a minoribꝰ interiꝫ excuſemurQui igit̉ ſcripturꝭ ip̄is intēdere non valꝫ l̓ eaꝝ apprehendat finē Finis āt ſciē hꝰ ē vt ꝑ ip̄āꝫ ip̄e ſtudēs ferat̉ ī amorē ip̄iꝰ ꝯgniti obiecti ſcꝫ dei Un apl̓ꝰ. finisprecepti caritas Cui qͣdrat Augꝰ. dicēs Sꝫ forte aitNō vacat tibi trāſcurrere ꝑ oēs libros tene in cordecharitatē ⁊ conſecutꝰ eris oē ꝙ habet̉ ī diuino cōdiceUn̄ ⁊ oīs ſtudioſus illos dēt ex ea elicere ſenſꝰ qͥbꝰ illūiat̉ ītellctūs fide ⁊ inflāmat̉ affcūs duplici charitate ⁊ quibꝰ ſtabiliat̉ animꝰ in ſpe vite et̓ne Charitasem̄ ſcpturarū cardo in quē qͥ nō oīa refert ꝯtūeliā ſc̄pture fcīt ⁊ eꝰ autori ꝓut dicit Gnilhel. ꝑiſi. ꝓpt̓ quīꝫDat vanā. ſterile. turpe̓ ſtultā īiurioſam Primo fcīt eā vanā īanēqꝫ ab eo qd̓ potiſſimū ꝯtinere debet .ſ. amorē ⁊ gl̓aꝫ autoris Scd̓o ſterilē facit a fructu qͥ ē remuneratio vite et̓ne Tertio deformē finē eiꝰ detrūcantes cū precipua pulchritudoī fine ꝯſiſtat quēadmom̄ ſi pauo cauda pͥnet̉ Quartoſtultā eā ſcit qͦ ad ſeipſuꝫ dū magis ſtultꝰ qͣꝫ ſapiensefficit̉ ex ea. Quīto iniurioſā ⁊ ꝯtumelioſā creatoridū illam gl̓e ſue inaniſſime applicāt ſciē exm̄ gloriaꝫvenātes Et qꝛ ita abuti ꝯtingit ſēpturis iō ml̓ti ſciparū curauere de eis in finē ſolū charitatꝭ oīa ſtudiaꝯferētes qͦ nonabuti ꝯtingit Certi ſi charitatē ⁊ ſpiritū charitatꝭ habuerit de oībꝰ edocebūt̉ Uere gͦ de ōnibꝰ ſpūs docet quē īplent charitatē Ad illā ergo ꝑſepturas ꝯtēdamus ⁊ ſufficiet nobis Pro affcū exſcpturis eliciēdo pl̓imum valent erercitia q̄dā pͥorūQui vidēt ſingulas lrās quaſi amoris cedulas ſibi aſpōſo deo demiſſas Aut quaſi verba miſcēt cum ſpōſo poſt ꝑietem ſtante aut int̓prete medio aut certemunere litterarū O qui his modis ad ſacros libros

accedit qͥ ſic affectus acceſſerit quaſi cum dn̄o vtAmbroſius ait locuturus non exꝑs manebit affectꝰIn leticia ⁊ in iubilo audiet ſuſurrium ⁊ vocē dei incorde ⁊ ergo cū magno affectu ⁊ reuerētia ad ſacra ſtudia accedendum ē vt fecit Auguſtinus vtꝫ ri. conẜSic ergo ſuas marces cōꝑant h̓ affectuoſi Pro ſpeculatiuo Cap. iiij.Unc poſtremo oſtēdendū eſſet quomodoſehic habet ſpeculatiuus quo ꝯtemplet̉ deumSed nolumꝰ eſſe lectori noſtra ꝓlixitate gͣues Qui hoc ſcire deſiderant ille tractat bonauen.de artium reductione ad diuina legat Et videbit qͦmodo in ſingulis artibꝰ non ſolum litteris diuinisrelucēt manifeſtiſſima veſtigia diuinitatis vnitatisſimul ⁊ trinitatis quēadmōꝫ pulcherrime de ſinguliſſciētijs Imo ⁊ ſciētiarum ſpeciebus ille deducit. Etſic eſt huius regionis finis ⁊ modus De regione eccleſiaſtica priori annexa eadem feria ſcilicet quarta habenda. ⁊ primo de incitamentꝭad eius ingreſſum PrologusEnite aſcendamus ad domum dei ÿſaie. ij. Veniteegrediamur in agrum videamusſi florum precedenti regioni annera eſt pro ampliori affectu regio hͨjeccleſiaſticalis quātū Bernardus.reſtringens ad affectuoſiora vocat regionem vel paradiſum clauſtralem eius videbimus rationeꝫ Sꝫnos ꝓ materia latiori diximus eccleſiaſticā iſtā ad cuius ingreſſum plura pn̄t inductiua induci ſcꝫExemplū. ſcriptū. ſualū. letū. bona ml̓ta Primo exemplum ſponſe in ortum ⁊ agrum euntis Imo ⁊ ſpōſi ip̄ius qui deſcēdit ſepe lilia colligereex eo Secundo quia ſepe ad hoc monet ſcriptura vtꝫ Tertio qꝛ ſuadet hoc ſanctorum doctrip̄ſertim Bernardus ⁊ ſanctꝰ Uincentius in inſtructorio ſuo Quarto qꝛ hoc iocūdum quare eā ꝑadiſum dicit Bernardus Gaudioſum em̄ glorioſamcernere ciuitatem dei Poſtremo qꝛ valde ꝯmodoſuꝫ qꝛ laret in hac regione ait Bern̄. fecūda fertilitas p̄cioſaruꝫ merciū vt illuminatio intellcūs inflāmatio affectus incitatio ꝟtutis. ⁊ excitatio ad ōe bonuꝫ. libenter ergo ingrediamur eamDe ꝯſiderabilibꝰ a ſtudioẜ. Ca. pͥmum.yl 1Ata ē ⁊ r̄gio iſta ml̓tas ī ſe dietas ꝯtinēs ꝯſideratōnuꝫ In qͣ etꝭ inuenire poterit ſtudioſior aut curioſꝰ qͦ intellem exercitet deuotꝰ qͦ afſcm̄ inflāmet. ꝑfcūs itē qͦ ſb̓ leuet̉ ad ꝯtēplādū deū Nā ſtudioſꝰ p̄t ꝯſiderare iſta Ip̄iꝰ ſcꝫ eccīe ⁊ eccīaſticarū r̄ꝝ ſb̓limitatē ⁊ decēciā Itꝭ eccīaſtici dec̓ſꝰ hiſtoriā ⁊ qͣlitatē ⁊ hmōi ml̓ta q̄ ꝯſiderationibꝰ ſūt plena Nā pͥmo d̓eccīa ẜm ſe p̄t ꝯſiderare eꝰ diuiſiōeꝫ. diuerſā noīationē Edificationis rōeꝫ ⁊ modificatōeꝫ. Edificij miſte

H

I

R