TituluſpiceſimuſquītusGC AAUII

Angeli enim producti fuerunt a deo perfecti perfcōne. īmo ⁊ felicitate naturali que conſiſtit in carentiaomnis mali ⁊ in ſufficientia omnis boni. Creati eniꝫfuerunt in plenitudine vt aiūt ſcientie ⁊ veritatis nl̓lam habētes ignorantie maculam. aut rugam prauitatis. Luminoſi in cognitione. recti in voluntateNon enim ad hoc vt intelligant oportet vt ſyllogiſādo diſcurrant de noto ad ignotum. ſed ſtatim cognoſcunt ipſam eſſentiam rei ⁊ quid ei cōueniat an neDuplicem autē cognitionem habent ſcꝫ matutinaꝫ⁊ veſpertinam. Matutina eſt quā angeli res in verbo cognoſcunt ⁊ verbū ipſum. quam tamen quidaꝫmeridianam dicūt. Et ſcd̓m hanc cognitionē ſciuntrationes omniū rerū naturas ⁊ eſſentias omniū creaturarū Et hec vident omnia ſimul vnā ſpecie intelligibili circa dīna. ⁊ nō ſunt in eis vt Aug. ait volubiles cogitationes de vno in aliud redeūtes. ſed vnoreſpectu omnia ſimul vident. Et hanc cognitionemeſſentie diuine ⁊ rerum in ea nō habent. aliquādo hitu: aliquando actu. ſed ſemꝑ actu. quia beatitudo inactu conſiſtit. Deiformem igitur intellectū angelushabens que ſcit actu ſcit omnia ſimul ſcientia viſionis ſicut deus. licet neſciat omnia que ſcit deꝰ. Cogitio autem veſpertina eſt qua angeli res in ꝓpria natura vel eſſe proprio cognoſcant. Et ſic ſeipſos ⁊ aliosangelos noſcunt ⁊ īmaterialia alia omnia per ſpecies influxas. Singularia cognoſcunt etiam cōiecturaliter futura. nā ſolius dei propriū eſt noſſe futuraꝓprie. De quorum cognitione multa ſubtilia a doctis requirūtur. ſed nos inferioribus ⁊ magis affcetiuis ſtamus cōtenti. ¶ Secundo ſunt recti ⁊ ordinati in voluntate ⁊ charitate. naturali dilectione vt aiunt plus deū infinities diligentes qͣꝫ ſeipſos. Et hocratione precepti in mente eorū cōſcripti. rōne multiplicis motiui. quia videbant deū infinite bonū. ergoinfinite diligendū. Cernebant eum omniuꝫ cauſambonū generaliſſimum vniuerſorum ⁊c̄. huiuſmodi.Que omnia quo limpidius agnoſcunt eo feruentiusamant Hinc cōtinuo charitatis actu feruentiſſimoferunt̉ in deū Iuxta illud. facis miniſtros tuos ignēvrentem aut flamiaꝫ ignis. ¶ Octauū eſt in fortitudinis vigoroſitate. Habent enim mirā fortitudinem in ſuo actu naturaliter cōcreatam eis. Et quoa corpore ſunt remotiores eo vigoroſiores. hinc etiādicūtur virtute potentes. Nam vt Ioan. grit ſch teſtatur. per ſolū celi tactum facit frondeſcere arbores⁊ germinare cuncta. Et vnus angelus voluere pōttotum firmamentū ⁊ ſinguli ſingulos celos ⁊ planetas. Grandis certe virtus cum celum tam ſit igensſol ⁊ planete tam magni quantitate terram excedētes. Quod ſi aꝑtius vis videre corum fortitudinemretracta eorum per biblie decurſum oꝑationem. Nōne vnus interfecit. clxxxv. milia hominū nōne ciuitates ſubuertere ⁊ caſtra:. ¶ Nonū eſt in pulchritudi

nis ſpecioſitate. Pulchriores em̄ ſunt omni re excogitabili in īferioribus iſtis Hinc Boetius eorū materiā cōparat aeri ⁊ formā lumini. Hinc tam ſpecioſiſſimis vt ſupra rebus aſſil̓antur. Et iure pulcherrimus deus qui fecit tam pulchra irrōnabilia multapulcherrimos omniū fecit ſibi ſuos miniſtros rebꝰomnibus p̄ferendos. ⁊ adeo pulchros vt ſpecies ip̄orum vernans intellectus noſtri excedat facultatem.Specioſiores em̄ ſunt ſole. cuius tamen claritate īhominū aſpectu eſt clarius nihil. Angelica tamē natura longe pulchrior ⁊ clarior illo. Unde ſcd̓m Ancelmū. Si vnus angelus ſtaret in celo ⁊ eſſent tot ſoles quot ſunt ſtelle. Claritas tamen vnius angeli extingueret omnes illos ſoles ſua claritate. ſicut modo claritas ſolis claritatem omniū ſtellarum. ⁊ tantum tranſcenderet pulchritudinē ſolis qui ipſum intuitū videret quantum ſol excedit pulchritudinē terre ⁊ incōparabiliter magis. Et hec nobilitas eſt omnibus cōcreata. licet angeli mali ſint per habitꝰ malos ⁊ vitioſos obnubilati ⁊ depreſſi. Dicit em̄ Dyoniſius ꝙ demones habent organa ſplēdidiſſima. ſꝫper habitus vitioſos depreſſa ſunt. ſicut ſi ſol cū caldari nigro eſſet obtectus. In angelis autem bonistanqͣꝫ in ſpeculo claro ⁊ mūdo relucent omnia inferiora. vt patet ex diffinitione quia dicūtur ſpecula ſplēdidiſſima. Porro Dyoniſius (vt de pulchritudine āgelorum amplius loquamur) in quolibet ordine primos. medios. vltimoſqꝫ conſtituit. Ex cuius verbis⁊ alijſqꝫ rationibus ſanctus Thomas clicit ꝙ angeli non ſolum ab inuicem differunt numero vt Ioannes ⁊ petrus. ſed etiam ſpecie. vt ouis a leone. ⁊ ꝙtot in eis ſint ſpecies quot indiuidua. Cui opinionivalde obſiſtit Guilhelmus pariſienſis plene nitenseam confutare in ſuo de vniuerſo. In hoc tamen cōuenit quod vnus angelus in aliqua perfectione licetnō propterea ſpecifica ab alio differat differentia ¶Unde tale argumentum elici poteſt. Infimus angelus eſt nobilior Ioanne baptiſta in ſua natura ⁊ ſpecioſior omni re pure creata. Secundus angelus eſtnobilior vno gradū. Tertius vno gradu nobilior ſecundo. ⁊ ſic aſcendendo vſqꝫ ad ſupremum infimi ordinis angelorum ſcꝫ. in quo tamen vt creditur ſuntplus qͣꝫ mille miliones. Quis ergo poterit non diconarrare. ſed vel parum intelligere nobilitatem. ſpecioſitatem ſupremi angeli. atqꝫ etiam gloriam cū ẜmBernardum angeli qui precellunt in naturalibus etiam precellunt in gratia ⁊ gloria. Certe nullus Aſcēdatur intellectu exinde altius hoc modo. ad ⁊ per alios ordines gradatim ſemꝑ addendo. perfectioneꝫmaiorem in natura gratia ⁊ gloria. cum ventum fuerit ad ſupremum ſeraphi nonne deficiet mens preſtupore ⁊ in extaſi ponetur in cōſideratiōe huiuſmodi tante ſpecioſitatis. ¶ O igitur qui oculis in pulchra laſciuire ſoletis. Hinc vobis deſiderabilia oc

R iij