GCXXTTituluſpiceſimuſauītus

inferioribꝰ ſed ꝑ illuminationem inferiores item ſuperioribꝰ ꝑ aduertentiam ⁊ quandam interrogationem loquūtur. Sed ſufficiat ſaltem tetigiſſe.¶ Quintus actus eſt ordinabiliter ⁊ bene cōuiuereSed o quis vitam angelicam loq̄tur. Quis ordiēmvite illius dinoſcet ⁊ poēt in terris. balbutire tamenpaꝝ habemus. Uiuūt itaqꝫ inuicem Ordinabiliterſocialiter ⁊ humiliter. Nam ſic viuere teſte Bern̄doeſt bene viuere. Nulli dubium quin illi tanto viuantmelius qͣꝫto felicius ⁊ beatius Ordinabiliter itaqꝫ viuūt quia vnuſqͥſqꝫ in ſuo ordine ⁊ ſeruitio ꝑſeueratꝑpetue. nec vel ad momētum ab illo ſibi iniūcto recedens Nam dyoniſius ait Mon inquiens eſt fas vtquis oꝑari p̄ſumat quod ad ſuum ordinem vel officium non ſpectat. ¶ Scd̓o ſocialiter hoc eſt amicabiliter ⁊ pacifice Iob xxv. Qui facit concordiam inſublimibꝰ Int̓ hos em̄ nūqͣꝫ diſſenſio aut inuidia vl̓la O pacem exuꝑantem oēm ſenſum O amiciciamnūqͣꝫ inturbatam O letiſſimam ꝯuerſationem O vere beata ⁊ pacifica ſocietas in qua ſumma tranquillitas. In qͥbꝰ nil niſi pietas quos ſumma replet charitas. O vere ꝯuerſatio leta. vbi ſꝑ dulcis r̄ſonat melodia. ¶ Tertio viuunt inuicem humiliter Namqͥ p̄ſunt non ſuꝑbiunt ⁊ qui ſubſunt non zelantur.Inferiores obediunt ſuꝑioribꝰ ſine rancore. quia ⁊ſuꝑiores p̄cipiunt inferioribꝰ non faſtu ſed amore.Quorum vite ſi aſſcribi cupimꝰ oportet vt ⁊ nos angelum viuamus ⁊ formā eoꝝ habeamꝰ vt ſcꝫ ⁊ nosiuxta quod Bernardus ammonet ordinabiliter ſocialiter humiliter nos geramus.¶ Poſtremo reꝑitur ⁊ alius actus in angelis quieſt pugna. Non ſolum autem ad dyabolum de quanon hic iam locus ſed inuicem inter ſe Nam inuenit̉angelus bonus reſiſtere angelo bono Nam danielisx. Michael pͥnceps iudeoꝝ loquēs de angelo principe ꝑſarum dicit ſic. Princeps regni ꝑſarum reſtititmihi viginti ⁊ vno diebꝰ Qui tamen ambo vt Gregorius in moralibꝰ ait boni angeli fuere. licet pugnā⁊ diſcordiam habuerūt ad inuicem. Quorum pugnanil aliud fuit qͣꝫ diuerſa meritoꝝ ppl̓i relatio. ſuꝑ quibꝰ vterqꝫ angelus diuinam conſuluit voluntatem.Nam angelus iudeoꝝ allegabat iudeoꝝ penitētiam⁊ populi qͥ eos detinebant iniuſticiam ⁊ ideo eorumliberationem petebat. Econtra vero angelus ꝑſaꝝdicebat diuinum cultum ⁊ nomen ꝑ iudeos publicari ⁊ ideo ꝯueniens eſſe vt ibi adhuc maneret ⁊ ſic qͦdammodo liberatioēm iudeorum impediebat Tal̓ergo contraria allegatio meritoꝝ erat pugna angelorum Et quia non ſtatim deus voluntatem ſuamde ijs reuęlauit Ideo dicitur ꝙ vnus alteri tanto tēpore reſtitit qͣꝫqͣꝫ fuerint qͥ hos angelos dicerēt nonambos bonos ſed alterum bonum alterum maluꝫvt in collationibꝰ patrum. ec de āgelicapugna ⁊ oꝑatiōe mutua

¶ De actibꝰ angeloꝝ erga homines.§. iij.t ¶I Ercio erga homines quoſdam actus habent.Qui licet ſint multi hic tamen principalioresſolum ponentur ⁊ ſunt iſti.Preſūt. cōſeruāt. poſſunt fluxū. qꝫ maebūt¶ Primꝰ actꝰ Generalis p̄ſidētia qꝛ principes eorūcōſtituti. Et hoc ex diſpoſitiōe ⁊ natura angelica diſpoſitiue. Ex grā aūt ⁊ cōfirmatiōe diuina ꝯpletiue.Nā ſic oēs ſunt cōfirmati in bono ⁊ adeo ſunt fortesꝙ nō ſunt lapſi neqꝫ labiles. Un̄ merito hoībꝰ preſident qͥ debiles ⁊ vel lapſi aut labiles. Nā ⁊ dn̄o teſteQui minor eſt in regno celoꝝ. maior eſt illo ſcꝫ qͦ int̓mulierū natos ſurrexerat maior nemo. Secūdꝰ actus erga hōies ē Specialis cuſtodie diligētia. de quodicendū infra. Tertiꝰ eſt virtual̓ influentia Et hͦ ſpecialiter ad tria Scilicetimmutandū ſenſū tā exteriorē qͣꝫ īterioreꝫadillūiandū intellcm̄ veritatibꝰ erudiendo.inclinādū appetitū ad bona inſtigādo¶ Primo poſſunt vtrūqꝫ ſenſū īmutare. Et hͦ dupliciter vel aliqd̓ ſenſibile de nouo formādo. vl̓ a natura formatū ſenſui opponēdo Secūdo ſpūs ⁊ hūores intus ꝯmouēdo. Et ſic ꝑcuſſerunt zodomitas cecitate vel aurizia Similiter ⁊ ſyros ſub helizeo. Secūdo pn̄t intellectū hōis illuminare docēdo eos ītelligibilē veritatē ſil̓itudinibus ſenſibiliū. Aut ſpeculiinſtar ſe aīe opponēdo. Nā vt Dyoniſi. in de diuinisnōibus ait Angeli ⁊ aīe ſunt ſpūalia ſpecula. Un̄ ſic̄in ſpeculo materiali obiecto alio materiali ſpeculo.ſpēs repreſentate in vno ſe gignūt ⁊ rep̄ſentāt ī alio.Ita p̄t angelus qui eſt ſpeculū ſpūale ſe obijcere aīe⁊ ſic ſpēs qͣs de deo recipit aīe infundit ⁊ intellectuꝫilluminat ad cognoſcendū diuina. Illūiat āt de qͣttuor ſcꝫ de cogitādis. cognoſcēdis. credēdis. ⁊ agēdis.De cogitādis. nō ꝙ bone cogitatiōes ſint pͥncipaliterab angelo. ſed a deo vt paulus dicit. diſpoſitiue tam̄ab angelo qui mētes abilitat ad eas. Et hoc vel interius bona fantaſmata infundēdo. Aut certe exteriꝰimpedimēta remouendo Illuminant de cognoſcēdis. qꝛ adiuuāt vt ex creaturis ꝑfectius creator cognoſcatur. De credēdis qꝛ ꝑ eos diuina principaliterreuelantur. Et ſic ex cōſequenti de agendꝭ Et hec circa intellectū. Habent etiā influentiam ſuper appetitum ⁊ voluntatē quā poſſunt īmutare. non interiusquod ſolius dei Iuxta illud Cor regis ī manu dei ⁊cSed ab exteriori ſcilicet alliciendo ⁊ inclinādo. Et hͦvel exterius preſentādo obiectū. Aut certe interiꝰ cōcitando vt aiunt appetitū ſenſitiuum ad aliquā paſſionem ex quibus volūtas inclinatur. nō tamen cogitur nec neceſſitatur. Quartus actus eſt cū hominibus eternalis cōmanentia. Eo ꝙ in celo nō due erūtiunt nā muri exſocietates diſtincte. ſed vna ſola

O