Titulus viceſimuſquartusGC S F

IATIII

tura tua ⁊c̄ Oīs em̄ creatura ad creatorē erat via ⁊ q̄dā amoris arra Ita ꝙ qͥcquid aſpiciebat in deū r̄ducebat Cū igit̉ tot tantaqꝫ hūerit gaudioſa obiecta.qͥs ne dicā nūerare. ſed vel ꝯprehēdere poterit qͦt qͣꝫtaqꝫ erant eiꝰ gaudia¶ Quedā teſtimonia ꝙ gaudia virgīs maxīa fuere.Mēbrum tertiumN terris cel̓. ⁊c̄. Cōſequēter ponūtur q̄damteſtimonia atteſtātia ꝙ hꝰ virgīs gaudia fuere maxīa. Et pͥmū teſtat̉ hoc gaudij gn̄alitas locorū vniuerſalitas. Gaudebat em̄ ml̓tipl̓r etmagnifice adhuc poſita interris in cōualle ploratōisex obiectis poſitis ⁊ cauſis adhuc ponendis. diſcur.rat h̓ ꝑ ſingula ſtudioſus. Sed ſccūdo longe ⁊ īꝓportionabiliter āplius iā gratulatur ꝯſtituta in cel̓ Ubiintroiuit in dn̄i ſui gaudiū ⁊ impletū eſt in bonis eꝰdeſideriū ⁊ gaudiū plenū ⁊ perfectū. Hoc gaudiuꝫnec oculꝰ vidit nec in cor hōis aſcendit. Nā ſi gregaria ſcōꝝ gaudia nemo capit qͥs gaudia mrīs apphēdet ¶ Ouiꝰ gaudia qͣꝫ fuerint ml̓ta ⁊ magͣ atteſtantur dcā ꝓphetica q̄ de gaudijs ſcribūt pl̓imā huic ꝟgini applicabilia. vt hmōi. Gaudiū ⁊ exultatio in eaItē Letabūtur corā te ſicut qͥ letant̉ in meſſe. ¶ Qd̓albertꝰ magnꝰ expōit de hac virgine Quarto inueniūtur tipica geſta gaudij magnitudinē p̄figurātia.Nā marie tipus Sara fuit qn̄ dixit Riſum mihi fecit dn̄s ⁊ oēs qͥ audierint cōridebūt mihi. qͣſi diceret:ex ꝑſona virginis vt ait Alb̓. Gaudiū principalit̓ ꝑtinet ad me. Alijs āt ex ꝯn̄ti ⁊ per me ⁊c̄ Itē Iudithqn̄ audiuit Tu gl̓ia hierl̓m tu leticia iſrl̓ ⁊c̄. Itē Heſter qn̄ dixit. Noſti ꝙ nūqͣꝫ letata ſit ancilla tua niſi īte deus Qd̓ ꝓprie d̓r ex ꝑſona virginis nec gn̄al̓r ꝯuenit ceteris: Applicētur ſingula Teſtātur poſtremo ⁊gaudij eiꝰ magnitudīe pres orthodoxi qͥ pl̓a ſcribūtde eo vt Bernardꝰ ⁊ ancelmꝰ Alber. ⁊ dyoniſiꝰ qͥ det̓mināt ꝙ eiꝰ gaudiū fuit ſūmum¶ Sigͣ gaudij magītudinē marie on̄dētia. Mē. iiij.Antica verba ⁊c̄. Hic ponūtur q̄dā ſigͣ magnitudinē ⁊ veritatē virginei gaudij ꝯprobantia ⁊ ſunt iſta In primis eiꝰ cantica q̄ ſuntgaudioſe mētis indicia Multū em̄ gaudebat quando p̄erultatiōe ſpūs cāticū mgͣt cātabat Et d̓r cātica pl̓aliter. Pie em̄ credendū eſt ait Gerſon ꝙ pluries etiā vocaliter cātauerit virgo hec bn̄dicta Nuncfeſcēnina carmīa ꝓ pueri ieſu vagientis recreationeNūc ſcā quedā ſcōrū cātica in ꝑegrinatiōe ꝓ itinerꝭ alleuiatiōe. Cātabiles em̄ ei erant iuſtificatiōes dei īloco ꝑegrinatiōis. Secūdo ſi teſte ph̓o verba ſint eorū que in aīa ſunt note ⁊ ſigͣ liquet ꝙ grandit̉ hec intus gaudebat q̄ nūqͣꝫ triſte aut amarū qͥppiam ſonabat. ſed oīa pia ⁊ gaudioſa erant abintꝰ in cōſciētiabona Un̄nil aſperū dixit foris Scrutare ſcript̉as qͥſcire voles Tertio ſi vt ſapiēs ait Riſus dētiū ⁊ īgreſſus hōis denūciant de illo Patet qͣꝫ erat intꝰ gaudio

ſa q̄ foris tam erat cōpoſita Et neceſſe eſt fuiſſe gaudiu intus qd̓ redūdabat foris. Exultauit eī ⁊ ꝑ geſtꝰextra redūdauit. Quarto ex intimis bn̄ ordīatis orit̉iocūditas foris. Iuxta illud ſapiētis. Secura mensqua ſi iuge ꝯuiuiū Sicut āt nulla cōſcientia ſecuriormarie ꝯſcīa. ita ⁊ iocūdior fuit nulla ¶Poſtrēo ſi aboccurſu faciei hō noſcit̉ ſenſatus ꝑpendat qͣꝫtū fueritmarie gaudiū intus qd̓ redūdabat ad mēbra foris.Cor qͥppe ⁊ caro eiꝰ exultauerunt in deū viuū ⁊c̄ Patet ergo ꝙ grādia eiꝰ erant gaudia¶ Rationes generales gaudij huius virgīs Mē. v.Aus ſil̓is ⁊c̄. In duobꝰ verſibꝰ ſeq̄ntibꝰ ponūtur gn̄ales q̄dā rōnes gaudij virgīalisOēs em̄ cās hūit q̄ ad ſpūale gaudiū inducere pn̄t. Inter quas eſt vna Laus ⁊ laudatio. Gn̄alit̓em̄ gratulamur qn̄ de veris dn̄i bonis laudamur.Hanc āt filie ſyon viderūt ⁊ btīſſimā predicauerunt⁊ btām eā oēs gn̄atiōes dixerunt. Laudata a multis⁊ magnis In ſcripturis a deo. In ſalutatiōe ab āgelo Ab hōibꝰ ⁊ elizabeth in viſitatiōe A tribꝰ magꝭ inadoratiōe. Et gn̄al̓r a multis ⁊ magnis in terris. qͥ etiā corꝑaliter eā videre geſtiebāt. vt ſcribit Dyoniſiꝰcarth̓. p̄ſertim Ignatiꝰ Ualde gͦ gaudebat gratulabat̉ q̄ ſe ab oī gn̄atiōe btām dici audiebat ⁊ bn̄dicendā in ſuo cantico Secūdo Sil̓itudo de ꝑ ſe cā ē gaudij ⁊ delectatiōis ſicut amoris ⁊ dilectiōis Sil̓e eī ſimili applaudit. Quia gͦ filio in nat̉a ꝯuictu ⁊ moribꝰerat ſimillima maxīa ꝑ̄cunctis de eo cōcepit gaudiaTertio Intuitio raroꝝ ⁊ nouoꝝ cā ē gaudioꝝ Tanto itaqꝫ hec āpliora ſtudia hūit qͣꝫto rariora in ſe ⁊ defilio ſuo cōſpexit qn̄ tot ⁊ tāta mirabilia fecit ⁊ tā magna ei fecit ꝙ ſe qͣſi miraculū in natura vidit. Et qꝛhec mirabilia valde ſūt nūeroſa liquet ⁊ gaudia fuiſſe multa. Quarto Facialis viſio rp̄i pre filijs hominū ſpecioſi eius gaudij ſingularis fuit rō. Quis eniꝫnō gauderet ſi eiꝰ qui angelorū gaudiū eſt faciē videret. O beati tui oculi qͥbꝰ vidiſti facieꝫ xp̄i o dulciſſiāvirgo Gaudebat abraam pater tuꝰ de enigmate. etvmbra qͣꝫtū tu de pn̄tia ⁊ oēs prēs videre cupiebantquē tu pn̄tē ⁊ cohītantē hēbas Quinto nō parua ſpiritalis ē gaudij materia. ſana ⁊ vera doctrina Quātū igit̉ iſta gaudebat q̄ veritatē ip̄am verba vite et̓.ne ſuꝑ mel dulcia hn̄tem audiebat: Uere letabat̉ ſuper xp̄i dogmata ⁊ eloquia. ſicꝭ qui inuenerat ſpoliamulta. qͥppe q̄ erat prudētiſſima verba eiꝰ ꝯſeruanset cōferens in corde. ſugenſqꝫ mel velut de petraSexto plenitudo gratiaꝝ valde diſponit ad ſpūalegaudiū Uirtus em̄ ⁊ grā habent ſibi annexa ſpiritus gaudia Conſtat ergo exquo hec grā erat pleniſſima ꝙ potiſſima ⁊ vera hūit gaudia Ubi em̄ plēior grē infuſio. ibi copioſior cōſolatō. Septīo p̄cipuevirtus gratitudinis q̄ refertur in deū vt vult Anthoninꝰ annexū habet ſibi gaudiū Quia igitur iſta erat

F-

P ij