De btā virgine
gratiſſima. ideo eius gaudia erant maxīa. Oī enimtꝑe dn̄m benedicebat ⁊ grās ꝓ oībus agebat. vn̄ ī oībus ⁊ de oībus ſꝑ gaudebat. Octauo Cōiunctio affinitatis cā eſt mutue ꝯgratulatiōis ⁊ gaudioſitatis.Et quo qͥs alteri cōiunctior eo naturaliter ꝯgratulātior⁊ad cōgratulandū diſpoſitior Cū gͦ hec erat ei cōiunctiſſiā vt pute maternitatꝭ affcū cōiūcta Liquetꝙ eiꝰ de xp̄o gaudia erant maxīa Nono vulgo dicit̉Cū fuit inunctꝰ currus ſn̄ murmure vadit. Qꝛ ergohec oleo leticie ⁊ ſpūalis exultationis p̄ cōſortibꝰ vncta erat maxīo ſpiritali gaudio gaudebat. Nō gͦ triſticia mala afficiebat̉. ſed gaudio ⁊ ſpūſcō replebaturdn̄oqꝫ iugiter pſallebat. ita vt dicere poterat. Exultabunt labia mea cū cātauero tibi ⁊c̄. Decīo Gaudioſiobiecti p̄ſentia ſūma ⁊ intenſa cauſat gaudia. Hecaūt ſummū bonū ſꝑ pn̄tialiter habuit. qͥppe cuꝫ quadn̄s oī tꝑe fuit ⁊ xp̄i ſalutē vidit: Et viſio ſaluationiſcā eſt iubilatiōis. Quia igit̉ cās has oēs ī ſūmo hūitſūmū eiꝰ gaudiū fuit.¶ Rōnes quedā ſpēales gaudioꝝ Mēbꝝ. vi.Irtus ⁊c̄. Hic annectūtur cauẜ dcīs gn̄alibꝰ ſpēales q̄dā gaudioꝝ rōnes in ꝑfectioribꝰlocū nō in oībꝰ hn̄tes Et pͥma ē ꝟtus q̄ iuxtaph̓m bonoꝝ ē hōrabiliū ⁊ delectabiliū letificās poſſeſſorē ſuū Quo igit̉ maria erat ꝟtuoſior eo gaudioſior Ethnicꝰ ait Uis nō eſſe triſtis ſed ſꝑ gaudere bn̄viue. Quia igit̉ hꝰ vita purior. iō et ꝯſcīa letior velutꝯuiuiū iuge ⁊c̄. Secūdo ſpes bōa. magͣ ē gaudij cā.Qui em̄ bonū qd̓ diligit ⁊ deſiderat hre ſperat. indegaudet qꝛ inchoatīe hꝫ. Hec igit̉ ſūme gaudebat q̄ n̄mō ſpē. ſꝫ certitudinē firmā de obtinēdo amato bonō hēbat. Tertio aōr ⁊ dilectio gͣndis īmediata ⁊ perſe ē gaudioꝝ rō. Iuxta illud Si diligeretis me gauderetis vtiqꝫ ⁊c̄ Quantū em̄ qͥs diligit tm̄ gaudet. etqualiter diligit taliter gaudet. Quo ergo hꝰ aōr ītenſior. eo ⁊ leticia maior. Quarto oīs oꝑatio ꝯnatural̓nō īpedita. Iuxta ph̓ꝫ .vij. ethicoꝝ. delcābil̓ ē ⁊ gaudioꝝ cauſatiā Cū ergo maria ī oībꝰ oꝑbꝰ naturaliſſima fuit. claret ꝙ de ſingul̓ bōis oꝑbꝰ ſingl̓aritergaudebat. Quia q̄ erāt multa nccē ē vt ſint ⁊ gaudiapl̓a. Quinto Gaudioſoꝝ ⁊ bonoꝝ obiectorū lucidior cognitio. āplioris ē leticie ⁊ gaudij rō. Qui em̄ bonū n̄ cognoſcit de bono nō gaudet ⁊ qͣꝫto noticia maior tanto leticia āplior. Quia vero hec p̄ cūctis ſummū bonū ⁊ oīa gaudiorū obiecta cognouit clariꝰ. liquet ꝙ etiā gauiſa fuit intimius. Sexto aduerſitates tribulatiōes ⁊ moleſtie perfectis ſunt gaudiorūmaterie. vtꝫ in apl̓is qui gaudebant qꝛ digni hēbant̉pati ꝓ xp̄o. qͥppe qui tribulatiōes oē gaudiū exiſtīabant: eas vt dilectōis ſigna chriſto cōformantia ⁊ ml̓tum vtilia ⁊ magnoꝝ gaudiorū cauſatīa ꝯſiderabāt⁊c̄. Quā ergo putabimꝰ hec gaudebat que ſemꝑ aduerſa ferebat ⁊ cūctis erat ꝑfectior ⁊ ꝑfectiꝰ tribulationū vtilitates ⁊ dignitates ꝑpendebat. Septimo
ſcāꝝ ſcripturarum cognitio grauis ē ſpūalis gaudijratio. In lectione em̄ ſcripturaꝝ inuenit̉ cōtra omne genꝰ triſticie ſolacioſū remediū. Iuxta apoſtoluꝫqui ait. Quecunqꝫ ſcripta ſunt ⁊c̄. ſcripta ſunt vt cōſolationē hēamꝰ. Plurimū igit̉ iſta gaudebat q̄ ſcripturas ſciebat crebrius legebat profundius intelligebat ſemꝑ ruminabat ⁊ in corde cōſeruabat ⁊ cōferebat. Octauo Spūſſctī dona ⁊ fructꝰ ſpūs. ⁊ preẜtimgaudiū: magna ſunt gaudiorū cauſa Quibꝰ qꝛ hecreferta erat ſūmo gaudebat. Nā ⁊ gaudium fructusſpūs ſūmo in eo erat quod in puritate conſciētie ⁊eleuatiōe animi ad deū de rebus gaudio dignis conſiſtit. ergo ⁊c. Nono poſſe īpendere alijs bn̄ficium Iuxta ph̓m ſecūdo politicoꝝ beneficis ⁊ amicis eſt delectabiliſſimū. Ualde ergo hec in omībus operibꝰ ſuisgaudebat qͥbꝰ nobis ſꝑ ſe proficere ⁊ ſuccurrere noſcebat. Poſtremo admiratio. teſte ph̓o primo rethorice p̄cipua eſt delectatiōis rō. Et hoc ex ꝑte deſid̓rijſpei ⁊ rei. vt d̓r in pantheologia Sed hec p̄ceterꝭ inammiratiōe fuit. qͥppe que cōtemplatrix prudētiſſima in mirabiliū cōtemplatiōe ſuſpenſa fuit. Quamergo putas gaudebat qn̄ aliquid de mirabilibꝰ dei etfilij audiebat Scribit nobis lucas ꝙ erāt pr̄ ⁊ materieſu mirantes ſuꝑ his q̄ de filio audiebāt. Quoꝝ admiratio nō fuit ſine gaudio. Patet ergo ex dictꝭ hisoībus. qꝛ oīs rō gaudij ⁊ gn̄alis ſcꝫ ⁊ ſpēalis in virgine nr̄ā fuit. De quibꝰ rōibꝰ gaudij qͥ aliqͥd pleniꝰ legere volet quō ad gaudiū cōcurrant. Dyoniſiū videatcarth̓. in tractatu de gaudio ſpūali. O que ex hijs esgauiſa da nob̓ cauſas vt habeaꝰ ſpūalia gaudia am̄.¶ De p̄cipuis gaudijs marie Mēbrū ſeptimūOncipiens ⁊c. In poſtremis his duobꝰ verſibus ponūtur p̄cipua illa gaudia que in totius vite ſuc curriculo habuit virgo maria.quorum cōmemoratio eſt illi plurimū accepta. Et pmum erat in filij dei conceptione. Ubi maxime gaudebat. quia tūc ſūmum donū̄ accipiebat. quia nouūei dn̄s faciebat. ſalutationē gaudioſam audiebat. etcauſā omniū ſubſequentiū gaudiorum percipicbat.Unde et tunc in exultatione ſpiritus gaudioſū illd̓canticū magnificat decantabat. Et quis oro poteritvel tenuiter gaudij huiꝰ exprimere magnitudine vbiſic ſe vidit electā exaltatā dotatam īpregnatam. vere nullꝰ hoc explicare poterit preter ſpūm qͥ effecr ipſam q̄ ꝑſenſit ⁊ tam feliciter ſenſit. Nam vt Brigidereuelauit cum ineffabili exultatione aīe omniumqꝫmēbrorum dei filiū cōcepit. Alterū precipuum gaudiū fuit in filij eius dulci natiuitate. Nam ſi tantumgratulabatur in conceptione. multo amplius in filijntītate Bonū em̄ bono additū facit ip̄m magis bonū Et ſi oī ppl̓o ē ānūciatū exinde gaudiū qͣꝫtomaggauiſa credit̉ q̄ peꝑit illd̓ gaudiū. ꝟe excedit oē īgeſū
I