De beata virgine

turaliter oblectat etiā in rebus vanis. multomagiseiꝰ cuiꝰ ſpūs ſuꝑ mel eſt dulcis. Neceſſariū qͦꝫ eſt ei qͥvolet hrē marie grām ⁊ ꝑmanere in eiꝰ amicicia vtobaudiat eiꝰ voci qͣ iubet ſibi cōgratulari ꝑ verba p̄allegata q̄ eccl̓ia canit ex eiꝰ ꝑſona. vt ſcꝫ ſic ſeruet amicicie iura qͥbꝰ amicoꝝ eſt velle ⁊ nolle vnū ⁊ ſic̄ fleuit cū flente. ita ⁊ gaudeat cū gaudēte.¶ De gaudijs marie At primo gaudioꝝ qͣlitas¶ audia plurima. maxīa. plēaqꝫ. ſingl̓a. pl̓a.¶ Uaria gaudij obiecta.In dn̄o. de ſe. nato. reliqͥſqꝫ. creatis¶ Teſtīonia vn̄ elicit̉ qͣꝫ magͣ erāt gaudiaIn terris. celis. vates. tipꝰ. oraqꝫ patrū¶ Signa gaudij magnitudīeꝫ on̄dentia:Cātica. verba pia. geſtꝰ. ſil̓ intima. mēbra.¶ Cauſe gaudij generalesLaus. ſil̓is. rara. ꝑſpectio. dogmata xp̄iPlena fuit. grata. genitrix fuit. vnctaqꝫ. p̄ſens¶ Cauſe gaudioꝝ ſpecialesUirtꝰ. ſpes. vel amor. opꝰ. ītellectio. cauſe.Aduerſum. ſcriptū. donū. benefactio. miransc ¶ Ioncipiēs. peꝑit. reges. tēplo. gerit vlnis.¶ Precipua marie gaudiaGlarus. ſurrexit. ſcandit. miſit. tulit hinc te.¶ De gaudiorū marie qͣlitate Membꝝ .i.Audia pl̓ima. Pro p̄miſſi roſarij qͣꝫtulacūqꝫ intelligētia ſciēdū ꝙ in hoc eiꝰ pͥmo verſupꝫ qͣlitas ⁊ qͣꝫtitas gaudioꝝ marie qͣlia .ſ. eꝰfuere gaudia Et in pͥmis d̓r ꝙ erant numero pl̓imaqͥppe que diuerſa ⁊ multa vt ex ſeq̄ntibꝰ p̄tēbit hūitgaudiorū obiecta. vt de filio: de ſe ⁊ oī creatura. Ul̓etiā pl̓imā gaudia hūit qꝛ oēs ſpēs. aut ſaltē oīa veroꝝ gaudiorū gn̄a in ſe tenuit Puta ſpūalia ⁊ corporalia. tꝑalia: ⁊ eterna vera ⁊ ſolida. vt in. iiij. ꝑteſūme ſue declarat Anthoninꝰ. Secūdo erāt eiꝰ gandia in mō: maxīa adeo ꝙ pͦ gaudioruꝫ magnitudineeꝰ ſpūs exultauit in dn̄o Nec mirū. Tū qꝛ hūit marimorū gaudioꝝ obiectū Tū qꝛ purū ⁊ diſpoſitiſſimūſubiectū. Lumē etiā clarū ⁊ lucidū Que tria vbi concurrūt maxīm cauſāt gaudiū. vt Ioā. dn̄ici exeqͥturſuꝑ mngͣt. Maxīa itē hūit gaudia qꝛ maxīoꝝ gaudiorū cās oēs ⁊ oīa hūit motia vtꝫ infra. Tertio marie gaudia erāt in obiecto plēa ⁊ perfcā. Qꝛ ī eo gaudebat qͥ plenitudo ē gaudij vniuerſi ⁊ cōſummatō indeo ſcꝫ ſuo ſalutari/ Aut ideo gaudiū plenū ⁊ ꝑfectūhūit qꝛ ẜm oēs vires ⁊ potētias anīe fuit. vt declaratAnthoninꝰ In potētijs ſcꝫ pͥmis medijs ⁊ vltimisHoc eſt in ſenſualitate ꝑ delectatiōis redūdātiam.In imaginatiōe ꝑ noticiā. In rōnali ꝑ ſubſtātiā.Uel certe ideo plenū fuit eius gaudium. qꝛ percepitplenum ⁊ omnis gaudij effectum. vt idem dicit.Quarto ſingularia quedā ⁊ ſpecialia gaudia habuitin quibus nec primā ſimilem nec ſubſequentem ſe-

cūdam hēbit In quibus nō cōmunicat ei alienus. vtſunt illa ꝙ mater fuit ⁊ ꝟgo ꝙ mater dei ⁊ hmōi ml̓ta. De quibꝰ indubie ſingulariter pre ⁊ ſine ceterisgauiſa fuit Poſtrēo ꝟginis hꝰ gaudia fuerūt puraPura inqͣꝫ non qͥdē a triſticia ⁊ pena. ſed a culpa q̄proprie gaudia reddit īpura. Alioquin nūqͣꝫ hic pura hūit gaudia. cuius gaudijs ſꝑ admixta fuere admixta fuere aduerſa. vt late deducit Dyoniſiꝰ carth̓.Uel ideo pura habuit ⁊ ſolida gaudia. qꝛ non taꝫ decreatura qͣꝫ de creatore cōcepta q̄ ſola (ſi Bernar. creditur) ſolidā ſunt ⁊ pura. Eſtimet iam qͥ poterit qͣleqͣꝫtumqꝫ hꝰ virginis gaudiū fuerit qd̓ his circūſtantijs qualificatū fuit. O igitur tu gaudioſiſſiā domīanobiſcum de gaudijs tuis cōica.De varijs gaudioſis obiectis virgīs Mēbrū. ij.N domino ⁊c̄. Hic ponūtur varia virginisgaudioſa obiecta ex qͥbus elicit̉ qͣꝫ fuerint eiꝰgaudia multa Et in primis ⁊ p̄cipuo de deo⁊ in dn̄o ſuo gaudebat vt ip̄a in ſuo cantico ꝓfiteturIta ꝙ ex ſn̄ia dicere poterat illd̓. yẜ. lxi. Gaudensgaudebo in dn̄o ⁊ exultabit aīa mea in deo meo Secundū gaudioſū obiectū ip̄a fuit Nā ⁊ de ſeip̄a gaudebat. Nā ſicut ordinatā habuit charitatē. ita ⁊ gaudioſitatē Un̄ valde de ſe nō tam̄ in ſe. ſed ī ordīe addeū gaudebat qͥ magna illi faciebat. Nā de donis d̓iletari nō inſipientis eſt vt ait apl̓s Gaudebat itaqꝫꝓpter oīa ⁊ ſingula ſibi collata. q̄ qm̄ prorſus innūra. ideo ⁊ gaudia exceſſiua Itē gaudebat de conſcīabona dicens cuꝫ apl̓o Gl̓ia nr̄ā hec eſt teſtīoniū conſcīe ⁊c̄ Quiꝰ qꝛ pͦ ceteris erat melior. iō ⁊ gaudioſior.Tertio ⁊ de filio ſingulariter gaudebat: qꝛ cū tenerrime diligebat Unde ⁊ omnibus bōis ei congaudebat. Nam ſi filius ſapiens etiā gregariꝰ. gloria ē parentis qͣꝫ putabimꝰ hanc gl̓iatam in filio ſapīa ip̄a.O quis poterit explicare quanta habuerit gaudia.Tum in paruuli cōtrectatiōe ⁊ deoſculatiōe. Tumſuper familiari dulciſſimi iuuenis cohabitatiōe. tuꝫſuper dulcibus colloquijs cōuiuijs ⁊ cunctis familiaritatꝭ indicijs. Uere deficit h̓ lingua oīs De quibꝰ tamen deuote ſcripſit Dyoniſius carthuẜ. vnde dicerepoterat Exultabo in deo ieſu meo. Quarta gauiſafuit de ceteris ſuis cognatis ⁊ amicis de chriſti apoſtolis ⁊ diſcipulis ⁊ omnibus chriſtianis quibꝰ in bonis aggaudebat. quia vere eos in chriſto amabat.Nam oꝑationes bone aliorum bonis ingerunt gaudium. Iuxta quod in canonica ſua dicit verter illetheologorum. Gauiſus ſum valde quia inueni d̓ filijs tuis ambulātes recte: Et quo hos maria dilexitintimius eo gaudebat perfectius. ¶ Poſtrēo gaudebat ⁊ in oīm creaturarum contemplatione in quibus ē grediens inueniebat grādiū gaudioꝝ paſcua.ita vt dicere poterat cū ꝓph̓a Delectaſti me dn̄e ī fac

D

¶