Titulus viceſimuſquartusGC TLII
GC TLII
Tidit filiū ſuū ſitim pacientem in ſolitudine vbi nōerat aq̄ Maria aūt audiuit filiū ſitio clamantē ī ꝓpria terra vbi oīm erat abundantia. Illiꝰ filiꝰ ſitimnaſſus eſt in exilio vbi nō hēbat amicos huiꝰ in prīainter amicos. Illa poſuit filiū ſub arbore in vmbra ꝯardorem ſolis. Iſta vidit filiū eleuatū in arbore crucis. in feruore ſolis Illa receſſit ne videret filiū morientē. Iſta cōſtant̓ ſtabat iuxta crucē vidēs filiuꝫ exſpirantē. Illa ſedit in terra ⁊ fleuit Maria ſtetit etplanxit. qꝛ locū ſedendi nō habuit ⁊c̄: Si itaqꝫ tantū illa de tali filio tā pauca paſſo doluit. qͣꝫto apliusiſta indoluit. Huius etiā dolētis tipū rebecca geſſitqn̄ ad dn̄m dixit. Si ſic mihi futuꝝ erat qͥd neceſſecōcipere fuit Qd̓ proprie magis marie cōgruit q̄ ī cōceptiōe dolorem nō ſenſit ⁊ iā duplodoluit qͣſi diceretQuare in ntītate dolorem nō ꝑtuli. ſi iam tantū perferre debui. Dū em̄ illiꝰ gaudij recordor dirius ī mecrucior. Tertio Si dauid mortē filij ꝑſecutoris ad̓ofleuit ꝙ clamare n̄ ceſſauit ꝙ ꝓ eo mori voluit dicēsAbſalon fili mi fili mi ⁊c̄ Quantū dolorē maria hūitdū filiū innocentiſſimū mori cōſpexit. Quarto ī huifigurā noemi dixit Nolite me vocare noemi ſꝫ mara⁊c. Qd̓ pulchre marie quadrat. Duos em̄ ⁊ ip̄a filiosamiſit Carnalē .ſ. ieſū in corꝑe. Et ſpūalem ſcꝫ genꝰhūanum infidelitate. Un̄ nimiꝝ ſi amaritudībꝰ ꝑnoemi repleta fuit. Poſtremo vt d̓r in verſu De eꝰetiā doloris magnitudine multa veteres illi p̄dixcreꝓphete vtꝫ diſcurrendo ꝑ ſingl̓os. Hinc ait vẜ. Utmulierē derelictā ⁊ merentē vocauit me dn̄s Ezech.Quaſi ꝑturiens dolebit. Et. xiiij. Oīa lumīaria celifaciā mereri ſuꝑ te Hieremi. Trenor̄. i. Poſuit mequaſi deſolatā ⁊c. Itē dolores tenuerūt ea vt ꝑturiētem. Plena eſt hmōi ſcriptura q̄ pn̄t exponi de dolore virginis mrīs:¶ De quibuſdā ſingularibꝰ doloribꝰ marie Mē. vii.Epuero ⁊c. In duobꝰ his poſtrēis verſibusenūerant̉ aliqͥ dolores virgīs ſingulares ſu85per qͥbꝰ ſingulis poſſent ml̓ta dici. ſed ꝯmittit̉ hͦ exercitantiū deuotiōi Primꝰ igit̉ p̄cipuꝰ virgīsdolor quē de xp̄o hūit in eiꝰ puericia fuit. Et is ml̓tiplex fuit. puta qn̄ illū peperit ⁊ pre frigore vagienteꝫ⁊ mēbra cōſtringentē vidit ⁊ duro in pſepio reclīauitQn̄ itē tenellū illū circūcidit Itē qn̄ ꝓphetiā ſymcōisaudiuit ⁊ in egyptū fugit. Singula retractētur Secūdo p̄cipue dolebat qn̄ ꝑditū illū triduo dolēs ⁊ flēsquerebat. ¶ Tertio maxime doluit qn̄ totiēsin vite decurſu amatiſſimū illū cordis ſui ſepe eſuriētē ⁊ egentē vidit Quō em̄ hoc poterāt ferre mr̄na viſcera. De illo qͥ creauerat oīa ⁊ nutrit cūcta Quartovalde doluit dū ieſū vel ingementē aut crebriꝰ flēteꝫꝯſpexit Fleuit eī. vt d̓t qͥdā multotiēs ſcōꝝ gl̓a xp̄s.Inclita colluxit virgo maria ieſu. O qͥd ei putas cordis. qͥd affectuū fuit dū flentē illū ꝑſpexit Quīto grāditer doluit dū ieſū laborantē. docentē: ſit ientē. iude
orū ſalutē cōſpexit ⁊ nihilominꝰ illū ſꝑni. obſeruari.⁊ blaſphemari audiuit Uere ſingula iudeoꝝ ī xp̄umblaſphema verba fuerūt virgineo cordi mat̓no pectori dira martiria ⁊ trāſfodiētia ſpicula. Et Sextoq̄ lingua vel dicere vel intellectꝰ poterit ꝯp̄hendereqͣꝫtum indoluit. dū eū crebro ſuā paſſionē p̄dicenteꝫaudiuit. O qͣꝫ hoc materno cordi gͣue audire fuit. Sipetrꝰ nec apl̓i ferre nō poterāt. qͥd de tali mre ſuſpicandū. Septīo cū filiū audiuit a iuda venūdatū ⁊ ꝓditū ⁊ a iudeiſ captū. quē putabimꝰ eā hūiſſe dolore:Si helyaudiēs archā captā p̄dolore reſupinꝰ cecidit⁊ nurꝰ moriēdo peꝑit. qͥdputas mr̄ iſta fecit. Deīdeoctauo Dū vidit illū ab oībꝰ diſcipulis derelictū. deiudice ad iudicē ductū opꝓbrijs repletū qͣle hūit doloris lamentū. Porro nono. dolorē quē hūit dū filiūdamnatū cruce onuſtū ad mortē duci cōſpexit ſpaſma qd̓ patiebat̉ ⁊ capella in illiꝰ meōriā manens. vtUberti. teſtat̉. Decimo dū filiū in cruce vidit ⁊ alloquentē audiuit doloris gladio trāſfodiebat̉. Poſtremo qͣlem dolorē ſenſerit dū filiū agoniſantē morientēqꝫ cōſpexit. dū depoſitū in gremio tenuit ⁊ tumulare vidit nulla volubil̓ lingua explicare poterit.Hec breuiter diximꝰ qm̄ magis affcū qͣꝫ pēna hi attigūtur dolores.Roſariū quintū de gaudijs dulciſſiē ꝟginisOngratulamini mihi. Luce. xv. Poſt roſariū dolorū ſeqͥtur Roſarium gaudioꝝ. Namcōgruit vt qͥ eſt cōpaſſus vt ⁊ cōgratulet̉ ⁊ equū eſt vt qͥ flcuit cū flente etiā gaudeat cū gaudente Et qͥ mariā ſalutauit in cōmcōratione triſticiaruꝫ⁊ dolorū. cōmeōret etīā gaudiorū. vt hortat̉ ꝑ ꝟbump̄miſſuꝫ. Singulariter em̄ ē marie gratū vt ſalutet̉in cōmeōratiōe gaudioꝝ. vtꝫ ex multis exēpl̓ ī librisexemplorū Legit̉ em̄ de pluribꝰ qͥ hoc mō .ſ. ī gaudijs marie ſe exercitabāt ⁊ in eoꝝ meōria eā ſalutabant ꝙ a maria ſūt reſalutati ⁊ vt gauderēt ⁊ ſecumad eternaliter gaudendū venirēt in illiꝰ ꝯgratulatōisvicē ⁊ recōpenſā ſunt inuitati. Et iō hoc qͥdā ſcī ſcientes ſingulariter erāt ſe in hoꝝ meōria exerenetes. vtd̓r de ſcō Bernar. ⁊ aꝑte inuenit̉ de ſcō Tho. cāthuarien̄. qͥ certos rithmos de gaudijs ꝯpoſuit qͥbꝰ mariā ſalutauit ⁊c. vn̄ ⁊ ei adiutorio fuit. Qꝭ ſi virgī huic tā hoc gratū erat qn̄ ꝑtialiter qͥbuſdā oraciūcul̓ ⁊ aliqͥbꝰ tm̄ gaudijs ꝯmeōratis ſalutabat̉. qͣꝫ ſꝑanduꝫ hͦei roſariū acceptū. vbi ⁊ gaudiorū ſuorū qͣlitas ⁊ qͣꝫtitas cauſalitas ⁊ modalitas ad mentē ei reuocātur⁊ p̄cipua. nihilominꝰ eiꝰ gaudia textualiter ꝯmeōrantur. Q ſi quē nō ꝑmoueat exercitij hꝰ acceptabilitas alliciat vl̓ vtilitas. ſuauitas: ⁊ nccītas Ualde eīvtile ē marie ī cōmeōratiōe gaudioꝝ ꝯgratulari. qͥaſic ꝑ piā ꝯgͣtulationē poterit hō ſingl̓arit̓ eiꝰ gaudiis ⁊ meritis ꝑticipare. ⁊ tandē ad ſecū et̓nalit̓ gaudēdū ab ea īuitari. Quāte āt ſit ſuauitatis ⁊ dulcedinisneō nouit niſi exꝑtꝰ p̄ẜtim cū gaudioꝝ retractatio na
P