De beata virgine

carne patiebāt̉ ⁊ mēte refocillabāt̉. vtꝫ in martiribꝰ.Tāto itaqꝫ martiriū huius noſtre nobiliꝰ ⁊ egregiūmagis qͣꝫto in ꝑte nobiliori magis ¶ Septimo Teneritudo nature ⁊ nobilitas complexiōis aggrauabat dolorem ſue compaſſionis. Per hec em̄ ad maiorem compaſſionem diſpoſita fuit. Hinc ait diuusille Auguſtinus ꝙ dolor eſt teſtimonium bone ⁊ flexibilis nature. Quo igitur hec nature erat melioris⁊ complexionis tenerioris eo compaſſionis maiorisOctauo Magna ⁊ precipua virginei doloris augmētatio fuit ꝓfunda eius circa paciētem filium cōſideratio ⁊ contemplatio. Uirgo em̄ erat prudētiſſimaoptime partis (q̄ nūqͣꝫ nec inter medias tribulatiōeſab ea ablata fuit) electrix ſagaciſſima q̄ iuxta cruceꝫſtabat fide erecta volūtate deo conformata rōne eleuata ⁊ aqͥlino intuitu omnia aggͣuamenta domīcepaſſionis eius oculus ꝑſpiciebat ⁊ qͥdditatem qͣꝫtitatem qualitatem ceteraqꝫ aggrauantia conſiderabat⁊ in cordis trutina pre ceteris dijudicabat ⁊ ponderabat. Nimiꝝ ergo ſi pre ceteris amarius ⁊ intenſiuscondolebat. ¶ Nono dolorem ꝟgineum valde augebat quia inſons erat ⁊ ſe ſine culpa pati ⁊ tanta ⁊ talia pati videbat Nūqͣꝫ em̄ peccauerat nec qͥcqͣꝫ dignūculpa admiſerat. Innocētia āt paciētis valde gͣuatlicet aliqualiter alleuiet. Plurimum igit̉ dolebat. libenter tn̄ omnia quia rōnabiliter vt dictum eſt etiāſine ꝓpria culpa illa tolerabat ⁊ pro nobis ſatiſfaciebat. ¶ Poſtremo Inde magis indoluit quia ſuācitharam in luctum cōuerſam vidit: Quo em̄ an̄ plura gaudia de filio habuit eo magis de iam paſſo doluit Infeliciſſimum em̄ infortunij genus eſt ſi Boetiocredit̉ fuiſſe felicem. Fiet hic collatio gaudioꝝ ⁊ dolorum et ſic patebit quomodo ⁊ qͣꝫtum ꝟginea cithara ſit ꝟſa ī luctū Hec de nat̉alibꝰ cauſis¶l Rōnes impellentes virgiēm ad condolendumfilio.Membꝝ. vi.Reſcia. ⁊c̄. Hic iam enumerantur aliqͦtcauſe ⁊ rōnes gratuite ꝟgiēm impellentesPad filio condolendum valide. quaꝝ primaex eo ſumitur quia ꝓphetiſſa ⁊ futuroꝝ p̄ſcia erat.Quod autem ꝓphetie donum etiam non gregariuꝫſed ſummum habuit oſtendit ſatis dn̄s Albertꝰ inde laudibꝰ eius ⁊c̄. Quia ergo vere ꝓphetes fuit ſpūp̄uidit qͣꝫ grandia eiꝰ filiꝰ cum ipſa eſſet paſſurus qͣꝫ īmultis illoꝝ vtroꝝqꝫ labor fruſtrandꝰ Iuxta illud.Inuanum laboraui ⁊c̄. Et hinc maxime doluit vt etfilius. Secūdo Inde plurimum doluit quia ⁊ ſeipſam cauſam paſſionis chriſti videbat. Nam ⁊ ꝓ eachriſtus paſſus eſt Et. licet nō pro eiꝰ tranſgreſſioneqͥppe q̄ trāſgreſſa nō fuerat tn̄ ꝓ eius a pctō p̄ẜuatiōeIta ꝙ ⁊ chriſtum licet ſine pctō ꝯcepta (vt multi tenēt ⁊ pie credit̉) fuerat. ſaluatorem habebat. Liquetem̄ iuxta quemdam doctum eo magis chriſtum eſſe

ſaluatorem qͦ fuerit is qͥ ſaluatur tutior a ꝑditione.Quāto igit̉ a ꝑditiōe quis longinqͥor tāto ſaluatior.⁊ qͣꝫto ſaluatior tāto ſalus verior. Magis igit̉ vniuſcuiuſqꝫ ſaluator eſt iheſus qͣꝫtomagꝭ a pctō ſaluatUirgini igit̉ matri maxīe ſaluator ſi eam nō ſolumab actuali ⁊ originali ſaluauit. ſed ⁊ p̄ſeruauit. Tercio Inde valde dolebat qꝛ pietatis dono quod ad luctū diſpōit Immo ⁊ in omnibꝰ donis ſpūſſancti q̄mentem facile mobilem ẜm eius inſtīctum reddūtrepleta fuit. Unde ſingulariter ad miām magis qͣꝫad aliud ſacrificium apta erat. Unde ⁊ regina miſericordie ⁊ pia ab eccl̓a compellat̉. Quarto ⁊ maximedolorem eius augebat quia multos ⁊ efficaciſſimosimpulſores ad filio condolendum habebat. Quinqꝫem̄ iuxta Ubertinum eam impellebant Primo Deus trinitas qui ei ꝓ priuilegio cōicationem paſſiōischriſti dabat. Scd̓o ih̓s eiꝰ filius qͥ qͦ dilexit eam intimius eo ad dolēdum impulit amplius ſciens quodnil ei dignius melius ⁊ acceptius qͣꝫ vt ei compateretur validius. Unde hoc dono mrēm honorabat ⁊ eiꝰdeſideriū in bono hoc implebat. Tercio tota influentia trium ierarchiaꝝ angelicaꝝ eam ad chriſto compatiendum impellebāt Nam ſcientes ꝙ eorum ruina reparari non poterat niſi de his qͥ tanto beneficio grati deuotiōe ⁊ compaſſiōe forent. Ideo mētemvirgineam eoꝝ influxū in chriſti doloribꝰ īmergebātvt nō ſolum ꝓ ſe ſed ⁊ ꝓ alijs ōnibꝰ deo grata eēt ⁊c̄.Quarto habitꝰ grē ſingularis ſemꝑ virgineam mentem ad excellentiſſima queqꝫ informabat. Unde adchriſto compatiendum ſumme impellebat Preſertim tamen ad iſtud gratia electrix eam impulit q̄ admaternitatem diuinam eam elegit vt dignum talimatri ſuꝑ tali filio luctus obſequium exhiberet Quīto totum bonum vniuet ſalis eccleſie eam mouit qd̓ꝑ eam diffundēdum erat ⁊c̄. Immo ⁊ totum vniuerſum in filij eius morte tremulum impulit ad magꝰlugendum. Et hec de impulſibꝰ de qͥbꝰ latius agit vb̓tinus. Poſtremo doloris rō fuit officij eiꝰ exhibitioNouerat em̄ ſe mediatricem ⁊ reconciliatricem oīm⁊ ergo pro omnibꝰ contemnētibꝰ erat ei dolendum.Unde ⁊ creditur iuxta vbertinum ſpūſſanctus tātuꝫdoloris ei cōicaſſe qͣntuꝫ mediatrici tali poterat ſufficere Ita ꝙ pro ſe ⁊ toto mūdoº dignum exhibebatlamētū Eſtimet iam qui poterit ex cauſis his omnibꝰ q̄ntꝰ fuit dolor ꝟgincus.FFigure ⁊ prophetie doloris Marie.Membꝝ. vij.Gar ⁊c. Hic iam ſubdūtur alique veterispagine figure ⁊ ꝓphecie ex quibꝰ vtcumqꝫmagnitudo ꝟ̓ginei doloris poterit pateſcere Et pͥmo. de Agar que ſuꝑ filio ſitiēti doluit ꝙ eūſub arbore ne morientem videret proiecit. Sꝫ logeamplius maria doluit. Nam illa vt d̓r geneſi. xxi.

ꝑ