Titulus vicelimūſquartusCNCT II

debitor ſum ⁊ prorſus egenꝰ. niſi recognoſcēdo cōfitend̓o in illū a quo ſunt referendo. admirādo actuādo. laudādo. glorificādo. dulciter guſtando. qm̄ ſuanis ē dn̄s. Solus em̄ amor ex omnibꝰ aīe motibusſenſibus atꝫ affectibus eſt. in qͦ poteſt creat̉a rōnalis⁊ ſi nō ex equo vel ſaltē ex ſimili rn̄dere auctori l̓ mutuā rependere vicē ¶ Quare igit̉ triſtis es aīa mea ⁊quare cōturbas me. tanqͣꝫ ꝑpetuo futurum me deomeo inofficioſum debitorē. ſterilem colonū. inexplicabiliter obligandū. Interim fac: deū ama. ſpera indeū. ſpecta ſpeculare cōſidera. deſidera. expecta. pacienter fer. cōſolare ⁊ gaude interim in ſpe. Uenietdies illa qn̄ aſſumeris ⁊ vngeris: inhabitabis in atriis domus dei ⁊ digna habeberis fungi ſacerdotio innomine ipſius. ⁊ offerre illi incenſum dignū. dignificante te ſpiritu filij in quo ⁊ per quem ꝑfecte grata ēris Interim tantū ne obliuiſcaris gratiā fideinſſoristui. ſed hoc vel vnū intentiori mēte retracta. Et ſi gͦtitudinis formā voles Ancelmū intuere in meditatione ſua ſuper redemptione generis hūani Et in oratione ad flectendū patrē in nōie vnigeniti ⁊ ceteraImmo ſi quis ſtudioſiorpiū gratitudinis exernplar volet Ille orationem Quintiliani ꝓ filio ab aīcō redempto contra patrē legat ⁊ ad pietatem cōuertat. Inſigniter enim valde ibi redemptionis beneficium effertꝭ.Explicit diſtinctio huiusſecunde partis prima.Diſtinctio huiꝰ ſecūde ꝑtis de virgīe inrē̓.Titulus. xxiiij.Prologus.

OEmoria mea in generatione ſeculoꝝ. Eccl̓. xxiiijQm̄ teſte quodā poſt d̓i memoriā nihil vtiliꝰ dignius:eſ.dulcius eſt meōria mrīs eiꝰIdeo poſtqͣꝫ in p̄miſſa diſtīEctione habitū eſt de quibuſdā meditabilibꝰ circa deumt eū reſpicientibꝰ. In hacaltera ponēda ſūt quedā de ip̄ius virginea mrē ⁊ eaꝫcōcernētibꝰ vt quēadmodū ip̄a ſecūda eſt tam thalami felicitate. qͣꝫ regni ſublimitate. qͣꝫ etiaꝫ ſacerdotijſcitate. qͥppe ſponſa dei. ſecūda in cubiculo ⁊ thalamo. Regina celi. ſecūda in regno ⁊ ſolio. Sacerdosmagna. ſecūda in tēplo ⁊ ſacrificio poſtqͣꝫ adducunt̉⁊ inducūtur virgines oēs. Ita etiā hic ſibi in noſtroRoſeto ⁊ collectario ſecūdam vendicet diſtinctioneꝫhuius noſtre ſecūde partis. Uerum cōſiderātes quāta in eiꝰ laudes ⁊ p̄conia. ⁊ a qͣꝫtis qͣꝫqꝫ digna ſint cōſcpͥta plurimū veremur ne noſ actōe puſilli. ingenioſtupidi. nulla dicemꝰ poſt tāta eiꝰ laudi digna aut vtilia lectori. Sꝫ e regione nō equū nobis viſuꝫ eſt vtſileamꝰ vbi oēs loquūtur. p̄ſertim cū huiꝰ cōpilationis modus ip̄i primū fuerat dedicatꝰ ⁊ eius amore hͦopus extortū a nobis. Pauca igit̉ ⁊ de ip̄a meditabilia ponemꝰ. licet nō noua. nouo tn̄ ⁊ cōpendioſiori nr̄o mō Sed anteqͣꝫ ip̄a meditabilia ponemꝰ q̄dā ꝓ introductiōe in laudē virgīs decet vt p̄mittaꝰ.Ei ſeruiendi inductiuisScꝫ de Seruitoꝝ eiꝰ qͣlitatibꝰMō ei ſeruiēdi ⁊ ip̄is ſeruit ijsDeinde ſubnectēda ſūt ſub roſarioꝝ mōis certa meditabilia. vt ſic in generatiōe ſeculorū apud nos ꝑmaneat dulcis eius memoria.De inductiuis ad ſeruiendū marie Mēbrū. pͥUicūqꝫ glorificauerit me gl̓ificabo eum Quiaūt me cōtemnūt erunt ignobiles .i. Reguꝫ..ij. Duplici (ait Augꝰ) mundus acie ſuos ſibiattrahere ſolet. Aut ſcꝫ blandiendo vt decipiat. autterrendo vt frangat. Sil̓i quoqꝫ ac pari ꝓceſſu ꝟgoſapientiſſima in ſui laudē torpidos verbis his īcitare videtur. ſed nō fine eodē. pͥmū nāqꝫ p̄mia pollicetur vt alliciat. deinde aduerſa minatur vt terreat pͥma acie nō cedētes. Unde nimiū eſt durꝰ qͥ ad eꝰ laudē his nō expugnat̉ arietibꝰ Uerū vt nemo ſit qͥ ſe d̓tineat ab eiꝰ laude āpliora ſunt nobis ⁊ ꝑticularioraadducēda incitamēta. ex quoꝝ remeōratione quotiens in eius cultu intepuerimꝰ validiꝰ in eius pcōiaaſſurgamus. Et licet plures plura ponāt incitamēta. nos tamen multitudinē faſtidij matrē decliuātesomnia illorū multa ad tria principaliora redigamꝰ.mēbra. his verſibus concluſa.Auſa multiplici. ſeruire dei genitrici.

X

G

M iij