De beata virgine

Debes dū viuis poſt morteꝫ viuere ſi visid ē ꝓpt̓ deum ꝓpt̓ ꝟginē ip̄aꝫ ꝑꝑ teip̄ꝫTe trahat ip̄e deꝰ geītrix. tibi cōueīt illudGlorioſe em̄ virginis laudi inſiſtere debemusei placetDeū qꝛ hocī ſēpturꝭ iubꝫꝑ doctos ſuadꝫNouē hijs addit̉honorabiliſſimadecima cauſa qꝛSeip̄aꝫ qꝛ bn̄ficētiſſimainuitamur ad itidēfide liſſima ⁊ gͣtadulciter a mariavtiliſſimumnoſip̄os qꝛdigniſſimumnob̓valde neceſſariūQue mēbra vt meōrie meliꝰ cōmendētur ꝟſibꝰ redigūtur.Cauſas ob denas. ſeruito dei genitriciNāqꝫ placet. ſuadēdo. iubꝫ. venerāda fidl̓.Plura v̓dit. dignūqꝫ ncce̓. honū. vocat ad hͦtPro quorū qualicūqꝫ ꝓſecutiōe. In pͥmis dicimꝰvirginee matris laudibꝰ inſiſtendū. Ex ꝑte dei. qꝛ hͦei ſūme placet. Nō em̄ minꝰ ei placet ẜuitꝰ ⁊ laus. q̄matri īpendit̉ qͣꝫ que ei exhibet̉. Nā ⁊ hec vera ē lauſciꝰ Teſte nēpe hiero. Honor matris eiꝰ ē qui natuseſt ex ea Nec dubiū cuiqͣꝫ eſſe dēt quin totū ad gl̓amꝑtineat filij qͥcquid īpenſuꝫ fuerit eiꝰ genitrici gͦ ⁊c̄¶ Rurſus ſi placitū ē deo ꝙ ſeqͣmur veſtigia eius pareaꝰ qͣꝫ ipſiꝰ mādatꝭ hͦ totū ꝑagimꝰ honorādo mrēmeius gͦ ⁊c̄. ¶ Non ignoraꝰ itē qͣꝫ libēt̓ boni filij audiātcollaudari ſuos parētes. qͣꝫtomagꝭ ſuꝑbonꝰ ⁊ optimus ille eterni prīs ac virginee mrīs vnigeītus ⁊ primogeītus filius oblectat̉ in ſue matris tā venerādepreconijs ¶ Quā demū ei placeat ẜuitꝰ matris ex cocōijcitur qꝛ eius miniſtros ⁊ ipſiꝰ laudi deditos tātisp̄uenit bn̄dictionibꝰ ⁊ gratijs vtꝫ in ml̓tis miraculiſQuiſqͥs igit̉ cū chriſto dicere volet Ego q̄ placitaſūt ei facio ſꝑ quiſqͥs itē cū iuſto vt d̓r ꝓuer. ꝯſiderare que placita illi. ſtudeat matrē eiꝰ venerari In hocſiquidem cōplacitum ē illi¶ Alteꝝ inductiuū ex ꝑte dei ē qꝛ hoc In ſcripturisiubet Nā ſi deū in ſanctis laudari iuſſit qͣꝫtomagis īhac ſcōꝝ ſancta ¶ Un̄ huiuſmōi monitis ſcripturaē plena vt illic Honora prēm ⁊ mr̄eꝫ ¶ Mr̄ vere eſtmaria vtꝫ infra ¶ Itē in pſalmo Adorate ſcabelluꝫpedum eiꝰ Qd̓ ꝯgrue ītelligit̉ maria in qͣ reqͥeuit humanitas illa diuina Qui igit̉ ſcripturis aſſentiri velitIuxta qd̓ dn̄s ipſe āmonuit dicēs Eſto cōſentiēs aduerſario tuo ne forte tradat te iudici ſtudeat venerari Terciū ē qꝛ ꝑ doctores orthodoxos id ſuadet vt ſtteſtimonio libri eoꝝ fere ōnes in quibus ad laudesincitant ꝟginis matris Non opus eſt hic eoꝝ teſtimonia aggregare multiplicata em̄ ſunt ⁊ facta cre-

dibilia nimis. Ex quoꝝ nūero p̄cipuꝰ ille virgīs laudator Bernar. ait Totis inquiēs medullis cordiuꝫp̄cordioꝝ affectibꝰ ⁊ votis oībus mariā veneremur.ſic eſt volūtas eiꝰ qui nihil nos hrē voluit qd̓ nō permariā tranſiret ⁊c Moueāt itaqꝫ nos verba ⁊ incitamenta ſapientū q̄ ſunt qͣſi ſtimuli ⁊ quaſi claui vtin eccl̓iaſtico d̓r in altū defixi vt veneremur mariamHēmus ⁊ totidē inductīa ex ꝑte virginis ip̄iꝰ Quorū primū eſt qꝛ in ſe honorabiliſſima eſt ⁊ oī laude digna Nō em̄ vt dicitur de Iudith ē talis ml̓ier ſuꝑt̓rā Tā ſcꝫ amabil̓ ⁊ venerāda qͥppe in ſe cōtinēs oēsrōnes amoris ⁊ veneratiōis Si em̄ honor vt aiūt alicui exhibet̉ in indiciū virtutis liq̄t ꝓfecto. qꝛ hec eſtꝟtuoſiſſima. Si ꝓpter generoſitate a nullo illuſtriūhec vnqͣꝫ fuit victa. Si propt̓ dignitatē ſuꝑexcedit vniuerſos Regina ſcꝫ celi exn̄s ⁊ dn̄a mūdi. Quātamuis igit̉ rōnē honoris adduxeris. maria nrā ſuꝑexcedet. Exaltate igit̉ eā qͣꝫtū poteſtis ſuꝑ enī valebit. acuiꝰ laude deficiūt viri ⁊ gemūt gygantes ſub eaSecūdo ē venerāda qꝛ Benefica ⁊ bn̄ficētiſſiā a quaexcepimꝰ innūera beneficia. Que quāto ſūt āplioratanto honorabilior ⁊ magis a nobis venerāda Enumeret qͥ poterit qͣꝫta ꝑ eā ſint p̄ſtita nobis ⁊ tūc perſpicuū fiet ꝙ oīa noſtra qͣꝫtalibet etiā obſequia beneficijs eius īparia ſūt ⁊ inferiora Certe ip̄a eſt ꝑ quaꝫdeꝰ creator ⁊ iudex nr̄ factꝰ eſt frater. ſaluator ⁊ aduocatus nr̄ Per ip̄aꝫ ⁊ ꝓlem eiꝰ adorandā liberati ſumꝰ a penis inferni. a iugo pctī. a. ptāte imo tyrānid̓⁊ ſeruitute diaboli ab originali infectiōe. a multiplici calamitate. ⁊ vt paucis multa dicamꝰ ꝑ eū liberati ſumꝰ ab oībus malis ⁊ repleti oībus bonis naturegrē ⁊ gl̓ie: Un̄ crebriꝰ iure illud Thobie eructare habemꝰ Quā mercedē dabimꝰ ei. aut qͥd dignū poteriteſſe bn̄ficijs eiꝰ. Tertio qꝛ ſuis ſeruitoribꝰ ē fideliſſima remuneratrix ⁊ grata qͥppe diligēs ſe diligentesUt d̓r Prouer. ⁊ nō derelinquēs in ſe ſperātes Fidelis em̄ ⁊ munifica dn̄a gratis ſibi nō patitur ſeruirenec mīmū ſibi īpenſū obſequiū ſinit trāſire irremūeratū. Quis ergo nō tali libenter deẜuiet: Q ſi amorerecuruo ad ꝓpria ꝯmoda oculū diuertamꝰ inuēimꝰ⁊ ea h̓ abūde. Nā virgini mrī deſeruire in pͥmisē nob̓honorificū ⁊ dignū. Si eī vt Agathes illa theologiſabat Sūma ingenuitas eſt ẜuitꝰ xp̄i Et ꝓbe qꝛ ſeruire deo (vt aiūt) eſt regnare. Patet ꝙ poſt dei benedicti cultū nullꝰ eſt p̄clarior qͣꝫ qͦ colit̉ virgo iſta. Un̄p̄clare de eiꝰ miniſtris dici poterit illud. iij. Regꝭ. x.Beati viri tui ⁊ btī ſerui tui hi qͥ ſtant corā te ſemꝑ¶ Deinde qͥ bono honeſto nō allicitur vel vtili moueatur. Nil enī vtiliꝰ qͣꝫ de ſeruire marie. vnde d̓r Eccl̓i.xxx. Sicut qui theſaurizat. ita ⁊ qui matrē honorificat ſuam .i. virginē hanc mariā Et vere ſic̄ qͥ theſauriſat: Tanta enim prouenit ex virginis cultu vtilitas.tantus tāqꝫ copioſus fructꝰ vt nemo quātumlibet etiā garrulus aūt diſertꝰ orator fuerit verbis cōſequi

ꝑꝑ