Beneficiarium

ī ꝓmiſſis qꝛ ml̓to maiora ꝓmiſit Promiſit eī nob̓ alabore qͥetem. a ẜuitute libertateꝫ a timore ſecuritatem a merore ꝯſolationem. a morte reſurrectioneꝫEt in reſurrectione plenū gaudiuꝫ. ſummū ⁊ indeficiens gaudiū Deinde ꝓmiſit nobis ſeip̄m qͥppe iurauit patribꝰ datuꝝ ſe nobis qui ē omne ⁊ totū bonuꝫQuod qui acceperit habūdantia omniū bonorū ꝑfruet̉ ⁊ quicquid voluerit illi fiet Excitemꝰ igit̉ ⁊ diuertamꝰ totū intellectū nrm̄ inqͣꝫtū deꝰ donauerit ⁊cogitemꝰ quale ⁊ qͣꝫtum electoꝝ ſit vnicū ⁊ ſingulare gaudiū Iſtud ſcꝫ vnū ⁊ ſummū bonum qd̓ eſt oēbonū illud vnū ⁊ neceſſariū ⁊c̄ De hoc bono agit̉ infra O igit̉ qͥ hoc bono fruet̉ quid erit illi ⁊ quid illinō erit Certe quicquid voluerit erit ⁊ quicquid nolitnō erit Cur gͦ ꝑ multa vagamur amemꝰ hoc vnū bonū ī quo ſunt omnia bona ⁊ ſufficit Deſideremꝰ ſimplex bonū qd̓ eſt oē bonum ⁊ ſatis eſt Bona gͦ ꝓmiſſa vt ſunt nullus dicere cogitare vl̓ intelligere p̄t carne veſtitꝰ. multo em̄ maiora ſunt ⁊ meliora qͣꝫ intelligimus aut cogitamus Regnū nāqꝫ dei omni famamaiꝰ eſt. omni laude melius. omni ſciā innumerabilius. omni gloria putat̉ ⁊ eſt excellēcius Nolumushic enumcrare ob canſas dictas huius regni bona ſꝫad ea aſpirare cū Augꝰ. ⁊ dicere Quēadmodū deſiderat ceruus ad fō. a. Sitiuit aīa mea ⁊c̄ O fons vitevena aquaꝝ viuētiuꝫ qn̄ veniā ad aquas dulcedinistue O qn̄ veniam ⁊ apparebo ante faciem tuā. Putas ne videbo diem illaꝫ diē iocūditatis ⁊ leticie. dicꝫquā fecit dn̄s vt exultemꝰ ⁊ letemur in ea O dies preclara neſciens veſꝑm non habēs occaſum. in qua audiaꝫ vocē laudis tue. vocē exultationis ⁊ ꝯfeſſionisintra in gaudiū dn̄i tui intra in gaudiū ſempiternuꝫin domū dn̄i tui. Ubi ſunt magna ⁊ inſcrutabilia ⁊mirabilia quorum nō ē numerꝰ. Ubi erit one bonū⁊ non erit aliqd̓ malū ⁊c̄. Enumerat tunc bona regni Et iterū pꝰ exclamat ſic O gaudiū ſuꝑ gaudiumvīcens omne gaudiū extra qd̓ non eſt gaudiū qn̄ introibo in te vt videam dnm̄ meū qͥ habitat in te Ibo⁊ videbo viſionē hāc gͣndem Quid eſt qd̓ me detinetHeu me qꝛ incolatꝰ meus ꝓlongatꝰ ē Heu me quādiu dicet̉ mihi expecta reerpecta Et nunc q̄ eſt expectatio mea. nonne dn̄s. Salnatorē expectamꝰ dn̄mih̓m xp̄m qͥ reformabit corpꝰ fragilitatis noſtre ⁊c̄.Expectamꝰ dn̄m quādo reuertat̉ a nupcijs vt inducat nos ad ſuas nuptias Ueni domine ⁊ noli tardare Ueni domine iheſu viſitare nos in pace Ueni ⁊ educ vinctū hunc de carcere vt letet̉ corā te corde ꝑfcōUeni ſaluator noſter Ueni deſideratꝰ cūctꝭ gentibꝰoſtende faciem tuam ⁊ ſalui erimꝰ Ueni lux mea. redemptor meus educ de carcere aīaꝫ meam ad ꝯfitendum nomini ſcō tuo Quā diu miſer iactabor in fluctibus mortalitatis mee clamās ad te ⁊ non exaudisAudi domine clamanteꝫ in hoc mari magno ⁊ educme ad portū felicitatis eterne Felices qͥ de periculo

maris hꝰ educti ad te deum viuum portum tutiſſimꝑuenire meruerūt O vere felices qui de pelago ad litus. de exilio ad patriā. de carcere ad palaciū ꝑuener̄t optata iā qͥete btīo ꝟe btī qui iaꝫ malis ōnibꝰ exuti ſecuri iam de ſua inmarceſſibili gl̓a ad regnū decoris ꝑuenire meruerūt O regnū eternū. regnū ōniuꝫſeculorū. vbi lumen indeficiens ⁊ pax ⁊c̄. O quā glorioſum ē regnū in qͦ tecū domine regnāt oēs ſācti amicti lumine ſicut veſtimēto. habētes in capite ſuocoronā de lapide p̄cioſo O regnuꝫ beatitudīs eternevbi tu domine ſpes ſctōꝝ ⁊ dyadema gl̓e facie ad faciem videris a ſanctis ibi gaudiū infinitū ſine triſticia ⁊c̄. Felices igit̉ qͥ de naufraga vita preſenti ad tāta gaudia ꝑuenerūt Infelices heu nos ⁊ miſeri. quiꝑ huius maris magni fluctus. ꝓcelloſasqꝫ voragines nauem trahimus ignorātes an ad portū ſalutisꝑuenire valeamꝰ Infelices inquā qͦrum eſt vita inexilio. via in periculo finis in dubio. qͥ adhuc pelagifluctibꝰ ꝟſamur ſuſpirātes ad portum O patria noſtra. patria ſecura a lōge te videmus. ab hoc mari teſalutamus. ab hoc valle ad te ſuſpiramꝰ. ⁊ nitimurcū lachrymis. ſi quomodo ad te perueniamꝰ vt promiſſa nobis bona accipiamus. Super quibꝰ interiꝫgratias agimus ⁊ ſupplices oramꝰ. Da nobis ita inter ſcillam ⁊ caribdim tenere mediū vt ſaluiſ naue etmercibus ſecuri ꝑueniamꝰ ad portū. ad tuum ſcꝫ regnū nobis a te promiſſum. Hec ſuſpiratio Auguſ.poſita eſt loco exempli. vt ⁊ ſic nos¶ Exemplaris forma regratiādi et cōcluſio beneficiorum.¶ Notula prima.Ec ⁊ alia multa beneficia feciſti mihi domīedeus meꝰ vita aīe mee de qͥbꝰ dulce eēt mihiſemper loqͥ. ſemper cogitare: ſemꝑqꝫ tibi gratias agere vt poſſimte pro omnibꝰ bonis tuis laudare ⁊ amare toto corde meo. ⁊ tota aīa mea. tota mente mea. ⁊ tota fortitudine mea. ſiml̓ ex omnibꝰ medullis intimis cordis mei. ⁊ omniū cōpagum meaꝝbeata dulcedo dn̄e deus meus oīm que delectanturin te. Sed imꝑfectū meū viderunt oculi tui. Quisenim ⁊ quid ſum ego vt tantis beneficijs gratitudine par ſim. qͥd em̄ ego niſi cadauer putridume ſcā vermiū. vas fetidū. cibus igniū. abiſſus tenebroſa. terra miſerie: filius ire. vas aptū in cōtumeliā. genitꝰ ꝑimmūdiciam. viuēs in miſeria. moriturꝰ in āguſtiavas ſterquilinij. concha putredinis: plenus fctore ⁊horrore. homo natus de muliere ⁊c̄. pauꝑ cecꝰ nūdꝰplurimis neceſſitatibꝰ ſubditꝰ peccatis repletꝰ Quomodo ergo ego tam vilis miſer ⁊ imbecillis quō rndebo beneficijs talibꝰ ac tantis q̄ tanta ſunt ⁊ taliavt nulla ad ea quātalibꝫ etiā fuerint poſſint meritaOmne em̄ meritū breue eſt cōꝑatiōe donorū. Quidergo retribuā domino pro oībus que retribuit mihiIngratū enim eſſe nō licet oīmodis gratias agere oportet. Quomodo igitur gratꝰ ero qui in immēſum