Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Beneficiariū

dedit ⁊ pluribꝰ te melioribꝰ negauit. Et in oī ſtatu⁊ tꝑe oī ſingl̓ariter te dotauit Ita ꝙ nō ſolū qͥnqꝫ talenta dedit. ſꝫ ⁊ duo. ſꝫ ⁊ vnū oīa ſue bn̄ficētie ⁊ largitatis in te exaggerās ⁊ cōgerens dōa. qͣre ncc̄e eſtp ceteris multis grās agere. ne q̄ plꝰ ceteris ī hͦ mundo accepiſſe cerneris. ab auctore mūdi ſi ingͣta ꝑſtiteris grauiꝰ inde iudiceris Aū em̄ augent̉ dōa teſteGrego. rōes etiā creſcūt donoꝝ Quare ⁊ iuxta cūdētāto eē hūilior atꝫ ad ẜuiendū ꝓp̄tior qͥſqꝫ dꝫ ex munere. qͣꝫto ſe obligatiorē eē cōſpicit in reddēda rōne.Alioqͥn ingratꝰ talēto qd̓ acceꝑat pͥuatur. ⁊ iuxta dominicā ſn̄iaꝫ in exteriores tenebras mittet̉. Suꝑigit̉ ſpecialibꝰ dōis ſpāles grās agere oꝫ Nec qͥſqͣꝫ eſtqͥ dicere p̄t ꝙ talentū ſpeciale nō acceperit. etiā ſi minimū ſit qd̓ accepit Aliꝰ nāqꝫ vt Greg. ait accepit ītelligentiā p̄dicatiōis ⁊ mīſteriū dꝫ ex talēto Aliꝰ terrena ſub̓aꝫ ⁊ erogationē dꝫ ex rebꝰ Aliꝰ nihil horumſed artē qͣ paſcit̉ accepit. Ip̄a ars ei in talēti acceptione reputat̉ Pauꝑi ſua pauꝑtas. diuiti diuitie ſt̓talentū ⁊c̄ Ut gͦ de talenti ſui rōibꝰ redeūte dn̄o qͥſꝫſecurꝰ ſit iuxta cōſiliū Grego. cū tremore penſꝫ qͦtidieqͥd accepit ⁊ gͣtꝰ ſit. et cū Augꝰ ⁊ hugo. dicat Adhucaīa mea illa qͥbꝰ t̓ ſola ꝯſcīa es dīne bonitatis īſpicemūera: qͣꝫ iocūdā facie t̓ ſꝑ occurrit. qͣꝫta ⁊ qͣꝫ magna⁊ multa ſingl̓arit̓ t̓ fecit O dn̄e deꝰ ꝯfiteor t̓ qͦcūꝫ meꝟti vbiqꝫ grā ⁊ mīa tua p̄ceſſit me. Sepe cū mihi ꝯſūptus videbar liberaſti me. qn̄ errabā reduxiſti meqn̄ igͦrabā docuiſti me. qn̄ cecidi erexiſti me. qn̄ ſtetitenuiſti me. qͣndo iui duxiſti me. qͣndo vēi ſuſcepiſtime. Quādoqꝫ pauper qn̄ꝫ diues. pauper vt hūiliarerdiues vt cōſolarer. quādoqꝫ debil̓ quādoqꝫ fortis. debil̓ tenebar ne malū perficerē. fortꝭ roborabar vt adbonū opꝰ ꝯualeſcerē. qn̄ꝫ per ſapīaꝫ illūiaſti vt te cognoſcerē. qͣndoqꝫ in ſimplicitate ſenſꝰ mei me reliqͥſti vt meip̄ꝫ deſpicerē Hec oīa mihi feciſti ⁊ ſingl̓ariter feciſti domīe deꝰ meꝰ ⁊ ml̓ta alia ꝓ qͥbꝰ ſempergrē ſint t̓Meōr Mēbrū tertiū.Ater gl̓ie det vob̓ ſpūꝫ ſapīe ī agnitiōe eiꝰ ilAlumīatos ocl̓os cordꝭ vrī Ephe. i. Uob̓ datū ē noſſe miſteria Mat. xiij. Poſt enn̄era-ta ſingl̓aria dōa gn̄aliº. deſcēdendū ē ad ſpālia ſingulariꝰ Et ſingl̓ariꝰ grē ſūt agēde ꝓ eo ꝙ dederit grāmmeditādi ⁊ ī int̓nis exercēdi: das illūiatos ocl̓os cordis ⁊ ſpm̄ ſapīe in agnitiōe eꝰ: qd̓ pl̓ibꝰ ē negatū. nāderelictis pl̓ibꝰ in actina cū martha te vocauit ad optimā parte ad cōtemplatiuā .ſ. cū maria Qd̓ beneficiuꝫ qͥ rite noſſe volet digītates p̄conia vtilitates vitecōtemplatiue reſpectu actiue cogitare hꝫ: de quibusin principio hꝰ ſecūdi actū ē. breuit̓ tamē notet:Nobilis. elata. perfecta. vel vtilis almaEſt eī vita hmōi cōtemplatiua in ſe nobilior. ab alijſcōmēdabilior. perfectior vtilior. celſior: ⁊ d̓o ſil̓ior. vtſupra eſt deductū Hīc hanc qͥ a deo gratiā ſuſcepit

neſcit quid boni inuenit. Uere margaritā illā euāgelicā: vere optīaꝫ marie partē accepit. vnd̓ ſemper eēgratꝰ tenet̉ Nihil em̄ Augꝰ teſte iocūdiꝰ vel vtiliꝰ gͣtia cōtēplatiōis ad quā cōtemplatōis grāꝫ qͥ ꝓmouetur qͣſi arrā prīe tenet Super hac itaqꝫ meditatiōis⁊ cōtemplatiōis grā qͥ eā accepit: qͦtidie grās agat.(Rara ē eī auis) ne eā ob ingratitudīeꝫ amittat. etcū Augꝰ. dicat Gratias tibi lux mea qꝛ illuminaſtime ⁊ cognoui te. Cognoui te qꝛ reſplenduiſti in me.Ue tꝑi qn̄ nō cognoſcebā te. ve cecitati qn̄ non videbā te. Illumīaſti me lux gratia cōtēplatiōis ⁊ vidi te⁊ amaui te. Nemo qͥppe te amat niſi qui te videt: etnemo te videt niſi qͥ te amat. Sero te amaui pulcritudo tā antiqͣ: ſero te amaui ⁊c̄. Et cū ſapiente ſuꝑdono ſapīe grati ſimꝰ dicētes ⁊ cōmēdantes Prepoſui ſapīaꝫ regnis ⁊ ſedibꝰ ⁊ diuitia snihil eē dixi in cōparatiōe illiꝰ Suꝑ ſalutē ⁊ ſpēm dilexi eā. Et probePrecioſior eſt em̄ ſapīa cunctis opibus ⁊ oīa q̄ deſiderant̉ huic nō valent cōꝑari Ueniēt em̄ oīa bōa ſil̓cum illaDeuotio Mēbrū quartūUſtaſtis qm̄ dulcis ē dn̄s. ij. Pet̓. ij:Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bōa eſt negociatōeiꝰ Prouer. xxxi. Quā dulcia faucibusmeis eloqͥa tua. pͣs. In ſuper ſingularius regratiandū ꝙ nō ſolū illuſtrauit intellectū ꝯtēplatiōis grā: verūetiā affectū deuotionisgratia ⁊ guſtu affecit. cū plures luceāt qͥ nō ardēt. vident ⁊ nō guſtant: Pro grā itaqꝫ ⁊ guſtu deuotiōismagnifice grē dicēde: ꝑ quā aīam viſitat ⁊ pl̓ima cōfert bona Attende igitur quiaDiſans. ſolat̉. arrat. boa dādo. quietatIndignū ſtupēde viſitat. merētes pie ſolat̉. Arramdat ſui guſtꝰ. īnūera bona cōfert. ⁊ aīam in ſe qͥetatDe quibꝰ oībus pulchre loqͥtur Augꝰ dicens At quidē illud dulce qd̓ in eꝰ recordatiōe me tāgere ſolꝫ ⁊ taꝫvehemēter atꝫ ſuauiter afficere. vt iā totꝰ qͦdāmō ameip̄o abalienari. ⁊ neſcio qͦ abſtrahi incipiā. Subito ei inouor ⁊ tota īmutor. ⁊ bn̄ mihi eſſe incipit vl̓tra qͣꝫ dicere ſufficiā. Exhilarat̉ cōſciētia. in obliuiōꝫvenit oīs p̄teritoꝝ doloꝝ miſeria. exultat aīꝰ. clareſcit intellectus. cor illūiatur. deſideria iocūdant̉ Iaqꝫ alibi neſcio vbi me eſſe video ⁊ qͣſi qͥbuſdā ꝯplexibus aōris intꝰ teneor. ⁊ neſcio qͥd illud ſit. ⁊ tn̄ illudſꝑ retiner̄ ⁊ nūqͣꝫ ꝑdere toto aī niſu laboro Luctaturqͦdāmō delcābilit̓ aīꝰ ne abcedat ab eo qd̓ ſꝑ āpſectideſiderat. ⁊ qͣſi ī illo oīm finē deſiderioꝝ inuenerit:ſūme ⁊ ineffabiliter exultat. nihil āpliꝰ q̄rēs. nihil vltra appetēs. ſꝑ ſic eſſe volens Nūquid ille ē dilectus.Uere ille ē dn̄s meꝰ qͥ viſitauit me. ſꝫ veīt inuiſibil̓.venit occultꝰ. veīt incōp̄henſibilis. veīt vt tāgat mevēit vt videat̉ a me. Uenit vt āmoneat me. nō vt cōp̄hēdat̉ a me Uenit nō vt totū infundat ſe. ſꝫ vt guſtandū p̄beat ſe. nō vt īpleat deſideriū. ſed vt trahat