Titulus viceſimuſtertius¶ V ILLI
ID
tionem fieri voluit. qd̓ magne ſpei eſt ꝓmotiuum.Hinc Ioh̓: canonica ſcd̓a. Si qͥs peccauerit aduocatū hemꝰ ieſū ⁊c̄ Ubi greg: Prebet apd̓ deū hōi fiduciā deꝰ hō. qꝛ aduocatꝰ nr̄ ſcūs ē iudex noſter HīcAugꝰ ⁊ Ber. Puto iā me ſꝑnere nō p̄t xp̄s os de oſſibꝰ meis. ⁊ caro de carne mea. Q ſi duriuſculū alicui videt̉ accedere ad ieſū eo ꝙ etꝭ ſit deꝰ nō hō purꝰecce dedit mediatricē fidelē. pijſſimā ⁊ potenteꝫ. cuiꝑ reuerētia nil negat̉ mariā. Hēs gͦ an̄ prēꝫ filiū. an̄filiū mrēꝫ. ſecūꝝ hēs gͦ acceſſū ad deū. Quid ad hancrrepidat accedere miſer: Sed forte alta nimis ē t̓. ecce angelos hēs. Sed cauſaris diſſil̓itudinē. Hēs enceteros ſcōs tā pios ⁊ ſollicitos tui ꝙ hͦ nulla mēs cōcipere p̄t. At ecce ſcd̓o prōnos hmōi nō paucos d̓dittibi ſꝫ nūeroſiſſiōs ſuꝑ arenā maris. Ita ꝙ Grego.dicat ꝙ totꝰ mūdꝰ plenꝰ ē ſcīs. Et de ml̓titudīe angeloꝝ Haymo d̓t Qꝭ ſi qͥs creat̉as ſpūales videre poſſet. videret eas ebullire in aere ſicut atomos ī ſplendore ſolis. De ceteris āt etꝭ ſol̓ martyribꝰ tꝑe etiamꝯſtātini qͦlibet die anni plꝰ occurrebat (vno exceptoqͣꝫ qͥnqꝫ milia martyꝝ Quis ergo ꝯfeſſores ceteroſqꝫ⁊ poſt dinūerabit; Pleniꝰ de hͦ infra folio: ¶ Tertio ꝯſidera ꝙ hoꝝ oīm meritat̓ ꝯtulit ⁊ exēpla ī tueiuſtificatiōis ſubſidia. Quarto ꝙ eos ſic t̓ dedit .ſ. inprōnos frēs aduocatos ciues ⁊ in oēm exoptabilemvſū Quinto qͣꝫta ꝑ eos ⁊ ꝑ eorū meōriā t̓ contuleritbōa. de qͥbꝰ actū ē in feſtilogio. Hīc igit̉ gͣtꝰ eſto cuꝫgerẜ. dicēs. Ad me plene iuſtificādū tuos ſcōs ꝓ meoratores fieri voluiſti ⁊ mihi eos ad recurſuꝫ dediſtiqd̓ vtiqꝫ magne ē dilcōis ſignū ⁊ p̄ſertim ꝙ mrēꝫ tuam feciſti mihi aduocatā ⁊c̄. Uere inexcogitabil̓ ē hͦgrā quā mihi preſtas. dilectio quā in ſinuas. talis actātus dn̄s tam miẜabili peccatori.¶ De bn̄ficio ſingularis dotatiōis Capl̓m. viijOn fecit taliter oī natiōi. pͥs. Poſt ſuꝑiorailla bn̄ficia q̄ cū pluribꝰ accepimꝰ cōiter attēndenda ſūt q̄ deuota ſūt. nobis etiā ſingl̓arit̓ſuꝑ qͥbꝰ quiſqꝫ ſingl̓ariter grās agere tenet̉. ne īgratus illis inſtar ẜui pigri ⁊ ingrati pͥuet̉. vn̄ ⁊ Auguſ.docet ꝯſiderare q̄ ſuſcepimꝰ cōia cuꝫ oībꝰ q̄ ſpecialiacū aliqͥbꝰ. q̄ itē ſingl̓ariter ſoli. Circa q̄ ſingl̓aria ꝯſidera in pͥmis ꝙ etiā ip̄a q̄ ſuſcepiſti cū multis cōia t̓ex ſingularitate ⁊ p̄ſtātia fcā ſūt ſingl̓aria. Und̓ iādicendūSingularia Mēbrū pͥmūIngulariter ſum ego. Qm̄ tu dn̄e ſingularit̓Iin ſpe cōſtituiſti me. p̄s. Primū itaqꝫ int̓ ſingularia dona beneficiū eſt ꝙ illa triplicia bona. puta bona nature. fortune ⁊ grē. que ⁊ ceteris ſt̓cōia ſingulariter tibi ſunt collata.Nature. ſortis. gratum faciētia donatUnde poterint ꝓ huiꝰ declaratiōe repeti illa dōa ſupra meōrata cū applicatione ſingulari. quēadmodūAugꝰ facit ⁊ Hugo. vt ꝙ ſenſus cū ceterꝭ dedit. ſe d
pͦ ceteris capaciores. Intellectū cū ceteris. ſed p̄ ceteris acutiorē ⁊ ſic de alijs Sed longū eēt. ꝓ qͥbꝰ tamen ſingl̓ariter grati eē tenemur. Hinc cū p̄dictꝭ ſāctis dicamꝰ Ꝙ aīa mea qͥd faciemꝰ dn̄o deo nrō: a qͦtor ⁊ tanta bona ſuſcepimus; Neqꝫ em̄ cōtentꝰ fuiteadē que ⁊ ceteris nobis bōa tribuere: ſed ſingulariter nobis oīa donauit. Nam quo ad bona nature dedit pͦ ceteris ſenſū capacem. intellectū facile. memoriam tenacē. linguam diſertaꝫ. ſermonem gratum.doctrinā ſuadibilem. efficaciam in oꝑe. gratiam incōuerſatione. prouectū in ſtudijs. effectū in inceptisſolamen in aduerſis. cautelam in proſperis ⁊c̄: Quoad dona fortune regratiatur ꝙ acceperit pulchritudinē decentē. cōgruentē. fortitudinē. diuitias cōpetētes ⁊c̄: id genꝰ pre ceteris coetaneis ſuis F Porro dedonis gratie ſingularibus hoc modo cōfitetur dicēsAu dediſti mihi domine vt te agnoſcam ⁊ pre ceteris multis de tuis ſecretis reuelata ītelligam. Alioscoetaneos in tenebris ignorantie reliquiſti. ⁊ mihi p̄illis lumen ſapientie tue infudiſti. Tu dediſti mihiverius cognoſcere te. purius diligere te. ſinceriꝰ cred̓re in te ⁊c̄ Sed heu omnia hec tā ſingulariter collata dona naturę: fortune. ⁊ gratie. cōuerti in abuſum⁊ in vſū culpe. Naturalia em̄ dona tua grauiter leſi.⁊ vulneraui in iniuriā tuā et cōtumeliam. dū quecunqꝫ illorum vel tibi nō attribui. vel mihimet falſiſſiēatqꝫ vaniſſime arrogaui. īmo in arma īpugnatiōistue ea ſuſcepi ⁊ intorſi. Pulchritudinē nanqꝫ corporalem ad amorem turpitudinis in flāmeum gladiūad exurendas animas ſuaſu diaboli cōuerti. Quemetiā gladium exqͥſitis ornatibus elimaui ⁊ exacui vtin ipſo pugnās aduerſus te diabolꝰ maiorē tuarumſtragē faceret animarū. Ingeniū quod dediſti nō ſolum in vanis ⁊ inutilibus atqꝫ ſuperuacuis. īmo etiam in noxijs ⁊ pernicioſis illud exercui tota ſtudio ſitate Heu quantam ꝑtem ſtudiorum ſibi vendicauerunt ſcīe vane. curio ſe ⁊ diſplicentes tibi ⁊c̄. Eloquētiam quā dediſti quā totā expendiſſe in tuis laudibꝰdebueram ⁊ magnificationibꝰ īpugnande veritati ⁊iuſticie. ⁊ adornande falſitati ⁊ defendēde iniquitatitotam dedi. Canendi vel cātandi gratia quā dereliq̄rim tu noſti per eam. ⁊c̄ Sic ⁊ fortune donis ⁊ gratiarum muneribꝰ abuſus ſū ⁊ reſtiti ſemꝑ Sic poterit ſemper poſt cogitata beneficia fieri retorſio in abuſum eorundē. ſed prolixum ſcribere foretPlura deditMēbrum ſecundūAt oībꝰ affluenter Deinde regraciandūꝙ nō ſolū cōia dona dedit tibi ſingl̓ariter. ſed etiam cōtulit tibi ſingularia ſpecialit̓ qͥbꝰ t̓ ſola ꝯſcia es Circa q̄ hec attēdere debes.Quata dedit. ſoli. ſꝑ. que nō nūcrariIn pͥmis ꝙ tā nūeroſat̓ dedit ſpēalit̓ ſingl̓aria bōaTāta dedit qͣꝫta nō nūerare potes. C
B
9