Titulus viceſimiuſterciusC ACTIII
affectū. pͥmitias quaſdā porrigēs ſue dilectiōis: nonplenitudīem exhibēs ꝑfecte ſacietatis Et hoc ē quodmarīę ꝑtinet ad arrā deſpōſatiōis eiꝰ ꝙ ille qͥ in futuro ſe tibi vidēdū ⁊ ꝑpetuo poſſidendū dabit. nuncaliqn̄ ⁊ aliqͦ mō vt qͣꝫ dulcꝭ ſit agnoſcas ſe tibi ad guſtandū p̄bet. vt ſil̓ etiā interī de abſentia eiꝰ ꝯſolerisqn̄ciꝰ viſitatiōe ne deficias inceſſant̓ reficeris. Hecſunt bn̄ficia tua magͣ dn̄e deꝰ. cuius oīa donaria qͦniā tu magnꝰ es ſūt magͣ. qͥ es ſacietas famelicoruꝫ⁊ cōſolatio ſempit̓na: ſolis illis te tribuēs qͥ ꝯſolationes huiꝰ mūdi ꝓ cōſolatiōe tua ꝯtēnunt Neō eī pōtin vtroqꝫ ſcl̓o ꝯſolari. nec p̄t hic ⁊ in futuro gaudereſed vnā nccē eſt vt ꝑdat qͥ alterā voluerit poſſidereHec vbi cōſidero dn̄e d̓s ꝯſolator meꝰ rēnuo cōſolari aīam meā vt digͣ habeatur cōſolatiōibꝰ tuis et̓nisqꝛ iuſtū ē vt amittat te qͥcunqꝫ in aliqͦ alio conſolarimagis eligit qͣꝫ in te. Et hoc obſecro ſūma ꝟitas te ꝑte vt nō ꝑmittas me ī aliquo cōſolari qͣꝫ in te. ſꝫ oīapeto vt mihi amareſcāt vt tu ſolꝰ dulcis aīe mee aꝑeas. qͥ es dulcedo ineffabilis. ꝑ quā cūcta amara dultorant̉: qui totiēs dulcedīe tua me viſitaſti ⁊ viſit atio tua cuſtodiuit ſpūm meū ⁊ amara mihi dulcia fecit Et nō mirū. Tua em̄ dulcedo ſtephano lapidestorrentis dulcorauit. tua dulcedo laurētio craticulādulcē fecit. ꝓ tua dulcedine ibāt apl̓i gaudētes a conſpectu cōſilij qm̄ digni ⁊c̄ Ibat ad crucē andreas ſecurꝰ ⁊ gaudēs qm̄ ad tuā dulcedinē ꝓpcrabat. Hectua dulcedo ip̄os pͥncipes apl̓oꝝ ſic repleuit vt proip̄a crucis patibulū vnꝰ eligeret. Alter qͦꝫ caput ferienti gladio ſupponere nō timeret. Pro hac emendapellē ꝓpriā bartholomeꝰ dedit. ꝓ hac guſtāda veneni poculū intrepidꝰ ioānes potauit. Hanc vt guſtauit petrꝰ oīm inferioꝝ oblitꝰ clamat qͣſi ebriꝰ dicensDn̄e bonū ē nos hic eē Hic moremur. te ꝯtēplemurqꝛ nullo alio īdigemꝰ Sufficit nob̓ dn̄e videre te. ſufficit īqͣꝫ tanta dulcedīe ſatiari. Unā ſtillā dulcedinisiſte guſtauit. ⁊ oēm aliā dulcedinē faſtidiuit. Quidputas dixiſſet ſi magnā illā multitudīeꝫ dulcedis guſtaſſet quā abſcōdiſti timētibꝰ te Hāc dulcedinē ꝟgo guſtauit: de qͣ legimꝰ ꝙ letiſſima ⁊ gloriant̓ ibatad carcerē. ⁊ qͣſi ad epulas inuitata Hac vt reor ⁊ ipſe guſtauit qͥ dixit Quā magna multitudo dulcedistue dn̄e ⁊c̄ Et qui monebat Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē dn̄s ⁊c̄. Hec ē illa btītudo dn̄e d̓s nr̄ quā expectamus daturū te nobis. ꝓ qͣ tibi dn̄e ꝯtinue militamus ꝓ qͣ mortificamur tota die. vt ī tota vita viuamus. ꝓ cꝰ p̄guſtatiōe grās tibi exoluimusGratis dans Membrum quintum.Dijciet capiti tuo augmēta grāꝝ Prouerbi. iiij. Diuiſiōes grāꝝ ſunt ⁊c̄. i. Chor. xij.Deīde regrāndū ꝙ poſt tātas grās ſingl̓ares adiccit nob̓ adhuc āpliora augmēta grāꝝ dādo .ſ. gratiaſgratis datas Qd̓ grāde ē beneficiū Aōſidera gͦ circaiſtud ſequentia.
Quō. quāta dedit. fructꝰ hīc reſpite qͣꝫtos.In pͥmis ꝯſiderandū quō aut qͣliter hmōi dōa largiat̄ deꝰ Et hūc modū deſcribit nobis apl̓s. i. Cho. xij.di. Unicuiqꝫ āt dat̉ manifeſtatio ſpūs ad vtilitateꝫUbi innuit̉ ꝙ ea deꝰ p̄ſtet pͥmo ꝯit̉ ſine ꝑſonarū acceptiōe. qꝛ vnicuiqꝫ. ſcd̓o liberaliter ſine vēditiōe. qꝛdat̉. t̓tio euidēter in̄ ſil̓atiōe. qꝛ manifeſtatio ſpūs.qͣrº vtilit̓ ſn̄ inordīatiōe qꝛ ad vtilitatē Dein̄ qͣꝫta ſinthmōi gr̄e gͣtis date dōa vidēdū Et certe īnūera reꝑiūtur Ab apl̓o tn̄ ſb̓ duplici drīa aſſignāt̉. nā. i. Coꝝxij. enūerat q̄ ꝯueniūt ꝑſoīs Ad Ephe. iiij. enūeratq̄ eccl̓iaſticis ſtatibꝰ ⁊ ſūt qͣttuor. qꝛ dedit alios qͥdeꝫfieri apl̓os .i. opꝰ mīſteriale vt aiūt exercētes. alios ꝓphetas .i. ſcpͥture explanatores. Alios vero euāgeliꝰſtas. alios paſtores Ad Cho. āt. xij. Nouenariū ponit hmōi grāꝝ .ſ. Sermo ſapīe loq̄ndo de ꝯtēplatione celeſtiū. Alij ẜmo ſcīe loq̄ndi d̓ actiōe tꝑaliū. Deīde fides. grā ſanitatū. oꝑatio ꝟtutū. ꝓphetia. diſcretio ſpūuꝫ: gn̄a līguaꝝ. īterp̄tatio ẜmonū ⁊c̄. qͦꝝ ſufficientia pulchra doctoribꝰ aſſignat̉. qꝛ oīa hec ꝯcurrūt ad hͦ vt hō alteri cooꝑet̉ vt reducat̉ ad deū ⁊c̄. vn̄ꝓ ſingul̓ his gratijs grē ſūt agēde qꝛ lꝫ n̄ oēs has d̓sꝯtulerit ſingul̓: dedit tn̄ vt ſint in oībꝰ vt qd̓ non hꝫqͥs in ſe. hēat vel in alijs ẜm ꝙ apl̓s illic ait. deꝰ oꝑatur oīa in oībꝰ. Oīa em̄ haꝝ gratiaꝝ chariſmata acceperūt oēs fideles. ⁊ ſi nō ſingl̓i in ſe: tn̄ in alijs ꝓpt̓vnitatē ⁊ cōionē myſtici corꝑis. ſꝫ eī diuidat ſpūs ſingul̓ ꝓut vult oꝑat̉ tn̄ ⁊ oīa in oībꝰ vt dcm̄ ē. Immo⁊ iō regrāndū ꝙ hmōi nō dederit tibi: qꝛ forſan magni lapſus ⁊ ſuꝑbie t̓ occaſio forēt. Poſtrēo ꝯſid̓randꝰ ē fructꝰ ex his ꝓueniēs ⁊ ꝓ eo regrāndū Nā horūq̄dā oꝑant̉ ad ſalutē fideliū. reliq̄ ad ꝓprij ſubiecti decoratiōis cumulū ad ꝑfcōis ⁊ delcātiōis augm̄tū inmateriā laudꝭ ⁊ hōrꝭ īcremētū ⁊ oīꝫ bōꝝ ſpūaliū cōplemētū. Pro his grās agētes dicāꝰ O dn̄e d̓s meꝰdulcedo vite mee ⁊ lumē ocl̓oꝝ meoꝝ bn̄fcōr meꝰ gͣtias ꝓ his ōibꝰ ago. ⁊ te ꝓ his amare opto Uis eī vtdiligā te. ſꝫ qūo diligā te ⁊ qͣꝫtū diligā te: qͥs ſū ego vtdiligā te; ⁊ tn̄ diligā te dn̄e ꝟtꝰ mea O dn̄e da amē teUſtodiui te ne pec Aufert Mēbꝝ. vi.cares. Gen̄. xx. Cuſtodiuit illū ab īimicꝭ ⁊ a ſeductoribꝰ tutauit illū Sapͥ. x. Fortitudo mea ⁊ lausmea d. p̄s Et ne ſuꝑiora ſingulariū grāꝝ dōa amitteres a pctīs te p̄ẜuauit ⁊ cuſtodiuit ⁊ ne caderes ī tentationibꝰ roborauit. Unde hic nota qꝛAōſeruādo. tulit. robur ſanādo. leuādoIn pͥmis circa hͦ bn̄ficiū ꝯſid̓ra ꝙ a ml̓tꝭ pctīs te cuſtodiuit q̄ nō ꝯmiſiſti. 2ª vt ea n̄ ꝯmitteres occaſiōꝫſubtraxit ſepiēs vias tuas ſpinis. t̓tio te roborauitdādo fortitudinē reſiſtēdi. aut qͣrto affcōem ſanauitꝙ te hmōi tēptari nō ꝑmiſit. aut certe. qͥnto lapſuꝫmox ſubleuauit ſupponēs manū ſuā. q̄ oīa mira ſūt⁊ grādia bn̄ficia. vn̄ gͣti eē dēmꝰ ⁊ dicere cū Augꝰ Dona tua ſt̓ deꝰ ꝙ pl̓a pctā nō commiſi Sicut enim in
G