Beneficiarium
ſit bonū vtilitatis Bern̄. on̄t enūerās. ix. eiꝰ bōa dicēs Bonū ē nos h̓ ēe ſcꝫ ī religiōe. nā ī ea hō viuit purius cadit rariꝰ ſurgit velotiꝰ. Et hͦ qͦ ad iniciū. qͦ adꝓgreſſū āt īcedit cautius qͥe ſcit ſecuriꝰ irrorat̉ frequētius. Quo ad t̓minū purgat̉ citiꝰ morit̉ ꝯfidētiꝰ r̄munerat̉ copioſius. Que ſingl̓a. ix. pūcta ſingillatiꝫ ꝓſequūt̉ ī ſumma āthoīni ī ꝑte iij. ſingl̓a cū tbꝰ mēbrisvtꝫ illic. Proſeqͥt̉ etꝭ ea ⁊ alia q̄dā io. nid̓. ī de refor̄atiōe moāſterioꝝ Sꝫ ⁊ hugo d̓ folieto pl̓chre d̓ſcribitreligiōis bōa ī de clauſtro mat̓iali. Gignit etiā religio bonū iocūditatꝭ Iuxta illd̓ eccl̓. i. Religioſitas iocunditatē ⁊ gaudiū dabit. Qd̓ late on̄t Anthoniꝰ extalibꝰ rebꝰ valde iocūdis qͥbꝰ religio figurat̉ aut aſſimulat̉ .ſ. ꝑ ꝑadiſū voluptatꝭ. ꝑ t̓rā ꝓmiſſiōis. ꝑ montē trāſfiguratiōis. ī qͥbꝰ delcābilia ml̓ta vt on̄t ibi sͣ.Eſt ī ea ⁊ bonū hoēſtatꝭ qꝛ ē ſcola ⁊ exercitiū ꝟtuoſitatꝭ. ꝟtꝰ āt ē de nūero bonoꝝ hōrabiliū ⁊c̄. Grās itaqꝫ agaꝰ ꝙ tātis bōis ꝑ religiōis īgreſſū oppleti ſumꝰPoſtrēo nccāriū ē religioſo iuxta quēdā ex ōi cordep̄coniū ſuū ⁊ dignitatꝭ p̄rogatiuā ſuꝑ oēm ſcl̓i theſauꝝ pōderare. ⁊ qͣꝫ ꝑ religiōis īgreſſū dignificatꝰ ſitcū grāꝝ actiōibꝰ ⁊ deuoto corde in dn̄o gl̓anter ꝯſid̓rare. ⁊ qͣꝫ dignificatꝰ ſit ⁊ ad q̄ bōa vocatꝰ ſꝑ meōritertenere. Uere em̄ dn̄s excelſū fecit illū exuſcitās eū deſtercoribꝰ. ſedere fecit cū pͥncipibꝰ. ꝯſtituēs eū ī mōtē ſcīfitatiōis. faciēs eū apl̓ici ordīs. negociatorē euāgelicū de nūero prudētiū ⁊c̄. ſicut ſupra q̄dā ſt̓ pͥuilegia dignitatū enūerata redditurꝰ illi cētuplū in viapꝰ ꝯſtitut̉ꝰ eū ad ſui iudicis latera. daturꝰ et̓na gaudia. O grē illi ſꝑ.Membꝝ .vij.Temꝑa datEdi illi tꝑs vt pnīam ageret. Apoc̄. ij.Dedit illi tꝑs. eccl̓. Preterea magne ſtgrē referēde. ꝙ n̄ ſolū ad locū pēitēdi induxit. veꝝ īſuꝑ pn̄ie tꝑs. cet̓aqꝫ oīa adſalutē nccāria pluribꝰ denegata ꝯceſſit Qd̓ ſūmū bn̄ficiū ē: iuxta bern̄. ī altera vita pleniꝰ ꝯgnoſcēdum:Quod ex his ꝓbari poteſt.Eſt breue. ſecludens. ſummum. ſimul. ꝑtile. ſpirant.¶Prīo ptꝫ qͣꝫtum bn̄ficiū ſit ex tꝑis qͣlitate. qd̓ ēmodicitate. breue trāſitu irretardabile. fuga irreꝑabile. Dn̄s āt qꝛ an̄ ꝓlōgaſti ſcelꝰ. ꝓlōgauit t̓ tꝑs. ⁊ qͣiilld̓ tibi ſtare fecit. ⁊ dies malos ꝑ pn̄īam redimere ꝯceſſit. O n̄ ſic fecit ōni natiōi. Scd̓o ptꝫ qͣꝫtū tꝑs cōceſſū ſit bn̄ficiū. ex eo ꝙ oīs meriti ē poſt mortē excluſiuū Iurauit em̄ āgelꝰ ī apoc̄. tn̄ forte n̄ ad hūc ſenſūd̓r lꝫ ita a ml̓tꝭ alleget̉ ꝙ n̄ erit vltra tꝑs ſcꝫ ad merēdū ⁊c̄. Pꝫ igit̉ t̓cio ꝙ ſūmū ē hͦ bn̄ficiū Et bern̄. teſtep̄cioſiſſimū qͥ ita d̓t. Nihil p̄cioſius tꝑe: ſꝫ heu nihilhodie viliꝰ r̄putat̉. Trāſiūt dies ſalutꝭ ⁊ nēo r̄cogitatnēo ſibi ꝑire diē. nūqͣꝫ redituꝝ cauſat̉. Sꝫ ſicꝭ nec ca
pillꝰ d̓ capite ſic nec mom̄tū d̓ tꝑe ꝑibit ⁊c̄ Et ob eiꝰ p̄cioſitatē ſapiēs filiū diligēt̓ āmonuit Fili īqͥt ꝯſeruatꝑs Eſt qͣrto tꝑs bn̄ficiū vtile ⁊ ꝯmodoſū. adeo ꝙvnū momētū ml̓tꝭ ⁊ mgͣnis oꝑbꝰ a veris reꝝ eſtiātoribꝰ merito recteqꝫ ſit an̄ferendū: Merito gͦ apl̓s aitEcce nc̄ tꝑs acceptabile ecce nc̄ di. ſal̓. Quid ei vtiliꝰtꝑe ī qͦ vtile ōne ꝯqͥri p̄t? hͦ iā noſcūt aīe defūctoꝝ q̄ vtaiūt magꝭ flēt tꝑs amiſſū qͣꝫ ſuū pēale tormētū: cꝰ amiſſiōe d̓uener̄t ad tāta mala ⁊ cꝰ obẜuatiōe ſe dinoſcūt vēire potuiſſe ad ſūma bōa: Pꝫ poſtrēo qͣꝫti ſitbn̄ficij ꝯceſſio tꝑis cū ad illd̓ aſpiret oēs. n̄ tm̄ aīe inpurgatorio veꝝ etꝭ btī ip̄i qͦdāmō vt d̓r ī horologio ēt̓ne ſapīe ꝯſtituti ī regno qͥ vidēt ꝙ vno momēto tēporis pn̄t gl̓aꝫ auger̄ ī īmēſū:? Nēo gͦ nr̄ꝫ hortat̉ bern̄puū eſtiēt tꝑs qd̓ ī ꝟb̓ ꝯſuīt̉ ocioẜ: Uolat irreuo cabile ꝟbū: volat irremeabile tꝑs. nec aduertit inſipiensqͥd aīttit. Licet fabulari dicūt doēc hora p̄tereat: Odōec p̄tercat hora quā t̓ ad agēdā pnīam ad obtinēdā veniā ad ꝓmerēdā gl̓aꝫ miẜatio ꝯditoris īdulſit:Dōec trāſcat tꝑs qͦ dīnā reꝓpiciare debueras pietatēꝓꝑare ad āgelicā ſocietatē. ſuſpirare ad amīſſā hereditatē. aſpirare ad ꝓmiſſā felicitatē. excitare r̄miſſāvolūtatem: lugere cōmiſſam iniqͥtatem ⁊c̄. Nō itaqꝫtꝑs de ſidioſa ocioſitate aut occupatiōe infructuoſa amittamꝰ Sed iuxta ſapientis monita illd̓ ꝯẜuemꝰEt vt apl̓s hortat̉. dū tꝑs hēmus bonū oꝑemur: etde cōceſſo grati ſimꝰ Alioquin teſte ꝓpheta aduocabit aduerſus nos tꝑs. Et qd̓ in beneficiuꝫ dedit fietdamnationis occaſio ⁊ aggrauamentū O gratias d̓tempore cōceſſo.Peccatū deleuitMēbrū octauū.Ndulſiſti genti. yſa. ij. Magna miſcricordiadei ⁊ ꝓpitiatio illiꝰ cōuertentibꝰ ad ſe Eccl̓i.xviij. Poſtremo in hoc vocatiōis beneficioregraciandū ꝙ crebrius pctā ꝑ vocationē ⁊ alia int̓media tibi plene indulſit Quod grādius eſt bn̄ficiuꝫ:qͣꝫ ſi dediſſet tibi totum vniuerſuꝫ. Et hic diligentercōſidera qͦtiens ⁊ qͣliter tibi indulſit Et nota hecPenitet. et ꝓfitens. exercēs. oīa. toto¶ Primo regratiandū ꝙ peccata plene indulſit qn̄ad penitentia ⁊ generalē cōfeſſionē cum ꝯtritiōe vocauit. Nā tunc plene dimiſit Iuxta illud yſaie. xliiij.Delebo iniqͥtates tuas ꝓpter me ⁊ pctōꝝ tuoꝝ nō recordabor ¶ Secundo in ip̄a profeſſione Docti enimꝓbabiliter tenēt tunc plene peccata dimitti qͦ ad culpam ⁊ penā. Qd̓ ⁊ ſcūs Bernar. in apologetico tenere videt̉. Et de hoc dicit̉ in vitaſpatrū ꝙ eandē gratiā cōſequant̉ religionē ingrediētes quā ⁊ baptiſatiQd̓ ītelligit̉ cū n̄ fuerit obex ⁊c̄ O grāde bn̄ficiū iſtudvn̄ ⁊ d̓r alteꝝ baptiſma. ⁊ ꝙ religio oēm macl̓aꝫ abſtergat. t̓tio ꝙ ſi poſt ꝓfeſſionē recidiuaſti. ſi pꝰ exutā tunicā reinduiſti eam. poſt lotos pedes rurſus inquinaſti. multiplicata miſeria. multiplicatur ⁊ miſericordia. ⁊ t̓tio pctā dōauit ꝑ exercitia ſacra r̄ligiōiſ
R
I