C ACITitulus viceſimuſtercius

C ACI

Inter que ſex p̄cipua poſuit velut ſex ydrias expiatiqnē facientia. vt ait Bernar. in ẜmōe de nuptijs inchana galilee Que ſunt ſacra cōpūctio. pura ꝯfeſſioelemoſinarū largitio. iniuriaruꝫ remiſſio. afflictiocorꝑis. ⁊ obediētia p̄ceptorū Que deuote obẜuatamentē a pctōꝝ neuo puriſſimā reddūt. Erebriꝰ igit̉pctā vtꝫ indulſit. Sed qͣrto attēde qͣꝫta ⁊ qͣlia īdulſit. Certe ſuꝑ arenā maris. multipliciora. luto viliora. oī eſtimatiōe grauiora. Enūera ſi potes qͣꝫta ſūtq̄ cōmiſiſti corde ore ⁊ oꝑe. qͣꝫta omiſiſti eorū q̄ facere debuiſti. ꝓpoſuiſti. potuiſti. ⁊ videb̓ ꝙ an̄ poſſibiletibi foret ſtellas dinūerare celi. Et noli attēdere tm̄ea tibi dimiſſa q̄ commiſiſti. ſed reputa etiam illa dimiſſa tibi q̄ nō cōmiſiſti. Nā teſte Augꝰ. qd̓cūqꝫ malū deo ꝓtegēte nō cōmiſiſti ab eo dimiſſuꝫ deputandū eſt. Nā ſicut in multa cecidiſti. ſic in ml̓to pluraſi ip̄e nō preſeruaſſet cecidiſſes Nō eī eſt pctm̄ quodfecit hō ꝙ nō faceret alter hō: niſi p̄ſeruaret eū deushō Sic etiā ꝑpende de pctī vilitate grauitate ⁊ grāsage ¶ Poſtrēo videndū qͣlit̓ hec talia ⁊ tāta indulſit⁊ firmiter tenendū ꝙ ex toto Iuxta illd̓ Ezech. xxxiij.Si cōuerſus īp̄ius fecerit iuſticiā oēs īpietates eiusnō recordabūtur. Ex qͦ forte colligit̉ nullā reſtare penā poſt oīmodā deleta culpā Nā ſi penā reẜuaret: adhuc culpa in meōria remaneret. Unde pie tenēduꝫẜm qͦſdā nullā p̄terito pctō reſtare penā. qn̄ nulla eꝰreſtant feda veſtigia Quare ⁊ Ambroſiꝰ d̓t ꝙ pctā p̄terita nō nocēt ſi nō placēt. Notēt̉ diligēter ꝟba etſana erit ſententia Qd̓ pꝫ ex prē filiū ꝓdigū recipiente oīa crrata plene indulgēte. adco vt nec vl̓ tenue ſignū prioris diſplicētie daret. qͥn magis pr̄na oīa vtꝫSed neqꝫ de inuēta oue qͥcqͣꝫ duriuſcule qd̓ a gregeaberrauerat actū legimꝰ Cū Augꝰ. igit̉ ⁊ Bernar.dicamꝰ Uere benignꝰ ⁊ miẜicors ē deꝰ integre r̄mittendo qꝛ ſic ex toto indulſit ⁊ tā liberaliter oēm dōauit iniuriā: vt iā nō dānet vlciſcēdo nec ꝯfundat ī ꝓperando. nec minꝰ diligat īputād̓o: Sūt em̄ aliquiſic donātes iniuriā vt nō vlciſcātur. ſepiꝰ tn̄ īproperāt Sūt ⁊ alij qͥ licet ſileāt: manet tn̄ in alta mētē repoſitū. ⁊ rācorē tenēt in aīo. qͦꝝ vtiqꝫ neutra ē plenaindulgētia. Lōge ab his benigniſſima deitatis natura liberalit̓ agit. ignoſcit plene penitēti plenarie. qͥanec punit vindicādo: nec cōfundit exꝓbrādo: nec minꝰ diligit rancorē retinēdo. nec īputat beneficiū retrahādo Sed plerūqꝫ vbi abūdauit pctm̄ facit ⁊ gͣtiam ſuꝑabūdare. Teſtimonio ſūt Petrꝰ paulꝰ mattheus. magdalena. qͥ pͥmarij eccl̓ie ꝯſtituti: O gͣtiasei oīa dicāt ſuꝑ oībꝰ bn̄ficijs vocatiōis. p̄cedētibꝰ cōcomitātibꝰ. ſubſequētibꝰ illud¶ De bn̄ficio Iuſtificatiōis Capl̓m. ſeptimū.N dn̄o iuſtificabit̉ ⁊ laudabit̉ oē ſemē iſrael.iEccl̓i .xlv. Iuſtificati gratis ꝑ grām ip̄ius.¶ Rho. iij. Quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit.Rho. viij. Poſt bn̄ficiū vocatiōis cōcomitat̉ bn̄fici

um iuſtificatiōis Nō em̄ ad ſalutē ſufficeret in vocatione pctā remitti. niſi ꝑ iuſtificationē grām iuſticantē ſuꝑinfūderet Un̄ h̓ iuſtificationē nō accipimꝰcōi more ꝓut ſcꝫ ē tm̄ motꝰ ab in iuſticia ad iuſticiā:ſed ꝓpͥe magis ꝓut ſcꝫ ꝯfert ea aut cōcurrēcia vl̓ media vel ſubſequēcia qͥbꝰ hō iuſtificat̉ Cuiꝰ iuſtificacionis in bonū eſt pͥncipiū īmutacio volūtatꝭ ad meliora: de quo nūc agendum:ImmutatMembrū. pͥNſiliet in te ſpūs ⁊ mutaberis in virū altei. rū. i. Reg. x. Hec mutatio dertere excelſi.Psͣ Nō poſſem eē cōtinēs niſi deꝰ dederitSapͥ. viij Regratiandū ē ꝗꝭ poſtqͣꝫ te in religiōe autad ſalutis ſtatu vocauit. vt te iuſtificaret ⁊ ſibi acceptū faceret In pͥmis volūtatē īmutauit ⁊ ꝯtinētie gratiā indulſit Quod ē beneficiū gͣnde nimis qꝭ ex his pꝫOīpote̓s mutat. Teneas. graue. pugna.vel hoſtis¶ Sunt aūt hic duo beneficia inuicē ꝯplexa pͥmumvolūtatis īmutatio Cuiꝰ bn̄ficij magnitudo ex hͦ potiſſimū pꝫ qꝛ ē ſoliꝰ oīpotētiſſimi dei opꝰ qm̄ ſola eiꝰpotētia p̄t in volūtatē hūanā ¶ Ita qꝭ Augꝰ dicat qmagis ſit iuſtificare īpium qͣꝫ creare celū ⁊ terrā Un̄fieri hꝫ in fortitudīe brachij dei Ualde igit̉ regraciādū qꝭ etiā nobis obſiſtētibꝰ dexterā ſuā in nobis magnificauit Et qꝭ volūtatē nrām prorſus īmutauit:vt dulcia nobis fierēt q̄ āte amariſſima erāt: Cuiuſmodi ſūt relinq̄re vitia: cōplecti v̓tutes Un̄ cū Augꝰdicēdū O qͣle bn̄ficiū ē illud īmutatio volūtatis meeī quā ſolū p̄t oīpotētia dei: qͣ ⁊ ſcm̄ ē vt iā eēnt mihidulcia q̄ olim erāt amara. Nā vt nil noxie in me remaneret volūtatis meliorē mihi ꝯſolationē inſpiraſti ⁊c̄ Bernar. O quāta dei mīa ꝙ viſitauit cor meū⁊ īmutauit vt amara fierēt q̄ male dulcia pͥus erantEt qͥ letabar cū male feceraꝫ ⁊ exultabā in rebꝰ peſſimis inciperē demū recogitare ānos meos ⁊ ꝟtutesamplectiꝰ Alterū aūt bn̄ficiū huic annexū eſt. ꝙ d̓ditgrām cōtinēdi a pctīs ⁊ emēdaciꝰ viuēdi. Cuiꝰ bn̄ficij eque magnitudo pꝫ ex ꝯtinēdi difficultate pugneaſſiduitate. hoſtiū oppugnātiū multitudine calliditate ⁊ ferocitate. Difficulter em̄ cōtinet̉. vn̄ ⁊ ī paucꝭreꝑitur cōtinētia. Iugiter ſpūs a carne cōtra ꝯcupiſcente īpugnatur. ⁊ hoſtibꝰ multis inſidiat̉. Pro tāto igitur beneficio cōfiteamur cū Auguſt. ⁊ Bernardo. Poſt hec inquiūt dedit mihi cōtinentiā ꝑ quaꝫcōtulit gratiā a prioribꝰ cōtinendi. ⁊ deinceps emendatiꝰ viuēdi virtutē. ne recidiuū paterer ne eēt nouiſſimꝰ error peior priore Cōtinētiā dico nō a ſola luxuria. ſed a ceteris qͦꝫ ſicut nccē eſt vitijs ⁊ pctīs. qͥ etiaꝫ aliqn̄ vix ꝑ triduū cōtinebā. poſtea dei grā auxiliante ꝑ longū tꝑs potui cōtinere. Ex hoc gͦ inueniovn̄ merito ei clamare poſſū. Qꝛ fecit mihi magͣ qͥ potēs ē Forte paꝝ qͥs reputat ꝯtinētiāī. ſed ego nō ita.

I

L