Titulus vicelimuſterciusGT XXX IIII
nerſe. Eaput em̄ cum capillis quaſi radices. brachiacum cruribꝰ loco ſunt ramorum Et vt paucis dicat̉Aorpus hominis tante eſt dignitatis vt cum omniin creaturis communicationem ⁊ participium habeat. Apparet em̄ terra. in oſſibꝰ ⁊ carne. Aqua ī humoribꝰ ⁊ ſanguine. Aer in pulmone. Ignis in cordecuius formam habet. ⁊c̄. Hinc corpus humanum exemplar eſt corꝑm ceterorum. Quare ⁊ anaxagorasinterrogatus quid eſſet dixit. Menſura omniū reꝝNam conſiſtentia ⁊ effigies humani corꝑis metrū⁊ menſura eſt oīm animatorum ⁊ ydea exemplarisẜm quam oīm aiantium corꝑa ſunt organizata Itaꝙ que magis ei conformantur in complexione ⁊ figura ſunt ꝑfectiora ⁊c̄.Poſtremo humani corꝑis dignitas ⁊ pulchritudo ptꝫ ex reꝝ in ip̄o relucētiū mirabilitate. Namplura ſtupēda apparēt in corꝑe humano ⁊ plura ab ītra qͣꝫ ab extra. Nam hec eſt differentia artificis dei ⁊hoīs ꝙ ōnis gloria eiꝰ abintus. O qͣꝫ vere ammirādaqͣꝫ pulchra ⁊ amanda ſunt in corꝑe humāo etiam inhis qͥ noſtris cōſpectibꝰ ſunt tecta O qͣꝫta relucet pl̓chritudo in viſceribꝰ. venis. neruis. arterijs muſculis oſſibꝰ ligaturis pāniculis ⁊ ceteris occultis q̄ nullus ad plenū inuenire poteſt ẜm Auguſtīꝫ Qui ſi nota eſſent in interioribꝰ ipſis viſceribꝰ q̄ nullum decꝰon̄dunt. ita delectaret pulchritudo rōnis vt om̄i forme que oculis placet. ipſiꝰ mētis p̄ferretur iudicio.ſicut Baſilius Hugo ⁊ Dyoniſius carth̓ late proſequūtur. Sed ⁊ ab extra in corꝑe multa ſtupenda occurrūt. puta tanta diuerſitas facieꝝ ⁊ inſcpͥtio q̄daꝫmiranda. Signatū em̄ eſt ſuꝑ nos lumē vultꝰ dei etꝙ ad ip̄m ꝑtineamꝰ in ip̄a exteriori homīs ymagine⁊ mēbroꝝ figuris legibiliter ſcribitur. Caput em̄ ⁊facies homīs ſic ſunt diſpoſita vt clare in eis legi p̄tHomo dei lauda deum. vt magiſter Henricus dehaſſia ⁊ Leonardꝰ vticenſis declarant. Eya igitur ohomo dei lauda deum ꝑꝑ corpꝰ tam nobile ⁊ pl̓chꝝHec latius diximus de corꝑis pulchritudine. vt oſtēderemꝰ qͣnta circa ſingl̓a dici poſſent ſi prolixitas n̄vetaret in ceteris iam volentes eſſe ſuccinctiores¶ Iamitaqꝫ ſuper ceteris conditionibꝰ corporisagentes. ⁊ ẜm quia dedit corpꝰ membris ꝑfectum cūAuguſtino dicamꝰ Hoc etiam inter beneficia confiteor domine deus ꝙ accepi corpus ꝑfectum ⁊ membroꝝ oīm integritatem. ne ſim inter monſtruoſa mihi oneri ⁊ alijs deſpcūi O qͣꝫtum quale bn̄ficium iſtd̓Hic tāte grē agende qͣꝫte ſunt deformitates poſſibiles que ſunt valde numeroſe vt yſidorus. xi. ethymologiaꝝ declarat. Alia em̄ magnitudine alia paruitate tociꝰ excedūt. Alij magnitudīe ꝑciū vel ml̓titudīevt bicipites trimani Alij defcū ꝑciū. alij d̓ſciſſiōe auttrāſformatiōe gn̄ant̉ vt illic exēplificat̉ Grās age ꝙte nō ꝯdiderit talem ſꝫ ōibꝰ mēbris ꝑſcm̄ naſci fecitſuꝑ qͥbꝰ ſingulis etꝭ iure grē agēde. q̄ mēbra qͥ noſſe
volet ſpeculum nat̉ale vincētij in ſcd̓a ꝑte libro xxix.legat. Que iuxta qͦſdam in tanto ſunt numero qͦt dies cōcurrūt in āno vt in̄ āmoneamur nullū p̄terir̄ debere diem quo non grati ſumꝰ ¶ Tercio regraciādum ꝙ in corꝑe dederit ꝯplexiōis ſanitatem Que inter ſumma nat̉e dona ꝯputat̉. Eſto in ōibꝰ mēbrisqͥs ſit ꝑfectꝰ. ſi ſanª nō fueritōnia ſunt illi tormētaUere ergo magna illi dn̄s fecit cui complerionis ſaītatem dedit. Tante ergo hic grē ſunt retribuēde qͣꝫtiſegritudinibꝰ corpꝰ infirmari poſſet. que ſunt multevalde. nam ſcribit magiſter Ioh̓es nider ꝙ Arnoldus de noua villa medicoꝝ ſummus computaueritpoſſe eſſe in humano corꝑe diſtīcta genera morborūduo milia. centum ⁊ vigintiquatuor. Dic ergo totvicibꝰ ſi potes grās deo ⁊ ꝓfitere cum Gerſone Gratias tibi debeo ꝙ ſalutem ipām ⁊ corꝑis ſanitatemmihi donaſti ⁊ ꝯſeruaſti me in ea. Si em̄ euētū aliquo aut graui morbo ſanitate deſtituerer rōne aut intelligētia pͥuarer. ⁊ hec in me tam precioſa nat̉e dōaſuffragio medicine aut alio quolibet modo qͥs in ītegrumreꝑaret. Nōne hinc me multū felicem putarēnec non ⁊ illi qͥ hoc p̄ſtitit vehemēter me cenſerem obligatum. Et tn̄ lōge p̄clarior eſt mea ꝯditio dū in bona ꝯplexione formatꝰ hec tuo dono dn̄e integra conſeruo. qͣꝫ ſi deꝑdita aliūde recuꝑo O igitur grē tibi¶ Quarto grē agēde ꝙ in corꝑe dedit ſenſuū ꝑſpicitatem ſcꝫ viſum ꝑſpicuū. auditū acutū. guſtum acrem ⁊ p̄ſertim ſermoēm diſertum. ꝙ non ꝯdideritcecum ſurdum inſipidum. mutum balbucienteꝫ autbalbum Perpēde qͣꝫta hec ſunt ex eſtimatione eoꝝqͥ ſenſibꝰ hijs aut certe hoꝝ viuacitate carent. ⁊ noliingratus eſſe. ¶ Et preſertim poſtremo grē agende ꝙ ſingulis ſenſibꝰ obiecta ꝯuenientia tam ml̓ta⁊ pulchra dedit. Hinc dicamus cū Auguſtīo. Magnū fuit ⁊ hoc ꝙ ad ſenſuū meoꝝ eblectamēta ſingulis dediſti ꝯuenientia obiecta. Arcaſti em̄ multa pl̓chrelucētia canore mulcētia. ſuaue olentia. dulce ſapiētia. tactu placētia. vt oīs ſenſus hōis ſua oblectamenta habeat. Uiſum paſcit pulchritudo coloꝝ. ſuauitas cātilene demulcet auditū. fragrātia odorū olfactū. dulcedo ſapoꝝ guſtū. Et qͥs oēs delicias ſenſuū enumerare queat. que tam multiplices ſunt inſingulis. vt ſi qͥs quemlibet ꝑ ſe ꝯſideret. quemlibetꝑ ſe ꝯſideret. quēlibet ꝑ ſe ſingl̓ariter ditatū putet.Tot ocl̓oꝝ oblectamēta in diuerſitate coloꝝ. tot aurium in diuerſitate ſonoꝝ vt dulcia ſermonum commertia. ꝯcentus auium. humane vocis melos. dulces modi ſonoꝝ ⁊ genera armonie. ⁊ ſic de alijs Ualde ergo mihi diligēdꝰ es deꝰ meꝰ qͥ talia ꝯtuliſtiSexumMēbꝝ. iiij.Uicqͥd maſcul̓i ſexus eſt ſanctificabiturqedn̄o. deutro. xv. Iā dictis bn̄ficijs ex ꝑtecorꝑis vnū ē adijciēdum qd̓ a multis n̄ magni eſtiāt̉qd̓ tn̄ grādiſſimū ē dū bn̄ ꝓfundat̉.ē Q d̓dit ma