Beneficiarium
his cogitauit. vt plenius infra patebit Affectꝰ ⁊ charitas eius ſuꝑeminet omni ſcīe ꝙ a nullo ſenſu p̄t eſtimari. Eſt ⁊ libenter beneficium tribuendum Iuxta illud ſenece. In tribuendo caue ne ſis durus O d̓sp̄occupat bn̄ficium volentes Immo cum nondumeſſemus benefecit nobis. Quotiens vel tenuiter cogitamus pro beneficio preſto eſt ſemꝑ deus. Nō frontem rugat. non lumina obducit. vultum nō auertit.occupationes nō ſimulat. gratulatur quodammodo dandi ſe inueniſſe occaſionem.¶ Eſt tercio beueficium hilariter dandum Iuxtaillud Hilarem datorem diligit deus. At eccl̓. xxxvi.In omni dato hilarem fac vultum tuum. ⁊ in exultatione ſanctifica decimas tuas. Exultat ih̓s in ſpūſcōcum occaſio datur bn̄ficia p̄ſtandi. Eſt ⁊ cito bn̄faciendum Iuxta illud poete Laue in bn̄faciendo dilationem Errat em̄ qͥ ſperat reſpōſuꝝ ſibi illum. quemdilatiōe laſſauit expectatiōe torſit. Ingratum eſt beneficium qd̓ diu inter manus heſit. Proximꝰ eſt em̄neganti qui dubitauit qd̓ tarde fecit diu nolirit. Tm̄grē dimoues qͣꝫtū mor adijcꝭ Nihil eq̄ amaꝝ qͣꝫdiu pēd̓re Eqͥore animo qͥdam ferunt preſcindi ſpem ſuaꝫqͣꝫ protrahi. Non differt deus dare bn̄ficia volenti qͣcūqꝫ hora quis ingemuerit plenis manibꝰ obuius ipſe occurrit. Eſt ⁊ gratuite dandum cum roganti ſuffundatur rubor qͥ hoc remittit multiplicat munus.Optīm eſt em̄ antecedere deſiderium cuiuſqꝫ poſt p̄ces proximum ſeqͥ. Non tulit gratis qͥ cum rogaretaccepit. Nulla em̄ carius conſtant qͣꝫ q̄ p̄cibꝰ emptaſunt Nam moleſtum eſt ꝟbum ⁊ oneroſum d̓miſſovultū dicere rogo. Uincit āt ōne bn̄ficiū qd̓ obuiamvenit Uide ergo qͣꝫ gratuite deus bn̄ficia ſua p̄ſtet. qͥetiam impendit his qͥ nō erat qͥ dum erant nō deſid̓rahāt. nihilifaciebāt īpugnabāt ⁊ eis abutebāt̉ Dandum eſt poſtremo ꝑmanēter. ne ſcꝫ exꝓbetur. ꝯq̄rat̉vel auferatur. Lex em̄ bn̄ficij eſt inter duos ꝙ datorſtatim debet obliuiſci dati. Alter memor eſſe accepti Nūqͣꝫ data vir bonꝰ cogitat. niſi admonitus ab accipiente. Uere ſic facit deus. nō inꝓperat niſi in finēNō item eſt de ingrato conq̄rendū. ſed heneficijs amplioribꝰ obruendum Iuxta illud ſenece Sis munificus in dando. non acerbꝰ in exigendo. Que em̄ rō ēexacerbare eum in quē magna ꝯtuleris vt ex amicofiat inimicus Perfert deꝰ paciēter vt de ingratꝭ faciat gratos. Nam licet ingratus dignus ſit bn̄ficio prinari. bn̄fico aliud ſtudium erit. ſcꝫ vel excuſare ingratum. Aut bn̄ficijs obruere vt ſic faciat tandem gratum. Sic facit pater noſter celeſtis. dans ꝑmanētiadona. Iuxta illud eccl̓. xi. Datio dei ꝑmanet iuſtis.⁊ ꝓfectꝰ illiꝰ ſucceſſus habebūt inet̓nū.
¶ Circa donum item conſiderādum. ſi nobile 2p̄cioſum Quid āt dei bn̄ficijs p̄cioſius q̄ nullo p̄cioſunt comꝑanda. Nam vt ſileam de bn̄ficijs gratie ⁊glorie. quis vel minimum benefictum nature digneponderabit; Perpende quid cecus pro oculo. ſurdꝰpro auditu quid precij daret; ¶ Quam autem vtilia donet. non eſt qui explicet quiſquam. Dat enimque proſunt multis. noceant nemini. ⁊ que ad eternam conferant ſalutem. ¶ Dat ⁊ cuiqꝫ conueniētia dona. Iuxta illud. Unicuiqꝫ iuxta propriam virtutem. Non enim idem dandum militi ⁊ ruſtico.Puero ⁊ ſeni. Dedit ergo varia dōa ſuis d̓s.¶ Quam autem hec crebro conferat quis numerabit; Quotiens gratiam perdimus. quotiens ingrati ſumus. aut ab vtimur donis ſuis. quotiens d̓meremur non aufert totiens rependit. Que etiaꝫ beneficia tanto ſunt precioſiora qͣꝫto neceſſaria magisadeo ꝙ ſine eis vel eſſe vel ſaltem bene eſſe non poterit nobis. Uidete ergo qualia data donata ſunt nobis. ¶ Sed quibꝰ hec talia ac tanta. tantus ⁊ talis donat; Nonne hominibus filijs hominum ſtercori ⁊ vermi; Domine quid eſt homo quia magnificas eum. aut quid apponis erga eum cor tuum.Quid. Sine dubio (Gernardus ait) Uanitati ſimilis factus eſt homo. ad nihilum redactus eſt homo.nihil eſt homo. Nam vt de corpore taceam. Cuius origo ſordida. vitā miſera. mors neceſſaria. Exteriorenim homo. de immundo ſemine eſt conceptus. adlaborem natus. velit nolit moriturus. Ac ſic vile ſꝑma in conceptu. vas ſtercorum in reliquo vite curſueſca vermium in occaſu.¶ His inqͣꝫ tranſitis ſi animam intueamur quidverius ſentiendum qͣꝫ ad nihilum eam eſſe redactaꝫQuid neceſſe eſt ſingulas eius miſerias numerare. qͣꝫſit onerata peccatis. offuſcata tenebris. irretita illecebris. pruriens concupiſcentijs. obnoxia paſſionibus. impleta illuſionibus. prona ſemper in malum:in vicium omne procliuis. Poſtremo totius confuſionis ⁊ ignominie plena. Adeo ꝙ qui ſe putat aliquid eſſe cum nihil ſit ipſe ſe ſeducit. Et tamen huicnihili tam vili ⁊ contemptibili. ⁊ cum tanta vilitateNihilominus omnipotenti deo benefactori ſuo taꝫingrato ⁊ rebelli non deſiſtit benefacere deusO pietas obſtupenda. O miſericordia dei queillis tanto ſtudio vult benefacere qui beneficia plene contemnunt. Immo inde eum impugnant. Uerum ſeneca dixit Dij dant etiam ingratis. Nam ⁊ ſceleratis ſol oritur ⁊ piratis maria patent. ¶ Benefacere merenti iuſtum eſt. Benefacete nihil merenti. ſed tamē humiliter petenti piū eſt Bn̄facere nec