Titulus viceſimuſterciusGIA A-

GIIX A A

promerenti nec petenti magis pium eſt. Pijſſimūaucem ⁊ non niſi diuini cordis eſt benefacere contēpnenti ⁊ aduerſanti. ⁊ hoc vili ⁊ indigno ⁊c̄. ¶ HHecitaqꝫ circa ſingula beneficiā conſideremus ⁊ vt conſiderata magis moueant ſequentem. ſcandamus adgradum qͥ eſt DijudicatioGradus quartusIiudicatio. Qua luxta legem rectum iudiciumiudices ⁊ profunde dijudices. at ratiocinādo approbes qͣꝫ ſit iſtiuſmodiregraciandusꝓ bn̄ficijs tātisbn̄factoradamādꝰobſeruandusQue dijudicatio fiet comꝑatiue ⁊ admiratiue Iuxtavenerabilem patrem Theodricum herxem. Ita vtreſiliat homo a magnitudine benefactoris in paruitatem ſuam dicens. Unde mihi hoc. ⁊c̄. Anxietateꝫqꝫ pro redibitione aſſumat dicendo Quid retribuamdomino pro omnibꝰ que retribuit mihi. At quia digne non poteſt SequiturGradus qͥntus.Uerela optatiua. Qua ꝯquerēdo defleas.hactenꝰ bn̄ficijs tam īgratꝰ fuerisO ex equo rn̄dere nō poterisōibꝰ bn̄ficijs impar ſis.Et qͣ īr̄liquū dignas grās agete optesgͦtitudīs munꝰ t̓ ꝯferri exoresIta dicendo Nō opus eſt noſtre grates ꝑſoluere dignas O mihi ſi poſſem grates exoluere dignas. ⁊c̄.Et cum Auguſtino O ſi poſſem vel aliquas licet impares exoluere grates Nam licet non poſſum tātuꝫ⁊ tantas vt deceret amorem obſequium ⁊ grārum actiones. tamen qͣꝫtum ⁊ qͣꝫtas poſſum rependere cupio ⁊ volo. ⁊c̄. Seqͥtur igit̉Gradus ſextusRofeſſio ſuſceptorum beneficiorum ea ordinaE te coramſumma trinitateꝟgine matremore filioꝝ iſrl̓ ꝓfitēdotota ſcē eccl̓e cītate¶ Mādatum enim erat in lege eis vt deferentespͥmiciarum manipulos profiterent̉ coram ſacerdotehec ⁊ alia a domino accepiſſe ⁊c̄. Hinc ⁊ ſeneca ait.Recognitio inquit ac beneficioꝝ profeſſio ſummaeſt gratitudo. Sed caue ne clam gratiam referas Ingratus eſt em̄ qui remotis arbitris gratias agit.Hinc thobie Benedicite deo celi ⁊ coram omnibusviuentibꝰ confitemini ei quia fecit vobiſcum miſericordiam. SequiturGradus ſeptimus.Raciarum actio vel dictio qua gratias agas. ⁊V hoc ẜm Bonauenturamcū vigilātia exurgēte ad cāticū ꝑꝑ beneficioꝝ vtilitatem. cum leticia exultante ad iubilum ꝑꝑ beneficioꝝ

precioſitatem. cum beniuolentia accedente ad amplexum ꝑꝑ beneficiorum liberalitatem. Ita ꝙ fietad gratitudinemviriū exhortatioBn̄dic aīa meā docat̉aꝝ ꝯuocatio vt ibi bn̄d̓ oīa oꝑa d̓.Bn̄d̓ āgeli do. dn̄oſcōꝝ īuocatioItem laudem dicite deo puſilli ⁊ magni. ⁊c̄.Uel ẜm gorram ſuꝑ epl̓as pauli fiet gratitudoiocundeIocūda decoraqꝫ ſit laudatōhec mgͣnīfice vt machab̓. mgͣnifice grās agiꝰaſſidueapl̓s. Sꝑ grās agētes ī ōibꝰSic gratias agebat homo ille francus de quo vincētius ſcribit Q a mane vſqꝫ ad tercias non ceſſabatpro peccatis pectus tondere dicendo. Deus ꝓpiciuseſto mihi peccatori. ⁊c̄. Et deinceps vſqꝫ ad veſꝑamſuper ſingulis dei donis non ceſſabat gratias agere.ad ſingula beneficia dicendo Deo grās ⁊c̄. Seqͥt̉Gradus octauuso Glatio. que agenda eſt quia per nos inſufficiētes ſumꝰ Iō in ſuppletionem gͣtitudīs caliceꝫſalutaris debemꝰ acciꝑe.Ih̓m chriſtū ⁊ euchariſtie ſacrm̄⁊ offerre totius corꝑis miſtici meritūreſignādo plene noſipōs offerēdo duo minuta. orando quo deus pro nobis reſpondeat ⁊ ſibiipſe gratias pro nobis agat. Seqͥt̉Gradus nonus¶ L Epenſio. qua ſcꝫ non modo ore gratias dicas.ſed opere ⁊ veritate ſuſceptis beneficijs reſpōdeas. ⁊ exercicia ad gratitudinem ꝑtinentia exerceas. que ſunt hec. vt d̓r ī ꝓfcū religioſoꝝ.Ut recolas. ſapiendo. fatens. ſeruans. ſtudioſe.Dilige. precaueas. exercens. hautqꝫ ſuꝑbil¶ Primum eſt beneficia ſepe recolere Scd̓m beneficia ſubtiliter intelligere. Tertium fideliter fateri beneficia. Quartum beneficia ſtudicioſe ſeruare.Quintum benefactorem diligere. Sextum eius offenſam precauere. Septīm nō ociōſe tenere. ſed adquod dantur exercere. Octauū n̄ inde extolli.¶ Hec eſt beneficioꝝ ⁊ gratitudinis ſcala que ſicui prolixior fuerit poterit abbreuiare eam. Cuiꝰ poſteriores gradus ſuccinctius ꝓſecuti ſumus. quoniāin ſuperioribus in feſtilogio ſcꝫ plura de modo gratias agendi diximus. Hoc vnum obſeruando vt circaingula beneficia conſideratiōes ſupradictas cogitemus. Qꝭ ſcꝫ tanta maieſtas cuius magnitudinis nōeſt finis infinitis ꝑfectionibꝰ ⁊ nobilitatibꝰ eſſentialibꝰ infinitis infinita. de qua magnum eēt ſi dignaretur vel ſemel amoro ſe nos reſpicere ſiue cogitarede nobis. Immo ſi vna anima haberet coaceruataomnia ſanctoꝝ merita diuīa pictate ⁊ largitate ſublata. non tamen poſſet emere momentaneam dei d̓

N

I

I iij