Titulus vicenim ſterciusGTT X LA

figenter ⁊ attente ꝯſideremus omnes circumſtantias quibus beneficium alqiuod augetur ⁊ amplificatur Et ſt̓ iſta. vt d̓r ī ꝓfcū religioſorum.Cōmēdat donū. ſi nobile. ⁊ vtile. crebrumSi magnus. magno. paruo donet. vel inepto.¶ Immo ⁊ alia quedam conſiderare debemus.Nam ꝯſiderandum Ex ꝑtedantis ſi Magnꝰ ⁊ p̄potensdonetdebito modo ⁊ liberalinobile ⁊ precioſumDoni ſi vtile ⁊ congruum ſit bn̄ficiū ip̄mcrebꝝ ⁊ nccārium.Recipiētis ſivilis ⁊ ꝯtemptibilisindignus. ingratus. ⁊ īmeritˡPauca de ſingulis agendum quoniam ſepe ad hecſupra remiſſum.¶ Primum igitur circa datorem videndumſi magnus ſit ⁊ magnificus Et iam palam conſtat ꝙ dator ipſe ⁊ benefactor noſter ſit deus. omnium facileſummus ⁊ immenſe dignitatis. a quo magnum eſtſi etiam vel dignaretur cogitare de nobis.O qͥ linceos hic oculos haberet. vel ſaltē aqͥlinos obtutus vt dātis bn̄factoris maguitudīēm vtcūqꝫ ſpeculari poſſet qͣꝫ illi bn̄ficiū ōne qͣꝫtūuis etiā mīnū vid̓atur maxīm videretur. Sed nec ſi nos ruperimꝰ eiꝰmagnitudiēm ⁊ excellētiam cogitare vel comprehendere poterimꝰ Ipſe em̄ eſt quo maius meliuſqꝫ nihilcogitari poteſt. nec etiam equale Ipſe magnus dominus ⁊ laudabilis nimis. cuius magnitudinis nōeſt finis. quare neceſſario infinitus Nam omni bonofinito maius meliuſqꝫ cogitari poteſt bonum. ſcilꝫinfinitum quod omni delectabili ⁊ concupiſcibili īfinite infinicies melius ⁊ delectabilius eſt teſte doctore ſancto. Ad (uius magnitudinem ſaltem enigmatice conſiderandam quidam ex noſtris tali manuductione vſus eſt ꝓpter ſimpliciores quorum oculinihil ſublime vident nec altas theologicas ſpeculationes concipere valent. Sint inqͥens vtiqꝫ tot rōnales ſpiritus ⁊ intellectuales quot ſunt a rene montiūſiue occeani maris gutte. quorum ſingulorum minima cogitatio totius vniuerſi. celi videlicet pene nob̓ob ſui immenſitatem capacitatis incomprehenſibilis. terre item maris ⁊ abiſſi ambitum concipiat ⁊ īcludat. Pape qͥd tunc tota ipſoꝝ dilatata extenſioꝯprehendet Quo preſuppoſito commaſſemus hos ſpirirus vt predicitur fere innumerabiles Ita ſcꝫ vt ſentiamus ſingulos. tantum qͣꝫtum omnes pariter/ cōmaſſatos capere ⁊ luſtrare. Quod licet ob ſui inconprehenſibilitatem nobis penitus fit infinitum. Attamen iſti ſic commaſſati ſic ſimul omnes multominus de diuine ſublimitatis potentie nobilitatis bōi-

tatis voluptatis pulchritudinis ſanctitatis ⁊ ceterorum predicatoꝝ ſupereminentia comprehenderent.qͣꝫ minima foret arena reſpectu tocius magnitudīspreſuppoſiti vniuerſi. Una em̄ arena reſpectu totiꝰvniuerſi premonſtrati ꝓportionem ſaltem minimaꝫhabet in quantitate Totum vero premiſſum de ſpiritibꝰ rōnabilibꝰ ad diuinam exceſſiuam ſupereminētiam nullam penitus habet ꝓporcionem. Quia licetnobis omnino incomprehenſibile ſit ⁊ in infinitumin ſeipſo tamen vtiqꝫ eſt finitum Finiti vero ad infinitum nulla eſt omnimodis comparatio ⁊c̄. Quociens igitur de deo cogitare voles ſiue de beneficijs eiꝰmēs ſe in alta eleuet. cor qͣꝫtum poteſt ſurſum dilatetac ſuꝑ ſe quandam tantamlibet admirahilem magnificentiam. bonitatem ſanctitatem nobililitatem.⁊c̄. vtcūqꝫ preualet intendat. que ſic ſuꝑ preymagiāta excedit ⁊ eminet. ſicut totius immenſitas occani modicam aque guttulam ſuꝑgreditur ⁊ excellit.Non enim multum a veritate aberrat. qui talem diuine ſupereminentie ymaginem ante cordis oculosin ſuis meditationibꝰ aut orōnibꝰ verſat. Iſtud cm̄eſt ad cor altum accedere. hoc de deo altiſſimo ſentire. Iſtud exaltare dn̄m (ſuper tamen adhuc valentēqͣꝫtum poterimus. Anima que ſuum benefactoremtam conſpicit immenſumomne ipſius donum eciāminimum (qͣꝫtomagis maximum) intuetur. vt qd̓dam pelagus infinitum Unde ego credo ait qͥ ſupraꝙ non ſit aliquod dei donum ꝙ ſi anima ſic cum debita affectione ⁊ grārumactione ruminaret ipſumnon deduceret ad perfectum. preexcludens ab ea omne peccatum vt late declaret. Sic itaqꝫ benefactorꝭmagnitudinem videre poſſimus qͥ etiam omnipotētiſſimus apparet in rerum creatione ſapientiſſimusin earum gubernatione. Unde omne eius donumgranditer eſtimandum.¶ Scd̓o principaliter circa benefactorem videndum ſi debitis modis beneficia donet. Eſt enim beneficium donandum affectuoſe libenter ⁊ hylaritercito gratuite ꝑmanenter O quis iam ne dicam ſcribere ſed vel cogitare poterit quomodo. his modisdeus ſua beneficia preſtet. Paucis ſingula tangēdaIn pͥmis enim beneficium affectuo ſe dandaꝫ Amorenim eſt pͥmum donum in quo cetera donantur qͥſi non affuerit nihil eſt quod datur. Hinc poeta. Affectus preit effectum non reſpice qͣꝫtum. Sed fluitex quanta ſedulitate datum. Gratitudinis em̄ ꝟtꝰteſte ſeneca nulli eſt precluſa. omnibꝰ patet. omnes īuitat. Non querit donum non cenſum nudo homīecontenta eſt p̄ponderat affectum. Sed quis affectūillum quo deus ſua beneficſa preſtet enarrabit; Tanto affectu hec preſtat ꝙ etiam ſi modica daret gratiſſime eſſent accipienda Deſiderio deſiderauit tibi bn̄facere ab eterno p̄diſpoſuit. ſemꝑ actualiſſime ſuꝑ

I ij