Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CLXVv
Einzelbild herunterladen
 

Scala paltionis

tangit eā. Fit ergo hō per hanc deꝰ Bernard̓. Quōſt illa aque multo infuſa vino deficere a ſe tota videt̉⁊ ſapore vini induit ⁊ colorē. Et quō ferrū ignitum⁊candens igni fit ſimilimū priſtina exuta formaSic oīs in ſanctis hūana affectio quodaꝫ ineffabilimō a ſemetip̄o liqueſcēs in dei trāſfert̉ voluntatemAt fit hō quodāmō deus Sane tn̄ hoc intelligaturde mō ſcꝫ vnionis illiꝰ qͣ hō quodāmō fit deꝰ ꝓpterplures hinc ꝯfictos ab imꝑitis errores vt ſublimit̉Ioannes gerſon in ſuo tractatu ſuꝑ magnificat ſtudioſe annotauit quedā. Eſt itē hec vnio tertio appetenda. qꝛ eſt vtilitas in ea ſūma. Ex hac em̄ oīa oꝑanrā cū deus ea nobis cū oꝑetur nimium nobilitant̉⁊ gratiſſime acceptant̉. Secūdo ex hac oīa xp̄i opera nobis pleniſſime cōicantur eꝰ potētia roboramurſapīa illuſtramur. meritꝭ ditamur Ita ꝙ illd̓ Thobie recte poterimꝰ dicere. Bonis oībus ꝑ eū repletiſumus Tertio ex hac oīa nrā obſequia alleuiant̉Deꝰ eī nob̓ vnitꝰ portat nobiſcū labores nrōſ ſꝫ ⁊noſip̄os. vn̄ Deutē. Portauit te dn̄s deꝰ tuus vt portare ſolet hō ꝑuulū in ſinu ſuo. Et Ozee. xi. Ego quaſinutritiꝰ portabā eos. Et ergo nr̄m̄ obſequiuꝫ vocatiugū dicēs. Tollite iugū meū ſuꝑ vos. Quis ergo n̄iā ad hanc aſpiret. qͥs non conet̉; Uere mihi adherere deo bonū eſt. Semꝑ ergo dū paſſionē meditamur in fine oī conatu ad hāc vnionē aſſequendamnos reflectamꝰ. Ideo em̄ paſſionē xp̄s finaliter ꝑtulit ⁊ ob eū. finē etiā a nobis meditari debet Qualiter aūt ad hanc vnionē peruenit̉ multi multa ſcripſerunt ⁊ varios gradꝰ poſuerūt. ponit Bonauentūra in paruo bono ſeptē gradus vnitiuos iſtos ſcꝫvigilātia te ſollicitetꝓmptitudīeꝫ. aīa m. d̓ſid̓.ꝯfidētia te ꝯfortetctitudīeꝫ. In te d. ſpe. n̄. 9.cōcupīa te īflāmetdl̓cedīeꝫ. Quēadmod̓ d̓ ſ. c̄.excedētia te eſcuꝫ ꝓpt̓celſitudīeꝫ. ſuſpēdiū ele. a.ꝯplacētia te qͥetꝫ ſpōſi pl̓critudīeꝫ. Ecce tu pul. esleticia te delectꝫplēitudīeꝫ. qͣꝫ mgͣ ml̓. dl̓. t.adherētia te ꝯglutīetfortitudīeꝫ. qͥs me ſeꝑabit Tradunt alij alios gradus ⁊ plura ſubtilia d̓ hacvnione. vt Gerſon ſuꝑ magnificat. ⁊ in de miſticatheologia. Sed tu vt ad ſūmā dicamꝰ ſi hāc aſſequivolēs oportet vtmedia īt̓ te ⁊ xp̄ꝫ amoueas ꝑ paſſiōis fortiſſiāꝫaſſidue pijs aſpiratiōibꝰ hāc exoptesꝯtinuāoīa oꝑa paſſiōi vnias ⁊ ꝓ ea ores meōriā digſſiāꝫPrimo neceſſe eſt vt media remoueas q̄ ſūt voluntas ꝓpria. amor ⁊ inheſio ſenſibiliū. inconſideratioſpūalium ⁊ huiuſmōi Secūdo oꝫ indeſinēter cuꝫAuguſtino ꝓ hac aſpirare ⁊ cū Bernardīo ſuſpirioſe exclamare. Dn̄e ieſu fac me ſentire qͣꝫ īmenſo meamore amaſti. Da mihi te amare ardēter tibi adherere ſemꝑ ⁊ ſic de alijs. Et cū Ioanne herp. O aman

tiſſime ieſu vtinā dignus inueniar vt anīa mea tuodulciſſimo fruatur āplexū. īmo vt tu in ea ⁊ ip̄a in tevicario amplexū recreet̉. vt ſic eiꝰ tepiditas ab īmenſo tui amoris incēdio valenter incaleſcat. O vita vite mee te totū deſidero. me totū offero. totū toti vnicū vnico. O vtinā impleat̉ in me illud oraculū tuūRogo pater vt ſint vnū ſicut ⁊ nos vnū ſumꝰ. ego īeis ⁊ tu in me vt ſint cōſummati in vnū. Hec ille Oportet itē aſcēdere ꝑ ſeptē illos vnitiui amorisgradus quos ſpūſſctūs ſꝑſit in cāticis ꝑ quos ſpōſaaſcēdit velut virgula fumi ꝑ deſertū. Qui licet ordīatim nō ponūtur tn̄ quēadmodū in celo ſydera. Inarenis ſaphiri ⁊ carbūculi. in agris flores a ſpū ſctōſpergūtur. ⁊ nrō labori ⁊ exercitatiōi ordinādi r̄linquūtur. Et ſunt iſti. ſcilicet Deſiderare. Et ē bonū abſens cuꝑe. vt Oſculcturme oſculo. Ueniat dilectꝰ meꝰ. Ueni dilecte mi et. Querere Et eſt in illud poſſidendum tendere. vtꝑ vias ⁊ plateas querā quē deſiderat aīa in oī oꝑe dilectū querens Diligere ē bonū ip̄m ꝓpter ſe querere. Dilcē miapp̄hendam te qꝛ ſolꝰ ſufficis mihi ꝓpter te Amare. ē vitaliter. totaliter. ⁊ finaliter totis viribus ⁊ neruis diligere. Amore lāguere. eſt grauiter abſentiā amati perferre. vt Annūciate dilcō qꝛ amore lāgueo Amore vulnerari ad mortē eſt mortali vulnerelanguere. ⁊ nullaꝫ aliā cōſolationē niſi de pn̄tia amati ſuſciꝑe. vt vulnerata charitate ego ſum.Beata requies Totaliter in amato ꝑ vnionē reqͥeſcere. Tenui eū nec dimittam Adiuro vos ne ſuſcitetis De tertio aūt quō .ſ. vnienda ſint oīa oꝑa noſtra xp̄i vite ⁊ paſſioni pleniꝰ deductū eſt folioFiet ergo hic gradꝰ ꝑ cōtrarioꝝ abrenūciationē. etper obſecrationē ⁊c̄tringe ſpōſe vnitatis. me dīnis nexibꝰDinctū vinclis caritatis. animi excelabusCūctis ī te trāſtormatis internis af̄fectibꝰBradus termīatorij Capl̓m. iiij.Mne ſacrificiū ſacerdotum igne cōſumet̉ Leui. vi. Qm̄ oīs perfectio a fineip̄o ⁊ nomē ſortit̉ ⁊ laudē. Dignum eſtvt quēadmoduꝫ bono exordio meditatio eſt inchoata ⁊ bene ꝓſecuta. Ita etbono fine terminet̉. Incaſſum em̄ bonum bn̄ agit̉ſi nō fine cōgruo ⁊ bono cōſummetur. Et ergo ſequūtur duo gradus cōcluſorij quēadmodū fuerant duopreparatorij Primus eſt gͦradus. ix.Glatio obſecratoria De qua. p̄s. Sacrificate ſacrificiū iuſticie. Et eſt plurimū neceſſaria hec. Nā teſte Hugone meditari. legere.orare. eſt quēadmodū ſemen iacere. Sed hec offerreeſt quēadmodū ſemē iactū oꝑire. Quiſqͥs igit̉ nolit

H

pſ

G