Titulus viceſimuſprimusC TA T

C TA T

dant hiſtrionibus. ita veſtimenta mea dedi militibus ⁊ corpus meū crucifixoribus. ⁊ tam gaudenter⁊ amanter in eā inſilij. ꝙ nūqͣꝫ ſponſus in lecto eburneo aut ſerico amantiſſime ſponſe ſociandus ſic accelerauit. ¶ Deinde brachia per duriſſimos clauos in amplexus extendi ſeptē cantilenas mire ſuauitatis in thalamo amoris decātaui Et poſt hec cormeū ad introeūdum tibi aꝑui cū ſomnū amoris tecū moriens in cruce cepi Hec ibi. O vere vehemēteꝫamorē. De quo ⁊ alter in xp̄i ꝑſona dicit Tam vehemens dilectiōis charitas in me exarſit vt nullꝰ ſitiēſtam feruide delectabiliſſimū potuꝫ deſiderauit. autmoriturꝰ vitā cunctis mortalibꝰ optandam affectauit. ſicut ego ſitiui ex amore pati ⁊ ſaluos facere peccatores. ⁊ eis me amabilē exhibere. Faciliꝰ dies p̄terita reit erabit̉. flores ab initio mūdi arefacti reuireſcent. pluuiaruꝫ gutte īnumerabiles colligerenturqͣꝫeſtimari poſſet vehemētia mee charitatis. Hec ille. Si igitur o hō nō credis verbis vel credas oꝑibꝰque ſunt inditia vehemētis amoris: q̄ tā et ſi vehem̄tia ſint ⁊ grādia nimis. collatiōe tn̄ eſtuantis interni ardoris nō ſunt niſi vt tipus ⁊ pictura ad rei veritatē. Hec cor illud vulnerauit vt vel modice ardorēcordis nobis oſtenderet. Uere igit̉ duri ⁊ indurati⁊ diri filij adā quos tāta benignitas nō emolliat. tāta flāma ⁊ ingens ardor amoris tā vehemens amator nō accendat. Certe ſi nō plus dilexiſſꝫ te qͣꝫ ſc. nūqͣꝫ impēdiſſet ſe ꝓ te. ¶ Septimo dilexit amore perſeueranti ⁊ finali. Ioh̓. xiij. Cū dilexiſſet ſuos ⁊c̄. ī finē dilexit eos. O in finē. In finē cōſummantē nō cōſumentē. Sic dilexit ꝙ ex quo diligere cepit nūqͣꝫ adiligēdo qͣꝫtū in eo fuit ceſſauit. Per latitudinē mētis actualiter fere nobis ſꝑ intēdit. Uide ergo ſi poteris. qͣꝫta ſit lōgitudo. latitudo. ſublimitas ⁊ ꝓfundū huiꝰ charitatis. ⁊ cū nō poteris ad eā vel redamare ſtudeto. Et vt exceſſus huiꝰ amoris magis tibi pateat quis. qͣles. qͣꝫtū ⁊ cur amauerit attēde. Illo nihil maius aut meliꝰ. cui oīs ſpūs cōfitet̉ qm̄ eſt deꝰ.Quales amauit paulꝰ exponit. Cū adhuc inimici eſſemus recōſiliati ſumꝰ deo. Quantū amauit nulluseſtimare ſufficit. O tu fortiſſime ſampſon. intātumamaſti mulierē nō te amantē ſꝫ ꝑſequentē. vt eiꝰ aōre ſapīa tua ſtulte ſceret. fortitudo infirma fieret.Quid ergo gratie qͥd amoris tibi amatori rependaꝫqui me in charitate ꝑpctua dilexiſti. miſerans attrariſti. domū hereditatē reliquiſti tanqͣꝫ viator d̓clināſad manendum. ⁊ quaſi colonꝰ apperuiſti. domū iſrahel tibi agglutinaſti. In terris videri ⁊ cū hominibꝰcōuerſari nō dedignari voluiſti. lāguores noſtros tuliſti. vniuerſa opera tua nobis oꝑatus. peccatis noſtris ſeruiſti. noſter mediator. euangeliſta. angelꝰ ſacerdos ⁊ oīgena hoſtia fieri cupiſti ⁊ factus es dilectam animā in manꝰ inimicorum dediſti ꝓ nobis aīmam aīm. ſpiritū poſuiſti ⁊ in te omnē deſiderabilē

vſum cum omnibus tuis mihi plene dediſti. O grētibi. Debet hec liquefactio fieri ꝑ cōſiderationem. ettimationē. incitationem ⁊ optionē.o liqueſcā vi feruoris. amēs te ſpōſalit̓Videns fontē te amoris. pallū qͣꝫ penalitQuo affcū me dulcorꝭ. trahis ſingl̓ariterEt quia cor liquefactū vnioni eſt aptū. Ideo ſeqͥturGradus octauusNio amoroſa De qua paulꝰ Qui adheret deo vnus ſpūs eſt cū eo. i. Choꝝ. viEt domīꝰ Uolo pater vt vnū ſint ⁊c̄.Et eſt hic ſūmus gradus ⁊ finaliter inprioribus intentus. vnde ⁊ diligentſſiēexercendꝰ Et hoc quia hec vniopͥncipalit̓ a xp̄o intēta ꝓ ea xp̄s orauitēdignitas maxīa qꝛ ꝑ hāc hō ſit deꝰ.vtilitas nimiū frcūoſa tali nil obeſt¶ Primo inqͣꝫ conandū eſt ad hanc vnionē. qꝛ heceſt a chriſto in omnibus principaliter ⁊ finaliter intenta. Nam ideo omnia egit vt. ſe nobis amabilemexhiberet vt dcm̄ eſt. ⁊ ſic noſtrū. erga ſe amorem alliceret ⁊ nos ſibi vniret ⁊ in patrem ꝑ ſe deduceretHinc ex mundo receſſurus tanqͣꝫ omniū laboruꝫ p̄mium exorans dicebat. Pater ſancte ſerua eos ī nomine tuo ⁊c̄. vt ſint vnū ſicut ⁊ nos Et rurſus. Tupater in me ⁊ ego in te vt ip̄i in nobis ſint. Itaqꝫhāc ⁊ nos tanqͣꝫ finem noſtrū appetamus. ⁊ ni ſi illāobtinuerimus nō quieſcamus. A deo em̄ ⁊ in deumteſte Bernardo conditus eſt animus rationalis vtad ipſum ſit cōuerſio eius ⁊ ſit bonum eius. Undeſicut omnia particularia entia naturali conatu tendunt ad ſuū perfectibile vt in eo perficiant̉. ſicut ignis ſurſum aqua in mare ⁊ quod de terra naſciturredit ad teram. Sic etiam omnis anima rational̓ſciens ꝙ a deo exiuit ad deum redire debet¶ Secundo ad hanc cōtendere debemus. quia eſtdignitas maxima. Apoſtolus enim ait Qui adheretdeo vnus eſt ſpiritus cum eo. O dignitas ſtupendaFit homo amore dignus ſicut deus amore homo.diſpari tamen modo. Cum enim anima eſt deo vnita. tunc fortior vincit minus fortem. id eſt deꝰ animā attrahit qͦdāmō in ſue ⁊ vite ⁊ nominis ſanctitatem. vt ſicut ipſe eſt deus naturaliter. ſic talis homo vnitus ſit nuncupatiue. ⁊ dicatur deus. Iuxtaillud Ego dixi dij eſtis Et ꝙ talis vnio ſit poſſibilispatet per figuram. qꝛ columba in huius tipum r̄uertitur ad noe in archam. patet ꝑ naturā qꝛ condita ēanima ad deum. patet et per ſcripturam que crebro

E