De vita dn̄i Ieſu

vidēdum ſigna ⁊ mirabilia in miraculis. Tercio vtab eo paſcaris Quarto ad vidēdū corꝑis eiꝰ pulcritudinem ⁊ moꝝ decētiam gracioſam Quinto ad audiēdum ⁊ diſcēdum vtilia ex eius doctrinis Sexto caueas ne eū imiteris vt qͥdā ad eū blaſphemandū vtphariſei Cōtēdas āt potiſſimū vt ſꝑ an̄ oculos mentis tue teneas aliqͦ mō ih̓m xp̄m vel aliquē eiꝰ actuꝫIn cuius vnionē vt ſupra dictū ē ꝑficias qͥcqͥd ē agēdū ſiue vigiles ſiue eas dormitū. ſtes ſiue ſedeas. comedens ⁊ bibēs. loquēs ⁊ tacēs. ſolus ⁊ cū alijs. Ethͦ em̄ in ōni ꝟ̓tute ſtabilieris ⁊ ꝑfectior eris Sꝫ in hͦexercitio opꝫ infirmari appetitn̄ ſuꝑuacuū. qͥ n̄ ē contētus cogitare de xp̄o vel de ſuis miſterijs. niſi ferat̉in altas radices ſue diuītatis Et hec fuit cā qͣre ml̓ti ruerūt a via ꝑfcōis qꝛ neſcierūt in xp̄o hūil̓r exerceri. Aihil em̄ eſt in oꝑbꝰ vite eiꝰ tam minimū qd̓ ſipōderet̉ debito modo. nō debeat diligētis aīe ſatiar̄appetitū. Mēs em̄ amoroſa de ih̓u qͣꝫtūcūqꝫ mīmatm̄ reputat ꝙ nihil eoꝝ excidit ab eiꝰ memoria. Necē ita ꝑuū ih̓u l̓ d̓ ih̓n v̓bū vel nomē etiā vſqꝫ ad infantiles neceſſitates nat̉e eiꝰ. qd̓ n̄ teneat eā fixā. ⁊ in amoroſa ꝯtēplatiōe ſtabilita tāqͣꝫ res ſummi dei proip̄a aīa ex amore dei aſſumpta. Sꝫ oīa etiam q̄ patiebat̉ puer deus ligatꝰ in faſcia tm̄ obſtupeſcit ⁊ miratur. magisqꝫ delectat ſepe deuotā aiām ꝙ amorecxꝑientie talia ꝑꝑ ipām deꝰ ſuſtinuit. qͣꝫ ꝙ ſpūs ſeraphicos in celis creauit. Quis mihi det vt veniatpetitio mea ⁊ qd̓ expecto tribuat mihi deus. vt totꝰin has vilitates a deo aſſumptas tam mente qͦꝫ carne immergar hn̄s ſub pia ymaginatiōe filiū dei pn̄tem mihi ſemꝑ. Scio ⁊ fateor lōge ſublimius ē ih̓min ſpū intueri eiuſqꝫ miſteria ꝑ intelligentiam ſpeculari qͣꝫ carnem commemorare tm̄ .i. geſta carnis. ſꝫe regiōe noui licꝫ tenuiter nimis ꝙ hec exercitatio inymaginatione xp̄i ⁊ actuū eiꝰ longe reficiat dulcius.maiorēqꝫ affectionem. ꝯſolatio ēm. ⁊ deuotioēm tribuat multꝭ. qͣꝫ alijs miſterioꝝ ꝓfundatio. Imo qͣꝫꝯtemplatio ip̄a ſue diuinitatis. Debet ergo mēs deuota exerceri in his q̄ ſunt hūanitatis xp̄i doēc cleuetur ⁊ rapiat̉ ad intuēdū ⁊ guſtādū gaudiū diuītatis ſue Eſt em̄ meditatio humāitatis ſcala qͣ ꝑuēit̉ad ꝯtēplationem diuītatis Nec tn̄ qͥ ad ꝯtemplationem diuinitatis aſcendūt. hāc dimittere debēt ꝓ loco ⁊ tꝑe qꝛ hͦ eēt magne p̄ſumptiōis ⁊ ſuꝑbie. Ideoem̄ Auguſtino teſte xp̄s carnem aſſumpſit. vt carnales ꝑ carnē in deum tandem reduceret Unde liquetꝙ licet hmōi exercitatio ꝑ ymaginatioēm in ſe ⁊ potiſſimū incipiētibꝰ ſatis ſit vtilis. tn̄ de ꝑ ſe nō ſufficit ſed paꝝ ꝓdeſt niſi retorqͣat̉ ad dignū ⁊ vtilem finēquid em̄ ꝓfuit iudeis ꝙ xp̄m corꝑal̓r viderūt ⁊ non amauerūt nec ſeqͥ voluerūt. Igit̉ vt nobis hec exercitatio ꝓſit ad hͦ contendere debemus vt ſicut apl̓i ſuapn̄tia tracti omnia reliquerunt. Ita nos hic ꝑſeuerare opꝫ vt totū cor noſtꝝ illa ſuauitas occupet ⁊ totū ſibi ab amore vniuerſe carnis ac carnalis illecebre

vendicet. Quiſqͥs talis eſt nō metuat ille a ꝑicul̓ doctoꝝ. ſed confidat certus ſi perſtiterit creſcet. ⁊ cumpaulo dicere valebit. Et ſi chriſtum ẜm carnem cognouimus iam nūc n̄ cognoſcimus. ⁊ in finem ſaluns erit. Hanc practicam docuit chriſtus iubēs ſua miſteria cōmeōrari n̄ dixit conſiderare aut dijudicare vt ōibꝰ ⁊ laicis ⁊ mulieribꝰ facilimā aꝑirꝫ practicā¶ Quomodo exercitamur erga chriſti miſteria ꝑintelligentiam.Ca. iiij.Am ad alterum exercitatiōis gͣdumaſcendendum qͥ eſt qͣ ꝑ intelligētiampoterimꝰ miſteria eius ꝓfundius perſcrutari attentius ea ꝑmeditādo quavia videt̉ ſe psͣ exercitaſſe cū dixit Cōſiderabo mirabilia tua q̄ ⁊ eius aīa ſcrutabat̉ Et eſthec via magis exercitatoꝝ iam ſolidum cibum ſumere potentium. Nam hic non circa homiēm ſolū⁊ nudā humanitatē ſe exercet ſed altius aſcēdens vtBern̄. docet in hoīe xp̄o deum inuenire ſtudet. nondeum nudum neqꝫ homiēm nudum ſed xp̄m deumpariter ⁊ homiēm comprehendit diligit ⁊ adorat Etplurimū talis comprehenſio ⁊ actualis conſideratio de chriſto vt aiūt prēs ꝯfert Qua ſcꝫ homo qͦtiēsaliqͥd de xp̄o legit vel cogitat xp̄m hoc egiſſe vel illd̓formet ſibi cōceptū de xp̄o qͥ lucide deū ⁊ hominemid eſt vnam ꝑſonam ſignificet q̄ ē deꝰ ⁊ homo Quanto em̄ lucidius qͥs hͦ ꝯcipit tāto pīguior ex rp̄i oꝑbꝰī cō r̄ſultat d̓uotiōis affc̄s Nā ex hoīe aut huāitatedeuotio aōr ⁊ fidutia ex deitatꝭ app̄hēſiōe timor ⁊ reuerētia oriūt̉ īt̓ q̄ tutiſſimū ē militare Et ſicꝭ h̓ n̄ humāitatē nudā ſic nec oꝑa xp̄i nuda ꝯmēorat Sꝫ oꝑaꝯſiderat attēdit ⁊ explanat ⁊ trahit ꝑ oēs circūſtātias ⁊ negocij ꝑtes diligēt̓ attēdēdo cās. fructꝰ. loca.tꝑa. modos. qͣlitates. Et hi qͦ fortiꝰ vbera p̄mūt eocopioſiꝰ laceliciūt d̓uotōis. qͦ aromata hec terut pleniꝰ ſuauiori ꝑfūdūt̉ odore. Et qͥ ſe hac via exercitari volet. illi an̄ deficiet tꝑꝰ qͣꝫ materia meditādi Pt̄eī ꝓcedere ⁊ trahere quēqꝫ articulū oꝑm xp̄i ꝑ ſcalaꝫmeditatoriā iā an̄ meoratā iuxta practicas illic aſtigͣtas Et ex hac exercitatiōe mēs illuſtrat̉ ad̓o ꝙ fiatprudens ſuꝑ īimicos. ītelligens ſuꝑ docētes. ſuperinexercitatos ſenes (ticꝫ corꝑe etate adoleſcētior. itelligētior tn̄ ml̓to. Et ꝓbe qꝛ teſtiōia ⁊ oꝑa rp̄i meditatio eiꝰ ſꝑ. ꝑ ſpm̄ qͥ oīa ſcrutat̉. ſcrutās ⁊ rimās ea ſꝑHic vana curioſitas perit qꝛ īgredit̉ ꝟitas mētē ſicſe exercitātꝭ Et hāc viā hꝰ exercitatiōis īſtitutū tradidit ſapiētioribꝰ ſalomō ſapiētiſſiꝰ ip̄e) p̄cipiēs diligēter ꝯſid̓rare oīa q̄ opponūt̉ ī mēſa haut dubiū euāgelica noh̓. Sic itaqꝫ nos exerceamꝰ ꝑ ſerioſā operūxp̄i ꝯſideratioēꝫ. ad hereamꝰ ei ſꝑ dicētes. Mihi adherere xp̄o bonum eſt. ⁊c̄.Ca. v.uō exercitamur ad eadē ꝑ vim affectiuā.Ertius circa chriſti miſteria exercitandimodus eſt per vim affectiuā qͣ diſcat amare xp̄m cōplecti ve ſtigia eiꝰ ⁊ exēpla ſectari