CX TUITitulus vicelimus

CX TUI

Et eſt hec ſublimior illa via ⁊ excellentior quā paulꝰperfectioribus demōſtrandā reſeruauit finis ⁊ ꝑfectio vtrarumqꝫ iā ſupra poſitaꝝ. Qua .ſ. ita hō chriſti miſteria reuoluit. vt nō tam fcā ip̄a qͣꝫ amorē vn̄ꝓdierunt attēdat. ⁊ ſic magis in dei amorem ꝓmoueatur. Quē qͥ rite ꝑpenderet certe inueniret ꝙ oīaexterna xp̄i oꝑa nō ſunt niſi tenuia illius exceſſiui ardoris indicia q̄ oīa ob id potiſſimū fecit vt nobis qͣꝫnos amaret vel aliqualiter inſinuaret. ⁊ ſic nos ad reciprocū amorē incitaret. O ſileant hic verba mens ſecum recogitet iſta. De hoc amore qͥcqͥd dicit̉ minusē qͣꝫ dicendū eſſet Un̄ de eo tacemꝰ qꝛ forſan īfra aliqͣde eo ſcribemꝰ. Quiſquis igit̉ volet miſterioꝝ chriſti fructū app̄hendere. qͥ ſqͥs facile in eiꝰ amore īflammari ſtudeat in oī xp̄i oꝑe aōrem ex qͦ hoc egerit attēdere ⁊ finē ob quē cōſiderare. Et vt oculi tui reuelentur ad illū ꝯtuendū ora cū Bernardino crebrius dicens Dn̄e ieſu xp̄e fac vt te amē ardēter. Facqꝫ me ſētire qͣꝫ īmenſo amore nos amaſti. Aperi mentē meam ad tua oꝑa vt ex eis intelligā aōris inſignia vt totus inflāmatus totꝰ in te reſoluar aōre Amen.Et quia verus amor ocioſus nō eſt ſꝫ oꝑt̉ grandiavbi eſt. extaſimqꝫ facit in amatū nō ſinēs ſuij p̄iꝰ eſſeamatorē. ſed vult aſſil̓ari dilcō. Ideo nō ſufficiet mēte amare niſi ⁊ oꝑe ⁊ veritate ſtudeat ſe dilcō conformare ⁊ eius veſtigia ſectari ꝑ voluntatē practicā quāqͥdaꝫ aōrem actiuū vocāt. Paꝝ em̄ ꝓderūt īmo necvera ſūt oīa ſuꝑiora niſi etiā ſeqͣmur eiꝰ veſtigia Exemplū em̄ dedit nobis vt ⁊ nos ita faciamꝰ. dicensillud iudicum nobis. Qd̓ me videritis facere hͦ facite. Et certe ſecure imitādus ē chriſtꝰ. hꝫ em̄ eꝰ ſeq̄laveſtigiū īd̓uiabile ſecure d̓ducēs. ip̄e via luxoſtiūſolaciū īeſtīabile .ſ. t̓bulatos ꝯſolaſ: ip̄e iocūditas mēntiūdeſid̓riū īfatigabile ad pr̄nā gl̓aꝫ ducēs Qui edūt eſuriūtſtipēdiū īdefectibile p̄miū eternū manēs. ih̓s xp̄s heri ⁊ ho(dieHec ꝓſequit̉ Ioānes ſchoenhouie in ẜmōe qͦdamcapitulari woindeẜ ¶ Sed heu dn̄e ieſu qͣꝫ pauci ſunt qͥ volūt ire pꝰ te. cū tn̄ neō ſit. vt Bern̄. ait. qͥnolit venire ad te ſcientibus cūctis. quia delectationes in dextera tua vſqꝫ in finē. Cōregnare cupiunt.ſed nō cōꝑati. cōſequi volunt. ſed nō ſequi. Sed nōſic o fratres nō ſic. ſed ſi cupimꝰ eiꝰ gaudia ſectemurveſtigia. Quo em̄ quis chriſto fuerit in moribꝰ ſil̓ior eo in gaudijs ſubſimiorNotula epilogatoria ſuperiorum¶ Ce hec ſunt tres practice vel gradus circa xp̄imiſteria exercitādi. quibus licet iugiter adherere xp̄o⁊ poſſunt diuiſim ſeorſum aut inſimul vna meditatione exerceri Et eſt primus gradus omniū fideliūfideliter credentiū ⁊ cōmeōrantiū in omnibus vijsſuis dominum ieſum chriſtum Secundus ꝓficiēcium diligenter omuia que illius ſunt conſideranti-

um ⁊ tractantiū ¶ Tertius iā perfectorum guſtantium. ⁊ ex guſtu ad imitandū accinctoruꝫ Primꝰin imaginatione. ſecundus in meditatione. tertiusin dulci imitatione verſatur. ¶ Primis chriſtꝰ lac.Alijs pulmentū. tertijs ſolidus cibus ⁊ panis. Quiſe fideliter exercuerit in primo perueniet adtertiumdumtaxat ſi perſtiterit. Eia igitur hijs modis nos exerceamus circa chriſtum ⁊c̄.Prelocutio in meditabilia ꝑ roſaria tradendaUnt iam poſtremo determinata aliqua punctula ⁊ certa meditabilia dedomino ieſu aſſignanda ob cauſas iāante meōratas. Et ponemus ea permodū roſarioꝝ. cuiꝰ etiā cauſas ſupͣdiximus. quarū pōtiſſima eſt faciliorexercitatio hoꝝ vt ſi qui fuerint qui ſe nō poſſe meditari cauſentur. vel legant ſingula hec pūcta ꝑ modum Roſarioꝝ ſingulis aue maria a pplicādo. ⁊ abtenuibus ill̓ exercitijs creſcent in virile robur Ponemus aūt obiecta hec de miſterijs domini ieſu ſubtriplici differentia Primū vnū Roſarium de totodecurſu domini ieſu ꝓponetur oībus legendum vniuerſaliter. Secūdo meditari cupientibꝰ. ſed nondūpotentibꝰ ponemꝰ monoteſſaron Gerſonis ſpecialiter. Tertio ꝑfectioribus cōſiderationes ſingulariterſcꝫ que ſequūtur monoteſſaron Prima ad legēduꝫSecūda ad cōmeōrandū. Tertia ad ꝯſiderandumModus eruditoriꝰ quō roſaria legēda Ca. viDeamꝰ cū fiducia ad thronū gratie.dei vt miſericordiā cōſequamur. ⁊ gͣtiam inueniamꝰ in auxilio oportunoAd Heb̓. iiij. Poſituri aliqua obiecta meditabilia de domino ieſu Pri1Amo oīm p̄mittemꝰ gn̄ale Roſariumde toto decurſu vite ⁊ paſſionis dn̄i ieſu in quo ⁊ pͥncipiū ⁊ finis ad beatā virginē thronū vtiqꝫ grē dei refertur. vt ꝑ ip̄am qua ieſus ad nos venit grām meditandi de dn̄o ieſu cōſequamur ⁊ inueniamꝰ Nihil eīnos deꝰ habere voluit qd̓ nō ante ꝑ manꝰ marie trāſiret Adhortamur ergo in verbis p̄miſſis vt Adeamus oēs generaliter paſſibꝰ .ſ. amoris ⁊ deuote orationis cū fiducia ad thronū grē dei .i. ad mariā mr̄eꝫdei ⁊ hōis iudicis ⁊ rei que vere eſt thronꝰ pacifici ſalomonis ⁊ grē. quo ip̄a increata grā nouē menſibuſrequieuit. vt ſcꝫ mīam cōſequamur ⁊ gratiam inueniamus quo per eius adiutoriū d̓uote nos circa xp̄ifilij eius miſteria exerceamus. digne ea cōmemorando ꝯſiderando ⁊ imitando ⁊c̄ Quicunqꝫ igitur dn̄oieſu ⁊ virgini matri gratū volet preſtare obſequiuꝫ.et ſi non profunda meditari. ſi non de hijs plurimaſufficiat commemorare. vel ſaltem memorie hoc vnum commendet Roſarium Nam ab huiꝰ exerci

Et

I

p