Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De vita dn̄i Ieſu

tis ⁊ famulantis. Hec eſt vita apl̓oꝝ faīliariter xp̄oadherentiū ⁊ cū eo fideliter ꝑſeuerantiū. Hec ē vita⁊ exercitatio ciuiū ſuꝑnoꝝ xp̄o fruētiū ⁊ eiꝰ oꝑa magnificentiſſima admirantiū de eternis annalibꝰ ineternū ea relegentiū. ⁊ pleno pectoris ſpū digno hymno ea extollentiū ⁊ laudātiū. Ineternū qͥppe mīas d̓cant. Hec gͦ vita optīa ē ꝑs marie que ineternū nōauferetur. An nō magna gl̓ia ſeruo ſeqͥ dn̄m qͦcūqꝫierit; Et plane gl̓ia ⁊ dignitas magna. Dignuꝫ poſtremo eſt in xp̄i vita exercitari. qꝛ hīc oīs nrā actioquantūuis vilis digniſſime informat̉. adeo ꝙ ſupraoēm eſtimationē nobilis fiat. Quod ptꝫ ex libro gr̄eſpūalis vbi dn̄s docuit tres practicas iſtas quibꝰ hōpōt ſua facta ex xp̄i merito nobilitare Prima eſtꝙ hō oīa deſideria ſua intentionē ⁊ orōeꝫ in vnionedeſiderioꝝ orōnū ⁊ intētionū xp̄i. offerat deo patri.Tunc in tāta acceptatiōe aſcēdꝫ corā deo. eritqꝫ oīno vnū velut ſi diuerſa aromata ſil̓ accenſa. qͦꝝ fumꝰ in vnū collectꝰ directe aſcēdit. Et iō adeo ē gratadeo ꝙ oīs alia orō licet celū penetret. nō inde tali nectanta gratitudīe acceptabit̉ a deo addēdū ceterꝭ paribus Secūda ꝙ hō oēm laborē ⁊ oīa oꝑa ſua ī vione oꝑm ⁊ laboꝝ xp̄i faciat. A quo oꝑa eiꝰ nobilitāt̉ac ſi cuprū cū auro liquatū penitꝰ a ſua trāſiēs vilitate in auri nobilitatem mutaret̉ Tertia ꝙ hō oēꝫvitā ſuā .ſ. motꝰ vires ⁊ ſenſus cogitatōes ꝟba ⁊ oīaſua ẜm modū cōuerſatiōis xp̄i dirigat. Ex qͦ eiꝰ vita⁊ cōuerſatio ita renouat̉ ac nobilitat̉ ac ſi nobil̓ auisde lutoſo ac fetēti aere trāſmigrās in optīm aerē ſerenouaret. Sic hō terreſtris a priſtina cōuerſationeſua in nouitate vite xp̄i totꝰ efficit̉ celeſtis ⁊ digniſſimus deo. O nobiles doctrinas. o p̄claras ſuꝑ aurū⁊ thopaſiū a veris reꝝ eſtimatoribꝰ āplexādas practicas. Si eī nō dico nobilē ſꝫ et beatū dicūt hꝰ ſeculi hoīes eum qͥ chryſolitū lapidē hꝫ. cꝰ virtute ⁊ abraſione pulueris cetera era ꝯmutant̉ (vt aiūt) in faluūaurū. qͣꝫ is beatificādus cui doctrine iā poſite ſūt admanū. quibꝰ nō mō era. ſed ⁊ vniuerſa oꝑa ⁊ cogitata nō dico in auꝝ ſolū. ſed in rē celeſtē: ſed in qͦdāmōdiuinā cōmutare poteſt Gaudeamꝰ itaqꝫ ſuꝑ inuentis doctrinis ⁊ nūqͣꝫ vel mīmū agamus opus qd̓ nōhuius diuini noſtri chryſoliti .i. chriſti puluere aſpergamus. Omnia oꝑa aliquo articulo vite eiꝰ vniēdoHec de dignitate Quartum eſt opus. id eſt neceſſitas. Neceſſariū em̄ eſt homini exercitari in xp̄i vica Et hoc propter triaPrimo ſi volet in virtutibꝰ ꝓficereScꝫSecūdo ſi volet in ꝯtēplatiōeꝫ ꝓmoueri.Tertio ſi nolit xp̄i meritū ī ſe d̓ꝑditū iri. Primo inqͣꝫ eſt neceſſariū volenti in ꝟtutibꝰ proficere. Sine chriſto em̄ domino virtutū nunqͣꝫ fietvirtuoſus. vt vult Bernardus dicens. Quid inqui

ens vobis cum virtutibꝰ qui dei virtutē .i. chriſtumignoratis. Ubi nā queſo vera prudentia niſi in xp̄idoctrina; vbi vera iuſticia niſi de xp̄i mīa ē. ⁊ ſic d̓ alijs Secūdo neceſſariū eſt volēti in altiorē ꝯtēplationē ꝓmoueri. Nūqͣꝫ em̄ quis ꝑueniet ad dn̄m inixūſūmitati ſcale niſi inceꝑit a filio hoīs lapide fūdam̄tali in pede ſcale. Pulchre de hoc Beda in omel̓. deꝑdito ieſu in tēplo. Tertio neceſſariū ē nolēti in ſexp̄i meritū deꝑditum iri. Fixa em̄ regula ⁊ a pluribus apꝓbata ꝙ tm̄ in vnoquoqꝫ hōie efficacie ſorcietur xp̄i vita ⁊ oē diſpenſationes eius miſteriū qͣꝫtuꝫ(de adultis loquor) pia remeōratione ⁊ gratitudineea hō applicuerit ſibi. Nihil nobis ꝓderit xp̄i vita īmo ⁊ paſſio niſi fiat illoꝝ pio ſtndio ad nos applicatio Sicut em̄ medicīa vel herba q̄piā mirā hn̄s virtutē nō prodeſt infirmo niſi applicet̉ ⁊ vniat̉ ei. Itaxp̄i vita ⁊ mors nō ꝓficient hōi lapſo niſi appliceturei. nec hō aliter recipit virtutē ex eis. ſine quoꝝ ꝟtute nūqͣꝫ pōt ſaluus fieri. Unde qͥcunqꝫ volet ſaluarioportet ꝙ ſtudeat hec ſibi applicare. Qūo aūt hec applicatio fiet Auctor libri nature latiꝰ declarat titulo.cc. lxxix. cuiꝰ hec ſūt principaliores ꝯcluſiōes In xp̄o⁊ in eꝰ morte ē oē meritū hōis. Qui ergo vult ī ſe habere oē meritū ⁊ oē bonū. recipiat oꝫ in ſe xp̄m. Sꝫqꝛ chriſtꝰ trāſijt ⁊ meritū eiꝰ ſemꝑ ineternū manꝫ. iōxp̄s nō p̄t recipi in hōie niſi ꝑ meōriā ⁊ cogitationeꝫ:Et iō per meoriā mortꝭ xp̄i xp̄i mors manꝫ in hōibꝰq̄ eſt radix meriti ⁊ premij oīs. Et iō qui hꝫ in ſe memoriā piā ⁊ fidelē mortis ⁊ vite chriſti hꝫ in ſe meritū ⁊ virtutē chriſti. Et ꝑ talē memoriā facit hō mortem ⁊ vitā chriſti ſuaꝫ ⁊ incorꝑat ea ſibi ⁊ vnitur cuꝫeis. Et facit vitā ⁊ mortē chriſti (in meōria) tali ſuaEt talis meōria viuificat hoīem ⁊ facit ipſū ꝑticipare meritum chriſti. Eſt itaqꝫ memoria vite ⁊ mortisxp̄i radix ad recipiēdū meritū ⁊ p̄miū chriſti Et vbifortior ⁊ maior ē talis meōria ibi recipit̉ magis d̓ merito ⁊ virtute chriſti. Debet igit̉ laborare oīs hō xp̄ianus qͥ nolit in ſe chriſti mortē ⁊ miſteria deꝑdi vt fiat ⁊ ꝑmaneat in eo mcōria oꝑm ⁊ mortis chriſti. qͥaper meōriā ip̄aꝫ manebit in eo ꝟtus xp̄i ⁊ ip̄e chriſtꝰqͣ ſine deperdit̉ ab eo. Patet gͦ nccītas huiꝰ Quītū ē vtilitas ⁊ fructꝰ eiꝰ Sꝫ fructꝰ hos qͥs ſtilo ꝯplectetur. Nō mihi ſi centū lingue ſint oraqꝫ centū Ferrea vox poſſem huiꝰ deſcribere fructꝰ. Narrat Bern̄plurimos (vt pleriqꝫ aiunt) qͦs ex hac exercitatiōe excepit fructꝰ ⁊ potiſſimū ſeptē vtilitates recēſet dicēſPrimo in hijs mihi iuſtitie ꝑfectioēꝫ conſtitui. ⁊ itaꝑfectus fiebā quaſi nūqͣꝫ peccaſſem. Secūdo ex hiscopias meritoꝝ acquiſiui quaſi centū annis exercitatus fuiſſem. Tertio ꝙ talē ſecuritatē. ⁊ fiduciamregni ſuſcepi vt ſine dilatione me ſperarē ad dn̄ꝫ veturum. Quarto hec cogitatiōes nō me ſinebāt fragiin aduerſis nec in ꝓſperis offerri. Hinc Quīto potus ſalutaris amaritudinis ⁊ rurſus ſuauis vnctio