Titulus viceſimusC XTTIII

¶ Prologus in modū meditādi ⁊ negotiandi fructuoſe circa vitā dn̄i ieiu.Undamentuꝫ aliud nemopoteſt ponere p̄ter id quodpoſitū eſt. qd̓ eſt chriſtus ieſus. i. Coꝝ. iij. Iam de meditabilibus in ſpecie dicturi a ſolido eſt oīs cōtemplationis fundamēto exordiēdum a chriſto ieſu: qui ipſoteſte principiū eſt ⁊ finis al.l.pha. 2O ⁊ oſtiū per quod qͥnon ingreditur ꝓficere altius nō pōt. Nemo em̄ venit ad patrē niſi ꝑ eum De hoc aūt fundamento dupliciter erit tractare: puta de eius vita. Secūdo depaſſione. Et ẜm hec duo fiēt tituli principalesPrimū itaqꝫ de eiꝰ vita dicendū Pro cuiꝰ introductione quedā ſunt p̄mittendaeā meōrandū.alliciētia īcitatīa.ſ. expediētia diſpoſitīa adeā exercitandum:certa practica eruditīain ea ꝓcedendum.Et ſic demū ſubijciēda meditabilia ip̄a ⁊c̄Inductiua ad meditandū de vita dn̄i ieſu Ca. i.One me ſicut ſignaculū ſuꝑ cor tuuꝫ:Canti. viij. De allectiuis dicturi q̄ inducūt ad xp̄i vitā libenter cōmeōrandū. ⁊ ad eū iuxta verbū poſituꝫ velutſignaculū ſuper cor ponēdum. tā et ſimulta dicere poſſemꝰ. breuitatꝭ tam̄cauſa potiora ex multis ſunt ſumēda. ⁊ ſunt iſtaHoc gratum. ſuaſum. dignūqꝫ opus. vtile multum.¶ Primo eſt gratū ſūme trinitati ⁊ oī eccl̓ie triumphanti adeo ꝙ nihil gratiꝰ. nihil placidiꝰ eis tractare poſſimꝰ. Nā ꝙ tā placeat deo aſſerit Ubertinus.īmo ⁊ alij poſt eū. Promitto inquit tibi ẜm veriſſima lumina fidei xp̄iane ꝙ nihil gratiꝰ potes faceredeo patri filio ⁊ ſpūi ſcō. qͣꝫ in ip̄o benedicto ieſu d̓o⁊ hoīe expendere totū tꝑs tuum ⁊ facere de eo velutvnū mirre faſciculū qui ſemꝑ inter vbera tua cōmoretur. Hec ille. Qd̓ ⁊ ex reuelatiōibus plurimis legitur affirmatū. Qd̓ itidē ex verbis euāgelicis vbi xp̄sdicit Paraclitꝰ aūt ſpūſſctūs quē mittet pater ī nōiemeo ille vos docebit oīa. ſubtiliter elicit̓ qͥdā dicensUalde notandū verbū Qꝭ pr̄ in nōie ieſu mittit ꝑaditū. Tantā liberalitatē īmo tantā largitatē deꝰ deſeipſo facit īmo tm̄ amat in nobis īcarnati verbi agnitionē ⁊ fidē vt vbicūqꝫ in rōnali mente verbi carnis facti pia agnitio fuerit. mox illi mēti ſpūm ſuuꝫinfundat. Nomē enī ieſu nihil aliud eſt qͣꝫ cū pietate creata noticia ieſu Neqꝫ ſolū ſpūm ſuū deꝰ donatſed ⁊ filius dei in medio eſt. Ubi in nōie ieſi duo cō-

gregati fuerint. quibꝰ nō propterea qꝛ cōgregati ſūtin medio ē. ſed ꝓpter nomē ieſu. Nomē ergo ieſu ꝑaclitū hꝫ et filiū. neqꝫ ſolos hos. qm̄ quo filiꝰ ingredit̉vna ⁊ pater venit. ac tota ſimul trinitas māſionemillic facit. Cōpendioſū ergo ⁊ breuiſſimū iter in deūdulcis ⁊ pia meditatio de dn̄o ieſu. qm̄ vere pr̄ ſaluator et ꝑaclitus felici comitatū ad eū veniūt ⁊ māſionem faciūt Agitur enim qd̓ placet eis ⁊ qd̓ vult ip̄epater. Nā xp̄o ip̄o teſte Hec eſt volūtas prīs vt oēshonorificēt filiū ſicut hōrificant prēm ⁊c̄ ¶ Et ꝙ ſāctis placet illud. idē declarat ſubnectēs. Et qͥs iā ciuis beate illiꝰ ⁊ ſancte ciuitatis hicrl̓m cui nō ꝯplaceat in hōie iſto. Quis nō votiuis hoīem illū gaudijsinuiſet quē ſui regis tā dignāter cōſpiciūt hōratū hoſpitio; Hec ille Hinc ⁊ Ludolphus carthuſiēẜ ait.Exercitatio hec multū reddit ſctōs dei fauorabilespios et benignos cultoribus eiꝰ vt patet. Nūqͥd btāvirgo mater mīe pietatis ⁊ grē poterit deſpicere veloculos ſuos auertere a te qͣꝫuis etiā ſis pctor. qn̄ vid̓rit nō ſolū ſemel in die. ſed ⁊ frequēter filiū ſuū queꝫſuper oīa diligit ī brachijs tuis ⁊ inter vbera tua cōmorantē. Nūquid poterit cū filio quē portas deſere.re; Nullo mō Sic ⁊ ceteri ſctī libentiſſime reſpiciūtillos cū quibꝰ deus placatꝰ hītare dignat̉ cū ⁊ hec exercitatio faciat cultores ſuos. ꝯſortes illoꝝ. qꝛ ē vita⁊ exercitatio eoꝝ. ineternū em̄ nō obliuiſcūtur iuſtificatiōes eiꝰ ⁊c̄ Secūdo qꝛ ē ſuaſū a pluribꝰ Sacra em̄ ſcriptura plena eſt hmōi monitiōibꝰ vt ſunt.Reduc me in meōriā ⁊c̄ Grāꝫ fideiuſſoris tui noli obliuiſci. Pone me vt ſignaculū ſuper cor tuū. ſic̄ ſigͣculū ſuꝑ brachiū tuū ⁊c̄. Doctores aūt ſancti nō ꝟbo⁊ līgua ſolū. ſed ⁊ exēplo ⁊ oꝑe monuere. Quis em̄ ēdoctoꝝ cui nō xp̄s oſtiū ⁊ viā fuit; Paulꝰ nō arbitrabat̉ ſe ſcire aliquid p̄ter xp̄m. cuiꝰ mortificationē incorꝑe circūferebat ſemꝑ Augꝰ ab hoc exercitio xp̄minduēs incepit qui nō ceſſabat dulcedīe mirabili piogutture ruminare illis diebꝰ quid dulcedis hēbat ꝟbum caro factū eſt: qui et fatet̉ nullū ſe dulcius efficatius exercitiū repiſſe qͦ tutari a tēptatione p̄t ⁊ innōie ꝓficere bonū Tranſeo ceteros venio ad Bern̄.Qui quāto huiꝰ exercitij cultor fuit crebriꝰ ip̄e teſtat̉Teſtant̉ ⁊ ſcripta eiꝰ. teſtat̉ ⁊ dulciſſima quā geſſitvita. Ait em̄ Et ego fratres ab ineūte mea cōuerſatione ꝓ aceruo meritoꝝ. que mihi deeſſe ſciebā: faſciculū hunc mihi colligare ⁊ inter vbera mea collocare curaui. ⁊ quo aduixero meōriam abūdantie ſuauitatis illiꝰ eructabo. nec ineternū obliuiſcar miſeratiōes quibꝰ ſū iuſtificatꝰ ⁊c̄. Hec meditari dixi ſapientiā. hec mea ſublimior interim ph̓ia. ⁊c̄ ¶ Tertiūinducēs eſt dignitas. qꝛ nihil digniꝰ agere poſtumuſDignū inqͣꝫ propter digniſſimū obiectū. quippe xp̄deū ⁊ hoīem circa quod verſatur Dignū ꝓpter ſctōſquibꝰ in hoc exercitio aſſociat̉ Hec em̄ exercitatioeſt beate et digniſſime matris xp̄i ip̄i ſedule mīſtrā-