Neditatorium

liū repleret̉ ſed ad hoc vt eēt ſedes ſapīe ⁊ ip̄e rex pacificus velut in ſolio ei inſideret. Sacris igit̉ meditatiōibꝰ iuxta ꝓph̓e vocem ī mōtem dn̄i aſcēdamꝰ. eūqꝫin noſtre mētis apice velut in ſolio ꝯſeruemꝰ Et vtvolētiꝰ ꝓphetice monitiōi pareamꝰ. atqꝫ ꝯtēplatiōisaut meditatiōis ſtudio ſeduliꝰ īcūbamꝰ q̄dā in genere ſunt p̄mittē da. Hoc tū p̄mōitum volumꝰ nos h̓nolle ſublimia tradere ⁊ ꝯtēplatiōis materiā explicare. ſed tm̄ de rudi affectiua meditatiōe qͣ citiꝰ ꝑuēitur ad miſtice theologie arcem qͣꝫ ſi ſublimia dixeriꝰ⁊ altiora. Nolumꝰ ite diſtīguere de ꝯtēplatiōe meditatiōe aut cogitatōe qm̄ ſuꝑ his ⁊ hmōi alij plurimilibri hn̄t̉. nos nrō more practicis dādis inſudare tm̄opꝫ. Sꝫ ad premittēda vēiamꝰSūt aūt premittenda tria. videlicetalliciamurſacraꝝ meditationū ītroductīaiēditātiū ⁊ meditabiliū qͣlificatīa vt īſtruamurcertaꝝ mat̓iaꝝ ⁊ practicaꝝ r̄ꝯmēdatiāᵐ expediamurDe introductīs ſacraꝝ meditationumMembꝝ pͥmum.Aria a̓t optimam ꝑtem elegit.Luce. x. De pͥmo itaqꝫ id eſt de introductīs ⁊ de incitatis ad ſacre ꝯtēplationisqͥetem ⁊ ſacraꝝ meditationū ſtudiū licet ſufficienspoſſet eſſe incitamētū ꝟ̓bū illd̓ dn̄i iam p̄miſſū quooptimā dicit marie (haut dubiū qͥn ꝯtēplātis) ꝑteꝫIuuat tn̄ ſub ꝯpēdio ex ml̓toꝝ ſcpͥtꝭ īductia ꝯgerer̄potiora. Et ſunt iſta.Exēplū. hoa ꝑſuaſum. prelata. ncce̓.Primū itaqꝫ īductīm ⁊ ad ſacraꝝ meditationū ſtudiū mētisqꝫ qͥetem incitamētum eſt exemplūpluriū rerum Exēplū inqͣꝫ reꝝ nat̉aliū q̄ om̄s ſuū appetūt ⁊ locū ⁊ qͥerem. ⁊ repetūt ꝓpͥos q̄qꝫ recurſusvtꝫ in plātis lapidibꝰ ⁊ aiantibꝰ cunctis vt hēt̉ in detriplici via. Incitat ad idem exemplū hoīm ſcl̓ariū⁊ mūdanoꝝ actuū. Unuſqͥſqꝫ eī iduſtrius artis vtait ī collatiōe pͥma pr̄m Caſſianꝰ appetitor ꝯctos labores ⁊ ꝑicl̓a atqꝫ diſpēdia eqͣuimiter libēterqꝫ ſuſtētat: vtꝫ in agricolis ⁊ negociatoribꝰ. Nam ⁊ agricolanūc torridos ſolis radios nūc pruinas ⁊ glacies n̄ declinās terrā infatigabil̓r ſcindit ⁊ indomitas agri glebas frequēti ſubigit vomere ſola ſpe copioſaꝝ frugū. Sꝫ ⁊ qͥ negociationū ſolēt exercere ꝯmercia nōincertos pelagitimēt caſus nō mille diſcrimīa ꝑhorreſcūt dū ad finē attēdūt q̄ſtus oīa hilariter ꝑpetiūt̉Sꝫ qͥd de his qͥ mūdialis milicie ambicioſo cingl̓oſuccīcti commemorem. Hi em̄ dum ꝓpoſitum conſpiciūt dignitatis finem nec inter medias mortespauēt nec belli fragoribꝰ franguntur. Si ergo tot laboribꝰ tot curis tot mortibꝰ ſe agricole mercatoresmilites ſeculares tantum ſpe queſtus terreni exponāt. pudeat chriſti milites. agricolas. ſeruos. qͥbꝰ et̄

ua reponūtur in celis bona his fore ignauiores. Qſi iam tertio in mediū deduxero ſanctoꝝ exempla qͣꝫilli viriliter egerint qͣꝫqꝫ pro contemplationis adipiſcēda quiete laborauerint quis queſo nō allicieturQuautis annis iacob pro rachele ſeruierit omnibꝰeſt notum. ⁊ tamen omnes dies pauci illi videbant̉pre magnitudine amoris. Nō eſt hic diſſerēdum deconatu Auguſtini Bernardi ceteroꝝqꝫ in pͥncipioꝯuerſiōis vt poſt amplexus mererentur rachelisHorum tm̄ ⁊ nos exemplis ad hāc ꝯtēdamꝰ viam¶ Alterum inductīm eſt Sacre meditatiōis fructus ⁊ vtilitas. Tāte āt ſunt huius vtilitates vt nēoniſi qͥ guſtauerit nouit. Uere lignū eſt vite ꝑ ſingulos mēſes. xij. afferēs fructꝰ Lōgum eſt ſcribere ꝯͣctaHec mētes purgat ⁊ excoquit vicia. Hec ītellectuꝫillumiāt. affectum inflammat. homiēm deificat. ⁊in terris btm̄ facit. Hec eſt em̄ vita eterna vt noſcāt te veꝝ deū ⁊c̄. Uere p̄cioſior eſt ſapīa hec ꝯctis oꝑibꝰ ⁊ ōnia q̄ deſiderantur huic nō valēt comꝑari.Ueniūt em̄ oīa bōa ſimul cum iſta. Si em̄ diuicieq̄rūtur qͥd ſapīa locupletius. Un̄ ⁊ ab Ariſtotile diuina poſſeſſio nominat̉. Hec em̄ qͥetat mētes miraqꝫ dulcedine afficit Hinc ſapīe. viij. Intrās in domūmeam ꝯqͥeſcam cum illa. Nō em̄ hꝫ amaritudēmꝯuerſatio illiꝰ ⁊c̄ Et vite actīe iuxta gregoriū magnaſunt merita ſed ꝯtemplatiue maiora. Et vt paucisagam Leuēdum cum Gerſone ꝙ vita hec deo gratior ſubiecto ꝓpͥo vtilior ⁊ toti eccl̓e commodoſiorqͣꝫ ſit actiua. Adeo vt qͥ bene ꝑpenderet qualis excellentia ſit bonorum ſpiritualium ſupra temporaliabona hic clare cognoſceret ꝙ plus proſit orō deuotavnius contemplatiui qͣꝫ faciūt cētum ⁊ centum vitam ducentium actiuam vt latius in de monte cōtemplationis declarat.¶ Tertium inductiuum eſt per ſuaſuꝫ id eſt quiain ſcriptura ſancta ⁊ doctrinis ſanctorum crebriusſacris meditationibꝰ inſiſtendum ſuadetur. Scrutemur ſcripturas inueniemus copioſa teſtimoniahorum. Nunc enim expreſſe ad hoc hortatur Nuncſub tipo rachelis marie ⁊ iohannis extollit. Nuncdulcedines narrat ⁊c̄. Sancti quoqꝫ ⁊ eccleſie doctores ſingulariter meditationi ſacre ⁊ contemplatiōiincumbēdum docuere. Quis oro tractatus omnesin laudem ⁊ in gloriam contemplatiue vite editosenumerabit.¶ Quartum inductiuum eſt prelata id eſt laus ⁊commendatio qua vita hec contemplatiua aut meditatiua ſuper actiuam extolli ſolet. Et certe innumere ſunt laudes huius ſed ſufficiat paucas vel paucis perſtrinxiſſe nobis.ī dei ꝯtēplatiōe Clara ē q̄ n̄ marceſcet ſapīanō ſic lya que oculis lippa.Elarica.