Titulus decimuſnonꝰ

GAX A

Incipit pars ſecūda de quibuſdam exexcitijs vite cōtemplatiue Diſtinctio quinta Titulus. xix. ¶ Prologus in eandemnartem ſecundamTN meditationemea exarde ſcꝫ igniſpſalmo. xxxviij. Iāin altera huius Roſeti parte de actiuaad ꝯtemplatiuamtranſmigrandū eſtvitam De albeſcentibus roſis exercitiOOCorū ad rubeas tranDſeundum eſt ſacrarum meditationū. In luꝑiori quippe parte roſetialbas exercitioꝝ roſas carpſimus quibꝰ deueniturad mentis puritatē. Hic nūc in huiꝰ viridarij parte rubre ſunt meditationū roſe legende. quibꝰ mēsinflammetur ad ardoris charitatem. ¶ Charitatꝭnāqꝫ fomenta ſunt teſte pſalmiſta. deuota meditabilia qui de ſe fatet̉ ꝙ cōcaluerit cor ſuū intra ſe: etin meditatione ſua ignis (haud dubiū qͥn diuīe charitatis) exardeſcat ¶ Ut itaqꝫ ⁊ ī nobis ille ignis ſuccendat̉ vt deuotio exardeſcat. charitas inflāmet̉. coſlegimus in hac ꝑte q̄dam deuota meditabilia tanqͣꝫvere deuotiōis ligna ⁊ fomēta. vt quotiens ignis ille quē dn̄s ieſus miſit in terram intepuerit his medijs foueat̉ ⁊ rurſus exarde ſcat. Tam em̄ meditationis huius ligna (teſte gerſone) ad charitatꝭ inflāmandū ignē ſunt neceſſaria vt vix aliquis (ſecluſodei ſpēali miraculo) his ſine: perueniat ad ignis illius calorem. In prima itaqꝫ parte mens vitijs humectata exercitijs deſiccat̉ ⁊ igni aptatur. In hac igni apponit̉ ⁊ inflāmatur. In illa a vitioꝝ ſorde abſtergitur: hic gene eius rubeſcunt. In illa cum candido eſt cādida. Hic cū electo ex milibus ⁊ rubicūdoelecta ē ⁊ rubicūda Illic cum martha circa plurimaſollicita. hic cū maria vni et neceſſario intenta. Iuſto ergo ordine ꝑs illa iſtam p̄cedit. qm̄ ethica theoricamet diſpoſitio actū. et que ad finē ſunt fiēꝫ p̄irehabēt. Finē autem noſtre felicitatꝭ in actu cōtemplationis (ad quā itur via ſacre meditatiōis) dn̄s ieſuscōſtituit quando patri eterno de ꝓmiſit. Hec inquiens eſt vita eterna vt cognoſcant te ſolū veꝝ deum⁊ quem miſiſti ieſum chriſtū. ¶ De hoc itaqꝫ fine hicagitur quo ſine cetera ſunt caſſa. Quid em̄ valēt exercitia niſi ſacris meditatiōibus ſuffulta; Quō vitiorū effugabūtur tenebre: niſi preſente ⁊ irradiante iuſticie lumine: Quēadmoduꝫ ſine luce ī vniuerſa mūdi machina cūcta ſunt mortua. ita ⁊ ſine meditati-

onis lumine obtenebre ſcūt mentis interiora. Et ſicut ſolis fulgore oīa illa illuſtrantur: ornātur. ⁊ fecūdantur: ſic ⁊ ſapientie aut meditatiōis luce oīa mentis intima irradiātur. decorant̉: atqꝫ fecunda reddūtur. ¶ Quiſquis ergo in exercitijs volet perfici qͥſqͥsigne diuine charitatis inflammari. ⁊ vt ad ſūmamdicam quiſquis volet omnis perfectiōis attingereculmen ⁊ hanc partem amplectat̉ ⁊ ſequētibꝰ meditationibus ſe ſtudeat exercere Nec quenqͣꝫ retrahant incantātes in exiciū dulces vſqꝫ ſyrenes qͦſdaꝫtorpidos loquor ⁊ ignauos qͥ nō ceſſant meditatīorum aut cōtemplatiuoꝝ ſtudijs oblatrare vt vel ſicpropriam deſidiā pallient ⁊ deteſtandi ſui torporishabeant cōſortes. Noli aiunt altū ſapere ſed time.Itemqꝫ illud ſalomonis. Qui ambulat ſimpliciterambulat confidēter. Huiuſmodi ex ſcripturis trūce allegant. vim neqꝫ virtutem ſcripture intelligentes. Adeo vt ⁊ dicant. Sufficit mihi vita cōis. ſi cūinfimis ſaluari potero. Nolo apl̓oꝝ merita. Nolovolare ꝑ ſumma. incedere ꝑ planiora ꝯtentꝰ ſum.Singularitas eſt vitanda. Hoc ⁊ hmōi multa ſuiteporis allegāt palliamēta. Sed audiāt apoſtolumaudiant ⁊ oppilent os ſuū. Quid em̄ dicit; Ego inquit nō arbitror me app̄hendiſſe. Unū aūt q̄ quideꝫretro ſunt obliuiſcēs ad ea vero que ſunt priora extēdens meip̄m ad deſtinatū perſequor ⁊c̄. Item ī alioloco Creſcētes in ſcīa dei. ⁊ ad Coꝝ i. ſitis ergo ꝑfcī⁊c̄. Et alibi. Omnia arbitror vt ſtercora ꝓpter ſuꝑeminentē ſcīam ieſu chriſti Uiderīt qͦꝫ ꝙ imꝑfectōſit nolle eſſe perfectū. Et in via dei nō progredi. l̓ deſiderio vel conatu retrogredi eſt. Damnat̉ ſeruꝰ piger qui talentū ẜuare cōtentus illud in fenꝰ nō tradiderat. Diſplicet quoqꝫ patri filiꝰ ſegnis ꝓprij honoris ⁊ profectus incuriꝰ. vt pulchre Gerſon declarat. Maria marthe p̄fert̉. Uiderint hij quibꝰ ſufficit ſaluari cū infimis. ne dānentur cum reis ⁊ pigrisDeuota quoqꝫ meditari nō eſt altū ſapere. non ſingularitas. nō in magnis ambulare. vt pulchre gerſon declarat in de mōte cōtemplatiōis ⁊ alias.¶ Nec putet qͥs ꝙ hic ad vngue meditabilia hec exeqͥvelimus. ſat nobis erit ſi occaſionem ſapiētibꝰ autincitamentū ſtudioꝝ minꝰ capacibꝰ amminiſtrarehis noſtris collectis poterimus¶ Proloquiū in meditatoriū Titulus. xix.Enite aſcendamus in montē domini. Eſaie. ij. ca. Uenite ait Guilhel.abbas. oībus derelictis ad ꝯtemplationis quietē app̄hendendā aſcēdamus ⁊c. Fatuū nāqꝫ eſt ſemꝑ ī imislegendo ⁊ ſtudēdo morari ⁊ nūqͣꝫ aſcendere in montē dn̄i per flāmigeras affectiōes aōris. Nō em̄ ad hoc aīam creauit deꝰ vt cōtra ſuā genero ſitatē multitudine quaternionū ⁊ ouinaꝝ pel

S

A i