Ruminatoriū cōſiderationū

nō tā miſericors a ſenſu miſerie ſed rahom a matrice quaſi matriciꝰ d̓r. Et hoc nō ſine grā grādi grādiqꝫ miſterio. vt ſcribit quidā doctor hebree lingue peritus voluit ſpūſſanctꝰ vt ſupra miẜicordiā nō ſoluꝫmiẜicorditer: ſed ⁊ materne nobis affectū deū ⁊ ſollicitum nri cōfidamus. Dicit ꝑ Eſa. Si p̄t mr̄ obliuiſci filiū ſuū. Et quo in pūctu tāgat argumentū ſubdit. Infantē vteri ſui. vbi in hebreo Rahom. hoc eſtmatricis vocabulū ponit Et vt ſciamꝰ maternos affectus comicos ⁊ ꝑſonales eſſe ſubiūgit Et ſi illa obliuiſcitur. ego tn̄ tui nō obliuiſcar. Quia nō picta: n̄diriuata maternitas ē. ſꝫ natiua fontal̓. vn̄ oīs paternitas in celo ⁊ in terra nōiatur. Et vn̄ matribusmaterna verba materne cogitatiōes. mr̄na ſtudia.niſi ex maternis deſiderijs ⁊ amore materno. At maternꝰ amor vn̄ matribꝰ niſi ex matrice Quo igit̉ intimis nature radicatū ſignificaret amorē n̄ ſatis eratſpūiſctō maternū dicere niſi matricium nominaretUniuerſos em̄ ſctē ciuitatis illius futuros aliqn̄ ciues matrice ſua cōcepit. cōfouit. coagulauit. coaluit. plaſmauit. figurauit. formauit. viuificauit. auxitpregnauit. grauidauit portauit. perturiuit laborauit. peꝑit inuoluit redinauit. geſtauit. lactauit. balneauit nutriuit. educauit. duxit. eruduit. īſtituit. docuit. traxit. incitauit. d̓eſiderio igniuit. ſuꝑincenditamore inflāmauit Notentur hec triginta duo verbaſignētur miſteria. qm̄ vere ſūt optima deuotiōis incitamēta. An nō materne tibi videtur erga nos affectus qn̄ tā de nobis alendis vt ſeipſū in cibū daret fuit ſollicitus. O viſcera materna lactat mater ꝑuulūde ſuo ſuꝑfluo. Ieſus fetꝰ ſuos alit carne ⁊ ſanguineproprio Miſericors ergo ⁊ miſerator Hec de pͥmo.¶ De inſtitutionis cauſalitate ⁊c̄. Mēbꝝ. ij.Unc de altera circūſtantia .ſ. cur hoc ſacram̄tum inſtituerit eſt inquirendū Pōt aūt queri Cur id eſtncc̄itateQuaſit inſtitutūꝯgruitatecauſalitate¶ De primo id ē de huiꝰ nccītate ad longū Albertuſvbi ſupra diſputat multoꝝ opiniones reꝓbans tandē in hāc ſententiā venit. Q nccītas inſtitutiōis huius ſacramenti eſt meditatio ꝯͣ pctm̄ ⁊ ꝯͣ defectumpctī quē incurrit hō ex lōga abſtinētia cibi ſpūal̓. Etcōtra hūc defectū nullā aliā ꝓpriā ⁊ eēntiale medicinā habemꝰ niſi iſtā q̄ ꝑ ſe eſt cibꝰ ſpūalis. vt ptꝫ ſupͣ.in medicinā īſtitutꝰ. psͣ. Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauiteos ⁊ eripuit eos de interitiōibꝰ eoꝝ. Un̄ quiſqͥs volet plene ſanari. oportet vt vel actu: aut ſaltē affectuſacramentum hoc ſumat. Nō enim actu eſt neceſſarium. ſed voto ſemꝑ deſiderandū ⁊ ſuo tempore nōcōtemnēdum etiam actu ¶ Secundo hoc ſacramētum inſtituere ⁊ ſub eo cōtineri decuit xp̄m ob iſta

Gratꝰ. amor. reddat. iūgat. paſcat. ſtatushoc vultPrimo em̄ gratitudo aīe xp̄i requirit vt ſicut deus pater oīpotens tā incōꝑabilē ei grām p̄ſtitit. ſicxp̄us vt hō oēm reuerentiā. honorē. ⁊ gl̓iam quā pōtdeo prī. īmo toti trinitati repēdat. Hoc aūt ꝯueniētius atꝫ ꝑfectius neqͥt: niſi vt ſicut ſemel ſe pro hōibus obtulit prī in cruce in preciuꝫ. ſic quotidie velit⁊ faciat ſe īmolari deo prī in altari ꝑ ſacrū miſteriuꝫNēpe in cruce ſe offeres honorē deo ſublatū reſtituit eidē. tāta ꝓ nr̄is patiens culpis. Ita in quotidianō miſſe officio idcirco offertur. vt dina maieſtas ſūme in oībꝰ magnificetur. bn̄dicat̉. ⁊ adoretur noſtraquoqꝫ pctā deplorētur ac deleantur. Diuina inſuperbn̄ficia remeōrentur ⁊ pctōres deo recōcilient̉. Deniqꝫ tāto quis magis deū honorare cēſetur. quāto ei p̄cioſiorē obtulerit hoſtiā dūmō ex digna id deuotiōeefficiat. vt patet in abel ⁊ in malachia. Nōne gͦ ſaluator ieſus vt hō per hoc potiſſime deū inceſſant honorat ꝙ tā ſuꝑdigniſſima corꝑis ⁊ ſanguīs ſui hoſtiaꝫdeo prī iugiter oī die īmolari inſtituit iuſſit ⁊ fecitSecūdo amor dn̄i ieſu erga nos hoc eregit. Si enīrite ꝑpendimꝰ quātū nos (ſimꝰ dei) ẜm diuinitatē increato dilexit amore: nō iā inordinate mirabimur ſꝫdulciter ꝯtemplabimur ꝙ in ſacr̄o nobis taliter copulari dignetur. Eatenꝰ qͥppe dilexit nos vt noſtrāſibi ypoſtatice naturā vniret. noſqꝫ ad ſue deitatꝭ beatiſſimā fruitionē ꝑduceret. Quid itaqꝫ mirū ſi nūcꝑ corꝑis ⁊ ſanguinis ſui veritatē aſſit nob̓ velatus īvia quos ſua ſuꝑeſſentiali deitate ſibi clare cōiūgerereuelatus decreuit in patria ¶ Tertio reddat Ex qͦxp̄s nr̄am aſſumpſit naturā. decētiſſimū fuit vt qd̓de nrō accepit in nr̄am ſalutē cōuerteret. oī mō poſſibili magiſqꝫ ꝑfecto charitatiuo ⁊ liberali. Hoc autēaptius nō valet īpleri qͣꝫ vt indeſinēter ꝓ nobis deo ſmiſſarū ſolēnijs īmoletur ac demū a nobis ſpūalitermāducetur ⁊ ſue paſſiōis meritū nrīs mentibꝰ ꝑ ſacramentalē preſentiā applicetur ¶ Quarto iungat.Eſtuantiſſimus interea ad nos amor domini ſaluatoris id exigit vt intime nob̓ aſſit. ⁊ pleniſſime quatū in ſe eſt prouideat auxiliet̉ atqꝫ medelā impendatQuod totū eminētius fieri nō valebat quantuꝫ ſpectat ad viatores. qͣꝫ per perſonalē ī ſacramēto preſetiā oblationēqꝫ indeſinentem. Quia ꝑ hoc potiſſimepctā abſoluūtur diuine gr̄e chariſmata adipiſcūturſempiterna felicitas obtinetur¶ Quinto paſcat. qͥniā eius eſt de nutrimēto prouidere qͥ voluit cōdere.de qua rōne plura ſunt dicta. ⁊ qꝛ ſumꝰ in labore cotinuo iō ſpūali quotidie egemꝰ cibo. ¶ Poſtrēo ſtatꝰhoc vult. Hoc eſt. Euangelice legis ꝑfectio ⁊ ſtatusgr̄e reuelate id exigūt vt nūc in plenitudīe tyis offeratur deo hoſtia mūda placida ꝑ ſe acceptabilis ⁊ finalis faciens quod deſignat at̄qꝫ in genere ſacr̄orum

l