TI A
vlti. Meōriale eiꝰ ſicut vinū libani. ¶ Secūdo rōnedn̄ice inſtitutiōis qͥ in cena ſic inſtituit vt in euangelijs patet. ¶ Tertio rōne veritatis. qꝛ vinū de viteeſt ꝓprie vinū. Alij aūt liquores vinū ſil̓itudīarie dicūtur Sanguis aūt xp̄i vere ē potus ¶ Quarto rōnecōitatis. qꝛ vinū de vite cōius in vſu habetur ⁊ apudplures inuenit̉. Ne igitur deſiderabilis xp̄i ſāguis cuiqͣꝫ deeſſet in tali potu cōmendauit Poſtremo qꝛ vinū eſt ſolū naturalis ⁊ ꝯueniens potꝰ hoīs ⁊ eiꝰ nature Quere ſupra in nōie Potus. foliol̓iDe appoſitione aque in ſacramēto .§. qͥntꝰ.Am poſtremo videndū eſt de appoſitiōe aq̄ q̄licet nō ſit vnū de ſubſtātialibꝰ. eſt tn̄ de congruo apponēda. Circa cuiꝰ appoſitionē licet ml̓ta cōſideranda occurrāt deuotiora tn̄ ſolū ſūt ꝓſequendaPoterint enī hic conſiderarincc̄itasAqueꝯgruitas Que Reyneriꝰ ꝓſequiꝓprietas tur ī ſua pantheologiaꝯuertibilitas di. ꝙ appoſitio aque n̄eſt de neceſſitate ſacr̄i vt probat rōne. ſui cōditiōe. īductione: vt patet ibi. De aqͣ ꝓprietate dicit ꝙ nō refert quecūqꝫ aqͣ apponatur dūmō ſit talis ꝙ poſſitcōuerti in vinū. Nō tn̄ artificialis apponēda. qꝛ grauiter peccaret qͥ ꝯͣ eccl̓ie inſtitutione faceret. Porrode quātitate ⁊ cōuertibilitate aq̄ notandū Q tantaeſt aqua apponēda vt poſſit in vinū cōuerti ⁊ nō tollere vini ſaporem vt ſignet cōiunctionē hūane nature q̄ eſt īſipida cū xp̄o qͥ ſaporē grē cōicat ⁊ ſuū nō ꝑdit. Et qꝛ ponitur ad ſignificādū tm̄. iō mīma quātitas ſufficere p̄t Tm̄ enī ſigͣt vna gutta qͣntū mille āphore aut totū mare. ⁊ iō nullū ꝑiculum ē in parū ponēdo. ſed bn̄ in multū ponēdo¶ Tertio effluxit .i. rōne effluxionis. Quia cum xp̄ilatus apertū ꝓflueret ſacr̄a exiuit non ſolū ſanguisſed ⁊ cū ſanguine aqua. vt teſtatur Ioh̓. ix. c. Cōtinuo inquiens exiuit ſanguis ⁊ aqͣ. vn̄ Ioānes d̓ Garlandia Iūgitur vnda mero fūdit vtrūqꝫ latꝰ xp̄i. ſcꝫ¶ Quarto cauſans .i. ad effectū ẜcandū. qꝛ in aqͣ magis ē vis expiatiua ⁊ in ſanguīe preciū redemptiōisEt qꝛ in ſacr̄o vtrūqꝫ eſt .ſ. expiatio ⁊ redēptio Ideovnū cum alio debet cōmiſceri. Ezechie. xxxvi. Effundā ſuꝑ vos aquā mūdam ⁊ mūdabimini ab oībꝰ inquinamētis vrīs. Hec eſt aqͣ q̄ vt d̓r Ezechiel̓. xlvij.Egreſſa de tēplo corꝑis xp̄i a latere dextro oīa ad q̄venit mundauit. purificauit. ⁊ viuificauit. ¶ Poſtremo Signat. id ē apponitur aqͣ vino rōne multiplicis ẜcationis. Nā per hoc deſignaturmutua vnio xp̄i ⁊ ppl̓i:Scꝫ ſuꝑna dilectio .ſ. redēptoris ⁊ redēptiꝑfecta ſaluatio a culpa ⁊ penaPotiſſima aūt ẜcatio eſt ppl̓i cū chriſto cōiunctioAque enī multe multi ppl̓i ſunt Hinc Chryſo. Sūt
quidē hoīes inſipidi ī nullo ab aqͣ differētes hos adducamꝰ ad xp̄m ⁊ ad ſaporē celeſtē ꝑ xp̄m mutabuntur. In cuiꝰ ſignū chriſtꝰ mutauit aquā in vinū Ioannis. Et de aqua hec ſatis ſint¶ De tertia buccella ſcꝫ de circūſtantijs inſtitutiōisCapitulum tertiumIſericors ⁊ miſcrator dn̄s eſcā dedit timētibꝰ ſe. psͣ. Tertia buccella huiꝰ ferculi eſt de circūſtantiaꝝ inſtitutiōis ſacramēti cōgruentijs. Ubi hec circūſtātie cōcurrunt cōſiderande.Quis. cur. qū dedit. qͥbꝰ. ⁊ qͥd̓. quo cernas¶ Primo cōſiderāda eſt ꝑſona inſtituētis Quis ſcꝫinſtituit illud ſacr̄m. Et hāc ꝑſonā deſcribit nobis.psͣ. In verbis p̄ſcriptis. qꝛ miſericors ⁊ miſeratordn̄s. Ubi innuūtur due ꝓprietates inſtitutoris Pietas .ſ. ⁊ poteſtas. Nā vt tale ſacramētum inſtitueret oportuit vt moueretur pietate ⁊ excq̄retur ptāteQuoꝝ neutrū potuit deeſſe huic auctori. Poteſtosdeſcribitur cū dn̄s dicitur cui cū voluerit poſſe ſub ēCuiꝰ poteſtas manifeſte hic relucet ſicut qn̄ naturācōdidit. qui hic eā tā potentiſſime in ſeip̄m ꝯuertit.Pietas innuitur cū miſericors ⁊ miſerator d̓r. Decuius pietate qͣꝫqͣꝫ ſupra pauca fint tacta. ſunt ⁊ hicpaucula aſſignāda Magne neceſſe eſt eū fuiſſe pietatis qui tale donū īpendit in quo ⁊ ſe nr̄m fecit ſac̄dotē hoſtiā ⁊ ſacrificiū Nr̄m inqͣꝫ ſacerdotē qꝛ p̄ces⁊ hoſtias ꝓ nobis obtulit. ⁊ nos deo ſua mediatiōerecōciliauit Hoſtiā qͦꝫ ſe nrām fecit etiā ẜm oīa genera oblationū quorū octo īfra in ſcala paſſiōis dn̄ice aſſignātur. q̄ oīa in hoc ſacr̄o cōtinētur. Sacrificiū quoqꝫ nr̄m̄ ſe fecit dū ſe tā plene pro nobis expofuit. Ubi nota ẜm Ubertinū Q oīs illa expō qua ſicxp̄us ſe ineffabiliter expoſuit exterius in hoſtiā ⁊ ſacrificiū tā in iſto benedicto ſacr̄o qͣꝫ in crucis patibulo ē ſignū illius ineffabilis expoſitiōis ⁊ ſacrificatōisqua ſcriptū ſuū iugiter īmolauit ꝓ nobis in tēplo latiſſimo cordis ſui in quo ſeip̄m obtulit ab inſtāti cōceptiōis ſue vſqꝫ ad horā mortꝭ modis īeffabilibus ōnium mēte create. Et iō tota eiꝰ vita vna fuit ſolemniſſima miſſa. ī qua ip̄e tēplū ⁊ altare hoſtia ⁊ ſacerdos Que miſſa tāta ſolēnitate ab oībꝰ potētijs mētis vel aīe xp̄i ⁊ ab oībus p̄cordijs charitatis eiꝰ ē decātata vt in ip̄a virtutē accipiat oē ſacrificiū noſtrū.Un̄ quiſquis ſalubriter volet celebrare nitat̉ hoc ſāctiſſimū tēplū cordis bn̄dicti ieſu intrare. ⁊ ip̄i ſūmoſacerdoti ⁊ ardentiſſime ſue charitati ſe cōiungere.quia in eius charitate ⁊ oblatiōe omnis nr̄a charitaſ⁊ oblatio cōſecratur. Mirū ſi ſic ingrediens poteriteſſe tanta frigiditate gelidꝰ ꝙ nō ſtatim reſoluaturin lachrymis ⁊ totus inflāmetur ab ardore fornacisque tota ardet igne ſpūſſctī Miſericors ergo ⁊ miſerator huiꝰ fuit inſtitutor ſacr̄i. Qui etiam in hebreo
G
k iij