Titulus ectauus

ILLII

plenā poſſeſſionē ſue paſſionis ⁊ mortis vt quotidielauaremur in ſuo ſanguine ⁊ reficeremur in ſuo corpore quaſi nō ſufficeret ad oſtenſionem amoris ꝙ ſemel ſanguinē ſuū fudit realiter ī ligno niſi quotidieeffunderet̉ ſub ſacramēto. Idē qͦqꝫ tēpus: locꝰ ⁊ modus inſinuāt inſtitutiōis vt patet cōſiderāti Secūdo ſi ꝯſideres eius formatiuū quo cōficitur omīa ingerūt paſſionē Ad quod etiam facit numerꝰ dictionū in forma poſitarū ẜm numeꝝ quinqꝫ plagarumSic ⁊ ipſe modꝰ hoſtiā formādi quo inter ferruꝫ ignitū ſtringitur ⁊ decoqͥtur ingerit meōriā paſſianisdn̄i ieſu Ferrū enī ignitū fuit impia crudelitas iracūdie iudeoꝝ in chriſto. Ferrū multomagis ignituꝫ fuit īmobilitas flāme charitatis chriſti ieſu. quia deſiderio deſiderauit ſeipſum offerre in preciū ſalutꝭ nr̄ePrimi ferri figura remanſit in chriſti corꝑe dū vulneratus clauis. lancea cōfoſſus. ſpinea coronatꝰ corona. ſputis deturpatꝰ ⁊ totꝰ plenꝰ iniurijs nō apparuit in eo ſpēs neqꝫ decor. Ferreris ergo hoc ferro etfigureris qui accedis ad illud ſacr̄m. nō vt iſtā inferas chriſto. ſed vt iſta libēter ꝑferas ꝓ chriſto. exemplo martyrū ſanctorum. Et vt crucifixi effigiē trāſferens in teipſum de eius paſſione iugiter meditare.Secundi quoqꝫ ferri .ſ. amoris ieſu in te ſculpaturfigura vt eiꝰ amore tam ardenter ferueas: quo tibiparū videatur ad eiꝰ ſil̓itudinē ꝓ amore dei oīa mala ſuſtinere. vt ſic fias hoſtia formata ⁊ caractherizata ſil̓itudine paſſionis. Infinita ē hec materia ſi qͥsruminare poſſit Tertio ſi etiā cōſideres modumquo ſuſcipitur videbis paſſiōis chriſti amaritudineꝫmemorari. Nā hoſtia frangitur ꝑ manus ſacerdotdentibꝰ teritur ⁊ in ſtomachū mittitur. ꝑ quod ẜcat̉corꝑis xp̄i fractio ⁊ atteritio in flagellis ſpinis ⁊ clauis ⁊ cōſummatio in morte. ⁊ occultatio in ſepulcroIſtis igit̉ modis dicēte tibi dn̄o ieſu. Treno. tertio.Recordare pauꝑtatis ⁊ trāſgreſſionis ⁊c̄ rn̄deas dicens Meōria meōr ero ⁊ tabeſcet ī me aīa meaQ ſacramentū dicitur quia magni amoris ſignumMēbrum ſecundumEcūdo recte ſacramentū dicit̉. qꝛ ſignuꝫ eſtmagne dilectionis. Hinc etiam charitatꝭ ſacramentū ⁊ amoris pignꝰ ſolet dici. Patetaūt hec magnitudo dilectiōis ex his ſcꝫaffectuſacr̄m hoc inſtituitlerdono quo ſeip̄ꝫ qͦ maiꝰ nihil ē īpēditmodoſe tā charitatīe expoſuit.En votū. donū. modꝰ. hec lūt ſigͣ amoris.¶ Primo eluceſcit hec amoris magnitudo ex affcūquo ſacramentū hoc inſtituit. De quo ſupra aliquatenus actū eſt qͥ preſertim ex verbo illo dn̄i ieſu effulget quo dixit. deſiderio deſideraui hoc paſca māducare vobiſcū. O deſideriū. o deſideraui Grādē dictu

durū creditu vt Ieſus verus deꝰ plaſma ſuū vel deſideret (taceo vt deſiderio deſideret) ⁊ nō modo cuꝫ ipſo māducare: ſed ⁊ māducari ab ipſo Quis aūt crederet niſi veritas ip̄a dixiſſet. Uere deſideriū illud aō:inſtitutionis huiꝰ lucē hītat inacceſſibileꝫ. nec a qͦqͣꝫniſi ab ip̄o domino ieſu plene poteſt (poſt trinitatedinoſci. Et quādo de hoc minus eſt quicquid dici poterit (quippe qꝛ abyſſus) ideo de hoc ſuꝑſedenduꝫ etꝯtemplationi relinquendū Nō enim mihi ſufficeretlongeui neſtoris etas. Ut canerē quātus corde perarſit amor. Secundo cōiectatur amoris huiꝰ immenſitas ex dono quod īpendit. Quippe vbi datortranſijt in donum. In charitate perpetua dilexeratcreator creaturam. ⁊ multa dedit encenia ⁊ pignoraamoris ab initio creator. Sed iam ſol in arce fuitquando hoc donū amoris teſtimonium credibile nimis impendit.qꝛ rotū mūdū angelos ſeip̄m oībꝰ ⁊ multis modisAnte ſuū. qꝫ ſuos. ſed nūc dat ſe variatis.ꝑegrinatiōis mīſtrans redēptiōis refectionisIn ſociū. ſeruū. p̄ciū. qꝫ cibumo donat¶ Immo in omnē vſum deſiderabilem ſe nobis exhibuit omnibus omnia factus. vt infra plenius dicetur. In hijs autē donis vnum eſt quod maxime oſtēdere voluit. ⁊ maxime de ſe credi atqꝫ famari videlicet eſſe philanthropon. hoc eſt hominū amatorem.⁊ adeo amatorem vt ſibijpſi nō parcens ſemetipſuꝫexinaniret et ſe propter te traderet in manꝰ inimicorum Uere domine icſu nunc cognoui quoniā dilexiſti me. quinimmo me magis dilexiſti qꝫ te. quia tibinō ꝑcens te tradidiſti pro me. ⁊ non ſolum in paſſionis ſupplicium: ſed et in quotidianū mee refectiōiſcibum. Tertio amoris īmēſitas effulget ex mō qͦſe expoſuit. Unde ⁊ dicitur ſacramentū. quia eſt ſacrum mirabilis expoſitionis ſui pro nobis ſignum.Uere mirabilis iſte modus Cum enim nō eſſet conueniens ꝙ in carne paſſibili diutius moraretur ī terris. modum tamen hunc adiuenit quo ſemper ſe nobis etiam exhiberet per preſentiam carnis. Naꝫ apoſtolis et ceteris poteſtatem cōficiendi dedit. A quapoteſtate nullum legitimū ſacerdotem ſeruatis ſeruandis excluſit Uere ſtupendū hoc fuit amoris ſignum ꝙ ſic in ſacramento ſe pro te expoſuit. ⁊ ſic q̄ſinoua morte ſeipſum manibus cuiuſqꝫ catholici ſacerdotis expendit Quia pro nullius malicia vel proaliqua iniuria que ſibi ibi fiat poteſt eius preſentiaviolari quin ſemper ibi ſit verum chriſti corpus ritefactis que circa cōſecrationem fieri dn̄t ⁊ durantibꝰ ſpeciebus O qͣꝫtū eſt hoc in effuſiōe amoris ſi noſſemus bn̄ ponderare Modus quoqꝫ huius expoſi-

H