Ruminatoriū noīm
tionis eſt vſqꝫ ad vnionē tui cū xp̄o. Ad hoc em̄ fctāeſt tanta expoſitio xp̄i in ſacr̄o vt nō īpediat̉ ſacram̄ti effectus qͥ eſt tui in xp̄m ꝯuerſio. Un̄ in huiꝰ ꝑticipatione nō tm̄ efficeris frater xp̄i aut cōſobrinꝰ. ſedefficeris ip̄e xp̄us ꝑ grāꝫ tranſformatiōis Et vt hancidemptitatē tuā ad xp̄m plenius poſſis cognoſcere.ſcias ꝙ tribꝰ modis nos cognoſcimꝰ aliquos attinere nobis .ſ. generatione. nutritiōe. familiari locutione. Sic et nos efficimur totus chriſtus. Un̄ qͣttuor ſunt modi quibus hō dinoſcere poteſt ꝙ attineatchriſto.Fis xp̄s generatꝰ eo. paſtꝰ. vocitatus.¶ Scis enim te eſſe hoīem qꝛ ab hōibus generarꝭ.ſed nō in ydemptitate indiuidui ſed ſpēi. Et de ſemine ſuꝑfluo indiuidui: ſed neceſſario ſpēi. At nō ē tale ſemē quo tu xp̄iane gn̄aris a xp̄o. Nō em̄ ex ſuo ſuperſſuo. ſed ex vite ſue neceſſario generaris. De totaem̄ vita ſua te genuit: qͥ tibi in morte ſua ⁊ ſanguīebaptiſmū ꝯſtituit. Nā in morte xp̄i ſubmergeris inbaptiſmo. ⁊ quaſi nouꝰ xp̄us inde reſurgis. Ro. vi.Cōſepulti ſumꝰ xp̄o ꝑ baptiſmū in morte: vt quemadmodū xp̄us reſurrexit a morte ꝑ gl̓iam prīs. ita ⁊nos in nouitate vite ābulemus. Es ergo chriſtꝰ generatiōe Secūdo noſcit̉ attinētia nutritōe. qꝛ ex eiſdē ſumꝰ ex qͥbꝰ nutrimur. a mr̄ibꝰ aūt nutrimentūſumūt ꝑuuli ex eaꝝ ſuꝑfluo. Sed xp̄us nos nutritde ſuo neceſſario .ſ. de corꝑe ⁊ ſanguīe ꝓprio. Nā vtoſtēderet xp̄s verā ſui exiſtentiā in nob̓ ⁊ nr̄i in ſe nōde alio nos nutrire voluit qͣꝫ de ſeip̄o Un̄ ⁊ ait Caro mea vere eſt cibꝰ ⁊c̄. nō quidā cōuertendus in naturā cibati q̄ eſt infecta peccatrix ⁊ miſera. ſed ꝯuerſurus cibatū in naturā ſui q̄ eſt ſpūalis ſctīſſima etdiuina. O vere ſapidus cibꝰ qui hoīem facit deū ⁊ īdei prouehit vitā. Ioan. vi. Qui māducat me ⁊ ipſeviuet propter me Ita vt dicere poſſit illud Ad Gal̓ſecūdo. Uiuo ego iā non ego: viuit vero in me xp̄us.¶ Tertio cognoſcitur attinētia falliari locutiōe ⁊ ꝑfamiliaria verba vt qn̄ mr̄ vocat nos filiū ⁊ frat̓ fratrē. Stupēdo mō ſi cōſideremꝰ etiaꝫ verba xp̄i nosducūt in ipſum. Ip̄e enī d̓t ꝙ ip̄e eſt fermentū in ſil̓itudine. nos farina. ꝙ ip̄e eſt vitis. ⁊ nos palmites.O qualis eſt iſta locutio. nō enī facit gradū ſed vnionē. Tota enī paſta poſt fermētationē eſt de naturafermēti. Et qͥd palmites reſpectu vitis niſi vitis ꝑua reſpectu magne. ⁊ ꝑs reſpectu totiꝰ Sic ⁊ intelligas te nō xp̄i filiū ab ipſo ſeꝑatum. ſed eiꝰ mēbruꝫ.in ip̄o fixum. ⁊ totaliter in eiꝰ grām ꝑ charitatē conuerſū. Hinc ait Ioh̓. xv. (vnionē ſui extaticā ad noſexprimēs) ad pr̄em Tu in me ⁊ ego in eis. Itē. Sic̄dilexit me pater ⁊ ego dilexi vos Quā vnionē dei adnos ⁊ nr̄i ad chriſtū Augꝰ elegātiſſime explicat ī qͥnquagena ſuꝑ. psͣ. Inclina dn̄e aurē tuā ⁊ exaudi mecuiꝰ verba prolixum eſt ponere. patet ergo ex his ꝙ
fias totus chriſtus. Iuſte ergo Ieſus cuiqꝫ dicerepōt illud Eſaie. v. Quid vltra debui facere ⁊ nō feci.quod tui ſcꝫ cordis duriciā poſſet emolliri: ⁊ me tibivnire Ideo enī oīa egit. Nā nō fuit ei cure panē conuertere in ſe. niſi vt per hoc intelligeret chriffianꝰ ſedebere ⁊ poſſe ꝑ gratiā trāſire in xp̄um. Patet ergoꝙ ſit magne dilectiōis ſacramentūQꝭ ſacr̄m dicitur quia btīfice fruitiōis ſignūMēbrum tertiūErtio p̄cipue d̓r ſacramētū qꝛ ē beatifice fruitionis ſacrū ſignū quod potiſſimū ex tribꝰ ptꝫq̄ ſequunturNaterie. ſpēs. modꝰ hoc tipat accipiendi.Primo inqͣꝫ deſignat̉ eterna fruitio ex ſacr̄i materijs qꝛ cōmendat̉ in pane ⁊ vino q̄ ſocietatē ſignāt etiocūditatem inducūt Augꝰ Cū cibo ⁊ potu id appetāt hoīes vt nō eſuriāt neqꝫ ſitiant hoc veracit̓ n̄ preſtat niſi cibus iſte .i. ip̄a ſocietas ſctōꝝ ī regno. Ubipax plena ē atꝫ ꝑfecta. Et alter quidā ait ꝙ paīs iſteſacramētalis ad altiorē trāſmittit refectiōis ciuitatem. ad panē ſcꝫ illū ſuꝑſubſtātialē .i. ad deū trinuꝫ⁊ vnū. Uinū quoqꝫ eternā illā iocūditatē deſigͣt qd̓letificat cor hōis. Hinc ablutiōem ſumēdo dicenduꝫBibā ⁊ hilarior fiā qꝛ magnificata eſt aīa mea. Secūdo deſignat̉ btīfica fruitio in hoſtie qͣlitatibꝰ ⁊ ſpēbus que ſuntlata. rotūda. nitēs. exꝑs. ſit ⁊ azima ſcpͥtaNā in hoſtie latitudīe deſignat̉ gaudij vniuerſalitasIn rotūditate eternitas. In cādore lucis iocunditas. In carentia fermēti ⁊ ſalis. oīs pene ⁊ emuītasdoloris. In azima gaudij puritas In imagine ac inſcriptiōe dīne viſionis ꝑſpicacitas Poterāt hec longe deduci. ſed ſatis pate ſcit ꝓpoſitū. Un̄ d̓ amplioriꝓſecutione ē ſuꝑſedendū. ¶ Tertio de ſignat̉ beatifica fruitio in ſumēdi mōis Nā ſicut ſacr̄ales ſpēs totaliter inſumimꝰ Ita in regno facie ad faciē in d̓i cōtēplatiōe aſſumemur. ⁊ a claritate in claritatē tranſformabimur. ⁊ deo nrō integre vniemur. ⁊ fiemꝰ ꝑgrāꝫ qͥcqͥd ip̄e ē ꝑ naturā Ptꝫ gͦ ꝙ hoc ſacr̄m ē btīfice fruitiōis ſignū. Nā iuxta Ambroſiū. Hec ē mēſavbi deꝰ ē ſedēs ⁊ ſctī cū eo recūbētes ⁊ angeli circumſtantes. Nā idē illi qͥ eſt panis angeloꝝ quē āgeli comedunt pleno ore is aſſumitur a nobis ſub ſpecie ſacramētali. Panē enī angelorum māducauit hō. EtSapiē. xvi. Ego ſum panis viuꝰ qͥ de celo deſcendi.Ideo illud inſtituens. dixit ſe hoc idē cū eis ſūpturūin regno prīs ſui Nō bibā inquit āmodo de hoc genimine vitis vſqꝫ in diē illū dū illud bibā nouū vobiſcū in regno patris mei. De hoc etiā quedā ſupra diximus. Et hec ſufficiāt de eo ꝙ d̓r ſacr̄m. ⁊ ex ꝯn̄ti d̓oībus ſeptē nōibꝰ ſacr̄i Nō ꝙ nō plura ſint nominacius. ſed hec ſunt principaliora Nā ⁊ alijs nōibꝰ ap-
E