Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
LIr
Einzelbild herunterladen
 

TI

ab īpuris. nō quidē in corꝑe dn̄i: ſed potiꝰ eſt in nob̓qͥ nos depurare debemꝰ. vel potiꝰ ab ip̄o dn̄o depurari ad ip̄m percipiendū. De hoc Malach. iij. Sedebit cōffans ⁊ emūdans argentū ⁊ purgabit filios leni ⁊ erunt dn̄o offerentes ſacrificia in iuſticia ⁊ placehūt dn̄o. Seſſio moram Cōflatio charitatis incendiū Emūdatio digeſtionē ad purū deſignat Terrio ſuctio dulcedinis huiꝰ ſacr̄i deguſtate fit qn̄ ī dulcedine cordis nimia dulcedo chriſti in ſpū deguſtat̉:Deuterono. xxxij. Ut ſugeret mel de petra. poſtqͣꝫ .ſ.eſt depuratus Quarto delatio huiꝰ cibi fit quaſi perquaſdā venas ⁊ carnales in totā aīam ip̄m deportātes vt vndiqꝫ aīa infundatur. irrigetur. nutriatur.Hee vene ſūt cognitiōes ⁊ affectiōes nutrimentumaīe deferētes a fonte xp̄o. De quo Gen̄. ij. Fons aſcēdebat de terra Quinto colatoria ſignāt ſubtiliſſiēcōſcientie examīatiōem ne aliqd̓ impurū remaneatin nobis Hiere. x. Si ſeꝑaueris precioſū a vili quaſi os meū eris. hinc Exodi. rrix. Simila precipitureſſe in ſacrificio dn̄i q̄ ſignificat vltime mūdicie gratiam. Ezechiel̓. xvi. Similā ⁊ mel ⁊ oleū comediſti.⁊ decora facta es nimis. Sexto tā purū: tam dulcetā mundū infundit̉ iam mēbris aīe: et ex illo oīs ſubſtantia eoꝝ ⁊ virtus reſtaurat̉. Et aīa exhilarat̉. itavt Psͣ. dicat. In voce exultatiōis ⁊ cōfeſſionis ſonꝰepulantis. Quia cor eſt in iubilo ⁊ oīa interiora ⁊ exteriora dulcedine talis epulationis ꝑfundūtur. Naꝫpanis cōfortat ad grām Uinū inebriat ad ſpūs iocūditatē. Et mixtio vini cōſeruat rōnem ſobrietatisDe cibi ad cibatū vnibilitate Mēbrum octauūAm de cibi ad cibatū vnibilitate videndumEt eſt ſciendū ꝙ in naturali cibo nihil vnit̉ei qui cibatur niſi qd̓ cōnaturale eſt illi. Nōconaturale putreſcit generat apoſterata ⁊ alias corruptiōes. De cōnaturali aūt vnico oīa mēbra cōfortantur ⁊ ꝓficiūt in oꝑatiōibꝰ ſuis. Et ideo notandūꝙ quinqꝫ ſūt q̄ nos faciūt chriſto cōnaturales ⁊ vnibiles ſcilicetdīna gn̄atio mūda dei ſincerꝰ illūinoſa vnio d̓uotaPartus. vitā. ⁊ amor. ſic cōtēplatio. iūctꝰEt hec quinqꝫ hꝫ etiā cibus ad cibatum qn̄ vnitur eiDe primo horū dr̄ in canonica Ioh̓. v. Scimꝰ quiaoīs qui natus eſt ex deo non peccat. ſed generatio deicōſeruat eū. Eſt aūt ſpūalis quedā ⁊ optima generatio diuina qua hō in corpus ⁊ in mēbris xp̄i generat̉Si enī cibus oleris bonū ſuū cognoſcere poſſet quādo ad corpus ⁊ ad mēbra hoīs per generationem qͣndam mutat̉ multas grās ageret ⁊ oēs cōtritiōes etmodos quibꝰ cōteritur ⁊ mutatur cū gaudio ſuſtineret ſciēs ꝙ a ſuo eſſe ignobili ⁊ vili in tā nobilem vitam ⁊ corpus trāſiret Quantas ergo grās debemuschriſto qui ſuo corꝑe viuifico nos in ſe trāſmutat vtcorpus eius efficiamur ſctm̄: mūdū: diuinū Hīc Io

annis .i. Quotqͦt aūt receperūt eū dedit eis poteſtatē ⁊c̄. Quia qͥ eū recipiūt in ſacr̄o cōcorꝑales illi efficiūtur Ex deo nati ſūt. Secūda vnio eſt in mūdavita in ſil̓itudīe virtutis ⁊ oꝑatiōis Hinc d̓r Eſaie.lvi: Iniquitates veſtre diuiſerūt inter nos ⁊ deū. Acſi dicat Si diſſil̓itudo in vita nō eēt. ſed eſſetis vitavirtute ⁊ operatiōe ſil̓es. tūc deo vrō vniti eētis. itaꝙ nihil inter vos ⁊ ip̄m diſtaret Act̉. xvij. Nō longeeſt ab vno quoqꝫ nr̄m In ipſo eī viuimꝰ: mouemur⁊ ſumꝰ: ⁊ oīa oꝑa oꝑatur in nobis ⁊ magna facit innobis Tertium nos vniens chriſto eſt dilectio adip̄m ſincera. Hinc Augꝰ. Fides in cōpoſitiōe corꝑismiſtici mēbra iūgit. ſpes aūt nectit ⁊ charitas vnit⁊ Apoſtolus Solliciti ſeruare vnitatē ſpūs in vīculo pacis Qui in charitate manet in deo manet. Eritautē hec dilectio pulchra ⁊ ſincera nil corruptibil̓: nihil fedū admittēs aduerſus dilectū Quartū vniēseſt illuſtratio cōtemplatiua. de qua. ij. ad Coꝝ. t̓tioNos vero reuelata facie gl̓iam dn̄i ſpeculātes in eādem imaginē trāſformamur a claritate in claritateꝫtanqͣꝫ a dn̄i ſpū. Omnino em̄ innaturale eēt ꝙ tenebroſum ⁊ obſcurū mēbrum eſſet tā lucidi ⁊ pulcherrimi corꝑis. ⁊ iō oportet vt aſſumat chriſti naturalēlucē ⁊ pulchritudinē. īmo ⁊ colorē candidū ⁊ rubicūdum. vt d̓r in cāticis Poſtremo vnio ꝑficit̉ indiſſolubilem hn̄s vnione ad corpus ⁊ īdiſtantē vt ī corpore ſit ⁊ animetur ab ipſo ⁊ viuat: ⁊ iam de ceterode corꝑe reputetur. Hoc aūt fit per oīm bonoꝝ qͥ acapite vel corde corꝑi influūtur ꝑticipationē vt d̓r inPsͣ. Participē me fac deꝰ oīm timentiū te. Iteꝫ qͥadheret deo vnꝰ eſt ſpūs Reducimur a multis ī vnūper cathenā vnionis.per vinculū ſpūſſanctiEt hocqꝛ colligamur filio in ſacramētoqꝛ reducimur in patrē ⁊ fruimur ip̄o:Sic ergo perficitur vnio iſtaDe cibi ad cibatū heſibilitateMembrum nonumIrca nonū ſciendum ꝙ cibi ad cibatum heſibilitas perficitur ex app̄henſiōē fortiſſimaqua id qd̓ cibatur app̄hendit. ⁊ tenet id qd̓ſidi ex eibo eſt vnitū Sicut enī dicit Iſaac in dietis ⁊cōſtantinꝰ in pantegnis ꝙ quidā cibi paꝝ adherentvt oua caro ſubtilis ⁊ herbe Quedā firmiter vt nutrimentū ex puro ⁊ ſincero grano frumenti Sic etiamchriſto quidā fortiter adherēt. quidā aūt facile ſeꝑantur Adheſio aūt fit his modis.Fortis amor. ſtabilis. heret. cōſtātis xp̄o.Fortitudo aūt apprehenſiōis ſpūalis fit quaſi duobus brachijs intellectus et affectus Philippē. iiij.Sequor ſi quō mō cōprehendā Canti. viij. Apprehendam te et ducam Item Cāti. tertio. Tenui illuꝫnec dimittā Item. iiij. Reg. ij. Uiuit dominus ⁊ vi

T

O