Ruminatoriū noīm

uit aīa tua nō dimittā te. Item Ego dilecto meo etad me cōuerſio eius Secūdo fit hec adheſio glutīoamoris Hiere. xiij. Sicut adheret lūbare ad lūbos:ſic agglutinaui mihi domū iſrl̓. ⁊ oēm domū iuda vteſſent mihi in nomen ⁊ in laudē ⁊ gl̓iam. Itē Eſaie.xli. Glutinū bonū eſt. psͣ. Adheſit aīa poſt te Om̄isenī amor facit extaſim tranſponēs amantē in amatum Eſt igitur amor optimū glutinū qͦ mēbꝝ īcorporatū xp̄o firmiter ſubheret ne ſeꝑaretur ab eoTertio fit hec adheſio māſione ſtabilitatis .i. ſtabilimento cordis ⁊ corꝑis in ſpūaliuꝫ meditatiōe ⁊ ſtudio Nā hoc neceſſariū eſt Hinc d̓r Hiere. xiiij. Populus hic dilexit mouere pedes ſuos ⁊ dn̄o nō placuit. Oportet enī firmiter adherere deo. qꝛ oportꝫ palmitē manere in vite vt faciat fructū Qui enī manetin me (ait ip̄e chriſtꝰ) et ego in eo. hic fert fructū multū Hinc Gen̄. vij. d̓r Māſiunculas in archa facies.id ē corꝑi dn̄i ieſu firma meditatione ⁊ exercitio adhereas Item de hͦ Ben̄. xxvij. d̓r. Iacob fuit vir ſimplex hītans in tabernaculo .i. corꝑe dn̄ico. O ꝑtet em̄cauere ne ad leuia defluamꝰ ⁊ laxationē patiamur:ne forte efiluat cibꝰ iſte. vn̄ oꝫ cante. patiēter. ꝑſeueranter expectare huiꝰ ſacr̄i effectus: ⁊ nō ideo ſeꝑariab eo Et hec ſimul ſufficiūt de māſione ſtabilitatis:⁊ perſeuerātia cōtinuitatis Ac ꝑ hoc de oībꝰ ꝓprietatibus ſuprapoſitis huiꝰ vitalis cibi Age iā hunc opremus edamꝰ vt ineternum viuamus.¶ De quarto noīe ſacramēti quo d̓r potꝰ Ca. iiij.Ibite ⁊ inebriamini chariſſimi Cantiē.iiij: Eſt quarto huiꝰ ſacr̄m in gn̄e potus.Ioh̓. Sanguis meꝰ vere ē potus Circaquē potū preter cetera ſūt cōſiderāda iſta.Nā infra vbi agitur de ſanguīe hn̄tur multo plura:hic vero tm̄ modo cōſiderāda eſt huiꝰ potꝰ materiacōgrua. Nā vinū propter ſuas ꝓprietates ⁊ effectusqͦs in bibēte oꝑatur cōgruentiſſima huiꝰ potꝰ ē materia. Cū em̄ ſpēs in ſacr̄o ꝓ ſigno aſſumant̉: vtiqꝫq̄ efficit vinū corꝑaliter bibitū. etiā in hoc ſacr̄o dꝫ ſignare ad eius ꝯfectionē ⁊ vſū aſſumptū Sūt autēvini ꝓprietates ſiue effectus principialiores hijCōſumit. nutrit. iocādat. prouocat. vnit.Cōtortat. curat. ſapit. accedit. qͦꝫ ſignatEt hijs oībus huiꝰ potus effectuū ſil̓itudinem geritPrimo vinū potatū oēs humores malos ꝯſumitSic ⁊ iſte potꝰ ſanguis ſcꝫ xp̄i. oēs aīe affectiōes p̄uas pctōꝝ qꝫ ſordes quaſi quoſdaꝫ humores noxiostollit. Ad Hebre. ix. Sanguis xp̄i emūdauit ꝯſcientias vr̄as ab oꝑbꝰ mortuis ad ſeruiendū deo viuētiApoca. i. Qui dilexit nos ⁊ lauit nos a pctīs noſtrꝭ īſanguine ſuo ⁊c̄. ¶ Secūdo vinū nutrit nō ſolū ex ſeſed et calori naturali cooꝑando ⁊ virtutē digeſtiuaꝫadiuuādo ⁊c̄. Sic ⁊ iſte potꝰ aīam paſcēdo vehemēter ſua virtute nutrit ⁊ potat. adeo vt ad plenā ſati-

etatē ꝑducēs ip̄am ſitire finaliter nō ꝑmittit Ioan.vi. Qui bibit me nō ſitiet ineternū Un̄ ⁊ ſignater. n̄gregarius ſed verꝰ potus d̓r. Ibidē. Sanguis meꝰvere ē potus Tertio vinū (ẜm Albertū) ꝓpter ſubtilē⁊ humidū ſui calorē cordis ē letificatiuū. Sic ⁊ h̓ potus ſi rite potetur ineffabili gaudio menteꝫ gauderefacit. īmo ⁊ ebriā reddit. Prouerb̓. ix. Uenite bibitevinū qd̓ miſcui vobis Canti. v. Bibite ⁊ inebriamini chariſſimi Quarto vinū appetitū ꝓuocat. Sic ⁊iſte potus quāto magis bibitur tāto magis ſemperſititur. Et ſi enī vt ſupra dictū eſt ſuauiter aīaꝫ reficiendo ſatiat. faſtidiū tamē parere nō nouit. ſꝫ miro quodāmodo ſatiēdo appetitū in ſe acuit ⁊ prouocat magis. Eccl̓i. xxiiij. Qui bibūt me adhuc ſitient.Quinto vinū nō ſolū ſe potāti vnit̉. ſed ꝟtuti digeſtiue cooꝑando ꝑ vim ſui caloris cibū cū cibato vnitSic et iſte potꝰ potantē. vnū eſſe cū chriſto ſicut etille cū patre vnū eſt ⁊ in illo manere mirabiliter facitIoan. vi. Qui bibit meū ſanguinem in me manet ⁊ego in eo. Itē Apl̓s. Uos qͥ aliqn̄ eratis longe factieſtis ꝓpe in ſanguīe eius ¶ Sexto vinū eſt ſtomachi confortatiuū. Iuxta illud. Modico vino vtereꝓpter ſtomachū tuū. ⁊c̄ Sic et ſanguis xp̄i ꝯͣ oīa huius exilij mala ꝑ ſpem futuroꝝ bonoꝝ ꝯfortat. AdHeb̓. x. Hn̄tes itaqꝫ fratres fiduciā in introitū ſcōrū in ſanguīe ieſu Septio vinū moderate potatuꝫmultaꝝ infirmitatū eſt curatiuū. Sic ⁊ iſte potusoīm aīe egritudinū optima eſt tyriaca ⁊ medicina.Uirtus em̄ de illo exit ad ſanādū oēs Et medicina ēquā de terra creauit altiſſimꝰ ¶ Octauo ſicut vinuꝫoptimi eſt ſaporis. ſic iſte potus palatū habentē ſanū ⁊ meretriceis ſuauitatibꝰ nō infectuꝫ gratiſſimoſuo dulcore ſuauiter delectat. vide infra in cōſiderationibꝰ de ſanguine. Nono ſicut vinū potantē calefacit. ſic ⁊ potꝰ iſte ardentiſſima effuſus charitate ſepotantē efficaciſſime charitate accēdit Bernardusſuꝑ oīa te mihi reddit amabilē bone ieſu calix quembibiſti Decimo ſicut vinū vi caloris ſolis generatū⁊ in torculari expreſſum in potū ꝓponit̉. Sic ⁊ potꝰiſte calore amoris celeſtis p̄ꝑatus. in torculari crucꝭexpreſſus. in ſacramēto velut quodā calice aīe ꝓpoītur ad potādum Eya itaqꝫ rite hunc potū bibamuſvt hos eiꝰ effectus cōſequamur. Poſſent ⁊ alie viniꝓprietates ⁊ effectus adduci. quibꝰ huiꝰ potꝰ ſanguinis ſcꝫ xp̄i fierent manifeſti effectꝰ ſꝫ breuitati ſtudētibꝰ vl̓ hijs paucis qͣꝫ cōgrua ſit vinū eiꝰ materia ſatſit demōſtraſſeDe quinto nomine ſacramēti quo dicitur Cōmunio vel ſynaris ¶ Capitulū quintūAnis quem frangimus nōne cōicatio etparticipatio eſt corꝑis dn̄i. i. ad Coꝝ. x.Iam quinto videndū quō hoc ſacramētum in genere eſt cōionis ⁊ ſynaxis a patribus vocatur quod ſctām cōionem ſonat in latino

C

E

R