Ruminatorij praxis
ſumptiōe ꝑticipemus. Hinc orat Hieremi. Tren̄.vlti. Cōuerte nos dn̄e ad te ⁊ ꝯuertemur Sic eccl̓iad̓r corpꝰ xp̄i. qꝛ dn̄s ieſus dādo illi corpꝰ ſuū cōuertiteā ad ſe vt corpꝰ eius efficiat̉: ⁊ ſingl̓a ſint mēbra eiꝰ¶ Sexto nutrit iſte cibꝰ virtute vniuerſali: ⁊ corpꝰnutriens ⁊ aīam: in quo etiā excedit cibi materialisvirtutē: qͥ tm̄ deꝑdita in corꝑe reſtaurat. Un̄ Greg.in Coll̓. Prā q̄s oīpotens deꝰ vt qd̓ nūc in ſacr̄o ꝑcipimꝰ ad nr̄aꝝ vegetationē tranſeat aīarū. Ergo dicit Ambroẜ. ſacr̄m ex duobus cōpoſitum ſcꝫ viſibiliſacr̄o. ⁊ inuiſibili corꝑe chriſti: vt vterqꝫ hō .ſ. exterior ⁊ interior in chriſti corꝑe inueniat refectionē Ioannis. x. Ingrediet̉ ⁊ egrediet̉ ⁊ paſcua inueniet. pͣs.Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. tāta em̄ eſt paſtura iſta ꝙ in ea ſunt oīa neceſſaria.De cibi ad cibatū cōgruitate Mēbꝝ. vi.E cōgruitate huiꝰ cibi ad cibatū videndumquā habet ex ſil̓itudine. Nihil eī vt ph̓i aiūtnutrit niſi ſil̓e. Et ideo cū iſte cibꝰ maxīe nutriat: oportet ꝙ maxīe ſil̓is ſit. Quia licet diſſil̓is ſitcibꝰ a ꝓprio principio an̄qͣꝫ nutriat. oportet ꝙ per digeſtionē fiat ſil̓is. Et qꝛ nos cōuertimur in hūc cibūigitur oꝫ ꝙ digeſtio fiat in nobis ad illiꝰ cibi ſalutaris ſimilitudinē. Unde hic notandū ꝙ in quīqꝫ cōſiſtit cōgruitas cibi ad cibatū ex ſil̓itudine videlicꝫDigere. imagine. nat̉a. vixit. mala ſūpſit.nr̄i ad cibū digeſtioneimaginis ſimilitudineEſt eī ꝯgruitasnature cōformitatecibi ad cibatumcōuerſationis pulchritudine.nr̄e miẜie indetractibil̓ aſſūptōe¶ Primo inqͣꝫ per digeſtionē noſtri ad cibū fit ſil̓itudo. Et hoc cōpunctiōe peccati ⁊ deuotiōe feruētisdeſiderij. De primo apl̓s. Probet aūt ſeip̄m hō. EtEſai. Aſſil̓aui te nō cognouiſti me. De ſecūdo Lōcaluit cor meū intra me. Qn̄ enī cogitamꝰ charitatemchriſti qui ſacramentū inſtituit. cogitamꝰ māſuetudinē pacientis. aduertimꝰ deuotionē ſe pro nob̓ offerentis. largitatē ſe pro nobis exhibentis. benignitatem nos ad mēſam recipiētis. dulceſſit cor noſtrūad cibū hūc. ⁊ ſic feruet in amore ⁊ aſſil̓atur chriſto.ſciens qm̄ talia oportet eū p̄ꝑare ¶ Secundo eſt aſſimilatio nr̄i ad chriſtū in imagine Filiꝰ enī dei imago eſt inuiſibilis patris: ⁊ nos facti ad imaginem ſumus. Sed nō p̄t eſſe imago q̄ nō imitat̉. qꝛ ab imitādo ē dicta. Un̄ hylariꝰ dicit Imago eſt rei ad rē imitandā ⁊ coequandā ſpēs indifferēs. Gen̄. i. Faciamꝰhoīem ad imaginē ⁊c̄. Qui ergo vult hoc cibo dignꝰeffici imitet̉ formā filij dei ad quā factus eſt. ſcꝫ ī cōgnitiōis veritate. ⁊ affectiōis dilectione¶ Tertio eſt hec ſil̓itudo in nature ꝯformitate. AdHeb̓. ij. Nuſqͣꝫ angelos app̄hendit. ſed ſemē abrae.Et poſt. Unde debuit ꝑ oīa fratribꝰ ſimilari. Phip
penẜ. ij. In ſil̓itudinē hoīm factꝰ Cōtēꝑauit eī nosſibi noſtra aſſumēs vt faciliꝰ in ip̄m tranſeamꝰ Geneẜ. xxxvij. Caro enī ⁊ frater nr̄ eſt In oībꝰ enī naturalibꝰ eſt nobis aſſil̓atus ¶ Quarto eſt ſil̓itudo ī cōuerſationis pulchritudine. Qui cōformamur ſibi inpulchritudīe morū ⁊ virtutū. Et hoc notat̉ ꝑ veſteꝫnuptialē. Matth̓. xxij. Amice quō huc intraſti n̄ habens veſtē nuptialē. In veſte enī tali ſil̓es fiūt ſponſo nuptiaꝝ Eſa. lxi. Induit me dn̄s veſtimēto ſalutis. ⁊ indumento leticie circūdedit me ¶ Quinto eſtſil̓itudo in nr̄e miſerie ẜm penas indetractibiles aſſumptione. Nullā em̄ aſſumpſit culpā. ſed nec oēmaſſūpſit penā. Quia ſunt q̄dā pene quas ſi aſſūpſiſſet honeſtati nr̄e redēptiōis detraheretur. qꝛ ille pene nō ſunt honeſte. harum quedamcorꝑe feineꝰ ſexꝰ. lep̄. ſcabies. debilitas ⁊c̄ex ania vt ignorātia agēdoꝝ cōcupīa noxioruꝫ.¶ Si has aſſumpſiſſet redēptioni non ſatis fuiſſetQuia ſexus feīneus īpediret a p̄dicatiōe. ⁊ plura īcōuenientia q̄ relinquimꝰ ſtudioſis īportaret. Lepraab hoīm cōuerſatione Debilitas ꝯtinua euāgelij officiū īpediſſet. Et iō has ⁊ hmōi nō aſſumpſit. Aliasaūt nr̄as oēs aſſumpſit penalitates vt ſil̓is nob̓ eētEt ideo pro hac aſſil̓atiōe ad maxīas ei tenemur gͣtiaꝝ actiones. Quia ex hac penarū aſſumptiōe ⁊ nobis cōpati noſcit ⁊ ſil̓is peccatoribꝰ minor eſt angel̓effectus ⁊ pro nobis paſſibilis factꝰ oīa tedia vite humane ꝓ nobis ſuſtinuit. Optīe ergo ⁊ perfecte cōgruit nobis iſte cibꝰ. ⁊ iō mirabiliter ꝯueniēs nobis r̄putatur.¶ De huius cibi penetrabilitate. Mēbꝝ. vij.E penetrabilitate huiꝰ cibi quā hꝫ ex ſubtili¶tate ē notādū ꝙ cibus naturalis non nutritmēbra niſi mēbris infūdatur. nō infundituraūt poroſitati mēbroꝝ niſi ſubtilietur. Et iō poſuitnatura oīa inſtrumēta in hoīe ad hoc neceſſaria Poſuit enim in oreDentescibū diuiderent.molaresad mīma cōtererent.calorē igneū ī ſtoāchoſubtile a groſſo ſeꝑaet̉venas muſaicas. vt ſicſubtile ſugerent.colatoria pānicl̓oꝝfetulētū colādo auferrētſubtiles porosſubtile ſubtiliter ſugerētſpōgioſitatē mēbroꝝmēbris infunderentvt ſic in ſubtiliſſimo nutrimēto corꝑis perficeretur:Hoc ergo modo ꝑficitur etiā nutrimentū aīe in ſacramento: vbi oportet hec vt penetret ꝯcurrere.Naſtico. pꝰ tenuo. ſugo. fero. colo retūdo¶ Maſticatio que eſt frequēs reditus dentiū ſuperidem ſignat meditationē. vt ſupra patet. Quia ē hſacramentū diuidendū ⁊ atterendū in oēs differētias bonitatis ⁊ virtutis. ¶ Secūdo nota ꝙ ſubtiliatio que fit per calorē digeſtiuū igneū pura ſeꝑans
R
S