Ruminatorij praxis

ſit dulcis ſaporis quia vltimū eſt nutrimentum nilnutriens niſi dulce. Un̄ oportet ꝙ oīs ſanguis īcorruptus dulcedinis habeat ſaporē. Quāte igit̉ dulcedinis putas ē ſanguis ſacr̄i huius qui tamſanguis chriſti.fonte emanatDulcimedio haurit̉ puta ſpūſanctoī tā dl̓ce vas trāſfūdit̉ chriſti corpus¶ Qui ꝯſequēter ex dn̄ico corꝑe manat in ſacramētum. ⁊ ex ſacramēto in corda fideliū. que oīa nil hn̄tamaritudīs admixtū. Canti Fructꝰ eius dulcis gutturi meo. Et Salomō. Comede fili mi mel qꝛ bonūeſt: ⁊ fauū dulciſſimū ſanguīs ſcꝫ chriſti gutturi tuo.Tertio habet ſaporē aromaticū omni virtute fragrantem ex aīa: que oībꝰ virtutibꝰ fuit. eſt. ⁊ erit ꝑfectiſſima. Unde ⁊ ꝑ ortū delitiaꝝ eſt ſignata Cant̓.iiij. Surge aquilo ⁊ veni auſter. perfla ortū meum ⁊fluant aromata illius. Item odor tuus ſuꝑ oīa aromata. Odor aūt indicium ē ſaporis ⁊ reſpiratio quedam ex ſapore facta vt patet ¶ Quarto habet ſaporē ſubtilitatis ex ſpiritu humano chriſti qui eſt ī hocſacramento ⁊ paſſiones ad vitā: ⁊ aīales perficiēs operationes ad cognoſcendū. Subtiliū enim ⁊ ſpūalium ſapores ⁊ odores valde ſunt ſubtiles ⁊ facile penetrantes. Tali em̄ ſpūali ⁊ ſpū pleno ſapore ſe trāſfert dominus in oīm animas ⁊ in ſaporē ſuū cōuertit. Unde Hebreo. iiij. Penetrabilior omni gladioancipiti. Et nota ꝙ quāuis ſubtilitas non ſit ſapor:tamen diſpoſitio eſt omnis ſaporis ⁊ odoris in nosſubtiliter penetrantis. noſqꝫ ad omnem ſui ſpirituſinformantis ſaporem ¶ Quinto habet ſaporē gratioſum valde ex deitate. In qua (vt d̓r Ioan. i. Uidimus gl̓iam eius quaſi vnigeniti a patre ⁊c̄. Hoc ſapore cibus iſte prefertur oībus delectabilibus. nec aliquid ē quod cōꝑari poſſet delectationi huius ſacramenti Psͣ. Delectare in dn̄o. Si enī delectatio eſt(vt aſpaſius dicit) diffuſio nature ſuꝑ maxīe cōueniens. ineſtimabilem cōuenit eſſe delectationeꝫ ſuperguſtum deitatis omni gratia ⁊ omni bono refertuꝫPsͣ. Delectatiōes in dextera tua vſqꝫ in finem. EtEſa. lvi. Comedite bonū ⁊ delectabitur in craſſitudine aīa veſtra. Is ſapor delectabilis omniū ſatiſfacit deſiderio ſanctorum. vt dicitur Prouerbio. xiij.Deſideriū ſi cōpleatur delectat aīam ¶ Sexto habꝫſaporem inuſitatū in terris ex vnione omniū humanoꝝ cum deitate qͥ eſt ſapor celeſtiū gaudiorum qͦ ōnia q̄ ſunt in chriſto guſtātibꝰ hoc ſacramētum infūdunt̉. Et hic eſt ſapor vite eterne. de quo Prouerbi.vi. Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bona eſt negociatio eiꝰ. d̓ hͦQuaſi libanus nō inciſus vaporaui hītationē meaꝫſperans .ſ. omnia bona ſignas deitatis vnionē cumhumanitate: in qua celeſtia terrenis ſociata ſunt. etomnia que in celis ⁊ in terris ſunt ſapiunt ⁊ ſpirant¶ De huius cibi laucitate Mēbꝝ. iij.dM Ecibi laucitate nūc notandum que eſt ex

p̄paratione ꝙ lautiſſimus eſt huiꝰ p̄parationis modus. et hoc ex quattuor.p̄parās cibū cōtēꝑans delectans ſeruiensEn virtus. ſapiens. cōdimentūqꝫ mīſter¶ Primo eſt huius cibi preparationis modus lautiſſimus ex virtutis efficacia: que attribuitur potentie patris. De qua Heſter. xiij. Domine deus in ditione tua cuncta ſunt poſita. Subeſt enī tibi cū volueris poſſe. ait ſapiens. Maxima enī virtutis potentia in hoc articulo fidei relucet. ¶ Secūdo patetlautitas ex altitudine ſapientie hunc cibū contemperantis. quod attribuitur ſapientie filij. Rhomano.xi. O altitudo diuitiarum ſapientie ⁊c̄. Quis em̄ digne inueſtigare valeat qualiter ex antiquo corpꝰ incorruptum ſic innouatur. qualiter noua anima viuificatur. qualiter vtrūqꝫ horum deitati ſociatur. qualiter in carne infirmitates carnis portauerit. qualit̓mortuus reſurrexerit. qualiter in corpus ⁊ ſanguīeꝫprincipalia eſculenti ⁊ poculenti hūani mutauerit. ⁊ſic ſe hominū in cibū ſe prebuerit. Hee enī vie etiamſapienti ſunt occulte vt d̓r Prouer. xxx Tertio lautitatis cibi probatur ex condimento delectationis.quod attribuitur ſpirituiſancto. Ipſe enim patris⁊ filij eſt condimētum. Sapientie. xij. O qͣꝫ bonus ⁊ſuauis eſt domine ſpūs tuus Omne em̄ cōdimētuꝫ⁊ delectatio in eo eſt. Canti. viij. Dabo tibi poculuꝫex vino cōdito ¶ Poſtremo patet lautitas ex abundantia amminiſtrationis. que attribuitur maieſtati totius trinitatis que dat impenſas. Hinc. pͥ.Parap. vltimo. Ego totis viribus meis preparauiimpenſas domus domini mei. id eſt ſacramēti huiꝰCuius domus impenſe ſunt natura diuina ⁊ humana in anima. corꝑe. ſanguine ⁊ ſpiritur ⁊ omnibꝰ bonis quibus plena eſt natura diuina: ⁊ que nō ad mēſuram data ſunt homini chriſto. Quas impenſas nemo parare poterat: niſi magnus ille rex ⁊ maieſtastotius trinitatis. Huius magnificentie typus fuitcōuiuium aſſueri ⁊ darij. ⁊ illius euangelici hominiſqui fecit cenam magnam. Lautum cōſtat eduliumcuius preparatio nō poterat fieri niſi de patris potētia. Nec inueniri. niſi de filij ſapientia. nec condiriniſi de ſpirituſſancti bonitate ⁊ clementia Nec expēſe haberi poterant niſi de maieſtate ⁊ magnificētiatotius trinitatis.De cibi huius ſanitateMembrum quartum.Orro de ſanitate huius cibi qui eſt ſanusex operatione. operans ſanitatem in homine ipſum ſumente ⁊ comedente eſt notandum. Qꝭ hic cibus eſt. ⁊ dicitur ſanus quadrupliciter.ab infirmitate infirmitatē pellens deꝑditū ſaītateꝫSanus p̨̄ſeruās. purgas. reꝑaſqꝫ reẜuas.