Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
XLVIv
Einzelbild herunterladen
 

Ruminatorij praxis

perceperit cauſam inueſtiget ⁊ emendet ſi poteſt Secundo debet alijs cōferre ⁊ quomodo preſtatconſiderare ⁊ dicere cum ſapiente. Omnia que deſiderantur huic nō valent cōparari Tertio debet cibū hunc magnificare ⁊ cunctis preferre exclamandoO qͣꝫ magna multitudo dulcedinis tue ⁊c̄. Poſtqͣꝫ ēdeguſtatum oportet ꝙ intus trahatur ⁊ ſequiturGrādus ſextus Puriſuctio De qua Eſaie. Declinabo in vos qͣſiflumen pacis. ⁊ quaſi torrentē inundantē gloriā gētium ſugetis. At infra. Ut ſugatꝭ ⁊ impleamini abvberibus cōſolationis eius. Et eſt qua inſtar ſuctionis realis qua per venas nutrimentū iam ſubtiliatum ⁊ depuratum ſugitur. Mens ſugat. id eſt chriſto intime incorpͥorari optet. Ita ꝙ is gradꝰ fiet deſiderādo ⁊ optando incorporationē chriſti Poſtqͣꝫ cibus ſic eſt attractus oportet ꝙ ſingulismēbris deferatur. ergo ſequiturGradus ſeptimus Delatio. De qua ſapiens. ꝑ nationes in animasſanctas ſe tranſfert. Et eſt qua inſtar realis ſiue corporalis delationis ſingulis anime viribus ⁊ potentijs cibus iſte prout eis cōgruat defertur. Et fit oratorio ⁊ obſecratorio modo. vt ſcꝫ oretur ⁊ obſecret̉ ꝑſacramenti virtutem vt is cibusRationeclaritas lucisvoluntateferuor pietatismemoriacōſeruatio boni.Sit incōcupiſcibilideſideriū optimi.iraſcibilidedignatio pctī.ſenſibiliimaginatio chriſtitota aīadulcedo ſpūal̓ cibi Sic cibo delato fit digeſtio ⁊ aſſimilatio: nō quidem cibi ad cibatū vt in reali ⁊ corporali manducation: ſed cibati ad cibum. ⁊ hoc cōgrua ratione Tumquia cibus ſpiritualis eſt dignior materiali. tum qꝛin ſua natura ſtabilior. nos autem mutabiles ſumchriſtus vero immutabilis eſt. Hinc ſequitur.Gradus octauus. Unio. vel vnitiua aſſil̓atio. de qua. Qui adheretdeo vnus ſpiritus eſt cum eo. Cum enim virtus huius cibi ⁊ conditio ſit manducantem cōuertere in ſehomo quadam aſſimilatione ⁊ participatione totꝰefficitur diuinꝰ. Iuxta illud Ioannis primo. Dediteis poteſtatem filios dei fieri. Et qͦniam ſimiliū facilis eſt coniūctio. ideo huic annectit̉ incorporatio etvnio que eſt nexus amoris quo amans traſit ī amatum. et homo fit quodāmodo deus: eiꝰ vita viuens.Qua vita quiſqͥs viuit magna profecto in terris noſtris dei imago erit Potens: alacer: fortis: promptexpeditus: letus: ad omne opus bonum ſapiens: intelligens: prudēs. circūſpectꝰ: prouidꝰ. aſtutꝰ: ī om

ni veritate ſalutari. Amās. confidens. ſecurus. ſperans. expectans. exultans. deſpiciens. cōtemnens.paruipendens. multifaciens. ſtabilis. ſerenꝰ ſibi cōſtans nihil extra querēs: intra ſibi ſufficiens. An hichomo tibi nō paruus quidā deus videtur: ⁊ beatametiam in terris vitā agere. Et hec omnia diuinꝰ operatur amor: ⁊ iſta euchariſtia grandis. Sed vt mūda animalia ſimus ſupereſt adhuc vnus gradusGradus nonus.Iugiriūacio. De qua illud Ozee vt ſupra. Ruminabunt ſuꝑ tritico ⁊ vino. Et eſt qua nō ſolum vno tēpore praxi predicta cibū hunc vite manducemus: ſedqua cōtinue ſuauitatem eius eractuemuscōſiderationeIngrāꝝ actione tāti ſacr̄i tota die ꝑſtemꝰobſeruatione Hijs modis qui cibum hunc mādūcauerit vitaviuet ⁊ mortem nō guſtabit ineternū Cōpendioſior practica tanti ſacramenti. Capitulum quartumEd quoniā forſan aliquibus practica data prolixa ⁊ difficilis exercitatu videbitur.Ideo oportet faciliores deducere in mediūBernardus māducationem hāc deſcribens ait Corpus chriſti ſpiritualiter māducare eſt paſſionis ⁊ redemptionis eius beneficia attentius recolere ad ſumendum ſuauiter in cōſcientia: ⁊ recolendum fideliter in memoria. Immo dominus ipſe quē ante dixiſſemus qui hunc panē dedit ipſe facilem practicā docet ſicut magiſter verba vite habens tradens eam aprimis elementis dicens. Hoc facite in meā cōmcōrationem. Ecce qͣꝫ latam. facilem. planam. ſalutisviam fidelibus ſuis cōſtrauerit deus. ita vt quiſquisvolet pre foribus ac domi naſcentē poſſet habere ſalutem. Quid enim tam ad manū ſicut cōmemorarechriſtum;Is autem efficacius māducet qui magis amat. Qd̓itidem et Ancelmus ī libro ſuo de corpore chriſti pulchre declarat dicens Per hunc cibuꝫ potius vita anime qͣꝫ corporis queritur Uita autem anime ē charitas vel deus. Ut igitur ametur ille qui amor ſuuseſt ipſe: ⁊ qui habetur vbi amatur ad hͦ enutrire nosdebet cibus iſte Quicquid enim redemptor noſter incarne fecit ad hoc vtiqꝫ vt amaretur a nobis fecit.Nō ꝙ amore noſtro indigeat qui bonorum noſtrorum nō eget per omnia ſufficiens ipſe ſibi. Sed qͥaquos bonos facere ſuſceperat: niſi eum amando nōpoterant eſſe boni. Cum ergo de carne ſua tantā ingerit ſe amandi materiam: vtiqꝫ magnā ac mirificam animabus noſtris vite aminiſtrat alimoniamQuam tunc auidis faucibus ſumimus cū dulcit recolligimus ⁊ in ventrem memorie recondimus quecunqꝫ pro nobis fecit vel paſſus eſt chriſtus. Et hoc

D

ſꝫ

S

it in

Q