¶ LUI

cōfortātur: roborantur ad oꝑa vite. Sic nobis in interiore hoīe: caro illa per verbū eternum in vnitatēperſone aſſumpta in eius oꝑibus ⁊ ſtudijs in eiꝰ dogmatibꝰ ⁊ exemplis in eius ſacramentis p̄ceptis etmuneribꝰ ⁊ ꝓmiſſis. mēte ſedula meditāda tractanda: cōſideranda: cōferenda: cōſeruāda. Sic ꝑ intelligentiā exercitatā dijudicāda eſtimāda: ſublimanda:exaltāda pro ſua dignitate ⁊ ſublimitate. Sic nobisrota voluntate deſiderāda: ꝯcupiſcēda: anhelādā: diligenda: amāda: languido amore q̄renda: inuocādaAcce hec inſtrumēta. Neqꝫ formidet qui ſic manducat carnē filij hoīs mortē interioris hoīs qꝛ vita illius hoīs que vere ſpūs ⁊ vita eſt fiet homīs illius ſicmanducantis ⁊ ſpiritus quoqꝫ vnus fiet. Quia tal̓manducatio carnis ⁊ ſanguinis illiꝰ tam accepta d̓oeſt vt ſimul cum ea ſpūs ⁊ vita donētur māducātibꝰDee predicte vires ſunt dētes ſuꝑ quoꝝ cōfractiōelamentat̉ Hieremias Trenoꝝ. iij. dicens. Confregit ad nūerum dentes meos cibauit me cinere. UbiAlbertus. Diabolus inquit ſpūalis manducatiōisneceſſitatē ⁊ vtilitatē cōſiderans ruminatiōis dētesaffectū ſcꝫ ⁊ intellectū obtundit vt homo ſacramentum hoc ruminare nō curet. ⁊ tandē cinere id ē amore cupiditatis anīam cibat: alia videlicet ſemina queager dn̄icus mīme germīauit īmittens ruminandaUnde tandē homo in nauſeam ⁊ irreuerentiā huiꝰſacramenti venit more iſrahelitice plebis ſuꝑ cibo leuiſſimo nauſeantis. O nauſeā. o cibū leuē. Caueāꝰitaqꝫ ne dentes hij cinere cibent̉. ne fluxū tꝑalium īquinētur ne tanta incidamꝰ mala. Et hec de dētibꝰ⁊ inſtrumentis Sequit̉¶ De practica ⁊ modo ſpūalis maſticatiōisAm de practica ⁊ modo ¶ Ca. tertiumſpūalis māducatiōis eſt inquirendū. Ubinotandū ꝙ is modus ex carnali māducatione poterit cōiectari vt ſcꝫ iſdem ordo ⁊ itidē gradus in ſpūali ſicut ⁊ in materiali cōſeruentur. Concurrūt autem hec ad manducationem vt colligit̉ exdiuerſis que ponimus per gradusDiſpono. ſil̓ eructo. ma. maſtico. guſtoSugens. defero. ⁊ vnitus. pꝰ rumīo ſꝑPrimus graduseſuriei excitatiōeꝫ excuſſionePrediſpōqͣ ꝑ palati diſpōnemᵐ .ſ. oratiōe.te cōeſtiōi pares buccelle certe aſſūptōꝫ ordinatōe:¶ Oportet em̄ vt homo primo eſuriat deſiderium.ſcꝫ in ſe excitādo ⁊ ardēter chriſtum deſiderando. iuxta illud Iob. xxxi. Si nō dixerunt viri tabernaculimei quis det vt de carnibꝰ eius ſaturemur qͣſi optabant ⁊ deſiderabāt ſatiari. Eccl̓i. xxiiij. Qui eduntme adhuc eſurient. vt cū. psͣ. dicamus. Dn̄e ante teomne deſiderium meū vt ſcꝫ ſpūaliter poſſim te mā

ducare. Secūdo oportet vt homo palatū mentis diſponat affectum ſcꝫ per orationem ab alijs diſtractionibꝰ expurgando. Palato em̄ nō ſano pena eſt panis: qui ſano eſt dulcis. Tertio qui volet bene reficioportet vt certū aliquē morſellū aſſumat cui maſticando intendat ne multitudine obruatur. Uerū qꝛhec ruminatio vt plerunqꝫ poſt ſumptionē cibi ꝑagitur Ideo oportet vt more mūdorum animaliuꝫ cibus rurſus eructuetur. Ideo ſequitur.Gradus ſecundusEructuatio ſcꝫ cōmemorando:qua ſurſum diuinū fidem actuando qͥd ſūpſerisepulum trahas¶ Ut ſic mūdum aīalcenſeare. ⁊ vt cū ꝓpheta dicere poſſis. Eructauit cor meū verbū bonum Uerumquoniam cibus iſte manna eſt abſconditum. n̄ moxquibuſlibet ſui afferens ſaporem. hinc qui huiꝰ dulcedinem guſtare volet oportet vt deuotionis dentibus conterat ⁊ maſticet illum Hinc ſequitur.Gradus tertiusMaſticatio qͣCōſideratiōe.portiōeꝫ ꝯſid̓res q̄ fit diuiſione portiōis q̄ ꝓpōit̉attentione¶ Eſt autē hec maſticatio iuxta Abertum frequensreditus mādibularum aut dentiuꝫ ſuper idem diuidendū ⁊ atterendū ſignans iuxta eum meditatiōeꝫque nihil aliud eſt qͣꝫ frequens reditus mētis ⁊ rationis ſuper cibum ſpūalem cogitatione. deuotiōe ⁊ affectu mentis vt ſcilicet bene cōſideretur. Quid. a qͦ.in quo effectu. ⁊ propter quid accipitur. Debemꝰ autem vt ſanctus Thomas docet totū chriſtū ſpiritualiter maſticare. caput ſcꝫ ⁊ cor pus cogitare vel mēbra.diiudicādonoſip̄osꝯgͦſcēduꝫſcꝫ ſcōs ⁊ eoꝝ vitā ꝑtractādoᵐ ad imitāduꝫxp̄m ⁊ eiꝰ beneficia rumināºgr̄aſ agēdūHinc Deuteronomij. xiiij. ſcriptum eſt. Omne qd̓mundum eſt comedite. Item Exodi. Caput cū pedibus vorabitis. Poſt maſticationem ſapor diffunditur. vnde recte ſequitur.Gradus quartus.Deguſtatio. De qua. psͣ. Guſtate ⁊ videte quonide qua deguſtes (am ſuauis eſt dominusEt Eſaie. lv. Audite audientes me ⁊ comedite bonūet delectabitur in craſſitudine anima veſtra. id ē dulcedine ſaporis. et hocdiiudicādo quē ſaporē gignatfiet cōferēdo ſcꝫ quō alijs preſtataꝓpbandovt illud magnifices:Debet enim homo diligenter diiudicare quē ſaporem percipiat. multiplex eſt enim ſapor huius cibi.vt infra patebit Ty. vij. ca. vi. Qꝭ ſi ſaporem nullū

I

M

R

N

h ij