Scala cōionis

Et debet hō nō paruū ⁊ pauca ſed ardua ⁊ multa adeo poſtulare Magnifici eſt magna dare. ⁊ magnūmagna dare decet. Et vere valde eſt ſperandū ꝙ qͥcquid orauerimus īpetrabimꝰ ẜm illud. Quēcūqꝫ locū calcauerit pes veſter. veſter erit. Hoc eſt ẜm Bernar. Quantū deſiderare ⁊ ſperare a deo poterimꝰ tātū obtinebimꝰ Talē dilatatā ⁊ fiducialē mentē venerabilis pater Arnoldꝰ buderic hēbat qͥ in ⁊ poſt miſſas talē oblationē faciebat dicēdo ¶ Corpꝰ aīaꝫ carnē ⁊ ſanguinē vitā et mortē offero tibi vnigenite fili dei. Tuūqꝫ ſacratiſſimū corpus ⁊ aīaꝫ carnē ⁊ ſanguinē vitā ⁊ mortē offero pro oībus ⁊ ſingulis iniqͥtatibꝰ meis et pro totius mūdi pctīs. nec nō ⁊ ꝓ oībus in purgatorio detentis vultui paterno. Et peroblationē ⁊ per huiꝰ ſacr̄i virtutē te clemētiſſime pater ſupplex exoro quo mihi miſero vili peccaminoſohomūcioni hodie ſtipē aliquā tue pietatis impartiridigneris ꝯuertendo triginta tria milia pctōꝝ ī mūdo ⁊ eripiendo totidē milia aīaꝝ detentaꝝ e purgatorio. cuiqꝫ anno dilectiſſimi filij tui milia imparciēdo qui ſe tibi in ara crucis ⁊ nūc in hoſtia altarꝭ eadē charitate offert ꝓ mortuis ⁊ viuis: quoꝝ tot ānispeccatis ſeruiuit. vt ait ꝓphetaoOfons pat̓ pietatꝭ. panē̓ celi reſpiceNire placabilitatis Holocauſtū ſuſcipeQd̓ pro donis pro pctīs. Offero eccleſieMaſticatio gradus quartus. Cap̄. xv.Aſticatio vel ruminatio De qͣ Ozee. vij.Suꝑ vinū ⁊ triticū ruminabunt. qͣ ꝓpterIm. ¶ Vhic ia ponūtur duo gradꝰ qͥbꝰ tota die poſtYcōionem ē immorandū. qm̄ hoꝝ omiſſiovel maxima ē cā. quare fructꝰ ſacr̄i non deguſtamusDebet aūt hec maſticatio fieri.dentes ſpūalescōteratur.Perſil̓itudīes reales vt ſic cōmedat̉.c̓tas buccellas ⁊ portiōes ſꝑ ad manū hēat̉.¶ Ueꝝ qm̄ in hoc gradū oīs vis ⁊ fructꝰ huiꝰ ſacramenti ꝯſiſtit. ⁊ qm̄ nō oībus eius practica ptꝫ. Id̓ovt de eo latius ⁊ plenius diſputet̉ ſingularis ei titulus aut tractatulus datur. et ideo de eo hic ſuꝑſedet̉Nihil em̄ proderit īmo oberit ſacr̄alis ſacr̄i huiꝰ māducatio niſi ſubſequat̉ ſpūalis māducatio ⁊ maſticatio. Uide plenius infra foliodo es me pater ruīnare Suptū cibū gl̓eQue dediſti māducare Nimis amatorieCuiꝰ frctū cōſues dare Gaudia meorie¶ Obſeruatio. gradus quintus Capl̓m. ſextū.Bſeruatio. De qua Exodi. xi. Ecce mitto angelū meū .ſ. magni cōoſilij ieſū Sequit̉. Obſerua eum ⁊audi vocem eiꝰ. ¶ Is eſt poſtre

mus gradus ſed non inferior neceſſitate reliquis.Nihil enim proderit ſuſcepiſſe dn̄m niſi nobiſcumeū detineamꝰ. īmo fiemꝰ rei leſe maieſtatis ſi nō digne obſeruauerimꝰ ſuſceptū. ⁊ dicet̉ nobis Filij mortis eſtis vos: eo ꝙ nō cuſtodieritis regē xp̄m dn̄i. Eteſt is gradus neceſſario exercendꝰ ꝓpter neceſſitateꝫTurpius em̄ eijcitur qͣꝫ nō admittit̉ hoſpes. Secūdo propter vtilitatē. Qui em̄ ſeruat ficū comedꝫ fructū eius. Exemplo nobis ſunt mattheꝰ ⁊ zacheꝰ. adquos dn̄s ingreſſus ⁊ digne ab eis obſeruatꝰ ad magna eos ꝓmouit. Primū apoſtolū ⁊ euangeliſtā fecit. Alterū filiū abrahe. Sic ⁊ obedēdō qm̄ digne archam dei ad ſe introductā obſeruauit fructum plurimū inde reportauit. qꝛ benedixit dn̄s domui eius.Eya igitur ⁊ nos hijs inducti exceptum dominū digne cuſtodiamꝰ. vt ſic leti cum ſponſa canamꝰ. Tenui eū nec dimittā. īmo ſi abcedere ⁊ longius ire ſefinxerit. vim ei inferamus ⁊ cum peregrinis cogamus dicendo. Mane nobiſcū domine qm̄ adueſperaſcit. Gaudet em̄ vim ſibi talē inferri ⁊ vult a nob̓ſuꝑari ⁊ deſiderijs teneri. Qui aūt eū obſeruare velit ne ab eo recedat hec agat diligentervitijs eū aut pctīs offendatp̄cauens nealijs delcātionibꝰ ītētꝰ eū n̄ curetꝓpoſita dīttat. ſꝫ oī diligētia ſe ẜuꝫ¶ Mēbrum primūRimo neceſſe eſt vt a vitijs precaueat. Nonem̄ ſub eodē tecto morant̉ vitiū ⁊ chriſtus qͥp-eſt virtus ⁊ ſapientia dei. Et ſapientia nonhabitabit in corpore ſubdito peccatis Que em̄ conuentio chriſti ad belial. Unde qui poſt ſacrā cōmunionem peccata admittit quaſi pugnis ⁊ lapidibꝰ xp̄de domo cordis ſui eijcit. O qͣꝫ hoc horrendum. o qͣꝫhoc precauendū Dominum ieſum qui tā dignanteraduenit ꝙ tam inurbaniter ⁊ īmanſuete expellitur.Uere quiſquis eū eijcit de cordis habitaculo excludetur ab eo de celoꝝ regno Super cuſtodiam igit̉ nr̄iſtemus. īmo et minima queqꝫ etiā cogitationū peccata oportet vt deuitemus. Aufert em̄ ſe a cogitationibus que ſunt ſine intellectu O dulcis domine qͣꝫ īhumanus ⁊ temerarius qui tā manſuetum ⁊ ſuauēhoſpitem cogitatibus prauis excludit. O qͣꝫ infelix etdamnoſa cōmutatio abacto creatore cogitatiōes ꝟſare immūdas. illud etiam ſecretum paulo ante cubile ſpūſſancti quod gaudijs tendebatur celeſtibꝰ iaporcis tradere cōculcandum. ¶ Huiuſmodi abuſumdeplorat flebili tragedia magiſter et dominꝰ petrusde aylliaco dicens. Adhuc in corde calent ſpōſi veſtigia. et iam admittuntur adulterina deſideria.Male conueniēs ⁊ indecorum eſt aures que modoaudierant v̓ba q̄ nō licet hōi loqͥ tam cito declinaread fabulas ⁊ detractioēs audiēdas Līgua q̄ mō dl̓ce

G