Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
XLIr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus ſextusTIII

TIII

ſpirantes. ſic ab illa menſa diſcedimꝰ terribiles diaholo fcī Decimo inarrat ſponſā dilcō Eſt em̄ future glorie pignꝰ ⁊ ſincere dilectiōis arra qua qͥ ſubarratus fuerit ſecure cū ſpōſo dicere poterit. Dilectꝰ memihi ⁊ ego illi. Itēqꝫ cum mr̄e nr̄a Agnete ſctā. Illiſum deſpōſata cui angeli ẜuiunt. cuiꝰ pulchritudīeꝫſol ⁊ luna mirātur ⁊c̄. Itēqꝫ Annulo ſuo ſubarrauitme dn̄s m. ieſus chriſtꝰ ⁊c̄ quo ānulo mr̄imoniū hicinchoat̉ qd̓ in clara fruitiōe in celis ꝯſummatur. Andecimo Dulcat .i. cauſat guſtū dulcedinis diuine que ꝑcipitur dū nō ſunt fauces aīe aliena amaritudine infecte. O dulcedinē. o delectationē Si enimdelectatio eſt ꝑceptio ꝯuenientis cū cōueniente autex hmōi ꝑceptione cōfurgit. nihil vero ꝯuenientius.vel intimius ꝯiungitur aīe qͣꝫ iſte cibꝰ in quo ſumit̉xp̄s. delectat igit̉ in ſūmo ſi ſenſus purgati fuerit inſummo: niſi diſpēſatiue aliter dn̄s ip̄e ordīaueritHinc ⁊ ꝑ manna figurat̉ qd̓ omne delectamentumin ſe hēbat. qd̓ etiā a pleriſqꝫ ſenſibiliter vt pꝫ in exēplis eſt ꝯpertū. Ue illis quoꝝ anīa nauſeat ſuꝑ ciboiſto quaſi leuiſſimo ſuſpirās ad ollas carniū egypti.allea porros ⁊ pepones Duodecimo impīguat animā grā ſpūſſctī. ẜm illud Aſer pinguis panis eiꝰ. etp̄bebit delitias regibꝰ. vn̄. psͣ. orat. Sicut adipe etpinguedine repleat̉ aīa mea. Eſaia. Faciet dn̄s oībꝰpopulis in mōte hoc ꝯuiuiū pinguiū medullatoruꝫ⁊ vindemie defecate Decimotertio calet ⁊ inflammat ad amorē dei. Certū em̄ eſt ꝙ ſicut ignis ignecōuenientiꝰ accendit̉ ⁊ fortiꝰ ⁊ faciliꝰ. ſic charitas charitate. Quia gͦ illud ſacr̄m totū charitatꝭ flāmis flagrat. totū ſpūſſctī fornace ſuccēſū flammeſcit. nihileo efficatius aut ꝯuenientiꝰ ꝓ amore nutriendo augendo aut roborando p̄t inueniri. Un̄ ⁊ ſacr̄m amoris vocat̉. Quid ni inflāmaret quod inarrat ⁊ tranſformat. Etenī vere dilectiōis pignꝰ eſt ⁊ arra ⁊ trāſformat hoīem in dilectuꝫ. Ita ꝙ recte (caute tn̄) dicipoterint ſic inarrati. dij traſformati ſub hūana ſpē.Et hec euchariſtia maior ignis ad inflāmanduꝫ cornr̄m qͣꝫ foret totꝰ mūdus etiā ſi totꝰ arderet ad ſuccendendā q̄nqꝫ fauillā. O gelidū cor qd̓ tanto igne n̄flāmeſcit Decīoquarto vnit ⁊ incorꝑat hoīeꝫ xp̄oUt em̄ cibꝰ natural̓ comeſtꝰ veraciter in naturā conuertit̉ comedētis. Ita hic ecōuerſo digne ſumēs mutat̉ in ipſum factus deiformis ei incorꝑatus ⁊ vnitꝰſicut ferrū ignitū in naturā ignis. O quantꝰ amor qͥnos ſic cōglutiāt vt nos in eo ⁊ ipſe in nobis tā intime cōiungatur. Uere amor extaſim facit. Et eſt hecvnio propriꝰ ⁊ principalis ⁊ finalis huius ſacr̄i effectꝰUn̄ intime expoſcendꝰ De hac vnione Gerſon pulcra ſcribit ſuꝑ mgͣt. Hanc vnionem ſpōſa optabatqn̄ clamabat. O ſculet̉ me o ſculo o .ſ. Decimoquinto gaudia dat (ſpū iam ſaginato) propter ſpem futuroꝝ. Nā ex perceptione pn̄tium fit ei certa expecta-

tio futuroꝝ. Si eī filiū dat pater nūc in cibū quō nōſuſcipiet nos ei ꝯcorꝑales in regnū. Decimo ſextotutat a pena purgatorij. Remittit em̄ penā debitaꝫpctīs noſtris aut in toto aut in ꝑte ẜm charitateꝫ qͣaccedimꝰ Nā dominꝰ retribuet pro nobis. Et ſic adcelū perducit ẜm figurā helie qͥ in fortitudīe cibi hūccibū prefigurantis ambulauit vſqꝫ ad montē dei oreb. Hinc etiā viaticū eſt appellatū. O panē noſtruꝫda nobis qͦtidianū. Ecce ꝓ hijs ⁊ ſil̓ibꝰ effectibꝰ ⁊ ꝓſingularibꝰ ſuis defectibꝰ ſuꝑandis dꝫ qͥſqꝫ deuotiꝰpoſt ſumptionē eūchariſtie dn̄m exorare ⁊ fiducialiꝰcū iacob dicere Nō dimittā te niſi benedixerꝭ mihiEeſu in me oꝑare. Fructꝰ feliciſſimosQuos tu mana ſalutare Cōtines dl̓ciſſiōiQuatos neo ſcit narrae̓ Ob guſtꝰ diuiſſiōiBlatio. De qua Leui. Offeres agnumanniculū pro pctō Poſtqͣꝫ em̄ hō pro ſeorauit. dꝫ ⁊ illud ſūmū ſacrificiū ꝓ aliorū offerre ſalute ⁊ ſua ꝓut docuit dominus mechteldim. vt patet in reuelationibus eiꝰ Qd̓ etiā dixit ſibi acceptiſſimū fore. Un̄ deviuisadiuuēturbet hoc hō offerre ꝓdefūctis vt liberenturſibi in orōne ꝯmiſſis vt voti(cōpotes efficiāt̉ Aut poterit illud offerri ꝓ diuerſis eccl̓ie ſtatibꝰ ethoīm generibꝰ vt charitas ad plures dilatet̉. Et diſtinguit Ioh̓. nider hmōi ſtatua ſub ſeptēplici dr̄iaẜm applicationē ad dn̄icam orationē. vt .ſ. hō offeratmiſeris ⁊ tribulatisSꝫ lib̓a n. a mreligioſis ⁊ tētatisEt ne nos īdu.debitoribꝰ ⁊ ſceleratꝭdimitte nobis.Proegenis ⁊ mēdicꝭ orādoPanē n. qͦtidi.īfidelibꝰ a fide errātibꝰfiat volūtas t.d̓fūctꝭ ī purgatorio d̓tētꝭadueniat reg.oībꝰ ſtatibꝰ eccl̓iaſticꝭſctīficet̉ no. tu: Facil̓ eſt ꝯſideranti applicatio hoꝝ. Debet gͦ quiſqꝫ ſinguloꝝ hoꝝ miſerias reuoluere. ⁊ ex ꝯpaſſiōis⁊ charitatis affectu ꝓ eis hāc hoſtiaꝫ offerre ⁊ diceredeo. Saluū fac populū tuū dn̄e ⁊c̄. Te ergo q̄s tuisfaūl̓ ſubueni quos p̄cioſo ſanguine redemiſti. Autverba illa Heſter ad aſſuerū. Si inueni gr̄am ī ocul̓tuis o rex dona mihi aīam meā ꝓ qua rogo ⁊ populum meū pro quo obſecro. Et quomodo potero ſuſtinere necē ⁊ interfectionē populi mei. Debet aūthec oblatio fieri cum deſiderio dilatato ⁊ fiduciali ſuper dei pietate cōfidentia. Et cum obſecratione ⁊ adiuratione pia. vt quidā docet carthuẜ.ſacramenti huius virtutēPerdn̄icā vitā ⁊ paſſionēinnatā dei pietatem.

g iij