Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
XLv
Einzelbild herunterladen
 

Scala cōionis

ficet Preterea ſi hanc virtutē dedit herbe peonis etiaſpidi lapidi vt fantaſmata fugeret. itēqꝫ demoniaSi ptātem illam dedit verbis exorciſmoꝝ vt demones arceant ⁊ ligent ⁊c̄. Quō nō verbū eternū carnēquā aſſumpſit hijs ⁊ alijs virtutibꝰ magis illuſtrauit. Nōne ipſe ſmaragdo īpreſſit hāc vim vt leticiaꝫoꝑetur in animabꝰ geſtantiū ip̄m. Lapidi qͦꝫ bufonis vt expellat triſticiā ⁊ lapidi topaſio vt tꝑantiamab ardore libidinū donet. ac dyamanti vt gratioſitatem inducat in geſtante. Quo nō mirabiliora carneſua oꝑabitur. Unde beatos reputamꝰ eos qͥ tā diuiniſſime excellentie ſacr̄m tota deuotione ſuſcipiunt.Hec ille.Si lignū. veſtꝭ. baculꝰ. caro. fībria. ſerpēs.Hec oīa poſuimus vt hō poſt ſumptiōem in hͦ gradu orōnis ꝓ effectibꝰ orās ſtudeat hmōi argumētispetitionē ſuā ꝯfirmare Particulares effectus ſacr̄i .§. primus.Ed iā particulariores quedā effectꝰ ſunt aſſi¶gnādi. quos pōit Iohan. de turrecre. ⁊ Leonardus ⁊ gerſonPiuificat. purgat. minuit. qͦꝫ. roborat. auget.Reſtaurat. luſtrat. p̄ſeruat. t̓ret. inarratDulcat. ⁊ impinguat. calet. vnit. gaudiatutat.Primꝰ effectus eſt ꝙ viuificat aīas Credendumeſt enī ẜm ſcm̄ Tho. ꝙ ſicut filiꝰ dei veniens ī mundū mūdo ꝯtulit vitā grē. ita ⁊ in hoīem ſacr̄aliter veniens vitā grē operat̉. Iuxta illud Qui māducat meviuet ꝓpter me .i. ꝑ me. Hinc ẜm Auguſti. vitale dicit̉ alimentū Clama igit̉ cū. p̄s. Propter eloquiumtuū viuifica me Secūdo purgat pctā ſaltē venialia. Mortalia qͦꝫ tribꝰ mōis. Primo in eo qͥ cū mortali accedit. cuiꝰ tn̄ ꝯſcīam nec affectū habet. Secūdo in eo qͥ ſufficienter ꝯtritus nō fuit. ſed tn̄ reuerēter accedit. Tertio dādo robur mortalia vitādi Oraigitur cū. psͣ. Amplius laua me ab iniqͥtate mea.¶ertio minuit fomitē ⁊ ſtimulū carnis ⁊ alios affectꝰ inordīatos. quēadmodū calor ignis remittiturꝑ infuſionē aque Bern̄. Duo iſtud ſacr̄m in nob̓ operatur. vt ſcꝫ minuat ſenſū ⁊ in grauioribꝰ pctīs tollat oīno ꝯſenſū. Hinc ſpōſa. Faſciculꝰ mirre dilectꝰmeꝰ mihi. Sicut enī mirra ꝯſeruat corꝑa a vermibus. Sic xp̄i corpꝰ corda fideliū a prauis affectibusHoc apl̓s nouit qn̄ exclamauit. Infelix ego hō quisme liberabit de corꝑe mortis huiꝰ Sibiqꝫ rn̄dēs ſubiunxit. Gr̄a dei ꝑ ieſū xp̄m. Et vbi ⁊ q̄ gr̄a ſi non euchariſtia: QQuarto roborat cor hūanū ad grandiaagenda. quēadmodū cibꝰ corꝑalis fortificat ad laborem ẜm illud Ponā buccellaꝫ panis ⁊ ꝯfortabit̉ cor

vr̄m. psͣ. Panis cor hōis ꝯfirmat. Hinc yſaac de iacob ait Frumēto inqͥt ⁊ vino ſtabiliui eū Sic elephātes viſo ſanguine ad preliū excitabant̉ QuintoAuget gr̄am ⁊ virtutes. Per huiꝰ em̄ ſacr̄i virtutēvt Innocentiꝰ ait vniuerſe virtutes augent̉ ⁊ oīmgratiaꝝ exuberāt fructꝰ Hinc ⁊ Bern̄. aliquot enumerans dicit Corpus xp̄i egrotis ē medicina. ꝑegrinātibꝰ dieta ⁊c̄ Fit hō ardētior ad oē bonū. māſuetior ad correptionē ⁊c̄ Sexto r̄ſtaurat deꝑditū ſpūaleSicut em̄ cibꝰ naturalis in ſumēte deꝑdita reſtaurat ſatiat ⁊ quātitatē adauget Ita ⁊ viuificꝰ is cibusreſtaurat deꝑdita q̄qꝫ .ſ. calidū naturale. charitatꝭ ethumidū radicale bone volūtatis ꝑ cōcupiſcentiaꝫ etcupiditatē īminuta vel ꝯſumpta. quēadmodū in ꝓpheta d̓r ꝙ reſtauret annos. qͦs (eruca .i. gaudiū carnis. locuſta .i. ſpes arrogantis: brucus .i. iners ⁊ totus exterioribꝰ incūbens motus. ⁊ erugo .i. meror ſeculi interiorā deuaſtās) ꝯſūpſerūt. Satiat qͦꝫ cibuscomeſtus famē. Quāta ſit ⁊ qͣꝫ imꝓba fames pctōꝝquos nō īplet ⁊ occupat charitatis cibꝰ ⁊ potꝰ. recogitare ſtupor eſt. ſentire miſeria grandis. qꝛ vſqꝫ admortē. iuxta illud ſapientis. De fideria occidunt pigrū. Nō em̄ ſatiat̉ oculus viſu. nec auris auditu. ſedpruriūt aures ad rumores. oculi furiūt reſpicere vaītates ⁊c̄. qꝛ rabies famis eſt valida. Aut vero cibusnoſter digne ſuſceptus. qꝛ vero bono replet vere ſatiat. aut ꝓ magna ꝑte famē ſedat. Uere nimis auarꝰeſt cui nō ſufficit ille cibꝰ Septīo luſtrat intellcm̄In cuiꝰ figura oculi Ionathā poſt ſūptū mel de ſummitate virge illuminabant̉. Sic ad ſpectacula diuīanoſter ſpūs poſt euchariſtie ſumptiōem erigi ſolet.Etiā inde ſeqͥtur ſplēdor cōuerſatiōis. Sicut eī poſtcibū corꝑalem facies formoſior reddit̉ rubore ꝑfunditur. Ita ⁊ poſt hūc cibū ſumptū ꝯuerſatio nr̄a deꝰcorat̉ Hinc Chriẜ. ait Sanguis xp̄i in nob̓ imagīeꝫregalē floridā facit. ⁊ Agnes gloriat̉ Sanguis inquiens eiꝰ ornauit genas meas Octauo p̄ẜuat a peccatis futuris ⁊ a morte grē. Et hoc vel qꝛ natura hominis interiꝰ roborat̉ ꝯtra interiora corrūpentia tāqͣꝫ per cibū aut medicinā dū deo ꝑ grām ꝯiūgiturUel per hoc ꝙ ab extra munit̉ contra hoſtiles inſultus tanqͣꝫ ꝑ arma nā ꝑ hͦ ſacr̄m munit̉ cōtra hoſtesſpūales aīa. quēadmodū armis ⁊ victualibꝰ firmantur caſtra. Patet hoc ex figura Iudicū. ix. vbi madianita vidit ꝙ pāis ſubcinericiꝰ ſubuertebat caſtramadian. psͣ. Paraſti in conſpcū meo menſā aduerſus eos qͥ tribulant me Chriẜ. Menſā p̄ꝑauit nobiſdeꝰ vt poſt epularum refectionem inimicuꝫ robuſtiſuꝑemus. Nono Terret demones ⁊ in fugā ducitNam hac euchariſtia munitus eſt tanqͣꝫ caſtrorumordinata acies demonibꝰ terribilis. Ex eo em̄ ꝙ hocſacr̄m eſt dominice paſſionis ſignum demones pellit ⁊ deterret. adeo vt Chry. dicat Ut leones flamma

A