Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
XXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

go terrifica de hmōi fetus pagina inſonat tuba dicens. Numeri. ix. Si qͥs mūdus eſt ⁊ in itinere nonfuerit: ⁊ tn̄ nō fecerit phaſe. extermīabitur aīa illa d̓ppl̓o. qꝛ ſacrificiū nō obtulit dn̄o tꝑe ſuo Hec ille Qſi gn̄aliter oībus tāta neceſſitas indicit̉. qͣꝫtū putasſacerdotibꝰ dei. eius cultui cōſecratis impoſituꝫ iri.Certe magna eſt ait Ubertinꝰ ſacerdotū abuſio a celebratione ceſſantiū. qꝛ faciūt ꝯͣ dn̄i intentionē ⁊ p̄ceptū. His nō mō ex cauſis dictis neceſſitas indicit̉ ſꝫet ex ordinis ſuſceptiōe qua facti ſunt os eccl̓ie. ex ſtipendioꝝ receptiōe. ⁊ ex gratiaꝝ ⁊ cariſmatū obligatione accedere īpellūtur De hijs nō āpliora ꝓſequimur. qm̄ nō dei ſacerdotibꝰ: ſed qͥbꝰ lacte opus ē iunioribꝰ ⁊ nouellis xp̄i tyrūculis is tractatulꝰ legēdꝰdedicatur.q Timoris ⁊ aōris Succēde fornacibꝰQuo cōplectar iā te forꝭ brachijs tenacibꝰNrī replēs guſtū oris. fructibꝰ feracibus. De gradu occurſionis Capl̓m ſeptīmCcurſio. De qua ꝑ ꝓphetā Preꝑare inoccurſū dei tui iſrl̓ Amos. iiij. Et itemGaude ⁊ letare ſyon occurrēs deo tuo.Et in euāgelio. Exite obuiā ei. Hec recto ordine ſuꝑiori gradui ſubnectit̉. qꝛpoſtqͣꝫ aīa ꝑ ſuꝑiores gradus ſe ꝑauit nil reſtat niſivt venienti occurrat.nūcioꝝ auditū ⁊ rn̄ſiuas īuitatiōesEt ē qͣ dn̄o ẜm qͦrūdā ſil̓itudīes ⁊ ꝯditionesoccurras ꝑ d̓uota ſuſpiria ⁊ āmiratīas dijudicatōeſ Primo dico fit hec occurſio ꝑ nuncioꝝ auditum⁊ reſpōſiuas inuitationes. Debemꝰ em̄ in hoc gͦduꝯſtituti audire verba nūcioꝝ: quos deus tanqͣꝫ rexdiues p̄mittit in oēm ad quē veturꝰ eſt locū. vt ſuntꝓphetice promiſſiones ⁊ ſacre inſpiratiōes. Unde h̓reuoluēda ſunt ⁊ rumināda prophetica illa ꝓmiſſa.cuiuſmōi ſunt. Qui vēturus eſt veniet. Dicite filie ſyon. ⁊c̄. et cōſil̓ia. Hic qͦꝫ cōmiſcent̉ verba dn̄i qͥ nuncios ſubſequit̉ ſuos. vt eſt illud. Ecce ego venio ⁊ habito in medio tui. ⁊ ſil̓ia. Poterintqꝫ hic aggregariplurima prophetaꝝ verba que multū ſunt deuotionis inflāmatiua Sꝫ vbi aīa hmōi voces audierit.mox vt eis per d̓ſideriū ⁊ gratitudinē reſpōdeat oꝑtet. vt ſic exemplo Abigail nūcios dauid ſequatur.Et pro hoc deſeruiūt exclamationes ille ſeraphice q̄infra ponūturMēbrum ſecundum.Ecundo dicimꝰ ꝙ occurrēdum ſit ẜm quoꝝdam ſimilitudines ⁊ conditiones inſtar videlicet harum perſonarum .ſ.Vtreq. infirmꝰ. p̄ſſus. mēdicꝰ. ⁊ abra.Spōſa. velut ꝓles. ve̓ias mihi tu viceuſa Hee ſunt ſeptem affectiones orationis que in ꝓfectu religioſoꝝ aꝓpriātur ſeptem petitiōibꝰ dn̄ice

orōnis in quibꝰ deuotū ē accedere ad ſacr̄m. Et prīoaccedēduꝫ ē vt reus ad miẜicordē iudicē. Ecce cōpioſa hic offertur deuotiōis ⁊ cōpunctiōis materia. dūſcꝫ qͥſqꝫ ſecū cōſiderat qual̓ ⁊ in qͥbꝰ ip̄e reus: ⁊ qualiſip̄e iudex cui occurrere habꝫ Faciliꝰ cogitatu qͣꝫ penna hec cōprehēdunt̉. Quis em̄ non dico ſcribet: ſꝫ necogitabit qͥdem in qͣntis ſumꝰ rei ⁊ quātis expoſitimalis. Uere clamare neceſſe hēmus. Sed liba nosa malo. ⁊ dicere in accedēdo. Dn̄e multoꝝ criminuꝫreus ⁊ vniuerſis expoſitus malis ad te ſaluādus venio. ⁊ quē iudicē ſuſtinere nequeo: ſaluatoreꝫ hr̄e ſuſpiro Adiutor meus eſto deꝰ Secūdo occurrēdumeſt ſacramēto. ſicut infirmꝰ occurrit medico. ⁊ ſicutmultis hoſtibꝰ obſeſſus ſuo liberatori. Uere a planta pedis vſqꝫ ad verticē non eſt ſanitas in nobis Etnos certamine triplici circūdant tres inimici Ita ꝙclamare cōpellimur Et ne nos inducas in tēptationem Et dicere in accedēdo Domine infirmꝰ venioad te medicū et medicamentn̄ vt vulneꝝ meoꝝ cicatricibꝰ quas aduerſarius inflixit: medearis vt debilem ⁊ ꝯfractū hoc ſacro edulio corrobores Et iteruꝫSana me domine ⁊ ſanabor Itēqꝫ Dn̄e caſtꝝ conſcīe mee inerme ē ⁊ penuria affectū: et hoſtibus vndiqꝫ obſeſſum Uenio igitur ad te dei virtutē: venioad te in quo omnis abundantia boni: tibi reddo caſtrum opꝰ tuū: plaſma tuū: vt ip̄m armis defendascibis ac munimine cōfortes. Eſto mihi in deū protectorem ⁊c̄ Tertio occurrēduꝫ ē vt oppreſſus debitis ſuo liberaliſſimo creditori ⁊ remiſſori. Debemusaūt decē milia talentoꝝ Unde clamare habemꝰ Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus noſtris: ⁊ orare Domine obligatꝰ ſum debitis que ſoluere nō ſum ſufficiens: vnde venio ad tevt abſoluar a debitis te ſpōdente ꝓ me: Aſpice igit̉in me ⁊ miſerere mei: te offerendo pro me vt ſic retribuas pro me Quarto occurrendū eſt vt mēdicꝰ etpauper regi glorie. hōi diuiti: largiſſimo datori Egopauper et mendicus? Unde clamo. Panem noſtrūquotidianū da nobis hodie: Et dico Domine paſtorbone venit mēdicans famclica anima mea coram tecupiens ſuſtentari a te pane viuo ⁊ vero Domīe paſce me Quinto occurrendū vt ſeruus occurrit dn̄ocupiens recōſiliari ei Seruus tuus ego ſū: ſꝫ prochſeruus piger infidelis et neqͣꝫ: qui nō feci tuam volūtatem Unde nunc ad te venio voluntatē tuam perficere cupio: et ergo oro Fiat voluntas tua ſicut ī celo ⁊ in terra Doce me facere volūtatem tuam Sexto occurrendū vt ſponſo ſponſa dulciſſimo Nos xp̄iſponſe ſumus qui ei in baptiſmo ⁊ fide deſpōſati ſumus: ſed proch virum pudicicie noſtre dereliqͥmus:diabolo adheſimus: et cum eo fornicati ſumꝰ Quotiens ait Hieronimus cōcupiſcimꝰ: totiēs a d̓o fornicamur Sed ipſe clamat: Auerſatrix iſrahel reuertere ad me et libenter ſuſcipiam te: Ad euꝫ igitur cō

P