Scala cōionis
innatā ſibi bonitatemPropterpromiſſionis veritatēexhibitionis pietatemAlbertus magnꝰ ait. Sunt in deo omnia q̄ impellere pn̄t ad benefaciendū Que ſunt Bonitas. benignitas. pietas. dulcedo. charitas. placabilitaſ. vt pulcrein principio de miſterijs miſſe declarat. Si nō verl̓credit̉: exemplis detur fides. Sūt teſtimonia pietatis. manaſſe dauid: ⁊ ceteri huiꝰ gn̄is. Uide oꝑa ieſu que deſcribūt euāgeliſte. Nōne ipſe dolores ⁊ infirmitates oīm deſiderātiū: inuocantiū: ⁊ in ſe credētium tulit. ⁊ infirmitates oīm ip̄e portauit. Muliertangens fimbriā ſanatur. Peccatrix pedes eiꝰ oſculans mūdatur. Chananea exaudit̉ Leproſi clamantes mūdant̉. Demoniaci ⁊ ꝑalitici ⁊ cuncta naturemōſtra dū accedunt ⁊ credūt ſalutē cōſequūtur. Nāvirtus de illo exibat ⁊ ſanabat oēs. Publicani ⁊ pecCatores veniā cōſequūtur. nec eoꝝ cōuiuia deſpexit.Teſtes hoꝝ inuoco ⁊ in mediū adduco Mattheuꝫ.zacheū. mulierē in adulterio dep̄henſā. Longuꝫ eſtceteros enarrare eiꝰ pietatē exꝑtos. Inquirātur diaboli ſi nō ⁊ illi. inuocātes pietatē exꝑti. qͥppe dimiſit eos in porcos ¶ Ad hūc igit̉ pietatis fontē o aīapeccatrix ꝓperato. nūc more fidelis leproſi clamansDn̄c ſi vis potes me mūdare. Nunc cēturionis īſtardicēs. Dn̄e puer meꝰ iacet ꝑaliticꝰ in domo ⁊c̄. Nūcmore ſanguiflue mulieris Si tetigero fimbriā veſtimenti eius ſalua ero. Quiſqͥs em̄ vera fide ⁊ ſupplicicorde corā venerabili ſacr̄o veniā pecierit credēdumait Haſſia pie ē. ꝙ aut plenariā: aut maxime ꝑtis remiſſionē cōſequatur pctōꝝ. Adducēs exemplū de latrone ⁊ magdalena. Idē dicit Diſcipulus in ẜmonede ſancto Stephano. vbi enūerat quibꝰ patet celuꝫhunc doctorem allegans.¶ Quō īflāmet̉ mens ex ꝯſideratiōe bn̄ficioꝝ. §. ij.Orro vt āpliori d̓uotiōis ⁊ amoris flāma ſuc¶ ¶ cēdaris: debes etiā cōtemplari bn̄ficia diuinaex piętate ſola tibi preſtita. In quoꝝ hoc fieri iuſſitcōmemorationē. Debes igit̉ ad mentē reuocare bn̄ficia illa diuīa. maxīeqꝫ maxīa. de qͥbꝰ plene agit̉ infra in beneficiario folio. ¶ Que vt ampliꝰ tepermoueāt ⁊ ad amorē et deſideriū inflāment. d̓besſingulariꝰ recolere illud ſūme charitatis incendiū. qͦcōtulit hec vniuerſa. Nō em̄ melius ſuccenditur ignis qͣꝫ igne. ⁊ nil ita afficit ad amorem ſicut cōſideratio charitatis ⁊ amoris dei ad nos. de qͦ pleniꝰ infrafolio ¶ Potiſſime tn̄ paſſionis debemꝰ meminiſſe vt infra. Et illiꝰ charitatis diiudicare dēmꝰ ardoreꝫ qͦ ſue infinite bonitati nō ſuffecit ꝙ tāta ac talia preſtitit: niſi adhuc quotidie ad nos deſcēdens ſenobis taliter ⁊ tali mō exhiberet. O ardorē. o charitatem. O quis te vidit ⁊ nō amauit. Quis abyſſumcōſiderat ⁊ nō expiauit. Qui nō amauit neqͣꝫ ⁊ īp̄iuseſt. ſicut qui nō expauit vecors ⁊ inſenſatus ē
De inuitatorijs accedēdi §. tertiusErū vt nullo te pacto a calore huiꝰ abſcondasſꝫ vt ad acceſſuꝫ aīeris debes cōſiderare Acceſſus inuitatoria fructū ⁊ ncc̄itatē. Supra aūtenumerata ſunt .ſ. in gradu. Cōſideratiōis inuitatoria acceſſus vn̄ nō ſunt hic replicanda. Sed hic q̄dāinuitamenta dicemus ad huiꝰ ſacre ꝯmuniōis freq̄ntationē īpellētia ¶ Pro quo notādū ꝙ abſolute melius eſt ex amore ⁊ humili deuotiōe crebriꝰ accedereqͣꝫ ex timore ſolo vel etiam humili timore abſtinere.Amor em̄ ⁊ ſpes preferūtur timori. licet in caſu qn̄qꝫ melius ſit abſtinere. ſcꝫ interueniente notabili etlegittima ad abſtinēdum cauſa. Sumptio em̄ multis ex cauſis preualet que fit ex amore. qͣꝫ reuerēcial̓abſtinētia ex timore. vt pulchre proſequit̉ in pātheologia. ⁊ Mattheꝰ de craconia in nobili illo ſuo dyalogo. Hinc etiā ſanctꝰ Appolloniꝰ. vt patet ī vitaſpatrū monebat monachos qͦtidie cōicare xp̄i miſterijs quinqꝫ potiſſime ex cauſisHaut logus. p̨̄ſto. patiēs delētur ⁊ vnus.¶ Prima ne forte qͥ ſe lōge facit ab his longe fiat adeo Secūda quia qui hoc crebriꝰ ſuſcipit freq̄ntirecipit ſaluatorē. ¶ Tertia quia ip̄a cōmeōratio dn̄ice paſſionis dū quotidie a monachis fiat plurimuꝫcōfert ad pacientie exemplū que eſt neceſſaria eis¶ Quarta qͥa per hoc datur cōmonicio vt qͥſqꝫ cautius viuat vt ſemꝑ paratus ſit ⁊ dignꝰ Quinta quiaper hoc remiſſio peccatoꝝ credētibꝰ datur. Hec illeSed ⁊ frequētans ⁊ accedēs pleniorē cōſequit̉ ſacramenti effectum. de quibꝰ ſupra. ⁊ infra adhuc dicendum ⁊ xp̄o cōiungit̉ intimius. Que omnia hoc verſu patent predicto.¶ De accedēdi neceſſitate ⁊ fructuoſitate §. qͣrtꝰ.T ne aliqͦ modo ſubterfugias ꝯſidera poſtremo ꝙ grandis frequētandi hoc ſacramētumtibi indicit̉ neceſſitas. De hac em̄ Bonauen.ſic ait. O quāte anguſtie. Horrendū accedere Nō accedere ex notabili negligētia dānabilis culpa. Quiaqui ſine cauſa accedere dimittit qͣꝫtum in ip̄o eſt priuat ſanctā trinitateꝫ gloria. angelos leticia. pctōresvenia. iuſtos ſubſidio ⁊ gratia. in purgatorio exiſtētes refrigerio. Eccl̓iam xp̄i ſpūali beneficio. Seip̄mmedicina ⁊ remedio ꝯͣ quotidiana peccata. Quotiēseffunditur ſanguis chriſti in remiſſioneꝫ effunditurpeccatorum. Qui igitur quotidie peccat ſemꝑ medicinam ſumat ¶ Item priuat ſe quodāmodo omibuſbonis veniētibus ex ꝯmunione ſacramētali: vt ſuntpctōrum remiſſio. fomitis mitigatio. mētis illuminatio. virtutū infuſio. angeloꝝ cōuiuatio ⁊c̄. Iō ſumit viaticum vnde extimeſcere habet in via d̓fectuEuacuat diuinū cultum. cōtemnit aut paruipenditchriſti preceptū quo hanc neceſſitatem inducit dicesNiſi manducaueritis carnē filij hominis ⁊ biberitꝭeius ſanguinē nō habebitis vitam in vobis ⁊c̄ Et er
N